Είναι υγειονομικά ασφαλής η Θεία Κοινωνία; Μύθος ή πραγματικότητα;

Ρε φίλε ο HIV είναι σεξουαλικος ιός η μεταγγητικος. Αυτές είναι οι δυο κυρίες πηγες που μεταδίδεται.

Δεν μπορουμε να διαβάζουμε συνεχώς βλακείες εδώ μέσα και να τις ανεχομαστε.

Τον συγκεκριμένο τον έχω ιγκνορ γιατί είναι τσεκαρισμενο εδώ και καιρό ότι γράφει ότι να ναι κ ΔΕν συνενοεισαι μαζί του. Ωστόσο αυτό εδώ το διάβασα από παραθεσεις και ήταν εξοργιστικά βλακώδες. Αν είναι δυνατόν ο HIV να κολλάει μέσω του Σαλιου τότε θα ήθελες εξετάσεις ακόμη κ για να φιλησεις μια άγνωστη.

Δε θα σχολιαζα αλλιώς... Μου είναι αδιάφορο ποιος πιστευει κ ποιος όχι και αν γράφει προπαγανδες η όχι.

Άσχετο αλλα @Scandal μήπως φτιάχνει αυτο με καποιο τρόπο ;

Όταν έχεις κάνει ignore σε έναν άνθρωπο, δεν θα έπρεπε να μην σου εμφανίζονται καθόλου τα μηνύματά του ακόμη κι αν τα παραθέτει κάποιος άλλος;

Σε κάποια ειδικά ποσο να κανεις υπομονή οταν βλέπεις πλέον να αγγίζονται προσωπικά θέματα με παιδιά και συζύγους, ζητήματα ηθικής κυρίως και αν απαντήσεις φταις εσυ μετα και οχι αυτος που προκαλεί ..
Θα πρότεινα να μην κάνετε ignore.
Μπορείτε να παραβλέπετε κάποια posts ή να τους ρίχνετε απλώς μια ματιά, όποτε και αν απαιτείται, προκειμένου να μην χάσετε τον ειρμό της συζήτησης.
΄Οταν θέλετε ν΄απαντήσετε σε κάποιον που με το post του απαντάει σε κάποιον που τον έχετε κάνει ignore, πώς θα κάνετε την σύνδεση;
 
Τελευταία επεξεργασία:
Η πίστη οτι σε προστατεύει ο Θεος, ενεργοποιεί Θεο μέσα σου, το κομμάτι της σπίθας της ψυχής που ανήκει στο Πλήρωμα και δεν επιτρέπει να λειτουργήσει το μυστήριο οπως ο συγχρωτισμος σε άλλα μέρη και καταστάσεις απο πλευράς μεταδοτικότητας.

Αλλά και αυτό να μην ίσχυε, ειναι ένδειξη της πίστης, το να αψηφάς ακόμα και τη βέβαιη νόσηση, με το να μετέχεις των Μυστηρίων.

Εξ άλλου η όποια ζημια σε αυτή τη ζωή, είναι ζημιά σε ένα προσωρινό υλικό σώμα. Η απόδειξη της πίστης στον Θεο, εγγυάται την μετέπειτα ζωή που ειναι η σημαντικότερη, μακριά απο αυτή την υλική φυλακή.
Οπως το πάρει κανείς Βαλντέρ.
Εγώ είμαι επιφυλακτικός. Δεν ψήνομαι να καταστρέψω την προσωρινή υλική φυλακή μου τόσο εύκολα.

Πάντως Θεός που για να του αποδείξεις την πίστη σου πρέπει να θέσεις δίχως σοβαρό λόγο τον εαυτόν σου σε κίνδυνο, δεν αξίζει την πίστη σου κατ'εμε.
 
Κάπου έχεις δίκιο, αλλά όχι όπως το νομίζεις. Είδα στο νοσοκομείο όπου νοσηλευόταν ο πατέρας μου κάποιους που είχαν πάψει να σκέφτονται λογικά και περίμεναν ένα θαύμα να τους θεραπεύσει. Πράγματι, οι θρήσκοι έχουν μια δωρεάν ελπίδα παραπάνω από τους άλλους.

1772828409074.png
Έχω γράψει πολλές φορές για τη διαφορά πίστης και λογικής. Η πίστη υπερβαίνει τη λογική (εξού και το "υπερβατικό"), το έξω από τα όρια του υλικού/αισθητού κόσμου και η μεταφυσική (από το μετά τά φυσικά φαινόμενα).

Άρα η πίστη είναι εξ' ορισμού αντίθετη από τη λογική, τουλάχιστον την εγκόσμια λογική. Είναι -όπως θα λέγατε οι υλιστές- παράλογη (αφού κινείται έξω απ' την λογική) αλλά στην πραγματικότητα είναι υπέρλογη, γιατί κινείται πάνω από αυτήν ως ανώτερη έννοια.

Η νεοπλατωνική έννοια της "υλικής φυλακής" που χρησιμοποίησε ο @Valder είναι ενδεικτική. Το σώμα φυσικά δεν είναι καθαυτό η φυλακή αλλά η εμμονή μας στο να επικεντρωνόμαστε μόνο στις πέντε αισθήσεις, μόνο στη λογική και η αδυναμία μας να αντιληφθούμε ότι η ζωή δεν τελειώνει με τον τερματισμό των ζωτικών λειτουργιών του.

Ε, είναι προφανές ότι αν θεωρείς ότι η ζωή τελειώνει με τον θάνατο ή αν πιστεύεις σε συνέχεια της, η οπτική σου για τον κόσμο θα επηρεαστεί πολύ διαφορετικά σε κάθε περίπτωση.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Το θέμα δεν είναι τι προκαλεί ο καθένας το θέμα είναι γιατί να συμμετέχει κανείς σε μια συζήτηση όπου οι απόψεις είναι καθαρά προσωπικές και βασίζονται στα βιώματα του καθενός.
Θα ηταν πολυ "πνευματικό " λοιπον την επόμενη φορά που κάποι@ πιστ@ θελήσει να μ@ κάνει κατήχηση εδώ μέσα για το ποια βιβλία διαβάζουμε πρωτα να έρθει σε αυτό το νήμα και να δ@ τι έγραφε τέτοια μέρα (Παρασκευή Β’ Χαιρετισμών).
Επειτα ας δούμε όλοι μαζί αν τελικά ακολουθούμε στην πράξη τα λόγια της πίστης μας.

Αλήθεια εμείς που λέμε ότι πιστεύουμε έχουμε σκεφτεί πραγματικά τι κάνουμε;
Ποιοι είμαστε που κάνουμε κατήχηση στους άλλους ή δίνουμε υποδείξεις, όταν πολλές φορές δεν δείχνουμε ούτε την εγκράτεια που αρμόζει, ούτε την στοιχειώδη ταπεινότητα "ποι@ ειμαι εγω " ειδικά σε ημέρες όπως οι Χαιρετισμοί της Παναγίας;
Την διαρκεια της Μεγάλης Σαρακοστής πρεπει πρώτα να κοιτάξουμε τις δικές μας αδυναμίες και τα δικά μας λάθη. Αλλα ειναι πιο εύκολο να ασχολούμαστε με τους άλλους και απίστευτα δύσκολο να κάνουμε την αυτοκριτική μας.Που τολμάμε .

Ο καθένας έχει το δικαίωμα να πιστεύει ότι θέλει και όταν οι άνθρωποι προκαλούν διαρκώς διαμάχες, ιδιαίτερα τέτοιες ημέρες είναι φυσικό να αναρωτιούνται αν πράγματι έχουμε βρει την ηρεμία που λέμε ότι προσφέρει η πίστη και πώς μπορούμε να την μεταδώσουμε και στους άλλους.
Δεν ξέρω αν έχεις κάνει εμένα ignore (αν ναι, καλά έκανες...), αλλά δε γίνεται να μην πω δυο λόγια, εν τάχει. Εφόσον αυτά που λες εμένα αφορούν.

Ποτέ δεν το έπαιξα καλή Χριστιανή. Γιατί δε με θεωρώ και ως τέτοια. Πιστεύω (και μάλιστα πάρα πολύ...), αλλά δεν τηρώ όλα όσα πρέπει. Έχοντας αυτό κατά νου, λοιπόν, ούτε υποδείξεις κάνω, ούτε κατήχηση, ούτε προσηλυτισμό (ειδικά αυτό, για ποιό λόγο ;...).

Αναφορικά με την αυτοκριτική, την εγκράτεια, την ταπείνωση κ.λπ., πού ξέρεις εσύ τί κάνει ο καθένας στη ζωή του ; Και κατά πόσο τολμάει ή όχι να παραδεχτεί τα λάθη του και να προσπαθεί για ό,τι καλύτερο μπορεί.

Η πορεία μου μέχρι τώρα στο στέκι (μιλώ για τη δική μου προσωπικά...) δεν είναι μια πορεία με διαμάχες, κόντρες και επιθέσεις. Δε ζω απ΄ αυτά (ούτε γι΄ αυτά...). Για την ακρίβεια, τα σιχαίνομαι. Είναι άλλο αυτό, όμως, και άλλο να μένω απαθής απέναντι σε οποιονδήποτε ή οτιδήποτε προσβάλει αυτό που εγώ πιστεύω. Και αυτό θα το κάνω επιλεκτικά. Όταν νιώσω ότι κάποιος υπερβαίνει κατά πολύ το όριο.

Δεν έχω πρόβλημα με τους άθεους. Το έχει πει πάρα πολλές φορές και το εννοώ. Συναναστρέφομαι και με άθεους (που έχουν Θεό "μέσα τους", κι αυτό για μένα είναι αρκετό...). Αλλά ακόμα κι αυτοί, έχουν ένα ιερό και ένα όσιο. Σέβονται...Σέβονται την πίστη μου. Σέβομαι την αθεΐα τους...

Δε γίνεται να βλέπεις, π.χ., ολόκληρο μαντράχαλο να πηγαίνει στο νήμα "τα must στο σπιτικό φαρμακείο τού αρρώστου" και να γράφει...αγιασμός. Όπως δε γίνεται ν΄ ακολουθεί και κάποια και να γράφει...Θεία Κοινωνία...Τους λυπάσαι κάτι τέτοιους/τέτοιες...Που ζουν για κάτι τέτοια...Να σεβαστώ τί, λοιπόν ; Και ποιόν ;
 
Θα πρότεινα να μην κάνετε ignore.
Μπορείτε να παραβλέπετε κάποια posts ή να τους ρίχνετε απλώς μια ματιά, όποτε και αν απαιτείται, προκειμένου να μην χάσετε τον ειρμό της συζήτησης.
΄Οταν θέλετε ν΄απαντήσετε σε κάποιον που με το post του απαντάει σε κάποιον που τον έχετε κάνει ignore, πώς θα κάνετε την σύνδεση;
Ναι οντως δεν βοηθαει το εκανα παλιοτερα !

Πλεον δεν διαβάζω καν εφόσον οτι και να πεις εδω μεσα ο καθένας κρατα οτι εξυπηρετεί το αφήγημα του , αλλά εφόσον υπάρχει αυτή η δυνατότητα νομίζω καλο θα ήταν να είχε επεκταθεί και σε αυτο το κομμάτι .
 
Μπα...δεν την πέφτω. Δε θα μπω στον κόπο...

Συνεχίστε, στην ηλικία που είστε ειδικά, να παίζετε σαν τα μικρά παιδάκια (να κάνετε και κούνια, μην ξεχάσετε...). Τουλάχιστον ξεφεύγετε κι απ΄ τη μαυρίλα σας έτσι. Αποκτά η ζωή σας ένα κάποιο νόημα...
 
Απο την μια ξέρουμε πως το να βλάπτεις το σώμα σου είναι αμαρτία καθώς στο έχει δώσει ο Θεός, και απο την άλλη βλέπουμε το σώμα ως υλική φυλακή χωρίς ιδιαίτερη αξία μπροστά στην μεταθανάτια ζωή. Δεν ξέρω, εμένα μου φαίνεται κάπως αντικρουόμενο αυτό.

Δεν πιστεύω πως οι θρησκείες αυτές καθεαυτές γενικά είναι κακές.
Ωστόσο πιστεύω πως για τους μισούς αποτελούν παράγοντα ψυχολογικής σταθεροποιήσης γιατί δίνει νόημα στην ζωή τους ή επειδή τους δίνει την αίσθηση πως είναι "καλοί άνθρωποι" παρόλλο που δεν είναι. Για τους άλλους μισούς αποτελεί συχνά την τέλεια κάλυψη για να αιτιολογεί αισχρές απόψεις ή πράξεις στο όνομα ενός παντοδύναμου όντος.

In any rate, οι μόνοι που θεωρώ πως ίσως όντως πιστεύουν ειλικρινά και αληθινά είναι όσοι ζουν μοναστική ζωή. Οι υπόλοιποι σε ένα ποσοστό 95%-99% είναι ψευτο-πιστοί που εντάσσονται σε κάποια απο τις παραπάνω κατηγορίες.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Θα πρότεινα να μην κάνετε ignore.
Μπορείτε να παραβλέπετε κάποια posts ή να τους ρίχνετε απλώς μια ματιά, όποτε και αν απαιτείται, προκειμένου να μην χάσετε τον ειρμό της συζήτησης.
΄Οταν θέλετε ν΄απαντήσετε σε κάποιον που με το post του απαντάει σε κάποιον που τον έχετε κάνει ignore, πώς θα κάνετε την σύνδεση;

Δεν θα την κάνουμε. Θα απαντήσουμε γενικά έτσι κ αλλιώς. 😎
 
Πάντως εμένα αν η πίστη μου ήταν όντως τόσο δυνατή, δεν θα είχα ανάγκη να την αποδείξω σε κανέναν, ούτε θα γινόμουν πυροτέχνημα με οποιαδήποτε προσπάθεια συζήτησης επι τούτου.
Δεν σας φταίνε οι άλλοι, ψαχτείτε καλύτερα.
 
Πάντως Θεός που για να του αποδείξεις την πίστη σου πρέπει να θέσεις δίχως σοβαρό λόγο τον εαυτόν σου σε κίνδυνο, δεν αξίζει την πίστη σου κατ'εμε.
΄Οταν μιλάμε για πεποιθήσεις, άρα για ακράδαντη βεβαιότητα είτε με αποδείξεις είτε χωρίς αυτές που έχουν ριζωθεί στο "είναι" σου από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου και πορεύεσαι στην ζωή σου βάσει αυτών, δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να υιοθετήσεις μια αντίθετη άποψη.
Ακόμα και τα επιχειρήματα που θα φέρουν οι άλλοι, θα τα ανατρέψεις προτάσσοντας τον δικό σου εδραιωμένο αντίλογο.

Δεν μιλάμε ότι πχ δεν άρεσε σε κάποιον το μπλε χρώμα ή ότι δεν του άρεσε ο μουσακάς ή ότι δεν του άρεσε η γυμναστική ή ότι δεν του άρεσε το διάβασμα αλλά στην πορεία άρχισαν να του αρέσουν.
 
΄Οταν μιλάμε για πεποιθήσεις, άρα για ακράδαντη βεβαιότητα είτε με αποδείξεις είτε χωρίς αυτές που έχουν ριζωθεί στο "είναι" σου από τότε που θυμάσαι τον εαυτό σου και πορεύεσαι στην ζωή σου βάσει αυτών, δεν υπάρχει καμία απολύτως περίπτωση να υιοθετήσεις μια αντίθετη άποψη.
Ακόμα και τα επιχειρήματα που θα φέρουν οι άλλοι, θα τα ανατρέψεις προτάσσοντας τον δικό σου εδραιωμένο αντίλογο.
Πόσο προβληματικό είναι αυτό; Δεν θα είχαμε επιτύχει απολύτως τίποτα ως ανθρωπότητα αν όλοι οι άνθρωποι ήταν έτσι.
 
Πόσο προβληματικό είναι αυτό; Δεν θα είχαμε επιτύχει απολύτως τίποτα ως ανθρωπότητα αν όλοι οι άνθρωποι ήταν έτσι.
Δεν το θεωρώ προβληματικό και ούτε πιστεύω ότι δεν θα είχαμε πετύχει αυτά που πετύχαμε.

Δεν έχω εμβαθύνει την σκέψη μου πάνω σ΄αυτό αλλά πρόχειρα θα πω ότι βάσει των πεποιθήσεών μας, πετύχαμε όσα πετύχαμε.
 
Απο την μια ξέρουμε πως το να βλάπτεις το σώμα σου είναι αμαρτία καθώς στο έχει δώσει ο Θεός, και απο την άλλη βλέπουμε το σώμα ως υλική φυλακή χωρίς ιδιαίτερη αξία μπροστά στην μεταθανάτια ζωή. Δεν ξέρω, εμένα μου φαίνεται κάπως αντικρουόμενο αυτό.
Στον Χριστιανισμό η αυτοκτονία είναι μία από τις μεγαλύτερες αμαρτίες.

Όμως το να πεθάνεις για τον Χριστό είναι, από την άλλη, μία από τις σπουδαιότερες πράξεις που μπορεί να κάνει ένας Χριστιανός (πάρα πολλοί Άγιοι στα πρωτοχριστιανικά χρόνια βασανίστηκαν και πέθαναν για τον Χριστό). Γενικά το να υποφέρεις και να θυσιαστείς για την πίστη θεωρείται άγια πράξη αλλά μόνο για αυτήν, για τίποτα άλλο (με εξαίρεση την πατρίδα σου).

Σε κάθε περίπτωση, κατά τον Χριστιανισμό η φύση του ανθρώπου είναι δυϊκή (ψυχή και σώμα) με τον άνθρωπο να πρέπει να βάζει πάντα πρώτα την ψυχή, μιας και αυτή είναι αθάνατη ενώ το σώμα είναι φθαρτό και έχει ημερομηνία λήξης.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Μπερδεύεσαι (ή μάλλον κάνεις ότι μπερδεύεσαι, γιατί είναι βολικό...)...

Με αυτά που λέω/λέμε, δεν έχουμε σκοπό ν΄ αποδείξουμε την πίστη μας σε κανέναν. Για ποιό λόγο να θέλουμε κάτι τέτοιο ; Για να μας βάλετε...καλύτερο βαθμό ;

Πυροτέχνημα γίνεσαι, όταν βλέπεις κοροϊδία, ειρωνείες, κ.λπ. Γιατί αυτό κάνετε. Και το ξέρετε. Άσε τις συζητήσεις, λοιπόν, κατά μέρος. Δε μιλάς σε παιδάκι...
 
Δεν έχω εμβαθύνει την σκέψη μου πάνω σ΄αυτό αλλά πρόχειρα θα πω ότι βάσει των πεποιθήσεών μας, πετύχαμε όσα πετύχαμε.
Πετύχαμε ο,τι πετύχαμε μέσω της παρατήρησης, της υποθέσεως, του πειράματος, και της αμφισβήτησης.
Αν εμμέναμε έτσι ακράδαντα στις πεποιθήσεις μας ακόμα θα αποδίδαμε τους κερανούς στον Δία και τις αρρώστιες στους δαίμονες.

Ο,τι έχουμε καταφέρει είναι μέσω της αμφισβήτησης και είναι ακρογωνιαίος λίθος στην επιστημονική μέθοδο .
 
Πετύχαμε ο,τι πετύχαμε μέσω της παρατήρησης, της υποθέσεως, του πειράματος, και της αμφισβήτησης.
Αν εμμέναμε έτσι ακράδαντα στις πεποιθήσεις μας ακόμα θα αποδίδαμε τους κερανούς στον Δία και τις αρρώστιες στους δαίμονες.

Ο,τι έχουμε καταφέρει είναι μέσω της αμφισβήτησης και είναι ακρογωνιαίος λίθος στην επιστημονική μέθοδο .
Εσύ μιλάς για τα πράγματα που μπορούν ν΄αποδειχθούν.
Εγώ μιλάω για τις άυλες πεποιθήσεις.
 
Πόσο προβληματικό είναι αυτό; Δεν θα είχαμε επιτύχει απολύτως τίποτα ως ανθρωπότητα αν όλοι οι άνθρωποι ήταν έτσι.

Δυσλειτουργικό είναι πιο ¨προσιτή " λέξη, γιατί σε βοηθάει να καταλάβεις ποια είναι η δική σου δυσλειτουργία, ώστε να αλλάξεις την ενδιάμεση πεποίθηση (το «πρέπει τον κανόνα ζωής) που απαντά στην πυρηνική πεποίθηση, και έτσι να νιώσεις περισσότερο ανακουφισμένος.

Ο εγκέφαλος μόνο με την σκέψη 'είμαι εγω προβληματικός "αυτόματα σηκώνει άμυνα, ενεργοποιούνται υποσυνείδητες εσωτερικές συγκρούσεις με πυρηνικές πεποιθήσεις που ουτε καν μπορείς να καταλάβεις οποτε κατευθείαν αποφυγή ή συμπεριφορά ασφαλειεας ( μετάθεση -ο άλλος ειναι προβληματικός ) ...
 
Εσύ μιλάς για τα πράγματα που μπορούν ν΄αποδειχθούν.
Εγώ μιλάω για τις άυλες πεποιθήσεις.
Δεν καταλαβαίνω τον διαχωρισμό.
Μια άυλη πεποίθηση ήταν το ότι οι αρρώστιες οφείλονται σε δαίμονες. Για πάρα πολλά αμέτρητα χρόνια οι άνθρωποι ζούσαν με αυτή τη πεποίθηση μέχρι που κατάφεραν να αποδείξουν σε τι οφείλονται.
Αν αύριο μεθαύριο με κάποιον τρόπο αποδειχθεί πως δεν υπάρχει Θεός (για παράδειγμα), όσοι εμμένουν σε αυτές τις πεποιθήσεις θα παραμείνουν στην λήθη.

Και να το πάω προσωπικά για μένα δεν υπάρχει καμία μου πεποίθηση την οποία δέχομαι άκριτα ή δεν την συλλογίζομαι ανα τα χρόνια για να δω αν είναι όντως κομμάτι του «είναι» που είμαι τώρα.

Τώρα σχετικά με άυλες πεποιθήσεις και ανθρώπους που δεν επιδέχονται δεύτερη σκεψη σε αυτά μπορεί να μην έχουν τελειωμό αλλά πιστεύω στο οτι εφόσον δεν μπορούν να αποδειχτούν έχουν και ίσες πιθανότητες να ισχύουν. Για παράδειγμα είτε πιστεύεις στον Θεό είτε στο ότι η γάτα σου μεταμορφώνεται σε δεινόσαυρο το βράδυ και κάνει διαγαλαξιακά ταξίδια είναι ένα και το αυτό σαν υπόσταση.
 
Εσύ μιλάς για τα πράγματα που μπορούν ν΄αποδειχθούν.
Εγώ μιλάω για τις άυλες πεποιθήσεις.
Προφανώς μιλά για κανόνες που έχει χτίσει στη ζωή της.

Το πρέπει και το θέλω της εκφράζονται μέσα από τη φροντίδα των ζώων, γιατί μέσα από αυτήν βρήκε έναν τρόπο να αντισταθμίσει μια πεποίθηση που της δημιουργεί υποσυνείδητες συγκρούσεις.
Αν κάποιος το κάνει συνειδητά, είναι το καλύτερο γιατί γνωρίζει τι κάνει και γιατί ωστε να μην εχει εκρήξεις θυμου κ.α άσχετα απο τους υπόλοιπους ειναι αποδεκτό .Σημασία για τους αλλους ειναι να σε βλέπουν ήρεμο αν πραγματικά νοιάζονται για εσένα ! Αν όμως το κάνει υποσυνείδητα και δεν καταλαβαίνει το λόγο, τότε δημιουργείται εσωτερική σύγκρουση.
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

Back
Top