Χ - Ο Τροχός της Τύχης

[Isiliel]

H κάρτα με τον αριθμό Χ είναι η Τύχη.​

Ακολούθα την Τύχη σου αδιαφορώντας
για το πού σε οδηγεί.
Ο άξονας είναι ακίνητος: πέτυχέ το κι εσύ αυτό.​

Αυτή η κάρτα αποδίδεται στο Δία, τον πλανήτη που θεωρείται ο μεγαλύτερος ευεργέτης στην αστρολογία. Ο Δίας δεν αντιπροσωπεύει εδώ μονάχα την καλή τύχη, αλλά περισσότερο τον αστάθμητο παράγοντα. Έτσι λοιπόν η κάρτα συμβολίζει το σύμπαν, από την άποψη της αέναης αλλαγής του. Αντιστοιχεί στο εβραϊκό γράμμα Καφ, που σημαίνει παλάμη του χεριού. Άλλωστε, σύμφωνα με μία παράδοση, μπορούμε να διαβάσουμε την τύχη μας στις γραμμές της παλάμης. Πράγματι, στο κάτω μέρος της περιφέρειας του Τροχού, απεικονίζεται η παλάμη με μορφή γροθιάς. Συμβολίζει το χέρι της Μοίρας, που κινεί τον Τροχό. Από την γροθιά ξεπηδούν έξι ακτίνες, ο αριθμός της σεφίρας Τίφαρετ (Ομορφιά), δείχνοντας έτσι ότι η δύναμη που κινεί τον Τροχό είναι απόλυτα ισορροπημένη.

Στο επάνω μέρος της κάρτας, βλέπουμε το στερέωμα των άστρων, που δείχνουν να μην ακολουθούν κάποια τάξη, αν και είναι ισορροπημένα μεταξύ τους, επειδή άλλα είναι φωτεινά και άλλα σκοτεινά. Η λάμψεις των άστρων αυτών διαπερνούν το στερέωμα και το μετατρέπουν σε μία μάζα από μπλε και πορφυρά φτερά. Στο μέσον, βρίσκεται ένας τρόχός με δέκα ακτίνες (όσα και τα σεφιρόθ του δέντρου της ζωής), δείχνοντας έτσι την κυριαρχία του στις φυσικές υποθέσεις του εκδηλωμένου κόσμου.

Επάνω στον τροχό, βλέπουμε τρεις μορφές: Τη Σφίγγα με το ξίφος, τον Ερμάνουβι και τον Τυφώνα. Συμβολίζουν τα τρία είδη ενέργειας που κυβερνούν την κίνηση των φαινομένων. Στην αλχημιστική θεωρία, τα τρία αυτά στοιχεία αντιπροσωπεύονται από το Θείο, τον Υδράργυρο και το Άλας. Η αντιστοιχία τους στις κάρτες Ταρώ, αποδίδεται από τους οίκους I, II και IV. Επάνω στην κάρτα η Σφίγγα ταυτίζεται με το Θείο, ο Ερμάνουβις με τον Υδράργυρο και ο Τυφώνας με το Άλας.

Το αλχημικό σύμβολο του Θείου​

Η Σφίγγα (Θείον) αποτελείται από τα τέσσερα κέρουμπ, τα οποία έχουμε ήδη συναντήσει στις κάρτες του Ιεροφάντη (V) και του Άρματος (VII) και τα οποία αντιστοιχούν στις μαγικές αρετές, που είναι η Γνώση για τον Ταύρο, η Θέληση για το Λιοντάρι, η Τόλμη για τον Αετό και η Σιωπή για τον Άνθρωπο. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν και συντίθενται από ένα πέμπτο στοιχείο, Πεμπτουσία κατά τους αρχαίους Έλληνες, η οποία στο παρόν γνωστικό σύστημα ονομάζεται Κίνηση (To Go). Κρατά ανάμεσα στα μπροστινά της πόδια ένα υψωμένο ξίφος, σύμβολο αρσενικής ενέργειας, που συσχετίζεται με τον Αυτοκράτορα (IV), ο οποίος συνδέεται με το Θείο.

Το αλχημικό σύμβολο του Υδραργύρου​

Ο Ερμάνουβις (Υδράργυρος) σκαρφαλώνει από την αριστερή πλευρά του Τροχού. Αν και σύνθετος θεός, κυριαρχούν επάνω του οι ιδιότητες του πιθήκου. Πρόκειται για έναν συνδυασμό του Ερμή και του Άνουβις, της αιγυπτιακή θεότητας με κεφάλι τσακαλιού. Αμφότεροι οι θεοί θεωρούνται ως ψυχοπομποί, που καθοδηγούν τις ψυχές μεταξύ του υλικού και του πνευματικού κόσμου. Με τον ίδιο τρόπο, ο Υδράργυρος είναι το ρευστό στοιχείο που μεσολαβεί μεταξύ του Άλατος και του Θείου. Ο Πλούταρχος επέμενε πως ο Ερμάνουβις ήταν στην πραγματικότητα ο Heru-em-ampu, ή με άλλα λόγια ο Άνουβις ως μία από τις μορφές του Ώρου. Αυτή η μορφή ενοποιεί το φως με το σκοτάδι, αφού ο Άνουβις είναι ο θεός του κάτω κόσμου, ενώ ο Ώρος συχνά ταυτίζεται με τον Ρα (Ra-Horakhty), κατʼ εξοχήν ηλιακή θεότητα. Με αυτόν τον τρόπο, ο Ερμάνουβις επιτελεί την βασική αλχημιστική λειτουργία του Υδράργυρου, της ενοποίησης των αντιθέτων αρχών. Αν και ο Κρόουλυ ταυτοποιεί τη μορφή που ανεβαίνει τον Τροχό ως τον Ερμάνουβι, στην πραγματικότητα η μορφή ομοιάζει με τον κυνοκέφαλο πίθηκο που έχουμε συναντήσει στο Μάγο (Ι), του οποίου το στοιχείο, όπως είπαμε είναι ο Υδράργυρος.

Το αλχημικό σύμβολο του Άλατος​

Ο Τυφώνας (Άλας) απεικονίζεται στη δεξιά πλευρά της περιφέρειας του Τροχού, να βρίσκεται σε πτώση. Στο πλάι του κεφαλιού του, πίσω από το μάτι του, εμφανίζεται το σύμβολο του Άλατος, για να επιβεβαιώσει την απόδοσή του σε αυτό το αλχημικό στοιχείο. Ήταν τέρας του πρωτόγονου κόσμου, που προσωποποιούσε τις καταστροφικές δυνάμεις της φύσης και τη μανία των τυφώνων και των ηφαιστίων. Σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο, ο Τυφώνας ήταν τιτάνας, νεώτερος γιός της Γαίας και του Τάρταρου. Ο μύθος παρουσιάζει τον Τυφώνα να αποτελείται από συστρεφόμενα φίδια, κάτω από τη μέση. Έτσι, στην κάρτα απεικονίζεται το κάτω μέρος του σώματός του ως φιδόμορφο, το οποίο τυλίγεται γύρω από την περιφέρεια του Τροχού. Ο Τυφώνας επιτέθηκε στον Όλυμπο, για να πάρει εκδίκηση για την ήττα και τον θάνατο των αδερφών του, των γιγάντων και τιτάνων. Μετά από πολλές μάχες με τον Δία - σε μία μάλιστα εξ αυτών ο Δίας ηττήθηκε, διασώθηκε όμως από τον Ερμή και τον Πάνα – ο Τυφώνας τελικά κατανικήθηκε από τους κεραυνούς του Δία και θάφτηκε κάτω από το ηφαίστειο της Αίτνας, το οποίο ο Δίας έριξε επάνω του. Κάποια στοιχεία αυτού του μύθου παρουσιάζονται και στην κάρτα. Ο Δίας, ο οποίος όπως είπαμε είναι ο κυβερνήτης της κάρτας, ρίχνει τους κεραυνούς του από τον ουρανό. Ο Τυφώνας βάλεται και πέφτει από τον Τροχό για να συντριβεί κάτω από αυτόν, όπως συνετρίβη κάτω από την Αίτνα. Εκτός των άλλων, ο Τυφώνας συσχετίζεται με τον αιγυπτιακό θεό Σετ, θεό της θύελας και του σκότους. Ο Σετ ήταν ο φονεύς του Όσιρι και σε αυτήν την κάρτα απεικονίζεται να διαχωρίζει το Ανχ της ζωής από την ποιμαντορική ράβδο του Όσιρι, όπως διαμέλισε το σώμα του θεού αυτού.



Κόκκινη κλωστή δεμένη, στην ανέμη τυλιγμένη, δως της κλώτσο να γυρίσει, παραμύθι ν' αρχηνίσει...
Καλή μας χρονιά!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

υπάρχει όντως τύχη όμως?
τύχη που δεν ορίζει ο άνθρωπος βάση της συμπεριφοράς του?
υπάρχει αυτό το "αερικό" ?

μήπως δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα του πως αντιμετωπίζει κάποιος μια συγκυρία της ζωής του όπως έχει πει μέσω του πειράματος του ο καθηγητής Richard Wisman?


Καλή χρονιά με την τύχη στο πλευρό μας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Ο Δίας, ο οποίος όπως είπαμε είναι ο κυβερνήτης της κάρτας, ρίχνει τους κεραυνούς του από τον ουρανό. Ο Τυφώνας βάλεται και πέφτει από τον Τροχό για να συντριβεί κάτω από αυτόν, όπως συνετρίβη κάτω από την Αίτνα. Εκτός των άλλων, ο Τυφώνας συσχετίζεται με τον αιγυπτιακό θεό Σετ, θεό της θύελας και του σκότους. Ο Σετ ήταν ο φονεύς του Όσιρι και σε αυτήν την κάρτα απεικονίζεται να διαχωρίζει το Ανχ της ζωής από την ποιμαντορική ράβδο του Όσιρι, όπως διαμέλισε το σώμα του θεού αυτού.

Η παρουσίαση της κάρτας συνέπεσε με την εποχή του χειμερινού ηλιοστασίου, που εορτάζετο από τους Ρωμαίους ως ''Σατουρνάλια" (τέλος Δεκέμβρη) και από τους Σκανδιναβούς ως Yule. Yule σημαίνει Τροχός...Ο Σετ (ο Τυφώνας) είναι ο Sat...το σκοτάδι, ο Κρόνος που εκτοπίστηκε από τον Δία.
Παράθεση εικόνας του Τροχού κατά Crowley γιατί όχι αυτή τη φορά ;
Καλή χρονιά.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Σύμφωνα με το ινδουιστικό σύστημα, τα τρία είδη ενέργειας που περιγράφηκαν στο προηγούμενο ποστ ως Θείον (Σφίγγα), Υδράργυρος (Ερμάνουβις) και Άλας (Τυφώνας), αποτελούν τα τρία Γκούνας (Gunaas): Σάτβα, Ράτζας και Τάμας. Δεν υπάρχει ακριβής μετάφραση για τη λέξη Γκούνας. Δεν είναι ακριβώς ένα στοιχείο, μία ιδιότητα, μία μορφή ενέργειας, μία όψη ή δυναμικό, αλλά όλες αυτές οι ιδέες ενυπάρχουν στο νόημά της. Οποιαδήποτε ιδιότητα κατέχεται από οποιοδήποτε πράγμα, μπορεί να αποδωθεί σε ένα ή περισσότερα από τα Γκούνας.

Το Τάμας σημαίνει σκοτάδι, αδράνεια, νωθρότητα, άγνοια, ανελευθερία, αναποφασιστικότητα ως προς τη δράση, υπεροψία, φόβο, θλίψη, ύπνο, θάνατο, κλπ.

Το Ράτζας σημαίνει ενέργεια, διέγερση, φωτιά, λάμψη, ταραχή, πάθος, ομορφιά, μόχθο, ηδονή και πόνο, πόλεμο και ειρήνη, ανθεκτικότητα, ισχύ, ανδρεία, οργή, αγώνα, διαμάχη, κλπ.

Το Σάτβα σημαίνει ηρεμία, διάνοια, διαύγεια, ισορροπία, χαρά, πληρότητα και ικανοποίηση, ευγένεια, φώτιση, απουσία φόβου και οργής, κλπ. Έτσι για παράδειγμα ο όρος Μποτισάτβα, ο οποίος αποδίδεται ως επίθετο σε κάποια θεϊκά πλάσματα της ινδουιστικής θεολογίας και περιέχει ως δεύτερο συνθετικό του τη λέξη Σάτβα, σημαίνει μεταξύ άλλων, τη φώτιση και την αφιέρωση του εαυτού στο σύνολο.

Κάθε ένα από τα όντα, όπως προαναφέραμε, αποτελεί έναν μεταβαλλόμενο συνδυασμό των τριών Γκούνας. Σε κάθε δεδομένη χρονική στιγμή, ένας ιδιαίτερος τύπος είναι κυρίαρχος σε ένα άτομο, ο οποίος ωστόσο είναι μεταβλητός. Σήμερα, ένα άτομο μπορεί να μην επιδεικνύει ούτε υποψία του Σάτβα, όμως εάν τον συναντήσει κανείς αργότερα, μπορεί να τον δει να ξεχειλίζει από αυτό. Τέτοιες μεταμορφώσεις είναι πιθανές. Για αυτόν τον λόγο και εξαιτίας του γεγονότος ότι κι εμείς οι ίδιοι αποτελούμε μίγματα των Γκούνας, δεν θα πρέπει να μισούμε, να περιφρονούμε ή να κρίνουμε εκείνον τον οποίο θεωρούμε πως ζει μέσα σʼ ένα χαμηλότερου επιπέδου Γκούνας, επειδή ένα άτομο μπορεί να βρίσκεται σε πρωιμότερο στάδιο πνευματικής ανάπτυξης κατά το συγκεκριμένο χρόνο.

Θα μπορούσε κανείς να πει, ότι από τα τρία Γκούνας, το Τάμας είναι το χαμηλότερο, ενώ το Σάτβα το υψηλότερο. Το Τάμας μας κρατά σε μια κατάσταση άγνοιας, αδράνειας και σκότους. Αυτά, χωρίς καμμία εξαίρεση, προκαλούν τελικώς μιζέρια και δυστυχία. Ένα «Ταμασικό» άτομο ζει σε πλήρη άγνοια των πνευματικών νόμων, τους οποίους παραβιάζει με κάθε τρόπο. Θα πρέπει να γίνει ξεκάθαρα η διάκριση μεταξύ της «Σατβικής» ποιότητας της πληρότητας-ικανοποίησης και της νωθρότητας ή αδράνειας ενός Ταμασικού ατόμου. Εάν η νωθρότητα μας παρουσιάζεται με τον μανδύα της πληρότητας ή της ικανοποίησης, τότε θα πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα, γιατί κάτι τέτοιο σίγουρα θα προκαλέσει την καταστροφή μας.

Το Ράτζας μας οδηγεί στη δράση, συχνά με υψηλές προσδοκίες για συγκεκριμένο τύπο αποτελέσματος ή ανταμοιβής. Οι περισσότερες από τις πράξεις των ανθρώπων, διακατέχονται από την προσδοκία του αποτελέσματος. Αυτός που προσδοκά πάρα πολλά, είναι πιθανόν συχνά να καταλήξει στην απογοήτευση. Στο Ράτζας, είναι ακριβώς αυτή η απογοήτευση, η αποτυχία εκπλήρωσης των επιθυμιών, η αποτυχία στο να λάβει κανείς τα επιθυμητά αποτελέσματα των ενεργειών του και η απληστία, που προκαλούν τη δυστυχία. Έτσι, δεν θεωρείται πολύ καλό να ζει κανείς επί μακρόν στο Ράτζας. Δεν προκαλεί από μόνο του την εξύψωση της Ψυχής, αλλά μας αφήνει κάπου στη μέση. Κατά συνέπεια, είναι δική μας υποχρέωση να ανυψωθούμε στο υψηλότερο Γκούνας, το Σάτβα.

Το Σάτβα μας οδηγεί στην ευτυχία και στην τέρψη, ανεξάρτητα από τʼ αποτελέσματα των πράξεών μας. Εδώ επιτελούμε το έργο μας, θεωρώντας το σαν ένα προδιαγεγραμμένο καθήκον, κατά την εκτέλεση του οποίου θα πρέπει να πάψουμε νʼ ανησυχούμε για το αποτέλεσμα και να διατηρούμε την οποιαδήποτε προσδοκία. Έτσι, αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις της ζωής μας με ηρεμία, καθώς παρουσιάζονται, διατηρώντας την εσωτερική ισορροπία και αρμονία, όπως μας δίδαξε στα προηγούμενα η κάρτα της Προσαρμογής. Το Σάτβα είναι το φως και η γνώση, η σοφία και η νοητική γαλήνη. Ανυψώνει την Ψυχή, σε μια ουράνια «γέννηση».

Υπό το φως αυτής της θεώρησης, μπορούμε να κατανοήσουμε ότι τα τρία Γκούνας είναι υπεύθυνα για τις περισσότερες δραστηριότητες. Αυτές μπορεί να είναι υψηλές όπως το καλό του κοινωνικού συνόλου, μεσαίες όπως το προσωπικό μας καλό ή κατώτερες όπως η βλάβη του εαυτού ή του κοινωνικού συνόλου.

Ένας από τους σημαντικότερους αφορισμούς της ινδουιστικής φιλοσοφίας αναφέρει: «Τα Γκούνας περιστρέφονται». Η ανταμοιβή της προσπάθειας είναι μία κατάσταση διαυγούς ηρεμίας, η οποία τείνει τελικά να βυθιστεί στο αρχικό αδρανές σκοτάδι και ο κύκλος να ξεκινήσει από την αρχή. Τα τρία Γκούνας αντιστοιχούν πλήρως στα αλχημιστικά στοιχεία που είδαμε στο προηγούμενο ποστ.

Έτσι, έχουμε τις παρακάτω αντιστοιχίες:

Σφίγγα – Θείον – Σάτβα
Ερμάνουβις – Υδράργυρος – Ράτζας
Τυφώνας – Άλας – Τάμας

Θα πρέπει να σημειώσουμε το γεγονός ότι το κέντρο του Τροχού, ο άξονας γύρω από τον οποίο γυρίζει, είναι εντελώς ακίνητος, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την βασική διδασκαλία που έχει να μας προσφέρει αυτή η κάρτα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύστης δεν θα πρέπει να απασχολείται και να παρασύρεται από τις διαρκείς κυκλικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο των φαινομένων, αφού ο πυρήνας όλων των πραγμάτων παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος.

Εάν προσεγγίσουμε το ίδιο ζήτημα υπό την ινδουιστική οπτική που αναλύσαμε παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι η πραγματική σοφία είναι η γνώση ότι τα Γκούνας και μόνο δημιουργούν όλες τις πράξεις, ενώ η Ψυχή, ο αληθινός Εαυτός, παραμένουν αμόλυντα κι ανεπηρέαστα, χωρίς να αποτελούν τον πραγματικό δράστη κάθε μορφής δράσης. Τη στιγμή που αποκτάται αυτή η συνειδητοποίηση, ότι η Ψυχή δεν είναι ο υπεύθυνος των πράξεων και ότι δεν επηρεάζεται από τις πράξεις, συνενώνεται άμεσα με τη Συμπαντική Ψυχή. Με αυτήν τη συνειδητοποίηση, η Ψυχή ανυψώνεται πάνω από τις πράξεις, πάνω από τα Γκούνας και απελευθερώνεται από τον αέναο κύκλο της γέννησης, του θανάτου, της σήψης και του πόνου, κερδίζοντας έτσι την αθανασία.

Τον ίδιο ακριβώς συμβολισμό έχει και το σπαθί, το οποίο όπως είδαμε κρατά η Σφίγγα ανάμεσα στα μπροστινά της πόδια. Το σπαθί αποδίδεται ως μαγικό εργαλείο στη σεφίρα Γκεβούρα (Ισχύς). Με αυτήν την Ισχύ θα πρέπει να ανέλθει κανείς επάνω από τον απατηλό κόσμο των φαινομένων και να ενωθεί με το στερέωμα των άστρων που τον καλεί. Στο φόντο του Τροχού βρίσκεται ένα ισόπλευρο τρίγωνο, με την κορυφή του να δείχνει προς τα επάνω. Αποτελεί ένα ακόμη φαλικό σύμβολο, απεικονίζοντας ουσιαστικά τα ίδια πράγματα με το σπαθί, σε μια πρώτη τουλάχιστον ανάγνωση. Εφόσον ο άνθρωπος, που έχει φτάσει στο επάνω μέρος του Τροχού, ακολουθήσει την κατεύθυνση που του δείχνουν τα φαλικά αυτά σύμβολα, ανυψώνεται πάνω απʼ τις πράξεις και απελευθερώνεται από τη σκλαβιά της αιώνιας επανάληψης των πραγμάτων. Ας μην ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο που παρουσιάσαμε στο προηγούμενο ποστ, ο Τυφώνας σε κάποια μάχη νίκησε το Δία, σκαρφαλώνοντας έτσι στιγμιαία στο επάνω μέρος του Τροχού. Ωστόσο, δεν χρησιμοποίησε αυτή του τη θέση ώστε να ξεφύγει από την τυφλή μανία της δράσης, με συνέπεια να κατακεραυνωθεί από τον πατέρα των θεών - τον οποίο ο Ερμής βοήθησε να ανέβει ξανά στην κορυφή, όπως εδώ ο Ερμάνουβις – κι έτσι τον βλέπουμε τώρα να συνθλίβεται από την αδησώπητη νομοτέλεια του Τροχού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[iJohnnyCash]

Πλούσια κάρτα. Μου τράβηξε το ενδιαφέρον παρόλο που δεν πιστεύω καθόλου στην τύχη.

Ας ξεκινήσω με τα απλά:

υπάρχει όντως τύχη όμως?
τύχη που δεν ορίζει ο άνθρωπος βάση της συμπεριφοράς του?
υπάρχει αυτό το "αερικό" ?

μήπως δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα του πως αντιμετωπίζει κάποιος μια συγκυρία της ζωής του όπως έχει πει μέσω του πειράματος του ο καθηγητής Richard Wisman?

Νομίζω ότι η απάντηση σε αυτό είναι το:

Θα πρέπει να σημειώσουμε το γεγονός ότι το κέντρο του Τροχού, ο άξονας γύρω από τον οποίο γυρίζει, είναι εντελώς ακίνητος, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την βασική διδασκαλία που έχει να μας προσφέρει αυτή η κάρτα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύστης δεν θα πρέπει να απασχολείται και να παρασύρεται από τις διαρκείς κυκλικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο των φαινομένων, αφού ο πυρήνας όλων των πραγμάτων παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος.

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι μπορούμε να περιστρέψουμε το τροχό αλλά όχι να το μετακινήσουμε.

Ωστόσο θα ήθελα να σχολιάσω/ρωτήσω και κάποια άλλα θέματα.

Το ότι ο Τυφώνας (Άλας) συμβολίζεται με ένα τόσο απλό σύμβολο σημαίνει κάτι; Η οριζόντια διάμετρος, που νομίζω ότι είναι εκείνο το σημείο που "κυριαρχεί", μήπως συμβολίζει κάτι το απόλυτο ή κάτι το ευθύ ή κάτι το ρηχό-φτηνό; Πάντως κάτι τέτοιο θα σημαίνει στην ουσία ο φόβος, όποιος και αν είναι αυτός και παρόλο που συνήθως αφορά κάτι συγκεκριμένο ή κάποια ομάδα πραγμάτων/οργανισμών/ιδιοτήτων συγκεκριμένη (ευθύ) και παρόλο που φαινομενικά είναι κάτι το αμετάκλητο/απόλυτο, μπορεί να το αντιμετωπιστεί αφού είναι κάτι το απλό/ρηχό.

Άραγε ο κύκλος αυτός θα μπορούσε κάποιος να τον περιστρέψει σε τέτοια θέση που να συνυπάρχουν δυο στοιχεία; Επίσης είναι τυχαίο που φαινομενικά μοιάζει αδύνατων να έχεις με το μέρος σου και τα τρία στοιχεία;

Τέλος τα στοιχεία είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε σύμφωνα με την Φυσική επιστήμη να μην μπορούν να περιστρέψουν τον κύκλο αφού η Φυσική τους αποδίδει μόνο το βάρος το όποιο είναι κάθετο στον άξονα αρά είναι αδύνατον να τον περιστρέψουν. Αυτό είναι τυχαίο;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Θα ήθελα να κάνω μια παρέμβαση σχετικά με το Θέλημα μετά από κάποια ερεθίσματα που μου έδωσαν κάποια κείμενα και κάποια τελευταία βιώματα. Ακούω και διαβάζω συνέχεια για την μεγάλη σημασία που έχει το Θέλημα, δηλαδή το κέντρο του Τροχού εδώ (που και σε άλλες κάρτες παρουσιάζεται). Λέγεται στην θελημική παράδοση "κάνε το θέλημά σου" χωρίς να υπολογίζεις τις ανάγκες σου, τα ένστικτά σου, τις επιθυμίες σου. "Κοίτα μόνο το θέλημα, όχι τα θέλω σου". Η εύλογη απορία είναι ποιός ορίζει το προσωπικό θέλημα του καθενός και πώς το αντιλαμβάνεται αυτό. Ως πεπρωμένο ; Ως αποστολή ; Ως τι ακριβώς ; Επίσης δεν έχω καταλάβει με ποιά μέσα αναγνωρίζει κανείς το θέλημα του ; Με τα όνειρα, με οράματα, με την καθοδήγηση κάποιου Master, με την καρδιά του και το ένστικτο ; Καλώς...η προσήλωση στο κέντρο του Τροχού κατανοητή. Από κει και πέρα αυτό είναι μια διαδικασία στην οποία παραβλέπουμε ένστικτα, ορμές, σεξουαλική ικανοποίηση, πρακτικούς στόχους, συμπάθειες και αντιπάθειες, ψυχική και βιολογική επιβίωση, και βαδίζουμε ατάραχοι προς το Θέλημα μας, το οποίο τελικά είμαι σίγουρος πως αν ρωτήσουμε δέκα είκοσι ανθρώπους εδώ, κανείς δεν θα μπορεί να μας απαντήσει ποιό είναι ; Στόχους, επιθυμίες, όνειρα θα μας πουν πολλοί, αλλά τελικά πώς εννοεί κανείς το Θέλημα είναι μια άλλη ιστορία. Θα με ενδιέφερε να επεκταθείτε εδώ, τώρα που βρισκόμαστε στον Τροχό της τύχης, που ο πυρήνας του (το κέντρο) έχει την μέγιστη σημασία και η προσήλωση εκεί επιτρέπει το Go. Τέλος να πω μια προσωπική άποψη. Δεν θεωρώ ότι αυτή η κάρτα έχει μεγάλη σχέση με την τύχη ή την ατυχία. Την αντιλαμβάνομαι περισσότερο ως μια ακόμα εσωτερική διαδικασία αυτογνωσίας. Αν όμως πρώτα δεν κατανοήσουμε βασικές έννοιες όπως αυτή του Θελήματος, νομίζω δεν θα έχει το ίδιο ενδιαφέρον. Ακόμα κάτι. Θέλημα θα μπορούσε να είναι και μια πράξη καταστροφής ; Το Θέλημα ταυτίζεται με την έννοια της εσώτερης αποστολής ; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Χίτλερ εκπλήρωσε το Θέλημά του με επιτυχία ίσως ; Τί σχέση έχει ακόμα αυτό το χριστιανικό "γεννηθήτω το Θέλημά Του" με το θέλημα ; Η αποδοχή του Θελήματος είναι η αποδοχή του πεπρωμένου και της ατομικής μας αποστολής στο συμπαντικό παιχνίδι ανεξάρτητα αν αυτός ο ρόλος μας αποβαίνει καταστροφικός εις βάρος ενός ανθρώπου, μιας ομάδας ή ολόκληρου του κόσμου ;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Πλούσια κάρτα. Μου τράβηξε το ενδιαφέρον παρόλο που δεν πιστεύω καθόλου στην τύχη.

Εάν ρωτήσεις έναν άθεο "Πώς κατασκευάστηκε ο Κόσμος, η ζωή, ο άνθρωπος;", θα σου αποκριθεί: "Τυχαία". Το να μην πιστεύεις στην τύχη, σημαίνει πως πιστεύεις στη νομοτέλεια, πράγμα που κατ' επέκταση σημαίνει πως πιστεύεις στο Θείον (δεν είναι τυχαία η σύμπτωση του όρου αυτού με το ομώνυμο αλχημιστικό στοιχείο στο οποίο αναφερθήκαμε στα παραπάνω).

Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι μπορούμε να περιστρέψουμε το τροχό αλλά όχι να το μετακινήσουμε.

Ο Τροχός περιστρέφεται γύρω από ένα σταθερό κέντρο. Η περιφέρειά του συμβολίζει τον κόσμο των φαινομένων, το εκδηλωμένο Σύμπαν. Η μετακίνηση του Τροχού, με τον τρόπο που τη φαντάζεσαι θα μας οδηγούσε σε ένα άλλο εκδηλωμένο Σύμπαν, με διαφορετικές παγκόσμιες σταθερές και διαφορετική συμπεριφορά της Νομοτέλειάς του. Ωστόσο, ο εκδηλωμένος κόσμος εκείνου του εναλλακτικού Σύμπαντος θα ήταν και πάλι φαινομενικός και η Ψυχή ή ο πραγματικός εαυτός θα βρισκόταν και πάλι στο σταθερό του κέντρο.
Η μετακίνηση μπορεί να γίνει και με άλλο τρόπο: Μπορούμε να φανταστούμε πως το κέντρο του δεν είναι ένας άξονας, αλλά μια σφαίρα. Τότε, οι πιθανές μετακινήσεις του Τροχού, πέρα από το επίπεδο περιστροφής του, στις τρεις διαστάσεις, αντί στις δύο που τον βλέπουμε στην κάρτα, θα σχηματίσει μια πλήρη σφαίρα. Αυτό μας λέει ο Κρόουλυ σ' ένα από τα οράματά του που θ' αναφέρουμε παρακάτω.

Το ότι ο Τυφώνας (Άλας) συμβολίζεται με ένα τόσο απλό σύμβολο σημαίνει κάτι; Η οριζόντια διάμετρος, που νομίζω ότι είναι εκείνο το σημείο που "κυριαρχεί", μήπως συμβολίζει κάτι το απόλυτο ή κάτι το ευθύ ή κάτι το ρηχό-φτηνό; Πάντως κάτι τέτοιο θα σημαίνει στην ουσία ο φόβος, όποιος και αν είναι αυτός και παρόλο που συνήθως αφορά κάτι συγκεκριμένο ή κάποια ομάδα πραγμάτων/οργανισμών/ιδιοτήτων συγκεκριμένη (ευθύ) και παρόλο που φαινομενικά είναι κάτι το αμετάκλητο/απόλυτο, μπορεί να το αντιμετωπιστεί αφού είναι κάτι το απλό/ρηχό.

Σε πολλές περιπτώσεις το σύμβολο του άλατος είναι ένας απλός κύκλος, που συμβολίζει τον Ουροβόρο Όφι, το φίδι δηλαδή που δαγκώνει την ουρά του. Δεν είναι τυχαία φυσικά η απόδοσή του σε μια θεότητα που αποτελείται από φίδια, όπως ο Τυφώνας. Η γραμμή μάλλον προέρχεται από τη συνύπαρξη αυτού του συμβόλου με τα σύμβολα του θείου και του υδραργύρου, στο παρακάτω σύμβολο, που σημαίνει τη Φιλοσοφική Λίθο:

Δεν είναι τυχαία η ομοιότητά του με το ελληνικό γράμμα θήτα, αρχικό της λέξης Θάνατος και μία από τις έννοιες που περικλείονται, όπως είπαμε στο Τάμας.


​

Άραγε ο κύκλος αυτός θα μπορούσε κάποιος να τον περιστρέψει σε τέτοια θέση που να συνυπάρχουν δυο στοιχεία; Επίσης είναι τυχαίο που φαινομενικά μοιάζει αδύνατων να έχεις με το μέρος σου και τα τρία στοιχεία;

Όπως είπαμε, κάθε ον αποτελεί έναν μεταβαλλόμενο συνδυασμό των τριών Γκούνας. Μπορείς να φανταστείς την περιφέρεια του Τροχού να περιέχει μια διαβάθμιση της "συγκέντρωσης" του Σάτβα, με μέγιστη "συγκέντρωση" στο σημείο που κάθεται η Σφίγγα, ενώ καθώς προχωράμε δεξιόστροφα, η συγκέντρωση να μειώνεται σταδιακά, φτάνοντας σε εξαιρετική αραίωση στο κλείσιμο του κύκλου. Το ίδιο μπορείς να φανταστείς και για τα άλλα δύο Γκούνας-Στοιχεία, με το μέγιστο και το ελάχιστο της συγκέντρωσης καθενός από αυτά, εκεί που κάθονται αντίστοιχα ο Ερμάνουβις και ο Τυφώνας. Με αυτό το σκεπτικό, σε κάθε σημείο της περιφέρειας του Τροχού (του εκδηλωμένου κόσμου των φαινομένων) μπορεί κανείς να βρει ένα συνδυασμό των τριών ποιοτήτων, η καθεμία σε διαφορετική "συγκέντρωση".
Αυτό που ρωτάς για το να έχει κανείς "με το μέρος του" και τα τρία στοιχεία ισοδυναμεί ουσιαστικά με το να μπορεί κανείς να τα χρησιμοποιήσει κατά το δοκούν για την πραγματοποίηση του Θελήματός του. Σε αυτό απαντά το σύμβολο της Φιλοσοφικής Λίθου που παρέθεσα παραπάνω και περιέχει και τα τρία αλχημιστικά στοιχεία σ΄ευθυγράμμιση. Η Φιλοσοφική Λίθος συμβολίζει στην πραγματικότητα την πεμπτουσία, την πέμπτη δύναμη της Σφίγγας, To Go, για την οποία αναλυτικότερα θα μιλήσουμε στο μέλλον. Κατά συνέπεια, μπορούμε να δούμε πως έχει και τα τρία στοιχεία "με το μέρος του", αυτός που μπορεί να υπερβεί τον κόσμο των φαινομένων, να ισορροπήσει σαν τη Σφίγγα, ν' αποκτήσει τη συνείδηση ότι η Ψυχή δεν επηρεάζεται από τις πράξεις και να συνενωθεί άμεσα με τη Συμπαντική Ψυχή. Αυτός δηλαδή που είναι ικανός να πραγματοποιήσει το Θέλημά του.

Τέλος τα στοιχεία είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε σύμφωνα με την Φυσική επιστήμη να μην μπορούν να περιστρέψουν τον κύκλο αφού η Φυσική τους αποδίδει μόνο το βάρος το όποιο είναι κάθετο στον άξονα αρά είναι αδύνατον να τον περιστρέψουν. Αυτό είναι τυχαίο;

Θα πρέπει να φανταστείς τις τρεις οντότητες να κινούνται με τρόπο που να περιστρέφουν τον Τροχό, ως εφαπτομενικές δηλαδή δυνάμεις στην περιφέρειά του. Το βάρος δεν παίζει ρόλο σε αυτές τις οντότητες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

υπάρχει όντως τύχη όμως?
τύχη που δεν ορίζει ο άνθρωπος βάση της συμπεριφοράς του?
υπάρχει αυτό το "αερικό" ?

μήπως δεν είναι θέμα τύχης αλλά θέμα του πως αντιμετωπίζει κάποιος μια συγκυρία της ζωής του όπως έχει πει μέσω του πειράματος του ο καθηγητής Richard Wisman?


Καλή χρονιά με την τύχη στο πλευρό μας

Θεωρώ πως το πείραμα του Wisman, αφορά περισσότερο τη δεισιδαιμονία και τις προλήψεις, παρά την Τύχη με την έννοια που αναφέρεται εδώ. Η κάρτα σχετίζεται περισσότερο με τους τέσσερις κανόνες που διατυπώνονται στο τέλος του άρθρου:

Έτσι ο Γουάιζμαν κατέληξε στη διατύπωση των τεσσάρων βασικών αρχών του σχετικά με το προφίλ του τυχερού:
1) Είναι ευρηματικός, δημιουργικός, αρπάζει τις ευκαιρίες ακόμα κι αν πρέπει να αλλάξει τις συνήθειές του.
2) Εμπιστεύεται το ένστικτό του.
3) Είναι αισιόδοξος.
4) Λέει συχνά: "Και μη χειρότερα!".

Ο προληπτικός άνθρωπος παρασύρεται από τη φαινομενική δύναμη των γεγονότων και εγκλωβίζεται στην περιφέρεια του τροχού γυρνώντας αέναα, έρμαιο των καταστάσεων. Ο άξονας στο κέντρο του είναι ακίνητος. Εκεί πρέπει να προσανατολίσει την προσοχή του ο ταξιδιώτης. Ο ελιγμός αυτός δένει υπέροχα με τους παραπάνω κανόνες...
Με το ίδιο σκεπτικό, αυτό που ο Crowley ονομάζει Θέλημα είναι το ταξίδι του Καβάφη προς την Ιθάκη, απαλλαγμένο από το άγχος του σκοπού. Η Ιθάκη, η ζωή, έχει να μας χαρίσει το ωραίο ταξίδι. Αυτό είναι το κέντρο του τροχού!
(Ο Exposed_Bone έχει παραθέσει το σωστό κομμάτι που περιγράφει τα παραπάνω).

Θέλημα θα μπορούσε να είναι και μια πράξη καταστροφής ; Το Θέλημα ταυτίζεται με την έννοια της εσώτερης αποστολής ; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Χίτλερ εκπλήρωσε το Θέλημά του με επιτυχία ίσως ;

Χωρίς να μπορώ να δώσω έναν σαφή ορισμό για το τι είναι το Θέλημα, μπορώ να απαντήσω στην ερώτησή σου, μέσα από τη φιλοσοφία του Crowley:

Κάθε άνδρας και κάθε γυναίκα είναι ένα αστέρι.
​

Κάθε αστέρι έχει μια δική του, προκαθορισμένη τροχιά που δεν συγκρούεται με τις τροχιές των άλλων αστεριών. Όταν η τροχιά του Θελήματός μας, εμποδίζει την τροχιά του Θελήματος κάποιου άλλου, κατά τον Crowley, υπάρχει δυσαρμονία και Συμπαντική Ανισορροπία. Τότε ένα από τα δύο Θελήματα δεν έχει θέση στο κοσμικό γίγνεσθαι.
Η καταστροφή και η δημιουργία από την άλλη, σε επίπεδο φυσικών διεργασιών, είναι έννοιες ταυτόσημες και αλληλοσυμπληρούμενες.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Το Σάτβα σημαίνει ηρεμία, διάνοια, διαύγεια, ισορροπία, χαρά, πληρότητα και ικανοποίηση, ευγένεια, φώτιση, απουσία φόβου και οργής, κλπ. Έτσι για παράδειγμα ο όρος Μποτισάτβα, ο οποίος αποδίδεται ως επίθετο σε κάποια θεϊκά πλάσματα της ινδουιστικής θεολογίας και περιέχει ως δεύτερο συνθετικό του τη λέξη Σάτβα, σημαίνει μεταξύ άλλων, τη φώτιση και την αφιέρωση του εαυτού στο σύνολο. ..
.....

Το Σάτβα μας οδηγεί στην ευτυχία και στην τέρψη, ανεξάρτητα από τʼ αποτελέσματα των πράξεών μας. Εδώ επιτελούμε το έργο μας, θεωρώντας το σαν ένα προδιαγεγραμμένο καθήκον, κατά την εκτέλεση του οποίου θα πρέπει να πάψουμε νʼ ανησυχούμε για το αποτέλεσμα και να διατηρούμε την οποιαδήποτε προσδοκία. Έτσι, αντιμετωπίζουμε τις καταστάσεις της ζωής μας με ηρεμία, καθώς παρουσιάζονται, διατηρώντας την εσωτερική ισορροπία και αρμονία, όπως μας δίδαξε στα προηγούμενα η κάρτα της Προσαρμογής. Το Σάτβα είναι το φως και η γνώση, η σοφία και η νοητική γαλήνη. Ανυψώνει την Ψυχή, σε μια ουράνια «γέννηση».
.......

Ένας από τους σημαντικότερους αφορισμούς της ινδουιστικής φιλοσοφίας αναφέρει: «Τα Γκούνας περιστρέφονται».


Θα πρέπει να σημειώσουμε το γεγονός ότι το κέντρο του Τροχού, ο άξονας γύρω από τον οποίο γυρίζει, είναι εντελώς ακίνητος, κάτι το οποίο στην πραγματικότητα αποτελεί την βασική διδασκαλία που έχει να μας προσφέρει αυτή η κάρτα. Αυτό σημαίνει, ότι ο μύστης δεν θα πρέπει να απασχολείται και να παρασύρεται από τις διαρκείς κυκλικές αλλαγές που συμβαίνουν στον κόσμο των φαινομένων, αφού ο πυρήνας όλων των πραγμάτων παραμένει σταθερός και αναλλοίωτος.

Εάν προσεγγίσουμε το ίδιο ζήτημα υπό την ινδουιστική οπτική που αναλύσαμε παραπάνω, μπορούμε να πούμε ότι η πραγματική σοφία είναι η γνώση ότι τα Γκούνας και μόνο δημιουργούν όλες τις πράξεις, ενώ η Ψυχή, ο αληθινός Εαυτός, παραμένουν αμόλυντα κι ανεπηρέαστα, χωρίς να αποτελούν τον πραγματικό δράστη κάθε μορφής δράσης. Τη στιγμή που αποκτάται αυτή η συνειδητοποίηση, ότι η Ψυχή δεν είναι ο υπεύθυνος των πράξεων και ότι δεν επηρεάζεται από τις πράξεις, συνενώνεται άμεσα με τη Συμπαντική Ψυχή. Με αυτήν τη συνειδητοποίηση, η Ψυχή ανυψώνεται πάνω από τις πράξεις, πάνω από τα Γκούνας και απελευθερώνεται από τον αέναο κύκλο της γέννησης, του θανάτου, της σήψης και του πόνου, κερδίζοντας έτσι την αθανασία.

Τον ίδιο ακριβώς συμβολισμό έχει και το σπαθί, το οποίο όπως είδαμε κρατά η Σφίγγα ανάμεσα στα μπροστινά της πόδια. Το σπαθί αποδίδεται ως μαγικό εργαλείο στη σεφίρα Γκεβούρα (Ισχύς). Με αυτήν την Ισχύ θα πρέπει να ανέλθει κανείς επάνω από τον απατηλό κόσμο των φαινομένων και να ενωθεί με το στερέωμα των άστρων που τον καλεί. Στο φόντο του Τροχού βρίσκεται ένα ισόπλευρο τρίγωνο, με την κορυφή του να δείχνει προς τα επάνω. Αποτελεί ένα ακόμη φαλικό σύμβολο, απεικονίζοντας ουσιαστικά τα ίδια πράγματα με το σπαθί, σε μια πρώτη τουλάχιστον ανάγνωση. Εφόσον ο άνθρωπος, που έχει φτάσει στο επάνω μέρος του Τροχού, ακολουθήσει την κατεύθυνση που του δείχνουν τα φαλικά αυτά σύμβολα, ανυψώνεται πάνω απʼ τις πράξεις και απελευθερώνεται από τη σκλαβιά της αιώνιας επανάληψης των πραγμάτων. Ας μην ξεχνάμε, ότι σύμφωνα με τον ελληνικό μύθο που παρουσιάσαμε στο προηγούμενο ποστ, ο Τυφώνας σε κάποια μάχη νίκησε το Δία, σκαρφαλώνοντας έτσι στιγμιαία στο επάνω μέρος του Τροχού. Ωστόσο, δεν χρησιμοποίησε αυτή του τη θέση ώστε να ξεφύγει από την τυφλή μανία της δράσης, με συνέπεια να κατακεραυνωθεί από τον πατέρα των θεών - τον οποίο ο Ερμής βοήθησε να ανέβει ξανά στην κορυφή, όπως εδώ ο Ερμάνουβις – κι έτσι τον βλέπουμε τώρα να συνθλίβεται από την αδησώπητη νομοτέλεια του Τροχού.

Για το Σάτβα ακριβώς λοιπόν λέει:" Και μη φοβηθήτε από των αποκτεινόντων το σώμα, την δε ψυχήν μη δυναμένων να αποκτείνωσι, φοβηθήτε δε μάλλον τον δυνάμενον και ψυχή και σώμα να απολέση εν τη γεέννη. Δύο στρουθία δεν πωλούνται δι' έν ασσάριον; και έν εξ αυτών δεν θέλει πέσει επί την γην, άνευ του θελήματος του Πατρός σας. Υμών δε και αι τρίχες της κεφαλής είναι πάσαι ηριθμημέναι. Μη φοβηθήτε λοιπόν, πολλών στρουθίων διαφέρετε σεις¨( Ματθ. Ι΄, 28-31)

Το ότι ο Τυφώνας (Άλας) συμβολίζεται με ένα τόσο απλό σύμβολο σημαίνει κάτι; Η οριζόντια διάμετρος, που νομίζω ότι είναι εκείνο το σημείο που "κυριαρχεί", μήπως συμβολίζει κάτι το απόλυτο ή κάτι το ευθύ ή κάτι το ρηχό-φτηνό; Πάντως κάτι τέτοιο θα σημαίνει στην ουσία ο φόβος, όποιος και αν είναι αυτός και παρόλο που συνήθως αφορά κάτι συγκεκριμένο ή κάποια ομάδα πραγμάτων/οργανισμών/ιδιοτήτων συγκεκριμένη (ευθύ) και παρόλο που φαινομενικά είναι κάτι το αμετάκλητο/απόλυτο, μπορεί να το αντιμετωπιστεί αφού είναι κάτι το απλό/ρηχό.
…………
Άραγε ο κύκλος αυτός θα μπορούσε κάποιος να τον περιστρέψει σε τέτοια θέση που να συνυπάρχουν δυο στοιχεία; Επίσης είναι τυχαίο που φαινομενικά μοιάζει αδύνατων να έχεις με το μέρος σου και τα τρία στοιχεία;
……..Αυτό είναι τυχαίο;

Τύχη λοιπόν αφενός και νομοτέλεια αφετέρου…Η δεύτερη φαίνεται να είναι ο «νωτιαίος μυελός» του άξονα του Τροχού, ενώ η πρώτη, η τύχη, το περίβλημα, η περιβολή του.

Τώρα, εάν θα μπορούσε κάποιος να προσπεράσει την βιβλική «ρομφαία την φλογίνην, την περιστρεφομένη», που φυλάει την «οδόν του ξύλου της ζωής»( Γέν. Γ΄, 24), χωρίς να τον πάρουν χαμπάρι τα Χερουβείμ, θα του ήταν περιττό, το εύλογο «άραγε» του φίλου μας Ε.Β.

Στην εύστοχη επισήμανση, επίσης, του Ε.Β., για τον Τυφώνα, θα ήθελα να συμπληρώσω, πάλι από τη βιβλική αναφορά, όσο και την ιστορική γνώση, τους Βαραββά και Σπάρτακο, που, τελικά, τους «έφαγε» το «Τάμας»!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ο τροχός

Tου Κύκλου τα γυρίσματα, που ανεβοκατεβαίνουν,
και του Τροχού, που ώρες ψηλά κι ώρες στα βάθη πηαίνουν[FONT=&quot]∙[/FONT]
με του Καιρού τα αλλάματα, που αναπαημό δεν έχουν,
μα στο Kαλό κ' εις το Kακό περιπατούν και τρέχουν[FONT=&quot]∙[/FONT]
Ερωτόκριτος

Ο τροχός χρησιμοποιήθηκε σε πολλές πρακτικές εφαρμογές, ώστε να διευκολύνει τον άνθρωπο στις καθημερινές του εργασίες. Ο αρχαιότερος τροχός βρέθηκε στη Μεσοποταμία, σε τροχούς αγγειοπλαστικής την 5η χιλιετία π.χ.

Stonehenge

​

Χρησιμοποιήθηκε ως σύμβολο για να εκφράσει την κίνηση και την περιστροφή αλλά και έννοιες όπως η ενότητα η πληρότητα και η χρονική περίοδος.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα κυκλικής αποτύπωσης του χρόνου, είναι το ημερολόγιο των Αζτέκων ή αλλιώς «Η πέτρα του Ήλιου»:

​

Ο ηλιακός δίσκος, εγγράφεται στη συλλογική ανθρώπινη συνείδηση και καταγράφεται συμβολικά με το ακόλουθο ιδεόγραμμα, κοινό σε πολλούς πολιτισμούς ανά τον κόσμο:

​

Με το ίδιο σύμβολο έχουμε και μια απεικόνιση του σύμπαντος με τον ήλιο στο κέντρο του.

​

Ο τροχός, ο κύκλος, η σπείρα και η περιστροφή διέπουν την ύπαρξή μας μέσα στο σύμπαν:

​

Sting - Windmills of Your Mind

Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnival balloon
Like a carousel that's turning
Running rings around the moon

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
[...]
​

Oι κάρτες Ταρώ αποτελούν επίσης έναν αέναο κύκλο, αφού ο Τρελός είναι η πρώτη και η τελευταία κάρτα. Το μηδέν και το άπειρο...

​

(Στο επόμενο ποστ: Ο κύκλος της Ζωής, the Bhavacakra).

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Sting - Windmills of Your Mind

Round, like a circle in a spiral
Like a wheel within a wheel.
Never ending or beginning,
On an ever spinning wheel
Like a snowball down a mountain
Or a carnival balloon
Like a carousel that's turning
Running rings around the moon

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind

Like a tunnel that you follow
To a tunnel of it's own
Down a hollow to a cavern
Where the sun has never shone
Like a door that keeps revolving
In a half forgotten dream
Or the ripples from a pebble
Someone tosses in a stream.

Like a clock whose hands are sweeping
Past the minutes on it's face
And the world is like an apple
Whirling silently in space
Like the circles that you find
In the windmills of your mind
[...]
​

Oι κάρτες Ταρώ αποτελούν επίσης έναν αέναο κύκλο, αφού ο Τρελός είναι η πρώτη και η τελευταία κάρτα. Το μηδέν και το άπειρο..

omg ! από τα πιο αγαπημένα μου τραγούδια, μα το προτιμώ με την φωνή της Alison Moyet

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Λέγεται στην θελημική παράδοση "κάνε το θέλημά σου" χωρίς να υπολογίζεις τις ανάγκες σου, τα ένστικτά σου, τις επιθυμίες σου. "Κοίτα μόνο το θέλημα, όχι τα θέλω σου". Η εύλογη απορία είναι ποιός ορίζει το προσωπικό θέλημα του καθενός και πώς το αντιλαμβάνεται αυτό. Ως πεπρωμένο ; Ως αποστολή ; Ως τι ακριβώς ; Επίσης δεν έχω καταλάβει με ποιά μέσα αναγνωρίζει κανείς το θέλημα του ; Με τα όνειρα, με οράματα, με την καθοδήγηση κάποιου Master, με την καρδιά του και το ένστικτο ; Καλώς...η προσήλωση στο κέντρο του Τροχού κατανοητή. Από κει και πέρα αυτό είναι μια διαδικασία στην οποία παραβλέπουμε ένστικτα, ορμές, σεξουαλική ικανοποίηση, πρακτικούς στόχους, συμπάθειες και αντιπάθειες, ψυχική και βιολογική επιβίωση, και βαδίζουμε ατάραχοι προς το Θέλημα μας, το οποίο τελικά είμαι σίγουρος πως αν ρωτήσουμε δέκα είκοσι ανθρώπους εδώ, κανείς δεν θα μπορεί να μας απαντήσει ποιό είναι ; Στόχους, επιθυμίες, όνειρα θα μας πουν πολλοί, αλλά τελικά πώς εννοεί κανείς το Θέλημα είναι μια άλλη ιστορία. Θα με ενδιέφερε να επεκταθείτε εδώ, τώρα που βρισκόμαστε στον Τροχό της τύχης, που ο πυρήνας του (το κέντρο) έχει την μέγιστη σημασία και η προσήλωση εκεί επιτρέπει το Go.

Θέλω από μέρες να απαντήσω στον αγαπητό Δόκτορα, όμως συνεχώς κάτι με σταματά. Οι ερωτήσεις που θέτεις φίλε Δόκτωρ είναι καίριες και δεν έχουν απαντηθεί μέχρι στιγμής από κανέναν μας, τουλάχιστον όχι σε ικανοποιητικό βαθμό. Πιστεύω πως η ανεύρεση του Θελήματός μας είναι ο στόχος αυτού του ταξιδιού κι εμείς ακόμη πλέουμε καταμεσής της Σκοτεινής Θάλασσας της Αντίληψης. Ωστόσο, υπάρχουν κάποια πράγματα που μπορούν να ειπωθούν σε αυτήν τη φάση.

Ο σαμάνος Δον Χουάν, διδάσκαλος του Κάρλος Καστανέντα, αναφέρει πως ο καθένας μας έχει δύο μυαλά: "Το ένα μας μυαλό είναι ο αληθινός μας νους, προϊόν όλων των εμπειριών της ζωής μας, αυτός που μιλά σπάνια, καθώς είναι νικημένος και εξορισμένος στην αφάνεια. Ο άλλος μας νους, αυτός που χρησιμοποιούμε καθημερινά σε ό,τι κάνουμε, είναι ένας ξένος εισβολέας".

Το Θέλημα, από μία άποψη, είναι η φωνή του πρώτου μας νου, αυτή που μιλάει πολύ σπάνια. Πιστεύω πως επίσης το Θέλημα είναι αυτό που συχνά περιγράφεται ως ο Δρόμος προς την ενότητα με τη Συμπαντική Διάνοια. Υπ' αυτήν την έννοια, αποτελεί κάτι σαν Πεπρωμένο, αφού σε όλη μας τη ζωή μας καλεί να τον διαβούμε. Όποιος αψηφά τούτη την Κλήση, όπως δυστυχώς κάνουμε οι περισσότεροι εξ ημών, νιώθει πάντοτε μέσα του ατελής, ανολοκλήρωτος και ανικανοποίητος, ακόμη κι αν έχει επιτύχει τα μέγιστα σε κάθε υλικό και κοινωνικό τομέα. ​

Από μια άλλη άποψη, το Θέλημα είναι το Χάρισμά μας, ή καλύτερα, κατά τη διάβαση του Δρόμου, θα πρέπει να ανακαλύψουμε ποιο είναι αυτό μας το Χάρισμα –όλοι οι άνθρωποι έχουν τουλάχιστον από ένα- γνώση που τελικά θα μας οδηγήσει στο Θέλημα. ​

Με λίγα λόγια, το Θέλημα είναι εκείνη η μοναδική τροχιά η οποία, εφόσον την ακολουθήσουμε, μας εναρμονίζει με το συμπαντικό ρυθμό. Αυτή η τροχιά είναι προκαθορισμένη, συνεπώς φαίνεται πως περισσότερο το Θέλημα καθορίζει εμάς, παρά εμείς εκείνο. Τούτη η σκέψη γεννάει άμεσα ένα ερώτημα μεταξύ Πεπρωμένου κι Ελεύθερης Βούλησης. Η θεωρία του Θελήματος γεφυρώνει τα δύο αντίθετα: Μπορείς νʼ ακολουθήσεις όποια τροχιά θέλεις, όμως μόνο μία σε οδηγεί σε αρμονία, γαλήνη κι ολοκλήρωση. Όλες οι άλλες σε οδηγούν αναπόφευκτα στη σύγκρουση, με τους άλλους και με τον ίδιο σου τον εαυτό. Ο όρος Δρόμος, μάλλον αναφέρεται περισσότερο σʼ αυτήν τη μοναδική τροχιά, παρά στις διάφορες διαδρομές που μπορεί νʼ ακολουθήσει κανείς για να φτάσει μέχρις αυτόν. Νομίζω πως στην αταραξία φτάνει κανείς όταν βρει το Θέλημά του κι όχι όσο το αναζητεί. ​

Σε τελική ανάλυση, το Θέλημα μπορεί να παρασταθεί ως Καθήκον: «Επιτακτικό όπως η ανάγκη, αναπόφευκτο όπως το πεπρωμένο και αδυσώπητο όπως ο θάνατος». ​

Εάν αντίθετα μιλάμε για ανάγκες κι επιθυμίες, πρακτικούς στόχους, συμπάθειες κι αντιπάθειες, όνειρα κι επιδιώξεις τα οποία πηγάζουν από τον "εισβολέα", τότε πιστεύω πως το Θέλημα θα πρέπει να είναι ανεξάρτητο από αυτά. Τούτοι είναι οι Δαίμονες της Σκόνης, που χορεύουν υπό τις προσταγές του Κυρίου της Αβύσσου («Εγώ είμαι Εγώ»). ​

Όσο για τα ένστικτα και τις ορμές, σεξουαλικές και άλλες, τα οποία ανέφερες, η προσωπική μου εκτίμηση είναι πως αυτά εκφράζουν τη φωνή του αληθινού μας εαυτού. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει πως μπορούν να μας οδηγήσουν στο Δρόμο με σιγουριά. Εκείνο που έχει τη μεγαλύτερη σημασία είναι ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύουμε κι αντιμετωπίζουμε τα ένστικτα και τις ορμές. Άλλες φορές το Εγώ μας προσπαθεί να τα καταστείλει, φυτεύοντας ενοχές που τους επιτίθενται εν τη γενέσει τους. Άλλες φορές προσπαθεί να τα εκμαυλίσει και να τα κάνει να το δοξάζουν εξυμνώντας το. Συνήθως πάντως μας λέει ψέματα για το τι ακριβώς σημαίνει αυτό που έχουν να μας πουν. ​

Από προσωπική εμπειρία, το Θέλημα αναγνωρίζεται με την καρδιά. Εάν ακολουθείς ένα «μονοπάτι με καρδιά», τότε το πιθανότερο είναι πως βαδίζεις ίσια προς το Θέλημα. Με την καρδιά αναγνωρίζεις κι επιλέγεις ένα Δάσκαλο, με την καρδιά ερμηνεύεις και τα όνειρα, τη συμβολική γλώσσα επικοινωνίας του αληθινού μας νου με το κατειλημμένο από τον «εισβολέα» ή Χόρονζον συνειδητό μας.

Θέλημα θα μπορούσε να είναι και μια πράξη καταστροφής ; Το Θέλημα ταυτίζεται με την έννοια της εσώτερης αποστολής ; Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ο Χίτλερ εκπλήρωσε το Θέλημά του με επιτυχία ίσως ; Τί σχέση έχει ακόμα αυτό το χριστιανικό "γεννηθήτω το Θέλημά Του" με το θέλημα ; Η αποδοχή του Θελήματος είναι η αποδοχή του πεπρωμένου και της ατομικής μας αποστολής στο συμπαντικό παιχνίδι ανεξάρτητα αν αυτός ο ρόλος μας αποβαίνει καταστροφικός εις βάρος ενός ανθρώπου, μιας ομάδας ή ολόκληρου του κόσμου;

​

Θα συμφωνήσω με την απάντηση της Isiliel επʼ αυτού του ερωτήματος. Ο Χίτλερ κατά τη γνώμη μου, δεν ακολούθησε το Θέλημά του. Ακολούθησε τον πόθο του για δύναμη, εξουσία κι επιβολή της άποψής του επί παντός επιστητού. Πόθος ο οποίος ανήκει μόνο σε κάποιον που μέσα του στροβιλίζονται οι Δαίμονες της Σκόνης, η υπέρτατη λατρεία ενός δραματικά εξογκωμένου Εγώ. «Ο πόθος δημιουργεί ανάγκη για εξουσία κι η εξουσία προδιάθεση για έγκλημα». Ο Χίτλερ επέλεξε την τροχιά που τον έφερνε σε σύγκρουση με το Θέλημα των υπόλοιπων ανθρώπων, για να δοξάσει την παράνοιά του. Επικαλέστηκε το Σκοπό, κατά το Δον Χουάν: ​

«Οι μάγοι επικαλούνται το Σκοπό, φωνάζοντας δυνατά τʼ όνομά του. Ο Σκοπός είναι μια δύναμη που ενυπάρχει στο σύμπαν. Όταν οι μάγοι επικαλούνται το Σκοπό, αυτός έρχεται και τους προετοιμάζει το μονοπάτι της επίτευξης, πράγμα που σημαίνει ότι οι μάγοι καταφέρνουν ό,τι κι αν επιχειρήσουν». ​

Ο Σκοπός συχνά μπερδεύεται με το Θέλημα, αφού στην ουσία αποτελεί τμήμα του. Ο θείος Αδόλφος έδρασε λοιπόν ως μαύρος μάγος και η απόδειξη γιʼ αυτό ήταν η κατάληξη του "αγώνα του". Δεν βρήκε την πέμπτη δύναμη της Σφίγγας, αλλά όπως ο Τυφώνας, μετά από την πρόσκαιρη νίκη του επί του Δία, γκρεμίστηκε τελικά και συνεθλίβη από τον ίδιο τον Τροχό που κίνησε με τη δράση του, από την περιφέρεια του οποίου όμως δεν αποσπάστηκε ποτέ.​

Τέλος, θα ήθελα να σχολιάσω το σημαντικότερο από τα ερωτήματα που έθεσε ο Δόκτωρ. Το «Γενηθήτω το θέλημά Σου», έχει άμεση σχέση με το Θέλημα για το οποίο συζητάμε. Πρόκειται για τη Θεία Θέληση, με την οποία το Θέλημα μάς εναρμονίζει, αυτό άλλωστε είναι και το βαθύτερο νόημα του «ως εν ουρανώ κι επί της γης», που συνεχίζει την προσευχή, πανομοιότυπο με το νόημα του «Όπως τα πάνω, έτσι και τα κάτω», της Ερμητικής διδασκαλίας. ​

Μετά απʼ όλα αυτά, θα ήθελα να κλείσω με ένα ποίημα του Alister Crowley, σχετικό με τον Τροχό:

​

Στροβιλίσου και... στάσου

Ο μεγάλος Τροχός της Σαμσάρα.

​

Ο Τροχός του Νόμου. (Ντχάμα)

​

Ο Τροχός των Ταρώ.

​

Ο Τροχός των Ουρανών.

​

Ο Τροχός της Ζωής.

​

Όλοι αυτοί οι Τροχοί είναι ένας· μα μόνο ο Τροχός των Ταρώ σε βοηθά συνειδητά.

​

Ω άνθρωπε, στοχάσου πολύ και βαθιά πάνω σε αυτόν τον Τροχό, στροβίλισέ τον στο μυαλό σου!

​

Ας είναι αυτό το έργο σου κι ας αντικρύσεις τις εικόνες να ξεπηδούν η μια μετά την άλλη, με τη σωστή σειρά, από τον Τρελό μέχρι το Δέκα των Δίσκων.

​

Αφού γνωρίσεις ολοκληρωτικά τον Τροχό του Πεπρωμένου, τότε μπορεί να συλλάβεις ΕΚΕΙΝΗ, την Πρωταρχική Θέληση. [Δεν είναι πρώτη ούτε τελευταία].

​

Και ιδού! Τότε υπερβαίνεις την Άβυσσο.

​

(Από το «Βιβλίο των Ψεμάτων»)​

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 17 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ο μεγάλος Τροχός της Σαμσάρα.
​

​

Ο Τροχός της Ζωής (Bhavacakra)

link προς μεγαλύτερη εικόνα
​

Bhavacakra , ή αλλιώς Τροχός της Ζωής, είναι η συμβολική απεικόνιση της Samsara, σύμφωνα με το Θηβετάνικο Βουδισμό. Samsara λέγεται ο διαρκής κύκλος των μετενσαρκώσεων. Η λέξη σημαίνει «διαρκής κίνηση». Ο μόνος τρόπος να ξεφύγει κανείς από τον αέναο κύκλο των μετενσαρκώσεων, είναι σύμφωνα με τους Βουδιστές, η «Φώτιση». Η Samsara σχετίζεται με τα βάσανα της ύπαρξης και είναι το αντίθετο της Nirvana.
Άλλες ονομασίες του ίδιου Τροχού, είναι:

• Wheel of life
• Wheel of existence
• Wheel of becoming
• Wheel of rebirth
• Wheel of saṃsāra
• Wheel of suffering
• Wheel of transformation

Στην εικόνα βλέπουμε τον Yama, τον άρχοντα του Θανάτου να κρατάει έναν καθρέπτη σε σχήμα δίσκου. Σε άλλες απεικονίσεις, τη θέση του Yama κατέχει ο Kala, ο Κύριος του Χρόνου. Σε αυτόν τον καθρέπτη δεν βλέπουμε το είδωλό μας, αλλά μια εικόνα του κόσμου στην ολότητά του. Πρόκειται για μια γραφική απεικόνιση των βασάνων και της κυκλικής παροδικότητας της ύπαρξης, σύμφωνα με το Βουδιστικό σύστημα.
Οι τροχοί του δίσκου από το κέντρο και προς την περιφέρεια αναλύονται ως εξής:

Στο κέντρο βλέπουμε τα τρία «μιάσματα» ή αλλιώς τις τρεις πλάνες (mula-kleśa), που κάνουν τον κόσμο να γυρίζει: Τον αγριόχοιρο, το ερπετό και την όρνιθα. Συμβολίζουν αντίστοιχα την παραίσθηση, το μίσος και την απληστία (delusion hatred and greed). Σε άλλο κείμενο μεταφράζονται ως: Άγνοια (Ignorance), Επιθυμία (Desire) και Aποστροφή (Aversion) . Καθένα τρέφεται από το επόμενό του, καθώς δαγκώνει την ουρά του. Είναι υπεύθυνα για την παγίδευση των όντων στα έξι βασίλεια.

Άνοδος και πτώση: Ο επόμενος δακτύλιος δείχνει όντα να περνούν από τον ένα κόσμο και να ανορθώνονται σε έναν άλλο. Πρόκειται για την αναγέννηση των όντων μεταξύ των έξι βασιλείων. Σε κάποιες απεικονίσεις ο τροχός αυτός είναι μισός λευκός και μισός μαύρος, θυμίζοντας έντονα το Ταό.

Τα έξι βασίλεια. Στον επόμενο δακτύλιο, έχουμε τους κόσμους της Βουδιστικής Κοσμολογίας μέσα στους οποίους μπορεί να ενσαρκωθεί και να αναγεννηθεί κάθε πλάσμα. Μερικές φορές τα βασίλεια εικονίζονται σαν να είναι πέντε αφού τα βασίλεια των Devas και των Asuras παρουσιάζονται ενωμένα.

1. Το βασίλειο των θεών (Devas).
2. Το βασίλειο των Ημίθεων ή ζηλόφθονων Θεών (Asuras). Θυμίζουν τους Τιτάνες της Ελληνικής Μυθολογίας.
3. Το βασίλειο των Ανθρώπων
4. Το βασίλειο των Ζώων
5. Το βασίλειο των πεινασμένων πνευμάτων/φαντασμάτων (Petas)
6. To βασίλειο της Κολάσεως (Niraya)

Το βασίλειο των θεών (Devas) βρίσκεται πάντοτε στην κορυφή του Τροχού, καθώς και το βασίλειο των Ημίθεων και των Ανθρώπων βρίσκονται στο επάνω ήμισυ του Τροχού. Συνορεύουν πάντοτε με τον κόσμο των θεών από αντίθετες πλευρές, ωστόσο το ποιο από τα δύο βρίσκεται αριστερά και ποιο δεξιά ποικίλει οδηγώντας έτσι σε διαφορετικές διατάξεις του Τροχού.
Τα βασίλεια των Ζώων και των Πεινασμένων Πνευμάτων βρίσκονται πάντοτε στο κάτω ήμισυ του Τροχού, με το Βασίλειο των Ζώων να συνορεύει με αυτό των Ανθρώπων και το Βασίλειο των Πεινασμένων πνευμάτων να συνορεύει με αυτό των Asuras. Ανάμεσα στα δύο κατώτερα Βασίλεια, στο κατώτατο σημείο του Τροχού, βρίσκεται το Βασίλειο της Κόλασης.

Η εξαρτημένη Γένεση: Ο εξωτερικός δακτύλιος, είναι μια λεπτομερειακή περιγραφή των δώδεκα σταδίων της ύπαρξης. Αυτά τα στάδια, μαζί με τις απεικονίσεις τους είναι:

1. Άγνοια (ignorance): Ένας τυφλός άνθρωπος.
2. Εσκεμμένη πράξη (volitional action): Ένας αγγειοπλάστης.
3. Συνειδητό (consciousness): Μια μαϊμού που πηδά από κλαδί σε κλαδί.
4. Όνομα και μορφή (name and form): Τρεις Άνδρες σε μια βάρκα.
5. Έξι αισθητήρια (μάτια, μύτη, αυτιά, γλώσσα, σώμα, πνεύμα): Ένα σπίτι με έξι ανοίγματα.
6. Επαφή (contact or touch): Ένα ζευγάρι σε ερωτικές περιπτύξεις.
7. Εντύπωση/ αίσθηση (sensation): Άνθρωπος με καρφωμένο βέλος στο μάτι.
8. Λαχτάρα, πόθος (desire, craving): Άνδρας που πίνει τσάι.
9. Αρπαγή (grasping): Μαϊμού που αρπάζεται από φρούτα.
10. Εκπλήρωση, Ύπαρξη (becoming or existence): Μια έγκυος γυναίκα.
11. Γέννηση (birth): Μωρό στην Αγκαλιά της μητέρας του.
12. Θάνατος (death/decay): Αποστεωμένος γέροντας.

πηγή: Wiki, και μεταφράσεις από κείμενα του διαδικτύου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Η Σφίγγα​

Σφίνξ- Σφιγγός = Προέρχεται από την αρχαία λέξη σφείς που χρησιμοποιείται ήδη από την εποχή του Ησίοδου και του Όμηρου και σημαίνει διττός = αυτός που είναι διπλός ή αυτός που ερμηνεύεται με δύο τρόπους όπως στην περίπτωση της Σφίγγας.​

Κακώς θεωρήθηκε ότι προέρχεται από την λέξη σφίγγω που οδήγησε εσφαλμένα σε μεταγενέστερες εκδοχές του μύθου σύμφωνα με τις οποίες, η Σφίνξ σκότωνε η ίδια αυτούς που δεν μπορούσαν να απαντήσουν το αίνιγμά της, σφίγγοντας τους μέχρι πνιγμού.​

Η Σφίγγα είναι αυτή που θέτει τα αινίγματα και όπως όλα τα Αινίγματα που χρησιμοποιούν συμβολισμούς, δεν κυριολεκτούν και έχουν δύο ερμηνείες, μια εξωτερική και μια εσωτερική που ήταν και το ζητούμενο.

​

Η Σφίγγα είναι ένα σύμβολο που μας συνδέει με εκείνη την εποχή, την προϊστορική, κατά την οποία, οι ζωόμορφες απεικονίσεις Θεών ή και Ηρωοποιημένων θνητών, όπως του Ερεχθέα του Βασιλιά πάνω στην ακρόπολη με το κάτω του τμήμα σε μορφή φιδιού, ήταν κάτι συνηθισμένο, με σκοπό να τονισθεί και να συμβολισθεί ταυτόχρονα η κυρίαρχη λατρεία εκείνης της εποχής, η λατρεία της Θεάς Γης ( Γα, Δα).

​

Η λατρεία αυτή προηγείται χρονολογικά της λατρείας του Δωδεκάθεου που την διαδέχεται και κατά κάποιον τρόπο την συνεχίζει. Έτσι η μορφή της Σφίγγας, ενώ είναι ένα σύμβολο που υπάρχει στην περιοχή της Μεσογείου, (την συναντούμε στην Αίγυπτο και την Ανατολή γενικότερα), στην Ελληνική της απόδοση αποκτά χαρακτηριστικά που εξυπηρετούν και εκφράζουν Ελληνικά Πρότυπα.

​

Δεν είναι τυχαίο που την συναντάμε έντονα συσχετισμένη με το Μαντείο των Δελφών, που την προϊστορική περίοδο ήταν Ιερό αφιερωμένο στην θεά Γη. Την ιστορική περίοδο, όταν το Μαντείο μετατρέπεται σε Ιερό του Απόλλωνα, οι χρησμοί συνεχίζουν να δίνονται και να ερμηνεύονται με διττό τρόπο.​

Ένα από τα πιο αγαπημένα και γνωστά αφιερώματα στο Ιερό του Απόλλωνα στους Δελφούς τον 6ο αι. π.Χ είναι η Σφίγγα των Ναξίων, που τοποθετείται όχι τυχαία, στην θέση του προϊστορικού Ιερού της Θεάς Γης, όπου ζούσε και ο Ιερέας της Θεάς, ο Πύθωνας = αυτός που συμβουλεύει, που δίνει συμβουλές, και ο οποίος ίσως να εμφανιζόταν στους πιστούς μεταμφιεσμένος με μάσκα φιδιού, ενός από τα δύο ζώα-σύμβολα της Θεάς Γής , γεγονός που δικαιολογεί και την παράδοση του Δράκου Πύθωνα, γιού της Θεάς που φυλάει τόσο το Ιερό όσο και την ιερά πηγή Κασσώτιδα. Το δεύτερο ζώο που συμβόλιζε την Μεγάλη Θεά, ήταν το περιστέρι. Ανάλογη ήταν και η εμφάνιση του Μίνωα με μάσκα Ταύρου, σαν Μινώταυρος, για να συμβολίσει τον Θεό Σύζυγο της Μεγάλης Μητέρας.

​

Επίσης ο μύθος της Σφίγγας που φυλάει την πρόσβαση στις Θήβες και αναφέρεται στην προϊστορική (Μυκηναϊκή) εποχή, ίσως να σώζει την ανάμνηση αλλά και την θέση ενός σημαντικού Ιερού της Θεάς καθ' οδόν προς τους Δελφούς, όπου θα γινόταν ενός είδους προετοιμασία των πιστών για την τελική Μύηση τους, στο Ιερό των Δελφών. Μια μυστική Τελετουργία και προετοιμασία, ανάλογη με παρόμοιες μυητικές τελετές προετοιμασίας, που λάβαιναν χώρα σε όλα τα Μεγάλα Ιερά, όπως για παράδειγμα στην Πομπή των Μεγάλων Ελευσινίων καθ' οδόν προς την Ελευσίνα και πριν την τελική Μύηση στο κυρίως Ιερό, το Άβατο, έναν χώρο μυστικό και όχι προσβάσιμο από όλους.

​

Η Σφίγγα λοιπόν, είχε να κάνει με τελετές Μύησης και η απάντηση στον Γρίφο, αποκάλυπτε το μυστικό για την Αθανασία, σε όσους από τους πιστούς ήταν σε θέση να τον κατανοήσουν.​

Η αδυναμία ορισμένων να κατανοήσουν την εσωτερική σημασία του Γρίφου, δεν τους έκανε θύματα της Σφίγγας που υποτίθεται ότι τους καταβρόχθιζε, (σφίγγοντάς τους; ), απλά τους στερούσε την ευκαιρία να μετέχουν της Αθανασίας.

​

Το Πέμπτο Στοιχείο , η Πεμπτουσία, ο Αιθήρ, η Θεία Ουσία, ή καλύτερα Θεία Ανάσα που δεν είναι ορατή αλλά αγκαλιάζει και διαπερνά τα πάντα χαρίζοντας ζωή και στις πέτρες, είναι και εδώ Αόρατη και εκφράζεται μέσα από τον Γρίφο, το Αίνιγμα, που μπορεί να χαρίσει και ζωή και Αθανασία.​

Η σχέση της Σφίγγας με την Αθανασία υποδηλώνεται και από την συχνή χρήση της σαν ταφικό μνημείο, κυρίως σε τάφους της Αρχαϊκής περιόδου. Είναι σαφές ότι η Σφίγγα σαν ταφικό μνημείο συμβολίζει το ύστατο μυστήριο, το Επέκεινα, την δυνατότητα της Αθανασίας. [πηγή]

​

Οι τέσσερις δυνάμεις της Σφίγγας

​

Οι τέσσερις δυνάμεις της Σφίγγας –η Γνώση, η Θέληση, η Τόλμη και η Σιωπή- αποτελούν σημαντικό στοιχείο του Θελημικού συμβολισμού και διδασκαλίας. Η προέλευση των τεσσάρων αυτών δυνάμεων, παραμένει ασαφής. Πρακτικά τίποτε δεν έχει γραφεί επάνω στο συγκεκριμένο θέμα, εκτός του έργου του Άλιστερ Κρόουλυ. Ο μόνος άλλος συγγραφέας που αναφέρει κάτι σχετικό, με κάποιο βαθμό εμβάθυνσης ή σοβαρότητας, ήταν ο Γάλλος αποκρυφιστής Ελιφάς Λεβί. Το γεγονός ότι ο Λεβί είχε βαθιά επιρροή επάνω στον Κρόουλυ, είναι αναμφισβήτητο. Ο Κρόουλυ μετέφρασε το βιβλίο του Λεβί «Το κλειδί των μυστηρίων» και πήγε τόσο μακριά, ώστε στο βιβλίο του «Μαγεία στη θεωρία και στην πράξη» υποστήριξε πως ήταν μετενσάρκωση του Λεβί! Συνεπώς, δεν είναι παράλογο το να υποστηρίξει κανείς πως ο Λεβί επηρέασε τον Κρόουλυ, στο θέμα των τεσσάρων δυνάμεων της Σφίγγας.

​

Η πρώτη εισαγωγή των τεσσάρων αυτών δυνάμεων προέρχεται από το δημοφιλέστερο βιβλίο του Λεβί «Υπερβατική Μαγεία» (Transcendental Magick):​

«Για να φτάσει κανείς στο Sanctum Regnum (Βασίλειο του Θεού), με άλλα λόγια στη γνώση και τη δύναμη του Μάγου, υπάρχουν τέσσερις απολύτως αναγκαίες συνθήκες – μια ευφυΐα που φωτίζεται από τη μελέτη, μια τόλμη που τίποτε δεν μπορεί νʼ αναχαιτίσει, μια θέληση που δεν μπορεί να διασπαστεί και μια σύνεση που τίποτε δεν μπορεί να διαφθείρει ή να δηλητηριάσει. ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ, ΝΑ ΤΟΛΜΑΣ, ΝΑ ΘΕΛΕΙΣ, ΝΑ ΣΙΩΠΑΣ – αυτές είναι οι τέσσερις λέξεις του Μάγου, εγχαραγμένες στις τέσσερις συμβολικές μορφές της Σφίγγας.

​

«Καλείσαι ο βασιλιάς του αέρα, του νερού, της γης και της φωτιάς· όμως για να κυριαρχήσεις επάνω στα τέσσερα αυτά ζωντανά όντα του συμβολισμού [Σημειώνω τη θεώρηση του Λεβί για τα αρχετυπικά σύμβολα], είναι απαραίτητο να τα κατακτήσεις και να τα αλυσοδέσεις. Αυτός που επιδιώκει να γίνει σοφός και να γνωρίσει το Μέγα Αίνιγμα της Φύσης πρέπει να είναι κληρονόμος και άρπαγας της Σφίγγας: δική του η ανθρώπινη κεφαλή, ώστε να κατέχει το λόγο· δικά του τα φτερά του αετού, ώστε να μπορεί νʼ ανέρχεται ψηλά· δικά του τα πλευρά του ταύρου, ώστε να κατασκάβει τα βάθη· δικά του και τα νύχια του λιονταριού, για νʼ ανοίγει δρόμο δεξιά κι αριστερά, μπρος και πίσω.»

​

Η Σφίγγα είναι ένα σύνθετο πλάσμα, που έχει το κεφάλι ανθρώπου, τον κορμό και τα μπροστινά πόδια λιονταριού, το πίσω μέρος ταύρου και τα φτερά αετού. Συμβολίζει τη σύνθεση και τη συνέργεια των Τεσσάρων Δυνάμεων, που αναπαρίστανται από τα Κέρουμπ, τα «τέσσερα ζωντανά όντα του συμβολισμού», τα οποία έχουν «κατακτηθεί» και «αλυσοδεθεί» σε μια ενιαία μορφή, τη Σφίγγα (οι αντιστοιχείες κατά Λεβί υπάρχουν σε προηγούμενο ποστ). Ο υποψήφιος θα πρέπει να είναι «ο κληρονόμος και άρπαγας της Σφίγγας», δηλαδή να δέχεται τα Τέσσερα Στοιχεία και ταυτόχρονα να μετέχει σε αυτά. Η φύση της Σφίγγας εξηγείται περαιτέρω στη Μαγική Τελετουργία (Magical Ritual) του Santum Regnum:

​

«Πρέπει να καταλάβεις ενδελεχώς ότι τα στοιχειακά όντα είναι ψυχές ενός ατελούς τύπου, που δεν έχουν ακόμη εξυψωθεί στην κλίμακα της ανθρώπινης ύπαρξης και που μπορούν να εκδηλώσουν την ισχύ τους μόνο όταν καλούνται σε δράση από τον μύστη ως βοηθήματα στη θέλησή του, μέσω του παγκόσμιου αστρικού ρευστού, μέσα στο οποίο ζουν [Αυτό θα μπορούσε κάλλιστα νʼ αποτελεί μια εναλλακτική περιγραφή αυτού που ο Yung αποκαλεί «συλλογικό υποσυνείδητο»]. Ο συνδυασμός αυτών των τεσσάρων τύπων προσώπων και όντων, αντιπροσωπεύει το Εκδηλωμένο Σύμπαν της Δημιουργίας, μια ολοκληρωμένη κι αιώνια οντότητα. Ο άνθρωπος είναι στην πραγματικότητα ο Μικρόκοσμος· και αυτή είναι η πρώτη συνταγή της μυστικής εξήγησης τους αινίγματος της Σφίγγας.» Ο υπαινιγμός είναι πως ο Άνθρωπος είναι η Σφίγγα, καθώς και οι δύο αποτελούνται από τα Τέσσερα Στοιχεία. Ο Λεβί διασαφηνίζει αυτήν την ιδέα, παρακάτω στο κείμενο: «Καταλαβαίνεις το αίνιγμα της Σφίγγας; Ναι, γνωρίζεις πως η Σφίγγα αναφέρεται στον Άνθρωπο. Όμως γνωρίζεις πως η Σφίγγα είναι μία και μοναδική και παραμένει απαράλλακτη, ενώ ο άνθρωπος δεν είναι παρά μια Σφίγγα διαφορετικής σύνθεσης;»

​

Ο Λεβί συνεχίζει, δίνοντάς μας ένα μυθολογικό παράδειγμα: «Ο Οδυσσέας του Ομήρου είχε νʼ αναμετρηθεί με τους θεούς, τα στοιχεία, τους Κύκλωπες, τις Σειρήνες, την Κίρκη, κλπ…δηλαδή με άλλα λόγια με όλες τις δυσκολίες και τους κινδύνους της ζωής. Έγινε εισβολή στο παλάτι του, η γυναίκα του παρενοχλείτο, τα αγαθά του διαγουμίζονταν, ο θάνατός του σχεδιαζόταν, έχασε τους συντρόφους του, τα πλοία του βυθίστηκαν. Τελικά, μόνος θα πρέπει να πολεμήσει τη νύχτα και τη θάλασσα. Με τα γυμνά χέρια του και μόνο επιβάλλεται στους θεούς, ξεφεύγει απʼ τη θάλασσα, τυφλώνει τον Κύκλωπα, εξαπατά τις Σειρήνες και τελικά παίρνει πίσω το παλάτι του, σώζει τη γυναίκα του, σκοτώνει όσους σχεδίαζαν το θάνατό του· επειδή ήθελε να δει ξανά την Ιθάκη και την Πηνελόπη, επειδή πάντοτε γνώριζε πώς να ξεμπλέκει από τους κινδύνους, επειδή τολμούσε να κάνει αυτό που έπρεπε να γίνει και επειδή πάντα σιωπούσε όταν δεν ήταν πρόσφορο να μιλήσει.»​

[πηγή]

(Συνεχίζεται...)
​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Οι Δερβίσηδες της Ανατολής

«Βρέθηκα σε κύκλο σκοτεινό/ στ' όνειρο που είδα χθες το βράδυ/ κι ήμουν απ' τη μια του κύκλου εγώ/ εγώ κι από την άλλη!/ [...]έτοιμος να μου αποκριθώ/ και να ρωτήσω πάλι.
Κι ύστερα χάθηκα μακριά!/ Χάθηκα σε ολάνθιστα περιβόλια/ παρέα με τους Δερβίσηδες γύρω από τη φωτιά/ χορεύοντας και τραγουδώντας [...]»
Δ.Μούτσης



Οι Μεβλεβί Ντερβίς είναι ένα Σουφικό Τάγμα. Με τον όρο Σούφι εννοούμε εκείνες τις πρώτες ασκητικές κοινότητες του Ισλάμ, οι οποίες εγκατέλειψαν τα εγκόσμια, πρεσβεύοντας ότι το ανθρώπινο πεπρωμένο εξαρτάται από την ανεξιχνίαστη θέληση του Θεού. Σε αυτές τις κοινότητες επικράτησε αρχικά το ασκητικό στοιχείο του μυστικισμού, ενώ με την πάροδο του χρόνου ο ασκητισμός θεωρήθηκε ως προκαταρκτικό στάδιο για την επίτευξη της πνευματικής ζωής.

Η ιδεολογία των στροβιλιζόμενων ντερβίς αντλεί το υλικό της από την ιδέα της περιστροφής. Η περιστροφή είναι θεμελιώδης συνθήκη της ύπαρξής μας. Όλα όσα υπάρχουν πάνω στο πρόσωπο της γης, συνίστανται από περιστρεφόμενα ηλεκτρόνια, πρωτόνια και ουδετερόνια. Όλα περιστρέφονται και το ανθρώπινο πλάσμα ζει μέσω της κυκλικής περιστροφής του αίματος, των κυκλικών εναλλαγών της ζωής από την πρώτη στιγμή της γέννησής του.

Όλες αυτές οι περιστροφές είναι φυσικές και ασυνείδητες. Ο περιστρεφόμενος ντερβίς ή σεμαζέν συνειδητά και σκόπιμα συμμετέχει στην κυκλική περιστροφή που μοιράζονται όλες οι υπάρξεις.

Η μυστικιστική έκσταση μέσω του χορού δεν είναι μόνον έμπνευση του Σουφισμού, αφού μαρτυρείται στους ορφικούς ύμνους και στα μυστήρια της Σαμοθράκης, όπως επίσης και στα διονυσιακά όργια ως ο χορός των μαινάδων. Ο μυστικισμός των Σούφι και ο εκστατικός χορός σεμά έχει τις ρίζες του πολύ πιο βαθιά στην ιστορία της περιοχής της Μικράς Ασίας και της Ανατολίας και συνδέεται άμεσα με τον μυστικισμό των αρχαίων μυστηριακών θρησκειών, ο οποίος είχε επιβιώσει ακόμα και στους χριστιανικούς χρόνους, φθάνοντας έως την εποχή του Ισλάμ.

Ο στροβιλισμός του ανθρώπου γύρω από τον άξονα του σώματός του από την αρχαιότητα ακόμα και πέρα από οποιεσδήποτε θρησκευτικές πρακτικές, ήταν μια μέθοδος «να ζαλιστεί και να βγει η ψυχή από το σώμα». Όταν αυτό γίνεται μεθοδευμένα μέσα από προκαθορισμένες θρησκευτικές τελετουργίες όπως η τελετή σεμά των ντερβίς και με την υπόκρουση κατάλληλης μουσικής, τότε δεν επιδιώκεται απλώς να βγει η ψυχή από το σώμα αλλά επιπλέον να έρθει μέσω της έκστασης πιο κοντά στον Θεό. Αυτό, επιτυγχάνεται με τη συσσώρευση ενέργειας η οποία οδηγεί στην έκσταση και τότε ο χορευτής με τις κινήσεις του σώματος του, σχεδιάζει σαν ένα ζωντανό έργο τέχνης τα όσα ζει. Η λατρεία για τους Σούφι είναι μια πορεία προς τα εμπρός και μέσα από την ιδιόρρυθμη λατρεία του χορού ο χορευτής ντερβίς απορροφάται, ενώνεται και ταυτίζεται με το μεταφυσικό, ξεπερνώντας το φράγμα του χώρου και του χρόνου.

Στον κόσμο αυτό, σύμφωνα με την διδασκαλία των Σούφι, τα πάντα αλληλεπιδρούν και συνδέονται μεταξύ τους με έναν ιστό. Η μουσική και ο εκστατικός χορός είναι μόνο όργανα για να φτάσει ο χορευτής στη μεταφυσική εμπειρία.


Η τελετουργία της Σεμά

Με τα χέρια ανοιχτά σαν φτερούγες, την παλάμη του δεξιού χεριού στραμμένη προς τον ουρανό και του αριστερού προς τη γη, με το κεφάλι ελαφρά γερμένο προς τον δεξιό ώμο, υπό τους ήχους παραδοσιακών θρησκευτικών μουσικών, περιστρέφονται γύρω από τον εαυτό τους, ενώ ταυτόχρονα κινούνται κυκλικά σε όλη τη σκηνή. Εκστατικοί και γεμάτοι χάρη, στροβιλίζονται αργά και ο χορός τους μοιάζει σαν τον κοσμικό χορό των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. (Έθνος)

Κατά τη διάρκεια της Σεμά λαμβάνουν χώρα τέσσερις σελάμ, ή μουσικές κινήσεις, κάθε μία από τις οποίες ακολουθεί διαφορετικό ρυθμό.

Η πρώτη σελάμ συμβολίζει τη γέννηση του ανθρώπου στην αλήθεια.

​

Οι ντερβίς εισέρχονται στο σεμαχάν (δώμα της σεμά) οδηγούμενοι από τον σεμαζένμπασι (οδηγό του χορού) και στέκουν στη μία πλευρά με την κεφαλή σκυμμένη. Πάνω από το λευκό μανδύα τους που συμβολίζει το σάβανο του Εγώ, φορούν έναν μαύρο μανδύα και στο κεφάλι τους το σίκε, συμβολικά, την Ταφόπλακα του Εγώ. Κατόπιν οι ντερβίς ή σεμαζέν υποκλίνονται, βγάζουν το μαύρο κάλυμμα του μανδύα τους, το φιλούν και το αφήνουν να πέσει στο πάτωμα. Με αυτόν τον τρόπο αφήνουν πίσω τους καθετί γήινο κι ετοιμάζονται να στραφούν προς τον Θεό. Βγάζοντας τον εξωτερικό μαύρο μανδύα, ο ντερβίς γεννιέται πνευματικά στην αλήθεια. Κρατά τα χέρια του σταυρωμένα στο στήθος, συμβολίζοντας τον αριθμό 1 δηλώνοντας έτσι, την ενότητα με το Θείο.

​

Η δεύτερη σελάμ συμβολίζει την έκστασή του, όταν ατενίζει το μεγαλείο του Θεού.
Όλοι οι ντερβίς ξεδιπλώνουν με τη σειρά τα χέρια τους και περιστρέφονται. Οι μουσικοί παίζουν και ο χορός ψάλλει. Οι σεμαζέν εκτείνουν τα χέρια τους με την παλάμη τον δεξιού χεριού στραμμένη προς τα πάνω, ενώ η παλάμη του αριστερού χεριού είναι στραμμένη προς το έδαφος.
Η ενέργεια εκ των άνω εισέρχεται από τη δεξιά παλάμη, κυλά μέσα από το σώμα και περνά στη γη από την αριστερή παλάμη. Οι σεμαζέν στροβιλίζονται από τα δεξιά προς τʼ αριστερά, γύρω από την καρδιά τους. Με αυτό τον τρόπο αγκαλιάζουν συμβολικά όλη την πλάση, με στοργή και αγάπη. Η κίνησή τους είναι τόσο γοργή που οι μανδύες τους τυλίγονται ορμητικά γύρω από τα πόδια τους.

​

Η τρίτη σελάμ αντιπροσωπεύει τη θυσία του νου στην αγάπη. Είναι επίσης μια εκμηδένιση του εαυτού, γνωστή και ως Νιρβάνα στη βουδιστική φιλοσοφία. Αντιπροσωπεύει τη θεϊκή ανάσα.

Η τέταρτη σελάμ σηματοδοτεί την επιστροφή του ντερβίς από την πνευματική του αναζήτηση.
Περιστρέφεται σαν τον ήλιο με τους περιστρεφόμενους πλανήτες γύρω του. Κατόπιν επιστρέφει στη θέση του. Υποκλίνεται, κάθεται και φιλά το πάτωμα. Οι σεμαζέν κάθονται και βάζουν τους μανδύες τους.

Η τελετουργία αυτή τελείται ανελλιπώς εδώ και επτά αιώνες. Στην περιστροφή της υπάρχει η υπενθύμιση πως η ζωή είναι μια διαρκής περιστροφή και πως κανείς δεν μπορεί να τη σταματήσει.


Αποσπάσματα από τις παρακάτω πηγές:
Wiki
Melvana.net




Σαν το δικό μας τροχό, έτσι κι ο ντερβίς, περιστρέφεται γύρω από ένα σταθερό κέντρο, την καρδιά του, που ενώνεται με την καρδιά του κόσμου.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Η Σφίγγα κατά τον Aleister Crowley


​

Ο Aleister Crowley ανέπτυξε περαιτέρω τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας που παρέλαβε από τον Ελιφάς Λεβί, ως τμήμα του δικού του Θελημικού ιδανικού, ενσωματώνοντάς τες στη διδασκαλία τόσο του Α.Α. όσο και του Ο.Τ.Ο.

​

«Είναι πια πρόσφορο να σε διδάσκω σχετικά με τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας και πρωτίστως αυτό το πλέον μυστικό των Μυστηρίων της Αρχαιότητας δεν υπήρξε σε καμμία περίοδο το Εργαλείο των Σκλάβων-Θεών, αλλά ένας Μάρτυρας του Ώρου, διαμέσου του σκοτεινού Αιώνα του Όσιρι, στο δικό του Φως και Αλήθεια, τη δική του Δύναμη και Φωτιά [του Ώρου]. Δεν μπορείς με κανέναν τρόπο να ερμηνεύσεις τη Σφίγγα με τους όρους της Φόρμουλας του Σφαγμένου Θεού. Αυτό το κατάλαβα, όταν ως Ελιφάς Λεβί Ζαχέντ περπάτησα τη Γη πάνω και κάτω, αναζητώντας την Εναρμόνιση αυτών των Ανταγωνιστών [ των Τεσσάρων Δυνάμεων], πράγμα που ήταν ένα Έργο αδύνατο, επειδή σε αυτό το επίπεδο [της Γης] έχουν Εναντιότητα (Antipathy), ακριβώς όπως κανένας Άνθρωπος δεν μπορεί να φτιάξει ένα μαγικό τετράγωνο με τέσσερα στοιχεία. Όμως το Φως του Νέου Αιώνα αποκάλυψε τη Σφίγγα ως ένα Αληθινό Σύμβολο αυτής της Ιερής μας Μαγικής Τέχνης, υπό το Νόμο του Θελήματος. Μέσα Της βρίσκεται η αρμονική ανάπτυξη και συμφιλίωση των Δυνάμεων της Φύσης, η καθεμιά στην ισορροπημένη της ισχύ».

​

Όπως και ο Λεβί, ο Κρόουλυ ταυτίζει τη Σφίγγα με τον Μύστη ή Μάγο, που χρησιμοποιεί τις Τέσσερις Δυνάμεις, ώστε να καταστεί «ολόκληρος, Αυτός ο ίδιος, περιέχων όλα τα πράγματα στην πραγματική τους αναλογία». Ο ορισμός του Κρόουλυ για τη Σφίγγα συνεχίζει στο Κεφάλαιο 152: «Αυτός λοιπόν είναι ο Μύστης, εκείνος που Θέλει με συμπαγή Ενέργεια όπως ο Ταύρος, Τολμά με ακάθεκτο θάρρος όπως το Λιοντάρι, Γνωρίζει με αστραπιαία ευφυΐα όπως ο Άνθρωπος και Σιωπά με ανυψούμενη λεπτότητα όπως ο Αετός ή Δράκος. Επιπλέον, η Σφίγγα είναι ένα Είδωλο του Νόμου (Law), επειδή ο Ταύρος είναι η Ζωή (Life), το Λιοντάρι είναι το Φως (Light), ο Άνθρωπος είναι η Ελευθερία (Liberty) και το Ερπετό είναι η Αγάπη (Love).»​

Η πρώτη φράση αποδίδει τις Δυνάμεις στα Κέρουμπ κατά τον παραδοσιακό τρόπο. Εδώ ο Κρόουλυ έχει ταυτίσει δύο ζώα με τον Κερουβικό Αετό: το Ερπετό και το Δράκο. Αυτός ο συμβολισμός έχει τις ρίζες του στην παράδοση της Χρυσής Αυγής, η οποία διαιρούσε τον Σκορπιό σε τρεις μορφές, ώστε να εκπροσωπήσουν διάφορες πτυχές του συμβόλου:​

«Ο Σκορπιός, [που είναι όπως έχουμε ξαναπεί ο κυβερνήτης της κάρτας του Θανάτου], είναι το έμβλημα της ολοκληρωτικής καταστροφής. Το Φίδι είναι μια ανάμικτη και απατηλή φύση, που χρησιμοποιείται εξίσου για το καλό και για το κακό. Ο Αετός είναι μια ανώτερη και Θεία Φύσις, που απομένει να την ανακαλύψει κανείς, ο Αλχημικός Αετός της απόσταξης, ο Ανανεωτής της Ζωής». Ο Δράκος είναι ένα φτερωτό ερπετό, το οποίο συνδυάζει τις δύο ανώτερες πτυχές του Σκορπιού.

​

Μερικά χρόνια αφότου ο Κρόουλυ έγραψε το Liber Aleph, εισήγαγε μία Πέμπτη Δύναμη στη Σφίγγα. Η σύλληψη αυτή εξηγείται πλήρως στο «Μαγεία Χωρίς Δάκρυα» (Magick Without Tears): «Είστε εξοικειωμένοι με τις Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας, που αποδίδονται από τους Μύστες του παλιού καιρού στα Τέσσερα Στοιχεία. Ο Αέρας είναι η Γνώση (Scire). Η Φωτιά είναι η Θέληση (Velle). Το Ύδωρ είναι η Τόλμη (Audere) και η Γη είναι η Σιωπή (Tacere). Όμως τώρα που ένα πέμπτο στοιχείο, το Πνεύμα, αναγνωρίζεται γενικά από την Καββάλα, κρίνω πρέπον να προσθέσω και μια Πέμπτη Δύναμη, που αντιστοιχεί στην Κίνηση (To Go, Ire). Έτσι, καθώς το Πνεύμα είναι η Προέλευση, η Ουσία και το Άθροισμα των υπολοίπων τεσσάρων, έτσι είναι και η Κίνηση σε σχέση με τις Δυνάμεις. Το “to Go” είναι το ίδιο το νόημα του ονόματος του Θεού (God). Έτσι, οι Αιγυπτιακοί θεοί παριστάνονταν να φέρουν το Ανκχ, το οποίο είναι ένα λουρί σανδαλιού, και μέσα στη μορφή του υπάρχει ο Ροδόσταυρος (Crux Ansata) το μέσον με το οποίο επιδεικνύουμε τη Θεότητα (Godhead) της Φύσης μας».

​

(το σύμβολο του Ανκχ)​

Η Πέμπτη Δύναμη της Σφίγγας είναι λοιπόν η Κίνηση, που αντιστοιχεί στο Στοιχείο του Πνεύματος. Το αστρολογικό ανάλογο της Κίνησης είναι ο Ήλιος, ο οποίος συνδέει τα Κέρουμπ με τον ίδιο τρόπο που το Πνεύμα συνδέει τα Στοιχεία. Το σύμβολο της Πέμπτης Δύναμης είναι το Ανκχ, το οποίο επίσης θεωρήθηκε από τον Κρόουλυ το «χαρακτηριστικό ενός θεού». Εδώ θα πρέπει να προσέξουμε, ότι όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο ποστ, ο Κρόουλυ έχει αλλάξει τις αποδόσεις δύο εκ των Κέρουμπ. Στο Liber Aleph, όπως και στα έργα του Λεβί, ο Ταύρος (Γη) αντιπροσωπεύει την Τόλμη, ενώ ο Αετός ή Σκορπιός (Ύδωρ), τη Σιωπή. Σε μεταγενέστερα όμως έργα του, όπως το Magick Without Tears και το Βιβλίο του Θωθ, ο Σκορπιός αποδίδεται στην Τόλμη και ο Ταύρος στη Σιωπή. Η ειδική σχέση μεταξύ των Τεσσάρων Δυνάμεων και της Πέμπτης αποκαλύπτεται στο Βιβλίο του Θωθ:
​

«Το Κερουβικό σύμβολο κάθε Στοιχείου, επιδεικνύει την πλέον ισχυρή και ισορροπημένη μορφή του. Σε αυτά έχουν επισυναφθεί τα ονόματα των τεσσάρων Αρετών του Μύστη, αυτών που τον καθιστούν ικανό να ξεπεράσει την αντίσταση των στοιχείων (Θέληση, Γνώση, Τόλμη, Σιωπή). Μέσω της αρμονικής συνύπαρξης αυτών, σχηματίζεται το Πέμπτο Στοιχείο του Πνεύματος, εντός της ύπαρξης του Μύστη. Είναι ο εσώτερος Θεός, ο Ήλιος, που είναι το κέντρο του Σύμπαντος, από την ανθρώπινη σκοπιά, με την δική του εξειδικευμένη αρετή, την Κίνηση».

​

Συνοψίζοντας, οι Τέσσερις Δυνάμεις της Σφίγγας είναι το μέσον με το οποίο ο Άνθρωπος γίνεται Θεός («Θεοί εστέ», όπως είπε κι ο Ιησούς). Γιʼ αυτόν το λόγο ο Κρόουλυ αναφέρεται στη Σφίγγα ως ένα «Αληθινό Σύμβολο αυτής της Ιερής μας Μαγικής Τέχνης, υπό το Νόμο του Θελήματος» και ως ένα «Ιερογλυφικό της Ικανοποίησης και Τελειότητας [ποιότητες που όπως είδαμε αποδίδονται στο Σάτβα, το οποίο ορθώς ταυτίζεται με τη Σφίγγα στην κάρτα] του Θελήματος και του Έργου, η Ολοκλήρωση του Πραγματικού Ανθρώπου ως του Εναρμονίζοντος το Ανώτατο με το Κατώτατο». Οι Αιγυπτιακοί θεοί συνήθως αναπαρίστανται να κρατούν ένα Ανκχ στο αριστερό τους χέρι με τη Ράβδο να βρίσκεται στο δεξί. Αυτό το σύμβολο σηματοδοτεί την Δύναμη της Κίνησης, χαρακτηριστικό ενός Θεού. «Ο Άγγελός του θα τον οδηγήσει στην κορυφή του Τάγματος του Ροδόσταυρου και θα τον προετοιμάσει νʼ αντικρίσει τον ανείπωτο τρόμο της Αβύσσου, που κείται μεταξύ της Ανθρωπότητας και της Θεότητας. Θα τον διδάξει πώς να Γνωρίσει την αγωνία, να Τολμά αυτό το πεπρωμένο, να Θέλει αυτήν την καταστροφή και να Σιωπά για πάντα, καθώς ολοκληρώνει την πράξη της εξόντωσης.»

​

«…το αληθινό Θέλημα δεν έχει σκοπό. Η φύση του είναι η Κίνηση (To Go). Δείτε πόσο γλυκά η κάθε ιδέα καταλήγει στην επόμενη! Πόσο σωστό είναι ότι η Πεμπτουσία (Quintessence) πρέπει να είναι δυναμική και όχι στατική. Γιατί, αν υπήρχε κάποια μορφή Ύπαρξης ξέχωρη από την Κίνηση, θα υπόκειτο αναγκαστικά στη φθορά. Σε κάθε περίπτωση θα ήταν κάτι αδύνατο να το αντιληφθεί κανείς, αφού η αντίληψη είναι από μόνη της μια πράξη, όχι μια ακίνητη ιδέα, η οποία υπόκειται στην αλλαγή σε κάθε στιγμή που πάει κανείς να την αδράξει.​

Οι αποδόσεις κατά Κρόουλυ είναι λοιπόν οι εξής:

​

Ζώδιο .......Σύμβολο .... . Στοιχείο .. Αρετή ...Λατινικά ..Απορροή​

Λέων....... ..Λιοντάρι ........ Πυρ ...... Θέληση ... Velle .... Φως​

Σκορπιός ....Αετός/Δράκος .. Ύδωρ ... Τόλμη ... ..Audire ...Αγάπη​

Υδροχόος ...Άνθρωπος ....... Αέρας .... Γνώση ... Scire .....Ελευθερία​

Ταύρος ......Ταύρος ..... ......Γη ....... Σιωπή .....Tacere ...Ζωή​

Ήλιος ..... .. Ανκχ ....... ..... Πνεύμα .. Κίνηση .... Ire .... .. Νόμος


​

[πηγή]​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Rempeskes]

Ο Τροχός της Τύχης

Να υπενθυμίσουμε πως ήταν και επιτυχημένο τηλεπαιχνίδι,
με τον Πολυχρονίου και τη Μενεγάκη στο γύρισμα του τροχού.

(Λολ... σπεύδω ολοταχώς για μπαν σήμερα )



----------------------------------------------------------------


Εδιτ:

Αλιστεϊρ Κρόουλι

Πως είστε τόσο σίγουροι πως υπό τον μανδύα του μύστη
δεν κρυβόταν ένας φοβισμένος απατεώνας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Να υπενθυμίσουμε πως ήταν και επιτυχημένο τηλεπαιχνίδι,
με τον Πολυχρονίου και τη Μενεγάκη στο γύρισμα του τροχού.

Βεβαίως! Το σύμβολο παραμένει αναλλοίωτο όπως και η χρήση του.

Πως είστε τόσο σίγουροι πως υπό τον μανδύα του μύστη
δεν κρυβόταν ένας φοβισμένος απατεώνας;

Προσωπικά δεν είμαι. Ερευνώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Άλλωστε και η Μενεγάκη έγινε διάσημη γυρίζοντας τον Τροχό. Ποιος θα την ήξερε αλλιώς; Η δύναμη των συμβόλων είναι αναμφισβήτητη και η επίκλησή τους δίνει τεράστια δυναμική σ' όποιον τα επικαλείται, όπως θα δείξουμε παρακάτω. Χρειάζεται ωστόσο τεράστια προσοχή, καθώς αυτή η ίδια δύναμη μπορεί να καταστρέψει τον αμύητο ή τον "μαθητευόμενο μάγο".

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Άλλωστε και η Μενεγάκη έγινε διάσημη γυρίζοντας τον Τροχό. Ποιος θα την ήξερε αλλιώς; Η δύναμη των συμβόλων είναι αναμφισβήτητη και η επίκλησή τους δίνει τεράστια δυναμική σ' όποιον τα επικαλείται, όπως θα δείξουμε παρακάτω. Χρειάζεται ωστόσο τεράστια προσοχή, καθώς αυτή η ίδια δύναμη μπορεί να καταστρέψει τον αμύητο ή τον "μαθητευόμενο μάγο".

Πολύ σωστό ! Να το χειρίζεσαι το σύμβολο όχι να σε χειρίζεται εκείνο. Με τον Τροχό δεν είναι και δύσκολο, λίγο το χέρι σου κουνάς και γυρίζει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.