Κάποια στιγμή μετά από απανωτά κακά άρχισα να πιστεύω στο μάτι. Στο μάτιασμα. Όχι στις δυσάρεστες, σπάνιες κατά τα λοιπά, συμπτώσεις (π.χ. μόλις με είδε σκόνταψα) που μόνοι μας αποδίδουμε μεταξύ σοβαρού και αστείου σε γρουσουζιά αυτού που για χίλιους άλλους λόγους θέλουμε να κρατήσουμε μακριά μας. Ούτε σε κάτι συνδεδεμένο με μαύρη γάτα το ξημέρωμα ή άλλο άσχημο εκ φύσεως κακόμοιρο πετ ή παπά με ράσα τα χαράματα.
Το μάτιασμα σαν κάτι πολύ πιο μελετημένα βορβορώδες και επικίνδυνο που έχει να κάνει με εκτροχιασμένη λειτουργία ψιλοαπαγορευμένων περιοχών του εγκεφάλου είτε μετά από πολλή εξάσκηση, είτε μετά από εκτεταμένο χανιμπαλισμό, είτε επειδή γεννήθηκε κανείς εν δυνάμει 666. Κάποιοι έχουν την εξαιρετική δυνατότητα να ματιάζουν. Μπου.
Πίστεψα πως έχω στη ζωή μου ένα τέτοιο «ματιάρη» και έψαχνα να τον βρώ. Είχα μέχρι πριν λίγες μέρες αποκάμει δοκιμάζοντας διάφορες κούρες ματιάσματος πιστεύοντας πως βρίσκομαι υπό την επίδραση εκτοξευμένης αρνητικής ενέργειας από ένα άτομο κακό. Στην αρχή με σκόρδα, ξόρκια, πέταλα. Στη συνέχεια με εγκεφαλικές – ψυχολογικές κούρες, όπως ανάπτυξη κυμμάτων αντίπαλης θετικής ενέργειας που θα εξολοθρεύσει την αρνητική ενέργεια του ματιάρη, απομαγνητισμό αρνητικής ενέργειας δια της μεθόδου «ελαφρά πηδηματάκια με συγχρονισμένες κραυγές α-α-α-α-α-α», εκγύμναση εγκεφαλικών μυών με τη μέθοδο «μόνιμο χαμόγελο», αλλά δεν υπήρχε οποιοδήποτε αποτέλεσμα.
Σκέφτηκα ακόμα και να τους περάσω όλους από ένα τεστ, μου έβαλε κάποιες ιδέες το παιχνίδι του μέλλοντος, όπως φέρεται να είναι το λεγόμενο
«mindball», σκέφτηκα ακόμα να αφαιρώ έναν έναν από τη ζωή μου μέχρι να βγεί και το κρυφό απόστημα που λειτουργεί σαν ματιάρης, σκέφτηκα τότε και άλλα πολλά, αλλά όλα αυτά μάλλον είναι χρονοβόρα και άσκοπα, δεν έβαλα τίποτα σε λειτουργία.
Ξαφνικά ο «ματιάρης» αποκαλύφθηκε μόνος του.
Ήμουν εγώ!
