Ας μην ξεχνούμε και τί άνθρωποι βρίσκονται κατά κύριο λόγο στην "Πανελλήνια ένωση κριτικών". Προς Θεού, δε λέω ότι δεν έχουν ιδέα από κιν/φο, απλώς οι επιλογές τους νιώθω ότι κινούνται σε ένα συγκεκριμένο πολιτικό πλαίσιο όπως έχει διαμορφωθεί από τη μεταπολίτευση και μετά. Γι' αυτό και οι μισές από αυτές που θεωρούν ως καλύτερες εμένα δε με συγκινούν καθόλου. Τέλος πάντων, εγώ ως μη ειδικός του κιν/φου δε θα πω ποιές ταινίες θεωρώ "καλύτερες" αλλά ποιές συγκινούν εμένα. Εννοείται ότι μιλάω υποκειμενικά
(Η σειρά είναι όπως μου έρχονται στο μυαλό)
1. Μανταλένα (Ίσως η πιο ωραία ηθογραφία του ελληνικού κιν/φου, δεν πήρε αδίκως κατ' έμε βραβείο στις Κάννες)
2. Βοήθεια ο Βέγγος φανερός πράκτωρ 000 (Απίστευτη κωμωδία. Τα δέκα πρώτα λεπτά θεωρούνται τα πιο ξεκαρδιστικά όλων των εποχών)
3.Η κάλπικη λίρα (Ουδέν σχόλιον. Εκπληκτική ταινία.)
4. Αν έχεις τύχη διάβαινε (Ο Παπαμιχαήλ και ο Παπαγιαννόπουλος δίνουν ρέστα σε αυτήν την καλοσκηνοθετημένη κωμωδία μυστηρίου, είδος σπάνιο στον ελληνικό κιν/φο)
5. Μια ζωή την έχουμε (Απόδειξη πώς ένα κοινότοπο σενάριο γίνεται μια εξαιρετική ταινία με βαθύ προβληματισμό)
6. Κατάχρηση εξουσίας (Η πιο καλογυρισμένη κατ' εμέ περιπέτεια με το Ν. Κούρκουλο. Εκπληκτικές ερμηνείες και το κερασάκι στην τούρτα η καταδίωξη με τη BMW 2002).
7. Αχ αυτή η γυναίκα μου (Σε μια περίοδο που το δίδυμο Παπαμιχαήλ- Βουγιουκλάκη γυρνούσε ανούσιες «μελοκωμωδίες» όπως «Το πιο λαμπρό αστέρι» ή «Η αγάπη μας», βγήκε αυτή η ξεκαρδιστική κωμωδία με τη Σαπφώ Νοταρά να δίνει ρέστα.)
8. Τρελός παλαβός και βέγγος (Ποιός θυμάται τη σκηνή με την αόρατη σούπα και δεν ξεκαρδίζεται
9. Όλες οι ταινίες με το Βασίλη Λογοθετίδη. Μηδεμιάς εξαιρουμένης. Απίστευτος ηθοποιός. Κρίμα που έφυγε τόσο νωρίς. Σάντα Τσικίτα, Ένα βότσαλο στη λίμμνη, Ένας στρατηγός με παντούφλες και τόσες άλλες...
Αυτά μέχρι στιγμής και αν θυμηθώ και άλλες, θα επανέλθω.
