...ας αφήσουμε την εικόνες να μιλήσουν από μόνες τους...
Εικόνες από πίνακες κι όχι από φωτογραφίες;
(χικ)
Μεθυσμένα μου φεγγάρια.
Sebastiao Salgado:
δεν είναι αυτό που αναπαριστά η τέχνη, που αποτυπώνεται στο μυαλό και την ψυχή...δεν είναι η γραμμές του πινέλου ή τα κλικ, τα φιλμ, η πέτρα...
Σκέψου, χωρίς το κλικ δεν υπάρχει φωτογραφία. (χωρίς καμβά και χωρίς πινέλο συγκρατείται το "αζωγράφιστο" και αποτυπώνεται σε ένα τσαλακωμένο χαρτί με λίγο κάρβουνο ή λαδομπογιά)
Χωρίς φιλμ ή μηχανή, η φωτογραφία δεν υφίσταται.
Και κάτι ακόμα..
Η φωτογραφία απαιτεί συνεύρεση του φωτογράφου με το υποκείμενο ή το αντικείμενο της φωτογράφησης.
Δίχως τη "συνεύρεση", δεν υπάρχει δυνατότητα αποτύπωσης.
Η φωτογραφία απαιτεί επομένως, ταύτιση χώρου και χρόνου για τον "καλλιτέχνη" και το καλλιτέχνημα του.
Κάποιος ζωγράφος μπορεί να ζωγραφίσει από μια φωτογραφία ή να σχεδιάσει μία φανταστική ή ακόμη και σουρρεαλιστική εικόνα. Υπ'αυτή την έννοια η φωτογραφία δε μπορεί παρά μόνο να θεωρηθεί πηγή έμπνευσης των τεχνών.
Ο σουρρεαλισμός πως επιτυγχάνεται με τη φωτογραφία; (Εκείνο που στέκει παρα το ρεαλισμό της φύσης); - ρωτώ με διάθεση να σεμιναριαστώ. Η παιδεία μου στις τέχνες είναι υποτυπώδης-.
Μπορεί η καρδιά της τέχνης, το ζουμάκι της, κα Ισίλιελ και κε Salgado, να μην είναι το φιλμ, το πινέλο, ο μουσαμάς παρά μόνο τα μέσα αλλά
νομίζω ότι "σηκώνει" διαχωρισμό ο αυτοματισμός μιας kodak ή μιας nicon που κάνουν όλη τη δουλειά (άντε κι ελέγχεις και ένα διάφραγμα και μια φωτεινότητα = έλεγχος της διαλυτότητας των χρωμάτων και της ελαστικότητας του πινέλου ας πούμε, αναλογικά μιλώντας)
από το πινέλο που πάει όπου το πας κι αν δεν σκαμπάζεις από ζωγραφική το πολύ να φτιάξεις γεωμετρικούς τόπους από μουντζαλιές και ακανόνιστα σχήματα που δεν αντιλέγω: κάποιοι θα τα θεωρήσουν τέχνη.
Μην τσουβαλιάζουμε τα κλικ μιας ψηφιακής κάμερας με τους διαδρόμους της φαντασίας ενός ζωγράφου.
Μα γνωρίζουμε ότι μέχρι κι οι ελέφαντες της Καμπότζης είναι καλλιτέχνες. So what?
Κι επίσης υπάρχουν εκθέσεις που έχουν γίνει με "τζαμαρισμένους" πίνακες από κόπρανα των...δημιουργών. (μυρωδάτη τέχνη)
Σε σύγκριση με τα παραπάνω μπορεί η φωτογραφία να είναι τέχνη indeed...
Είναι το ανείπωτο του καθενός μας, που ο καλλιτέχνης έρχεται να εκμαιεύσει, το συναίσθημα και οι εικόνες, που κατά βάθος γνωρίζουμε, μα δε μπορούμε να περιγράψουμε, έρχεται εκείνος και με την ποιητική ματιά του, δίνει στο ανείπωτο υπόσταση.
Εγώ λέω: να ξεμακραίνεις από τα πράγματα ώσπου να μην βλέπεις πολλές λεπτομέρειες σ'αυτά
για να μπορείς να τα βλέπεις ακόμα..ή να βλέπεις τα πράγματα από μια γωνία και σαν να βρίσκονται μέσα σε μια εκτομή..ή να τα τοποθετείς με τρόπο που να σκεπάζουν ως ένα σημείο το ένα το άλλο και να μας δίνουν μόνο προοπτικές απόψεις.
Can you do that with a camera?
Τούτη η λεπτή δύναμη σταματά εκεί όπου τελειώνει η τέχνη κι αρχίζει η ζωή. Κι εμείς θέλουμε να'μαστε οι
ποιητές της ζωής μας..
Ιστορώ τη ζωή μου ή τη κάνω ποίηση; Αυτό για μένα είναι μια καλή αναγωγή στο θέμα ζωγραφική - φωτογραφία...
Από ένα χρωματιστό φακό ή από το φως του ηλιοβασιλέματος ή από το να δίνεις μια απιφάνεια, ένα δέρμα όχι τελείως διάφανο κερδίσαμε την αιωνιότητα της αποτύπωσης της στιγμής όπως είναι...
Το στοίχημα της ανθρωπότητας όμως παραμένει.
Πως μπορεί να είναι...όχι πως είναι. Αυτό μόνο ο φακός του ματιού κι η φαντασία του μυαλού μπορεί να το καταφέρει είτε με λέξεις (ποιητής) είτε με αναπαραστατικές εικόνες (ζωγράφος).
Είμαστε κάτι περισσότερο απο stop καρέ.
Αντιλαμβάνομαι την ευκολία και την ανάγκη ύπαρξης της φωτογραφίας σε πολλούς.
Θέλουμε να πιαστούμε από την ανάμνηση αλλιώς νιώθουμε πως το παρελθόν μας δεν υπήρξε. Φυτευτήκαμε στη ζωή όταν φτάσουμε στο τέλος της διαδρομής και δεν έχουμε να ανατρέξουμε σε φωτογραφίες μας, σε απειροστά του χρόνου...
Ένα πορτραίτο, πάντως που μου έκανε, ένας φίλος που έχασα, δεν το αλλάζω με 1.384.829 φωτογραφίες μου, αν είχα στη κατοχή μου τόσες...
Έχεις λάθος στο σημείο που λες ότι η φωτογραφία αποτυπώνει τον άνθρωπο "χωρίς παρελθόν και χωρίς μέλλον", τον "καθημερινό και ασήμαντο άνθρωπο".
Μία αποκομμένη στιγμή του χρόνου είναι μια στιγμή δίχως πριν και μετά, is what i mean.
Ο καθημερινός άνθρωπος είναι ασήμαντος όταν αποτυπώνεται όπως είναι φευγαλέα από μια αυθόρμητη αποτύπωση ή μια πόζα κι όχι όπως είναι πριν και μετά τη φωτογράφιση.
Τι αξια έχει ένα δευτερόλεπτο από τη ζωή σου σε χαρτί;
Το να το βλέπεις 30 χρόνια μετά και να κλαις τη μοίρα σου για την υγεία και τη φυσική λαμπρότητα των μαλλιών σου ενώ τώρα πια σου έχουν πέσει;
Μια ασήμαντη διαπίστωση από μια ασήμαντη ανάμνηση της καθημερινότητας σου 30 χρόνια πριν.
Θα μου πεις, ασήμαντο και το δάκρυ;
Το δάκρυ βρίσκει (πάντα) στόχο, ακόμη και στα ασήμαντα. Ανάγκη των ματιών για υγρούς αναστεναγμούς, περισσότερο συνειδητοποίηση του χρόνου που έχει περάσει.
Που δημιουργεί αλυσιδωτές σκέψεις για άτομα που συμμετείχαν στη φωτογράφιση, εναγκαλισμοί θανάτου και πάει λέγοντας.
Η ευαισθητοποίηση δεν καθιστά τον άνθρωπο της φωτογραφίας σημαντικό.
Πριν τις φωτογραφικές μηχανές, ο προβληματισμός και η ευαισθησία για τους ίδιους λόγους (πέρασμα χρόνου, γηρατειά, απώλεια της ζωής των άλλων) ίσχυε το ίδιο.
Σήμερα μπορείς να έχεις ένα άλμπουμ από φωτογραφίες πεθαμένων και αυτό δε στους θυμίζει περισσότερο. Η απώλεια είναι απώλεια με ή χωρίς την ασήμαντη εικόνα. Ψυχρό, το ξέρω, αλλά μια φωτογραφία δε θα μου προκαλέσει μεγαλύτερη νοσταλγία ή μελαγχολία.
Και γιατί χωρίς παρελθόν; Είχα την εντύπωση πάντα, πως το παρελθόν των ανθρώπων αποτυπώνεται πάνω στο πρόσωπό τους, στα μάτια τους, στην έκφρασή τους, στα σημάδια που αφήνει πάνω τους ο χρόνος καθώς περνά- και καλά και κακά, αυτά που μένουν και μας θυμίζουν όλα εκείνα που ζήσαμε και μας έκαναν αυτό που είμαστε, αυτό που ήμασταν τη στιγμή που πατήθηκε το κουμπί και ο χρόνος πάγωσε και η στιγμή πέρασε στην αιωνιότητα.
Πώς μπορείς και τα αγνοείς όλα αυτά;
Δεν αγνοώ τίποτα.
Απλώς η φωτογραφία δεν αποτυπώνει το βιογραφικό των ανθρώπων.
Αποτυπώνει ένα μέρος του μέρους από μια ασήμαντη γωνίτσα στο κάτω μέρος της σελίδας του..
Δεν είμαστε οι φωτογραφίες μας. Είμαστε στις φωτογραφίες μας.
Ένα δευτερόλεπτο μπρος στα 2.522.880.000 sec. (καραϋπολογισμένο)
Γνωρίζω ανθρώπους που φυλούν φωτογραφίες σαν θησαυρό- ίσως κι εγώ να το έκανα αν δεν προτιμούσα να τα καταγράφω στο μυαλό μου και να τα χαράσσω στη μνήμη μου - μα δεν γνωρίζω κανέναν να κάνει το ίδιο με κάποιο έργο τέχνης.
Επειδή κάποια πράγματα έχουν συναισθηματική αξία για μας, αυτό δεν είναι αρκετό να τα θεωρήσουμε εν γένει τέχνη ή καλλιτεχνήματα.
Είναι για σένα τέχνη. Σύμφωνοι.
Για μένα δεν είναι οι θησαυροί των άλλων τέχνη.
Μιλάμε για κάτι που θεωρείται αδιαμφησβήτητα ως τέχνη, για το σύμπαν.
Όταν θέλουμε να κοσμήσουμε ένα τοίχο κρεμάμε συνήθως πίνακες ζωγραφικής ή πορτραίτα. Όχι μεγενθυμένες φωτογραφίες ματάκια.
Αλλά μην ολισθαίνουμε στο λάθος του να συγκρίνουμε τι είναι σημαντικότερο. Αυτό που στολίζουμε ή αυτό που κρύβουμε στα συρτάρια και στο φυλλοκάρδι μας για να μη σκονίζεται;
Μήπως να μιλήσω και για αγιογραφίες τώρα;
Εικονολατρίες και τα σχετικά;
Μπα, δεν είναι του στυλ μου...
Διάβασα σε μία έκθεση ζωγραφικής λίγες φράσεις του δημιουργού και μου έκαναν τόση εντύπωση- ήταν υπέροχα διατυπωμένες.
Έλεγε λοιπόν πως αυτό που κάνει ένα έργο τέχνης, δεν είναι τα εργαλεία, μα η ματιά, η ευαισθησία και η δεξιοτεχνία του δημιουργού. Ναι, όλοι το ίδιο κουμπί πατάμε, μα αυτό που τελικά αποτυπώνεται στο φιλμ είναι αυτό που μας κάνει να νιώθουμε η εικόνα που προσπαθούμε να αιχμαλωτίσουμε.
Συμφωνώ προσθέτοντας στα μαυρισμένα "και μια καλής ανάλυσης φωτ. μηχανή".
Αυτό που προσπαθούμε να αιχμαλωτίσουμε στον φακό της μηχανής, προσέχοντας τα περιθώρια, όχι στον δικό μας προσωπικό φακό!
Αυτό που τελικά αποτυπώνεται στο φιλμ είναι συνυπολογισμός φωτισμού, απόστασης, και σταθερότητας του χεριού και τέλος ανάλυσης της μηχανής...
Αν βγει μια άσχημη φωτογραφία, θα φταίει πάντα η μηχανή ή ο κακός φωτισμός, σωστά;
Αλήθεια υπάρχει άσχημη φωτογραφία (σε μια σωστά τραβηγμένη φωτογραφία);
Η φωτό ενός πορτοκαλεώνα είναι τέχνη;
Γιατί ;
Επειδή μας θυμίζει ένα πορτοκάλι που σώζεται στην αιωνιότητα ακόμα και μετά τη κοπή από το δένδρο και τη μεταφορά του στις λαϊκές και την αγορά του από την Μαριγούλα και το στίψιμο αυτού προς παραγωγή orange juice για να πιεί η ανιψούδα;
Επειδή μας ερεθίζει τον αμφιβληστροειδή χιτώνα λόγω χρώματος; Αν ήταν ένα βαμμένο μπλε πορτοκάλι δεν θα ήταν τέχνη;
Χωρίς φωτογραφική μηχανή ή χωρίς κλικ, πορτοκάλι υφίσταται;
Τέχνη ποιος παράγει, ο φωτογράφος ή η μηχανή;
Μια άλλη φωτογραφική μηχανή ίδιας μάρκας, ίδιου μοντέλου δεν θα απεικονίσει το ίδιο πορτοκάλι τραβηγμένο από την ίδια ακριβώς λήψη σε ένα δωμάτιο απόλυτου ελέγχου του φωτισμού;
Αυτό δεν μετατρέπει τη φωτογραφία σε ένα μιμητικό είδος αναπαράστασης αντικειμένων και καθόλου τέχνη;
Ο,τι σε κάνει να αισθάνεσαι είναι τέχνη;
Όταν ενεργείσαι στη τουαλέτα παράγεις τέχνη ή σκατό; Ή εξαρτάται από αυτό που έχεις φάει ή από τον πισινό που το εξάγει;
Ο βηματοδότης είναι τέχνη; Επειδή κι εκεί γίνεται μια συντονισμένη ενέργεια.
Τι είναι άτεχνο; Μήπως αυτό βοηθάει στο να βρούμε από ό,τι μένει τι να'ναι τέχνη αφού τόσο σας δυσκολεύει, όχι πως είναι εύκολο. Οι ολιγόλογοι ορισμοί είναι συνήθως ελλιπείς σε θέματα με έκταση εννοιολογική όπως η "τέχνη"..
Τι είναι άτεχνο (ξανά); Επιστήμη; Καταργούμε τα σύνορα; Όλα είναι τέχνη άρα και η φωτογραφία, ένα μιμητικό πρόσχημα τέχνης, είναι κι αυτή τέχνη.
Αν οι φωτογράφοι επιθυμούν να αυτοπροσδιορίζονται καλλιτέχνες ποιος είμαι να τους το στερήσω;
Κι εγώ από αύριο ως εμπορικός αντιπρόσωπος "χ" προϊόντος αυτοαποκαλούμαι καλλιτέχνης των "χ".
Μα τότε ερωτώ: Κι εκείνος που σε ένα μουσικό studio κάνει producing, αναπαραγωγή cd είναι άραγε μουσικός χωρίς να παίζει κάποιο όργανο και χωρίς να τραγουδά;;;;
Είναι οι μαύροι που πουλούν cd καλλιτέχνες; Αντιγραφείς τραγουδιών με τη βοήθεια αντιγραφικών μηχανών άρα είναι και το dvd authoring και το cd writing τέχνη;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;
Ο Μητσικώστας είναι καλλιτέχνης; Αν είναι τότε γιατί τον λέμε μίμο;
Είναι ηθοποιός που ο ηθοποιός παριστάνει αυτόν που είναι χωρίς να είναι και είναι καλλιτέχνης;
Μήπως ο μίμος δεν είναι ηθοποιός γιατί ηθοποιός σημαίνει να υποκρίνεσαι, όχι να μιμείσαι;
Ένα αντίγραφο πίνακα του Πικασό ή όποιου άλλου, είναι έργο τέχνης;
Κι αν είναι προς τι η ραγδαία διαφορά στην αποτίμηση της αξίας τους (μερικά εκατομμύρια
versus "o" nada, niente, big zero);
Ένα αντίγραφο ακόμα κι αν ξεγελά και όλους τους ειδικούς του κόσμου, αν αποδειχθεί τέτοιο πιάνει χώρο και από τα σκουπίδια...
Γιατί άραγε; ε; ε;ε ;ε; ε ; ε;ε;;ε;ε ;ε ;ε ε; Γιατίιιιιι ε;ε ; ε ε; ε; ε; ε;ε; χμ; γιατί; ε; γιατί; ; ; ; ε ε ε ;
Είναι απλό το γιατί. Μας αρέσει δε μας αρέσει.
Επειδή μέχρι στις μέρες μας, έχει επικρατήσει ότι η απομίμηση "worths shit" για τους καλά γνωρίζοντες.
Γιατί η τέχνη δεν αξιώνει την μιμητική διάλεκτο ούτε η φθηνή και απλή αντιγραφή έχει θέση στο χώρο της τέχνης.
Μπορεί να μας διασκεδάζει, να μας ευφραίνει αλλά αποτελεί μίμηση όσο και πράξεως τελείας και να είναι...
Η φωτογραφία λοιπόν, δεν είναι μια καλή τέχνη ακριβώς για το λόγο ότι δεν είναι ούτε καν τέχνη.
Δεν λέω πως μου χαλάει το γούστο.
Ίσα ίσα που έχω κολλητή μου φωτογράφο που είναι εξαίρετη επαγγελματία (με δικό της photo studio pro), μη διαφημίζω τώρα.
Κι επίσης γουστάρω ανεπανόρθωτα να χαζεύω φωτογραφίες, άσχετα αν βαριέμαι να τις βγάζω ο ίδιος.
Μα δεν αφαιρεί κανείς το μεγαλείο της φωτογραφίας μόνο επειδή την αποκατατάσσει από το πεδίο της τέχνης.
Αποδεικνύω γιατί δεν είναι τέχνη με ανάσυρση κλασσικών ορισμών της Τέχνης, όχι δικών μου.
Άρα ούτε αμφισβητήσιμοι είναι, ούτε αυθαίρετοι.
ΝΑ αμφιβάλλετε μπορείτε, άφοβα.
Εσύ Εδαδ, απόδειξέ μου με κάποιον δικό σου ορισμό, έστω, γιατί είναι τέχνη η φωτογραφία χωρίς η αποδεικτική σου να περιλαμβάνει την αναμφισβήτητη εκπομπή συναισθημάτων που αναδύονται σαφέστατα κι από άπειρες φωτογραφίες κι όχι μόνο αυτές που παρέθεσες...
Θυμίζω, με βάση τη δική μου επειχειρηματολόγηση (χωρίς να οδηγώ κανέναν σε αυτή, ας ακολουθήστει ο καθένας το δικό του δρομάκι) πως
τέχνη είναι το natura plus homo, κι όχι natura plus olympus, pentax κλπ.
Αρχική Δημοσίευση από Edad:
Ορισμός: Το πορτοκάλι είναι φρούτο που καρπίζει από το δέντρο πορτοκαλιά. Το σχήμα του είναι σφαιρικό ή ωοειδές, η φλούδα του παχιά ή λεπτή ανάλογα με την ποικιλία και η σάρκα του έχει χρώμα πορτοκαλί ή κόκκινο στην ποικιλία σαγκουίνι. Η εξωτερική επιφάνεια της φλούδας είναι σχετικά ανώμαλη και θυμίζει κυτταρίτιδα σε πρώιμο στάδιο
.
Συγκέντρωση βιταμίνης C ανά mgr πορτοκαλόζουμου; (λολ)
Πάντως όλο αυτό με τα πορτοκάλια βγάζει μια μανία πρόσληψης c-vitamin.
Είτε υποδηλώνει μη κανονικότητα εντερικής λειτουργίας είτε όταν ήσουν μικρή δέχθηκες επίθεση από τον orangeman, έναν γνωστό κακοποιό παιδόφιλο της...γειτονιάς σου.
Αρχική Δημοσίευση από εδαδ:
Δεδομένου της αυξημενης δυσκολίας του κουίζ και φυσικά της αντίστοιχης ικανοποίησης που θα προσφέρει η επίλυση του, ορισμός δε δίνεται.
Ακούγεται βολικό.
Αρχική Δημοσίευση από εδαδ:
Με βάση τον ασφαλή, δεδομένο, αδιαμφισβήτητο και εύκολο να διατυπωθεί ορισμό που ο καθένας μας έχει υπόψη του για την τέχνη απαντήστε στις παρακάτω ερωτήσεις.
whata ?? whata?
Τα φουσκωμένα βυζιά της Πάμε-έλα είναι αδιαμφισβήτητα η μόνη τέχνη από ολες τις φωτό που παρέθεσες...για εκείνον που τα χαίρεται
και μόνο. (χοχοχο)
Πού φαίνεται να υφίσταται σύζευξη natura/homo; (εκτός κι αν θεωρείς σύζευξη τη προσθετική σιλικόνης
)
Αρχική Δημοσίευση από εδαδ:
Υποθέτω ότι για να αποφανθούμε αν η φωτογραφία είναι τέχνη θα πρέπει να μπορούμε να απαντήσουμε τι είναι η τέχνη. Συνεχίζοντας να υποθέτω θαρρώ ότι αυτή η ερώτηση δεν μπορεί να απαντηθεί.
Για τον καθένα ο ορισμός της ή "ορισμός" της είναι διαφορετικός.
Δεν είναι ο ορισμός "χριστού της θείας γέννησης".
Είναι ορισμός τέχνης.
Κάτι που αποφάνθηκαν οι αρχαίοι και συνεχίστηκε να αποφαίνεται κι από τους σύγχρονους και ξενικά αποδίδεται με τον όρο "art"
Πές έναν δικό σου ορισμό.
Ή έστω βγάλε σκάρτο τον δικό μου.
Θαρρώ με τη σειρά μου ότι άπαξ δοθεί ένας ορισμός με τον οποίο δε θα διαφωνείς ή παραθέσεις έναν δικό σου, τότε αυτή η ερώτηση θα μπορεί πια να απαντηθεί.
Αρχική Δημοσίευση από εδαδ:
Και φυσικά με το πέρασμα των χρόνων κάτι που χθες θεωρούταν τέχνη, σήμερα να μη θεωρείται, πόσο μάλλον κάτι που χθες θεωρούταν τρέλα ή αδιάφορο σήμερα να είναι τέχνη.
μια φωτογραφία του σήμερα είναι ή όχι τέχνη για σένα;
μια φωτογραφία του χθες είναι ή όχι τέχνη για σένα;
Αρχική Δημοσίευση από εδαδ:
Εντάξει, μάλλον δε θα απαντήσω τελικά
.
Δηλ. μας έβαλες τις φωτογραφίες με τα πορτοκάλια και τα orange i-pod και "άντε βασανιστείτε";
Αυτό το κάνει κι ένας πορτοκαλοπαραγωγός, Εδαδούνι.
Αρχική Δημοσίευση από εδαδ:
Φωτογραφία δεν είναι απλά το πάτημα ενός κουμπιού.
Και φωτογραφικό αποτέλεσμα δεν είναι απλά μια εικόνα αποθηκευμένη σε ένα hdd.
κανείς δεν είπε κάτι τέτοιο.
Αλλά ποιος είναι ο καλλιτέχνης εν προκειμένω.
Ο κυρ νίκο(ν) ή ο νικόλας;
Αυτοματοποίηση = τέχνη;
Μήπως η αυτοματοποίηση θυμίζει εκτυπωτικό (ή φωτοτυπικό) μηχάνημα ;
Μήπως αυτό δεν είναι τέχνη αλλά ένας τρόπος να παίρνουμε εικόνες σπίτι μας;
