αν είναι έτσι, οφείλω να σου ζητήσω ειλικρινά συγνώμη. Ελπίζω να δέχεσαι, ότι δεν ήταν στις προθέσεις μου!
ασφαλώς, μόνον που, παρακάμπτοντας το σκόπελο του ρατσισμού, της εθνοκαπηλείας και γενικά των σχετικών «αιματηρών συνδρόμων» της ιστορίας, θεωρώ ότι η φίλη μου Σαρλότ στην Κοπεγχάγη, που μελετούσε στο Πανεπιστήμιο «ελληνισμό», είναι πιο κοντά στους Έλληνες(εννοώ τους «αρχαίους», φυσικά!), από όσο εγώ ή ακόμη, αν θες, ο σημερινός Νομάρχης π.χ της Θεσσαλονίκης.
Εν πάσει περιπτώσει, μου είναι αδύνατο να μην ταυτίζω «ελληνισμό» με «παιδεία» (δύο , αν θέλεις, «συγκοινωνούντα δοχεία» της ιστορίας του ανθρώπινου πολιτισμού), κάτι που στην Ελλάδα, που έφτιαξαν, ο Κόδριγκτον, οι Τρικούπηδες, ο Σκόμπυ και οι λογής –λογής ιθαγενείς (της Ελλάδας) κοτζαμπάσηδες( ξέρεις, Μαυροκορδάτοι, Πετρομπέηδες κ.π.!) σπανίζει ιστορικά! Το «ελληνικό έθνος», θα μπορούσα να το δεχθώ, μόνον στις οικουμενικές του διαστάσεις. Διαφορετικά, είναι μία ιστορικό γεωγραφική σέκτα, βολική μέχρι πρόσφατα, στις κατά συνθήκη αλήθειες της «διεθνούς διπλωματίας». Ο ελληνισμός είναι πλέον μία κατάκτηση του παγκόσμιου πολιτισμού και όχι κληροδότημα ενός σύγχρονου ταλαιπωρημένου, αλλά και τόσο απαίδευτου λαού!
Υ.Σ. : Η Ελλάδα είναι κάτι, που μπορεί και να "πεθάνει", ο ελληνισμός όμως, όχι, όσο τουλάχιστον θα υπάρχει ανθρωπότητα (και ουμανισμός)!