Η χρήση και η εξάρτηση από τα ναρκωτικά είναι αποτέλεσμα των κάθε είδους κοινωνικών αντιθέσεων και της συνακόλουθης καταπίεσης μεγάλων στρωμάτων πληθυσμού.
Πιο ελαφρολαϊκά δοσμένο: όσοι κάνουν χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι λόγω των αντιθέσεων της κοινωνίας; Γιατί πότε, ιστορικά, η κοινωνία είχε ομοιόμορφες δομές;
Τι συσσώρευση αρλουμπολογίας.
Επειδή υπάρχουν κοινωνικές αντιδικίες, ασυμφωνίες, διαφοροποιήσεις έντονης μορφής που ακουμπούν στην ιδιωτική ζωή,
αυτό καθιστά τους χρήστες, τέτοιους;
Και η εξάρτησή τους από τις χημείες της συμφοράς, είναι πάλι το αποτέλεσμα αυτών των αντιθέσεων;
Επίσης, όσοι εξαρτώνται από drugs είναι λόγω καταπίεσης από μεγάλα πληθυσμιακά
στρώματα; (quality fabric με κοκοφοίνικα).
Δηλ. μας βάζουν ιδέες οι χαμηλοσυνταξιούχοι να βαρέσουμε καμιά ενεσούλα υπό τον φόβο (έως και πίστη) ότι μια αποφράδα ημέρα θα καταλήξουμε κι εμείς με ψίχουλα και μετρώντας ψωροένσημα για να βγούμε λάδι στην κοινωνία της συνταξιοευφορικότητας; (oh my goodness)
..ή (εμπνευσμένο από το "νέο" πόλεμο των άστρων!) τα μεγάλα στρώματα (???) μας υπαγορεύουν/ωθούν προς τη χρήση αλλά και εξάρτηση (!!) από τις εθιστικές και βλαπτικές για την υγεία ουσίες; (ζμπόνιανιαν)
Σε ικετεύω, διάβασε αυτές τις δύο προτάσεις και αν συλλάβεις κάποιο νόημα που διαφωτίζει τη διάνοια σου, κάνε μου ένα briefing κι εμένα γιατί μου μοιάζουν με προτάσεις που κρατούν τον ατάλαντο φελλό στην επιφάνεια…
Η ποσοτική και συγγνωστή παρουσία φελλών στην πραγματικότητα της ναρκοσυζήτησης έχει υπερβεί το ποσοτικό και έχει γίνει ποιοτικό φαινόμενο πια...μια αναβλύζουσα ποιότητα της σαχλοκουταμαρούλας.
Σε λίγο θα μεταλλαχτούμε σε νέους αστρομαχητές του πολέμου των άστρων με ορισμένα που υποστηρίζονται.
Δηλ. η εξάρτησή τους σχετίζεται με το τι συμβαίνει ή πρόκειται να συμβεί στα πέριξ, κι όχι με το είδος και την ποσότητα ουσίας που εμφυτεύουν στις φλέβες τους ή όπου αλλού;
Δηλ η κοινωνία είναι το ναρκωτικό;
Και το ναρκωτικό τι είναι; Ένας τρύπιος ουρανός που μέσα του χωράμε όλοι; Εγώ γιατί δε χωρώ; Έχω αναπτύξει φυσικές αντιστάσεις στον ενέσιμο θάνατο και δεν το ξέρω; Είμαι δυνατός κι οι άλλοι ευαίσθητοι;
Η χρήση είναι άλλο, ρε συ negative και η εξάρτηση είναι άλλο. Και ως διαφορετικά αυτά τα δύο έχουν και διαφορετικά αίτια.
Το τι οδηγεί στη χρήση, συνήθως έχει τόσες απαντήσεις όσες και ο αριθμός των χρηστών. Αυτές οι γενικόλογες θεωρίες (όπως η θεωρία του μηχαλαρέα για κοινωνική ένδεια ή διαμεσολάβηση) που αφορούν τον κάθε χρήστη είναι ψυχανεμισμοί μιας θεωρίας που μαζοποιεί την ξεχωριστή και μοναδική προσωπικότητα του ατόμου.
Αυτό που οδηγεί στην εξάρτηση, όμως δεν είναι παρά μόνον ο δηλητηριασμός που αναφέρεται σε ένταση ανάλογη του βαθμού τοξικότητας που επιφέρει η εκάστοτε δραστική ουσία.
Προβάλλονται ως "λύση" και "διέξοδος", όμως οδηγούν στην αλλοτρίωση.
Πριν απ'όλα, οδηγούν στη σωματική και ψυχική εξαθλίωση. Η αλλοτρίωση -εκποίηση εαυτού, δραστική αποξένωση και μεταβολή των χαρακτηριστικών που "με" ξεχώριζαν πριν κάνω χρήση των ναρκωτικών-μεταλλακτών-είναι κατοπινή.
Βέβαια αν μιλάμε για κάνναβη, τότε θα πρέπει να ρωτήσουμε τους χρήστες αυτής αν καπνίζουν γιατί τη θεωρούν έξοδο κινδύνου ή κερκόπορτα (όπως υποννοεί ο Michael-ereas) ή απλώς σαν θύρα ευθυμίας, ηρεμίας και μέσο επίτευξης μιας φυσικής ευφορίας (όχι χημικής γιατί η φύση σου το έδωσε, εν αντιθέσει με άλλες ουσίες ή "κουμπιά") και κατά πόσο νιώθουν αλλοτριωμένοι μετά τη πάροδο της δράσης της που διαρκεί 2-4 ώρες (διαμέσου του αναπνευστικού γιατί διαμέσου του πεπτικού -βρώση ή πόση- διαρκεί 5-12 ώρες).
Νομιμοποίηση της χρήσης σημαίνει νομιμοποίηση των αιτιών που προωθούν τη χρήση.
Όπως όλα τα πράγματα στον καιρό μας η χρήση κάνναβης και οι αιτίες αυτής της χρήσης μπερδεύονται, διαστρέφονται και διαστρεβλώνοναι στο πεδίο της διάδοσης.
Αυτές οι διαμετακομιστικές εξουσίες έχουν αφηνιάσει και έχουν επηρεάσει κάθε λογής κριτηρίων.
Αν δεν υπήρχαν αλωμένα μέσα διάδοσης από μετριότητες δεν θα υπήρχαν και τόσο ανθεκτικές μετριότητες.
Για ρίξε ένα βλέμμα γύρω σου να δείς τη μεγάλη επίδραση που έχουν οι εκλεκτοί των κυκλωμάτων (ωσάν τον Μηχαλαρέα) όταν βγαίνουν στο ελεύθερο αεράκι των γνωμών…
Γιατί η ικανότητά τους είναι να πείθουν τους "αρνητικούς" κατά τρόπο θετικό, τη δε κοινή λογική την έχουν γραμμένη από χρόνια… οπότε έξω από το κύκλωμα και η πτώση τους είναι άμεση…
Όταν μιλάς μέσα από το κύκλωμα, μοιάζει να είσαι δέσμιος των οραμάτων και εμπειριών σου εντός του κυκλώματος. Ο ψυχολόγος που είναι μέρος του κυκλώματος αδυνατεί να διαχωρίσει τη χρήση της κάνναβης από τις άπειρες αιτίες. Φαντάσου!
Και ως εκ τούτου ολισθαίνει σε λογικά σφάλματα.
Η διαμεσολάβηση του (προάσπιση της μη νομιμοποίησης) έγινε εξουσία υποτακτική σε άλλες εξουσίες, μεταπράτης που παράγει χρήμα και κοινωνικό στάτους για τον εαυτό του και φτώχεια νοημάτων για τους άμοιρους κανναβοχρήστες που "περιλαμβάνει" στις ιδέες του...
Το παραγόμενο είναι πρόφαση.
Νομιμοποίηση των αιτιών δεν ευσταθεί μέσω του δικαιώματος της αυτοκυριαρχίας σε κορμί και μυαλό και η εκδίκαση των αιτιών της χρήσης της κάνναβης είναι μια τυπική πράξη αδικίας σε βάρος της ελευθερίας του ατόμου.
Κι αυτό γιατί η χρήση οποιασδήποτε επικίνδυνης ουσίας (πόσο μάλλον της κάνναβης) βλάπτει αποκλειστικά και μόνο τον χρήστη της. Συνεπώς, αποτελεί τυπική πράξη αυτοπροσβολής, και ως τέτοια, σε μια πολιτισμένη κοινωνία δεν μπορεί να υπόκειται σε καμία απαγορευτική κατασταλτική παρέμβαση.
Ο μόνος λόγος για τον οποίο οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα να επεμβαίνουν ατομικά ή συλλογικά στην ελευθερία δράσης ενός συνανθρώπου τους είναι η αυτοπροστασία τους. Ο μόνος λόγος για τον οποίο μπορεί
νόμιμα να ασκείται εξουσία σε οποιοδήποτε μέλος μιας (πολιτισμένης) κοινωνίας, παρά τη θέλησή του, είναι η αποτροπή της ζημιάς των άλλων...Η μόνη δραστηριότητα για την οποία ο άνθρωπος είναι υπόλογος απέναντι στην κοινωνία είναι αυτή που αφορά τους άλλους. Ως προς τη συμπεριφορά του απέναντι στον εαυτό του, η ελευθερία του είναι δικαιωματικά α-π-ό-λ-υ-τ-η.
Το χασίς είναι εξίσου επικίνδυνο, με κάθε άλλο ναρκωτικό.
Βρες μου μια επιστημονική μελέτη που έστω να αναφέρει (ας μην αποδεικνύει) κλινικές περιπτώσεις εξαρτημένων από κάνναβη και θα σου χαρίσω τα αστέρια με τον Αυγερινό.
Η νομιμοποίηση δε θα χτυπήσει τους εμπόρους, όπως δε χτυπήθηκαν η παράνομη πορνεία, το παράνομο εμπόριο αλκοόλ και το παράνομο εμπόριο όπλων. Τέτοιες απόψεις μόνον κακό κάνουν σε χρήστες, που προσπαθούν να απεξαρτηθούν.
Η άρνηση της νομιμοποίησης της κάναβης δεν υποστηρίζεται λυσσαλέα για τον λόγο ότι δεν θα χτυπηθούν κατ'ουσίαν οι έμποροι κι η λαθραία εμπορία της ίδιας της κάνναβης κι άλλων τινών.
Μην απατάσαι.
Οι λόγοι πρέπει σαφώς να επικεντρωθούν στη πληθώρα των πλεονεκτημάτων και εφαρμογών αυτού του φυτού που το καθιστούν υπολογίσιμο, αν όχι μοναδικό, ανταγωνιστή των προϊόντων πολλών βιομηχανικών κλάδων (πετρελαιοειδή, οινόπνευμα, καπνός, φάρμακα, παραγωγής χαρτιού), οι οποίοι συνεργάστηκαν (με αποδείξεις) αρμονικά προκειμένου να πετύχουν την ποινικοποίηση της κάνναβης μέσα στα προηγούμενα 60-70 χρόνια τα οποία σφραγίστηκαν από απτά γεγονότα.
Αν γνωρίζαμε λίγα για την ιστορικότητα του φυτού και την διάδοση του στην ανθρωπότητα, τώρα δεν θα μιλούσαν οι αδαείς περι εξακολούθησης της ποινικοποίησής του.
Όσο για την απεξάρτηση που τόνισες.
Μα δεν είναι εξαρτησιογόνος η κάνναβη, μανίτσα μου.
Η κάνναβη δεν προκαλεί σωματική (παρά μόνο, για μένα μερική ψυχική) εξάρτηση και η διακοπή της λήψης της δεν συνοδεύεται από στερητικά συμπτώματα.
Ακόμη κι αν κάποιος που μόλις πήρε εξιτήριο από Οκανάδες, γυρίσει σπίτι και σε μία υποθετική αποποινικοποίηση της κάνναβης έβγαινε στο μπαλκονάκι που είχε δίπλα στη γλάστρα με το βασιλικό κι ένα τριφυλλάκι, αυτό δε θα ήταν ούτε αναγκαίο μα ούτε και ικανό για να ξανακυλήσει στα ναρκωτικά...
Δεν υπάρχει τίποτα που να συνδέει τα ναρκωτικά με την κάνναβη πέραν της συγκατηγοριοποίησης ως ψυχοτρόπες όπως ακριβώς τίποτα δεν συνδέει από πλευρά εθιστικότητας το αλκοόλ με τον καφέ. (Αχ και πόσοι να'ξερες είναι λανθάνοντες αλκοολικοί....)
- Πώς ορίζουμε την τοξικομανία και το εξαρτημένο άτομο;
- Η τοξικομανία, ως τρόπος ζωής, χαρακτηρίζεται από την απώλεια νοημάτων, ενδιαφερόντων, ασχολιών, ανθρωπίνων σχέσεων, επικοινωνίας. Ο τοξικομανής είναι ένας μονοσήμαντος άνθρωπος.
Τοξικομανία είναι αυτό;
Τοξικομανής είναι ένα περιφερόμενο σαρκίο στους δρόμους, δίχως σκέψη, δίχως κρίση, δίχως συνείδηση της σκοτεινής του κατάστασης και των θεοσκότεινων συμπεριφορών;
Αυτό είναι περιγραφή του ζομπισμού.
Ο τοξικομανής είναι ένας μπλοκαρισμένος άνθρωπος. Θέλει να σηκώσει τις ασφάλειες αλλά το ρελέ ασφαλείας θέλει δύναμη κι αυτός είναι αδύναμος γιατί το βραχυκύκλωμα είναι βαθύ κι αγγίζει τα εσότερα καλώδια.
Όμως είναι εντελώς εσφαλμένη η άποψη περι της μονοσήμαντης θεώρησης της ύπαρξής του υπο την επήρεια των ουσιών στο αίμα του.
Αλλά αν μιλάμε για κάνναβη 1. δεν υπάρχει τοξικομανία, 2. η πολυσημία δεν παρατηρείται ευρέως ούτε ακόμα και στους πιο νηφάλιους!
- Η ύπαρξη των ναρκωτικών είναι αιτία της τοξικομανίας;
Όχι, μάλλον η ύπαρξη της σπανακόπιτας και της αγιορίτικης μελιτζανοσαλάτας.
Με μια επιφύλαξη, ίσως και του μπακαλιάρου με συνοδεία σκορδαλιάς.
- Όχι. Οι νέοι στρέφονται στις ουσίες, όχι γιατί αυτές υπάρχουν, αλλά γι' αυτό που οι ουσίες συμβολίζουν.
Και τι συμβολίζει η ηρωίνη; Έναν αργό αυτοκτονικό θάνατο;
Η κάνναβη; Ένα παρατεταμένο ευφορικό ταξίδεμα ή ένα σεξουαλικό πειραματισμό για τσεκάρισμα του feeling και ό,τι μέσω αυτού μπορεί να εισπράττεται;
Άλλοι αλείφονται με nutella και κάνουν νουτελιές (
), άλλοι γουστάρουν κάτι λιγότερο δοκιμασμένο (όπως η τριμμένη μπομπότα
) κι άλλοι ψάχνονται με φούντα.
Δεν αγνοώ τη μέθεξη θανάτου που βιώνουν κάποιοι (ίσως οι περισσότεροι) παράτολμοι χρήστες της ηρωίνης κατά βάση αλλά οι συμβολισμοί έχουν άμεση σχέση με το νόμο δράσης της κάθε ουσίας. Άρα οι συμβολισμοί δεν είναι παρά μια σοφιστία που τελικά καταλήγει στις εκβολές της φυσιολογίας (δραστικότητα).
Αιτία της τοξικομανίας δεν είναι τα ναρκωτικά, αλλά η ανάγκη του ατόμου να τα χρησιμοποιήσει.
Δεν υπάρχει εξαναγκασμός προς την αυτοκαταστροφή.
Εξάλλου, υπάρχουν πιο ασφαλή δρομάκια για κάλυψη τέτοιων συνδρόμων.
Υπάρχει βεβαια, η απελπισία.
Αλλά δεν είναι γεννήτορας τέτοιας ανάγκης η χρησιμοποίηση κάνναβης, το μόνο σίγουρο.
Το μοναδικό ευφορικό που δεν προκαλεί φασαρίες. Όλες οι χημείες προκαλούν. Υπάρχει ένας κύκλος με τα χημικά drugs. Ας πούμε, μεθάς, καταστρέφεις κάτι, χτυπιέσαι, πας νοσοκομείο και ούτω καθ'εξής. Με το χόρτο μπαίνεις σε σπείρες.
Ψάχνουν για άλλες πραγματικότητες, ίσως. Τουλάχιστον δεν έχουν τρελαθεί ώστε να επικεντρωθούν σ'ένα μόνο πράγμα. Ή μήπως έχουν;
Το χόρτο, ο ασσασίνος της πραγματικότητας. Όλες οι ιδέες μισοτελειωμένες, μήπως επειδή ξέρουν ότι δεν είναι στέρεες; Ότι υπάρχει πάντα ένα "αλλά"; Μια άλλη οπτική ματιά των γεγονότων;
- Γιατί υπάρχει αυτή η "ανάγκη";
- Ένα άτομο χρησιμοποιεί τα ναρκωτικά, για να ξεφύγει από την κοινωνική πραγματικότητα, που καραδοκεί να το συνθλίψει. Για να αντέξει το αδιέξοδο μιας παρακμιακής κοινωνίας. Η εξάρτηση από τα ναρκωτικά είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο κρίσης, που παράγεται από τη βασική αντίθεση κεφαλαίου - εργασίας. Από αυτήν την άποψη, η εξάρτηση - με τα σημερινά χαρακτηριστικά - είναι αποτέλεσμα του ίδιου του καπιταλισμού και, κατά συνέπεια, φαινόμενο των δύο τελευταίων αιώνων, περίπου.
Δηλ. τελικά ο καπιταλισμός έκανε (όσους έκανε) πρεζάκηδες και addicted; Όχι η ανάγκη του ατόμου να τα χρησιμοποιήσει; Με μπέρδεψε, είχε δεν είχε.
Τζιβάνες στα τασάκια.
Και γρήγορα.
Η δράση διαφορετικών ουσιών, στον ανθρώπινο οργανισμό, μπορεί να έχει διαφορετικά αποτελέσματα.
Δηλαδή; Υπάρχουν τα μαλακά. Υπάρχουν και τα σκληράααααααααααααα
Εδέησε ο ύψιστος.
I can rest my case,peacefully now, huh? φανταστικέ νεγκατιβούλι;
Όμως, τα αίτια που οδηγούν στη χρήση είναι κοινά για όλες τις ουσίες.
1. άλλος χώρισε και έπεσε στην μορφίνη (πιθανόν για ν'αντέξει τον πόνο στην καρδιά)
2. άλλη χώρισαν οι γονείς της και το'ριξε στο πιοτό (snaps ροδάκινου, λικέρ εολική κ.α.)
3. άλλη απέτυχε στις πανελλήνιες /Lower και άρχισε να τρυπιέται σαν hole maniac.
4. άλλος γούσταρε να εμπνευστεί για να τελειώσει ένα φανταστικό διήγημα γιατί δεν του'βγαινε κι η διορία τον πίεζε σαν παρατεταμένος πόνος στο στήθος κι έκανε 2 γάρα καπάκι.
5. άλλου του πέθανε η μάνα και της είχε και μια αδυναμία. Μάνα του ήταν. Αφορμίστηκε αμφεταμίνες.
6..7..8..9.........1.352.986. τόμους αιτιών...
Στη χρήση και την εξάρτηση, δεν έχει σημασία ποια ουσία χρησιμοποιεί κανείς.
Ε μα ναι, αφού συμφωνήσαμε προγενέστερα ότι οι ουσίες έχουν όλες ίδιου μάκρους αλυσίδες άνθρακα, είναι κρυσταλλικές και σε μορφή αλλά και σε χρώμα έχουν συγγενείς ομοιότητες.
Δεν έχει σημασία αν πίνεις ηρωίνη ή αν κάνεις χασισάκι.
Είναι ένα και το αυτό σε χρήση και σε εξάρτηση...
Σε κάθε περίπτωση το λυκόσκυλο θα σε μυρίσει! (ή και μαρ και τον)
Σημασία έχει η διαμόρφωση μιας ψυχολογίας του "φτιαξίματος", μιας ψυχολογίας "εξάρτησης", μιας ψυχολογίας αναζήτησης της όποιας ουσίας.
Που το κακό να φτιάχνεις λίγο τη πεσμένη σου διάθεση;
Ο άλλος μου εαυτός μονολογεί: Εκείνον τον γάρο κάτω από τις βουκαμβίλιες πότε θα τον πιούμε;
Το ότι δε πίνω, δε καπνίζω δε σημαίνει ότι θεωρώ πως είναι λάθος όταν το κάνουν άλλοι για ένα κάρο λόγους.
Δεν θα κάτσουμε και στο σκαμνί γιατί κάποιοι θέλουν να καπνίσουν από old holborn μέχρι μπάφο κι εμείς είμαστε κατά εφευρίσκοντας ιδεοκοινωνικοπολιτικούς λόγους και μάλιστα μιλώντας για κάνναβη.
τζιβ τζιβ.
υ.γ.
Btw, πήρε το μάτι σου τη νέα διαφήμιση από prince oliver που δείχνει τον αραχτό άγιο bill με μια ένεση καρφωμένη στην χερούκλα να τραγουδάει "klin klin klin...klin klin klin...klin klin klin klin kliiiiin" stay clean !
Μας προτείνει να πάμε για shopping αντί να τα σκάμε σε μπάφους, λες;
Εννοεί μακρυά από μπάφο ή "χιονάτη" και άλλα εξαρτησιογόνα;
Ιδού το ερώτημα...
Tziv μωρέ.
