Το πρόβλημα της υπογεννητικότητας

[amarelia]

Σε τι κατεστραμμένα σπίτια χωρίς αγάπη μεγάλωσαν όσοι συμφωνούν με αυτό;

Το ακριβώς αντίθετο, κάθε φορά που αναγκαζόταν η μαμά μου να με αφήσει σε παππούδες σπάραζε.

Τα παιδιά θέλουν τους γονείς τους, μεγαλώνοντας με παππούδες σε τόσο ευαίσθητη ηλικία παίρνουν mixed signals ενώ χρειάζονται consistency.

Όσο κι αν τα αγαπάνε η φυσική κούραση για έναν 65+ είναι εκεί και βάναυση, άσχετα αν δεν θα σας το πούν ποτέ ή δεν θέλετε να το παραδεχτείτε.

Αγάπη απο παππούδες μπορεί να λάβει με αμέτρητους τρόπους με παρουσία των γονιών να τρέχουν για τα παιδιά και οχι με φόρτωμα και υπερωρίες σε ανθρώπους της τρίτης ηλικίας.

Λίγη ανθρωπιά

 

[Dreamweaver]

Tο ανεφερα πιο πανω ρε τρελε μου.

My bad

Μεγαλο οικονομικο βαρος οταν δεν εχεις σταθερο εισοδημα και πανε πισω αλλοι τομεις τηs ζωης σου.
Επισης τις πιο πολλες φορες , δεν εχεις την ωριμοτητα να μεγαλωσεις εναν ανθρωπο αφου και εσυ ο ιδιος εισαι στην ουσια σε μεταφηβικη ηλικια.

Δεν ειναι βαρος, ουτε κατι που παει πισω αλλους τομεις της ζωης, στοχος ειναι. Αυτο ειναι ισως και το μεγαλυτερο προβλημα της κουβεντας, οτι η οικογενεια και τα παιδια παρουσιαζονται ως κατι που εχει μικροτερη προτεραιοτητα απο πχ την καριερα ή το lifestyle. Aμα τυχει, κανουμε και κανενα παιδι

Ωριμοτητα εχεις στα 20, μια χαρα φερονταν ανθρωποι σαν ενηλικες παλαιοτερα, ασχετα του οτι δεν το σκεφτεσαι (αυτα που λεω πανω) ή το οτι εχει κανονικοπιηθει το να αντιμετωπιζεσαι/φερεσαι σαν παιδι μερτι τα 25. Ειναι αλλος ενας τροπος να προωθηθει η ανευθυνοτητα και η μαλθακοτητα ειναι. Απλα χρειαζεται ο καθενας να εχει και απαιτησεις απο το εαυτο του μετα, accountability κοκ
Παρεπιπτοντως, αν ισχυει αυτο που λες, πρεπει να αντιμετωπιζεται αντιστοιχα και σε πολιτικο επιπεδο - ψηφος και δικαιωμα πολιτικου λογου μετα τα 25

Το θέμα δεν είναι ποιος θα κρατάει το παιδί, αλλά πώς θα νιώθει το ίδιο το παιδί που ψάχνεις να το παρατήσεις. Τί το έκανες τότε; Α ναι ξέχασα, στο ζήτησε η κοινωνία.

Χιμελα, δεν σου λεει η κοινωνια να κανεις παιδι, ανθρωπινη φυση ειναι. Ασε που οι συγχρονες κοινωνιες χλευαζουν την οικογενεια. Οποτε δεν γραφεις κατι που ειναι αποτελεσμα βαθιας σκεψης ή επαναστασης, φυγοπονια και δειλεια ειναι

παιδιά πρέπει να κάνουμε στα 18-20 και να μεγαλώνουν με τους παππούδες.

Περα απο το meme, γιατι να στα μεγαλωνουν οι παππουδες ή ακομα χειροτερα να τα εγκαταλειπεις σε συγχρονα ορφανοτροφεια (παιδικους σταθμους)? Γονεις δεν εχουν τα παιδια? Δεν υπαρχει μανα να τα φροντησει?

 

[Atsis]

Το θέμα δεν είναι ποιος θα κρατάει το παιδί, αλλά πώς θα νιώθει το ίδιο το παιδί που ψάχνεις να το παρατήσεις. Τί το έκανες τότε; Α ναι ξέχασα, στο ζήτησε η κοινωνία.

Κάπου υπερβάλλεις λίγο. Το να χρειάζεται ένας γονιός βοήθεια, χρόνο ή babysitting δεν σημαίνει ότι ψάχνει να παρατήσει το παιδί. Με την ίδια λογική κανένας άνθρωπος δεν θα έπρεπε να δουλεύει, να βγαίνει ή να ξεκουράζεται ποτέ αφού έκανε παιδί. Άλλο αδιαφορία κι άλλο να προσπαθείς να κρατήσεις και λίγο την ισορροπία σου σαν άνθρωπος. Καμία κοινωνία δε ζήτησε να κάνεις παιδιά. Και γω δεν είμαι σίγουρος εάν θέλω, θα κάνω με το σονι και ντε;

 

[Himela]

Χιμελα, δεν σου λεει η κοινωνια να κανεις παιδι, ανθρωπινη φυση ειναι.

Οπότε αυτοί που συνειδητά δεν κάνουν παιδί, δεν είναι άνθρωποι;

Ανθρώπινη φύση μπορεί να ήταν όταν ζούσαμε στις σπηλιές και δεν ξέραμε τίποτα. Πλέον είναι μια συνειδητή απόφαση. Όσο αντιτιθέμεθα σε αυτό, θα γεννιούνται συνεχώς δυστυχισμένοι άνθρωποι από γονείς που δεν ξέρουν γιατί τους γέννησαν και πώς να τους βοηθήσουν.

φυγοπονια και δειλεια ειναι

Μπορεί. Από το να φέρω με το ζόρι όμως στον κόσμο ένα δυστυχισμένο παιδί που θα ταλαιπωρηθεί στη ζωή του, προτιμώ να είμαι φυγόπονη και δειλή.

Καμία κοινωνία δε ζήτησε να κάνεις παιδιά. Και γω δεν είμαι σίγουρος εάν θέλω, θα κάνω με το σονι και ντε;

Όσο περνάει ο καιρός, θα δεις οτι οι συνθήκες θα σε αναγκάσουν.

 

[American Economist]

Οπότε αυτοί που συνειδητά δεν κάνουν παιδί, δεν είναι άνθρωποι;

Ανθρώπινη φύση μπορεί να ήταν όταν ζούσαμε στις σπηλιές και δεν ξέραμε τίποτα. Πλέον είναι μια συνειδητή απόφαση. Όσο αντιτιθέμεθα σε αυτό, θα γεννιούνται συνεχώς δυστυχισμένοι άνθρωποι από γονείς που δεν ξέρουν γιατί τους γέννησαν και πώς να τους βοηθήσουν.


Μπορεί. Από το να φέρω με το ζόρι όμως στον κόσμο ένα δυστυχισμένο παιδί που θα ταλαιπωρηθεί στη ζωή του, προτιμώ να είμαι φυγόπονη και δειλή.

Ναι αυτό που περιγράφεις όμως δεν είναι η πλειοψηφία των καταστάσεων. Κάθεσαι εδώ και χρόνια και κατηγορείς (έμμεσα) όσους ανθρώπους έχουν κάνει παιδιά, με την πρόφαση ότι δεν είναι άξιοι γονείς. Έκανες έρευνα και είδες ότι όσοι κάνουν παιδιά είναι κακοί γονείς και τα παιδιά δυστυχισμένα; Όχι προφανώς. Απλά γράφεις γενικότητες ώστε να νιώσεις εσύ καλά και να κάνεις τους υπόλοιπους ανθρώπους να νιώσουν ένοχοι που έκαναν κάτι διαφορετικό. Όπως εσύ επέλεξες να μείνεις μόνη σου χωρίς να κάνεις παιδιά, πράγμα απολύτως σεβαστό και κατανοητό εκ μέρους μου, σεβάσου και εσύ τους ανθρώπους που αποφασίζουν να μεγαλώσουν την οικογένεια τους φέρνοντας στον κόσμο ένα παιδί. Γιατί στο τέλος αυτό μένει αρέσει δεν αρέσει. Δεν πας να έχεις όσα χρήματα θέλεις. Δεν πας να έχεις όσα σπίτια και αυτοκίνητα. Δεν πας να είσαι ο πιο πετυχημένος εργαζόμενος στον κλάδο σου. Αν δεν έχεις έναν άνθρωπο να μοιραστείς τη ζωή είσαι μόνος και δυστυχισμένος. Ένα παιδί σε αλλάζει ως άνθρωπο, προς το καλύτερο.

Προφανώς και υπάρχουν άνθρωποι που δεν πρέπει να κάνουν παιδιά καθώς δεν είναι ικανοί να τα μεγαλώσουν. Προφανώς και πριν κάνεις ένα παιδί πρέπει να είσαι σε θέση να το μεγαλώσεις, καθώς μόνο η αγάπη δεν φτάνει. Είναι άλλο να τονίσεις αυτά τα αρνητικά (και εγώ το κάνω εξάλλου) και είναι εντελώς διαφορετικό να κατηγορείς όλους τους γονείς ως ανίκανους και όλα τα παιδιά δυστυχισμένα. Από ένα σημείο και μετά καταντάει πολύ τοξικό (σε ένα ήδη τοξικό διαδικτυακό περιβάλλον) αυτό που γίνεται.​

 

[epote]

Ανθρώπινη φύση μπορεί να ήταν όταν ζούσαμε στις σπηλιές και δεν ξέραμε τίποτα. Πλέον είναι μια συνειδητή απόφαση. Όσο αντιτιθέμεθα σε αυτό, θα γεννιούνται συνεχώς δυστυχισμένοι άνθρωποι από γονείς που δεν ξέρουν γιατί τους γέννησαν και πώς να τους βοηθήσουν.

Τι κάθεσαι και μαλώνεις. Δεν θα βγάλεις ποτέ άκρη γιατί η εμμονή κάποιων ανθρώπων με την αναπαραγωγή δεν έχει καθόλου να κάνει με την «αγάπη τους» για το είδος ή τον αλτρουισμό ή οτιδήποτε σχετικό. Έχει να κάνει με τον έλεγχο πάνω στη γυναίκα. Τίποτα άλλο. Δεν θα βγάλεις ποτέ άκρη γιατί η διπλή σκέψη τους είναι εξωπραγματική. Παράδειγμα:

εσύ επέλεξες να μείνεις μόνη σου χωρίς να κάνεις παιδιά, πράγμα απολύτως σεβαστό και κατανοητό εκ μέρους μου

Δύο γραμμές μετά:

Αν δεν έχεις έναν άνθρωπο να μοιραστείς τη ζωή είσαι μόνος και δυστυχισμένος. Ένα παιδί σε αλλάζει ως άνθρωπο, προς το καλύτερο.

Κάνε παιδί για να έχεις προσωπικό ψυχολόγο. Τουλάχιστον είναι πρόοδος από το «ποιος θα σε ξεσκατιζει όταν γεράσεις» AKA παιδί-συνταξιοδοτικό πρόγραμμα

 

[American Economist]

Τι κάθεσαι και μαλώνεις. Δεν θα βγάλεις ποτέ άκρη γιατί η εμμονή κάποιων ανθρώπων με την αναπαραγωγή δεν έχει καθόλου να κάνει με την «αγάπη τους» για το είδος ή τον αλτρουισμό ή οτιδήποτε σχετικό. Έχει να κάνει με τον έλεγχο πάνω στη γυναίκα. Τίποτα άλλο. Δεν θα βγάλεις ποτέ άκρη γιατί η διπλή σκέψη τους είναι εξωπραγματική. Παράδειγμα:



Δύο γραμμές μετά:



Κάνε παιδί για να έχεις προσωπικό ψυχολόγο. Τουλάχιστον είναι πρόοδος από το «ποιος θα σε ξεσκατιζει όταν γεράσεις» AKA παιδί-συνταξιοδοτικό πρόγραμμα

Έχω ακούσει μαλακίες σε αυτό το forum όσα χρόνια είμαι, όμως εσύ το τερμάτισες. Πήρες κάτι που έγραψα και το μετάφρασες όπως σε βολεύει, κλασικά με ύπουλο τρόπο όπως κάνεις πάντα. Βέβαια εντάξει όπου φτάνει το νοητικό επίπεδο του καθενός.​

 

[adams33]

Αυτή η «μάχη» από ανθρώπους που δεν έχουν παιδιά, ώστε να πείσουν ότι τα παιδιά είναι μόνο μπελάς και βάρος, καθρεφτίζει ξεκάθαρα πολλές φορές την προσπάθειά τους να πείσουν τον ίδιο τους τον εαυτό για την επιλογή τους, αλλά ίσως και τους ίδιους τους γονείς τους.
Γιατί ακόμη κι όταν υπάρχει θέμα υγείας, κάτι απόλυτα σεβαστό, μια γυναίκα που θέλει πραγματικά παιδί μπορεί να επιλέξει και την υιοθεσία.


Λυπάμαι, αλλά βάσει βιολογίας, όταν μια γυναίκα δεν μπαίνει στη διαδικασία της μητρότητας, πολλές φορές το σώμα αντιδρά. Και όταν το σώμα αντιδρά, είναι γνωστό πως αυτό αποτυπώνεται και στην ψυχολογία.

Και ας μην ανοίξουμε το θέμα της εμμηνόπαυσης, όπου μια γυναίκα είτε έχει παιδιά είτε όχι , βιώνει ένα είδος «σωματικού πένθους», πόσο μάλλον όταν μπορεί να μετανιώνει για κάποια απόφαση.

Κανένας πλέον δεν κανει παιδιά για την κοινωνία .Είναι η πιο "εγωιστική " πράξη του ανθρώπου ...Η γυναίκα θελει !Ένα παιδί θα το κανει ,ακόμα και αν ο γαμος της δεν εχει αίσιο τέλος !


Γι’ αυτό, ένα τόσο λεπτό και ευαίσθητο θέμα που αφορά όλες τις γυναίκες, θεωρώ πως δεν πρέπει να προσεγγίζεται μονόπλευρα. Πόσο μάλλον να «στήνονται στον τοίχο» γυναίκες είτε επειδή επέλεξαν να κάνουν παιδιά, κρίνοντάς τες συνολικά ως ανίκανες, είτε επειδή επέλεξαν να μην κάνουν παιδιά, παρουσιάζοντάς τες ως πιο «ώριμες», επειδή δήθεν ο κόσμος είναι συνολικά επικίνδυνος και ακατάλληλος για να μεγαλώσει κανείς ένα παιδί.

Δεν θα σχολιάσω καν τη χυδαιότητα ορισμένων απόψεων, όταν λέγεται ότι κάποιες γυναίκες «παίρνουν ζωάκια αντί για παιδιά», χωρίς κανείς να γνωρίζει αν αυτή η γυναίκα αντιμετωπίζει κάποιο θέμα υγείας ή αν, τελικά, είναι αρκετά ώριμη ώστε να αναγνωρίζει πως ένα παιδί χρειάζεται και τους δύο γονείς.
Και έτσι επιλέγει να μη βρει τον πρώτο τυχαίο άνθρωπο μόνο και μόνο για να εκπληρώσει έναν προσωπικό εγωισμό, αδιαφορώντας για τις μετέπειτα συνέπειες που μπορεί να υπάρξουν τόσο για την ίδια όσο και για το παιδί.


Αν θέλουμε, τουλάχιστον εμείς οι γυναίκες, να λέμε ότι αγαπάμε και σεβόμαστε η μία την άλλη, τότε τέτοια ζητήματα οφείλουν να προσεγγίζονται με ιδιαίτερη ευαισθησία, είτε ανήκουμε στη μία πλευρά είτε στην άλλη.

 

[Himela]

Είναι άλλο να τονίσεις αυτά τα αρνητικά (και εγώ το κάνω εξάλλου) και είναι εντελώς διαφορετικό να κατηγορείς όλους τους γονείς ως ανίκανους και όλα τα παιδιά δυστυχισμένα.

Σε αυτό έχεις δίκιο. Είμαι υπερβολική καμιά φορά, το δέχομαι .

 

[nPb]

Δημογραφική ανατροπή στην Ελλάδα: Αυξάνονται θεαματικά οι γεννήσεις από γυναίκες άνω των 40 ετών

Ραγδαία άνοδος στο ποσοστό των Ελληνίδων που αποκτούν παιδιά μετά τα 40 – Οι αιτίες και οι προεκτάσεις

www.alfavita.gr

Ωραίο πράγμα, να έχεις μαμά μεσήλικα.

Το πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά αυτά στην εφηβεία τους ή στην πρώτη ενήλικη ζωή τους, θα έχουν γονιό ... συνταξιούχο μαζί με άλλα προβλήματα υγείας! Τυπικά αυτός ο γονιός θα είναι απών λόγω ηλικίας από τη ζωή των παιδιών τους στις πιο κρίσιμες αποφάσεις τους.

Το τίμημα της καριέρας και του "τρόπου ζωής" στο δυτικό κόσμο έχει τις συνέπειές του. Επειδή σίγουρα θα πείτε ότι η υπογεννητικότητα έχει συγκεκριμένες αιτίες, με όσες κοπέλες από Ελλάδα ή άλλη Ευρωπαϊκή χώρα έχω γνωριστεί, δεν έχουν κανένα οικονομικό πρόβλημα, ΟΜΩΣ δεν έχουν καμία σοβαρή επιδίωξη γνωριμίας με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας.

Αναφέρομαι στο ηλικιακό εύρος των 25-37. Αντιθέτως κοπέλες που προέρχονται από διαφορετικές κουλτούρες και χώρες (π.χ. ανατολικής ασίας, νότιας αμερικής, αφρικής), σκέφτονται την οικογένεια πολύ πιο σοβαρά και το οικονομικό μέρος δεν τις απασχολεί καθόλου. Θεωρούν ότι από την στιγμή που δύο νέοι αποφασίσουν αυτό το βήμα, θα βρούν την λύση στις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας. Η κύρια αιτία για την έλλειψη κινήτρου για τη δημιουργία οικογένειας είναι ο ναρκισσισμός, η απουσία ρεαλισμού και το μαξιλαράκι των γονιών που κάνουν τα ενήλικα παιδιά κάπως "ανεύθυνες" προσωπικότητες, κάτι που δεν υπάρχει σε πιο φτωχές χώρες.

 

[American Economist]

Σε αυτό έχεις δίκιο. Είμαι υπερβολική καμιά φορά, το δέχομαι .

Να ξέρεις ότι δεν τα γράφω αυτά για να σου κάνω επίθεση, ίσα ίσα όπως σου είπα σέβομαι και κατανοώ απόλυτα τους ανθρώπους που δεν θέλουν να κάνουν παιδιά. Ζούμε σε δύσκολες εποχές (οικονομικά και κοινωνικά) και ο ερχομός ενός παιδιού είναι μεγάλο ρίσκο πλέον. Απλά δεν θεωρώ ότι όλοι οι γονείς είναι κακοί ούτε ότι όλα τα παιδιά είναι δυστυχισμένα που έρχονται σε αυτόν τον κόσμο. Δυσκολίες πάντα υπήρχαν, υπάρχουν, και θα υπάρχουν. Παρόλο αυτά θεωρώ τη ζωή το μεγαλύτερο δώρο που μου έχει συμβεί, το ότι είχα την τύχη να γεννηθώ και να ζήσω όσα ζω είναι κάτι που δεν αγοράζεται με τίποτα. Και εγώ ως άνθρωπος έχω αντιμετωπίσει δυσκολίες, έχω πληγωθεί από ανθρώπους που τους θεωρούσα φίλους μου, ή πολλές φορές μπορεί να έχω νιώσει πίεση από την οικογένεια μου σε κάποια θέματα. Παρόλο αυτά όμως όταν κάθομαι και τα σκέφτομαι και τα ζυγίζω, τα θετικά της ζωής είναι απείρως περισσότερα και σε καμία περίπτωση δεν θα ευχόμουν να μην είχα γεννηθεί ποτέ. Μπορεί να φαίνονται πολύ ρομαντικά αυτά που γράφω τώρα, όμως εγώ έτσι νιώθω και ότι γράφω τα εννοώ 100%. Δεν τα γράφω ούτε για να κερδίσω εντυπώσεις ούτε προφανώς για να αλλάξω άποψη σε όσους έχουν διαφορετική οπτική για τη ζωή και τον ερχομό ενός παιδιού στον κόσμο. Αλλά καλώς ή κακώς η φύση μας είναι αυτή. Τόσο η άνθρωποι όσο και τα ζώα αναπαράγονται ώστε να συνεχιστεί η ζωή σε αυτόν τον πλανήτη.

Και όπως έχω πει πολλές φορές, όχι δεν συμφωνώ με το να κάνουν όλοι παιδιά αν δεν είναι έτοιμοι και ικανοί να τα μεγαλώσουν. Δεν συμφωνώ καθώς τότε όντως τα παιδιά θα είναι δυστυχισμένα και θα έχουν πολλά προβλήματα στο μέλλον, κυρίως ψυχικά. Δεν χρειάζεται λοιπόν να είμαστε στα άκρα σε ένα τόσο λεπτό ζήτημα. Αν κάποιος θέλει να κάνει παιδιά έχοντας βρει τον/την κατάλληλη σύντροφο και ξέροντας ότι μπορεί να τους προσφέρει αγάπη και μια καλή ζωή, τότε μόνο καλό θα είναι. Αν κάποιος από την άλλην δεν θέλει να κάνει παιδιά επειδή έχει τους λόγους του, απολύτως σεβαστή η απόφαση του. Στη μέση είναι η λύση, όπως σε όλα τα ζητήματα σε αυτή την ζωή. ​

 

[Dias]

Πολλές νέες κοπέλες έχουν δηλώσει ότι από επιλογή δεν πρόκειται να κάνουν ποτέ παιδί, όμως οι περισσότερες μεγαλώνοντας άλλαξαν γνώμη. Δεν ξέρω αν η αλλαγή άποψης οφείλεται στη λογική ή στο ένστικτο. Το σίγουρο είναι (όπως είπαν και ο Γκαίτε και ο Κομφούκιος) ότι "μόνον οι ηλίθιοι δεν αλλάζουν ποτέ γνώμη".

​

 

[amarelia]

Πολλές νέες κοπέλες έχουν δηλώσει ότι από επιλογή δεν πρόκειται να κάνουν ποτέ παιδί, όμως οι περισσότερες μεγαλώνοντας άλλαξαν γνώμη.

Απλά την αντίθετη πλευρά «όσοι κάναν και το μετανιώσαν» δεν θα την ακούσεις ποτέ καθώς είναι γιγάντιο ταμπού και θα σε στιγματίσουν για αυτή τη δήλωση.
Παρόλα αυτά υπάρχουν τεράστια communities online όπου πανε οι άνθρωποι και κάνουν κατάθεση ψυχής ανώνυμα.

https://www.reddit.com/r/regretfulparents/

Ενδιαφέρον έχει ένα επαναλαμβανόμενο pattern που λένε «δεν το έχω μοιραστεί με κανέναν και ο/η σύζυγος νομίζει πως είμαι ιδανικός πατέρας/μητέρα».
Ψαχτείτε

 

[epote]

Απλά την αντίθετη πλευρά «όσοι κάναν και το μετανιώσαν» δεν θα την ακούσεις ποτέ καθώς είναι γιγάντιο ταμπού και θα σε στιγματίσουν για αυτή τη δήλωση.
Παρόλα αυτά υπάρχουν τεράστια communities online όπου πανε οι άνθρωποι και κάνουν κατάθεση ψυχής ανώνυμα.

https://www.reddit.com/r/regretfulparents/

Ενδιαφέρον έχει ένα επαναλαμβανόμενο pattern που λένε «δεν το έχω μοιραστεί με κανέναν και ο/η σύζυγος νομίζει πως είμαι ιδανικός πατέρας/μητέρα».
Ψαχτείτε

Μην το πας τόσο μακρυά.

Parental Well-being Surrounding First Birth as a Determinant of Further Parity Progression - Demography

A major component driving cross-country fertility differences in the developed world is differences in the probability of having additional children among those who have one. Why do people stop at having only one child? We hypothesize that the experience of the transition to parenthood is an...

link.springer.com

H μετάβαση στην μητρότητα/πατροτητα προκαλεί ανάλογη ή μεγαλύτερη πτώση την υποκειμενικής ευτυχίας των γονιών από το διαζύγιο, ακόμα και τον θάνατο του συντρόφου.

Μπορούν να Κεντ ότι θέλουν αλλά τα δεδομένα είναι πάρα πάρα πολύ σαφή όσο ψηλότερο είναι το βιοτικό/μορφωτικό επίπεδο τόσο λιγότεροι άνθρωποι γίνονται γονείς.

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Σήμερα στις 10:42

Έχω ακούσει μαλακίες σε αυτό το forum όσα χρόνια είμαι, όμως εσύ το τερμάτισες. Πήρες κάτι που έγραψα και το μετάφρασες όπως σε βολεύει, κλασικά με ύπουλο τρόπο όπως κάνεις πάντα. Βέβαια εντάξει όπου φτάνει το νοητικό επίπεδο του καθενός.​

Ρε μαν, αφού είσαι ακροδεξιός, ξενοφοβικός, ομοφοβικός και όλα τα συναφή, αποδεξου ότι έχεις θέμα με τον έλεγχο και μην λες ψέματα στον εαυτό σου.

 

[adams33]

https://www.reddit.com/r/regretfulparents/

Ενδιαφέρον έχει ένα επαναλαμβανόμενο pattern που λένε «δεν το έχω μοιραστεί με κανέναν και ο/η σύζυγος νομίζει πως είμαι ιδανικός πατέρας/μητέρα».
Ψαχτείτε

Εδώ μέσα αποτυπώνεται μια πλευρά που συνήθως δεν λέγεται δυνατά και είναι λογικό, εφόσον όσες γυναίκες τόλμησαν να παραπονεθούν για την κούραση εισέπραξαν το «ας μην έκανες παιδιά» από άλλες γυναίκες που προβάλλουν δικά τους δύσκολα παιδικά χρόνια.

Επέλεξες να δείξεις μια κοινότητα όπου λέγονται τα φυσιολογικά που όλοι κάποια στιγμή μπορεί να νιώσουμε, κούραση, άγχος και τεράστια ψυχολογική πίεση για το πώς θα εξοπλίσουμε καλύτερα τα παιδιά μας, ώστε να μην βγουν σε αυτή την ανθρωποφαγική κοινωνία και πέσουν σε κάποιον «κομπλεξικό» που δεν έχει φροντίσει τα δικά του θέματα και τα μεταδίδει στους άλλους.......

Πόσες φορές σκεφτήκαμε τον εαυτό μας σε μια παραλία, μόνες μας, να μην ακούγεται κιχ, να μην βλέπεις άνθρωπο ούτε και τον σύζυγο, γιατί απλά το νευρικό σύστημα χρειάζεται ξεκούραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάς να αγαπάς το παιδί.
Αυτο ειναι το φυσιολογικό οταν μια γυναικα ορμονικά περναει μια τεράστια μετάβαση !(εδω μια περίοδο εχουν ορισμένες και δεν αντέχουν τον εαυτο τους )

Στην αντίπερα όχθη, ναι, υπάρχουν γυναίκες που το έχουν μετανιώσει. Κυρίως όμως πρόκειται για γυναίκες που δεν είχαν στήριξη από τον πατέρα του παιδιού και στη συνέχεια από κανέναν άλλον. Δεν πρέπει όμως να μπερδεύουμε τη «ματαίωση» που μπορεί να βιώνει μια μητέρα με το ότι δεν αγαπά ένα παιδί επειδη ειδικα τα 2 πρώτα χρονια της ζωης του δεν εχει ενα υποστηρικτικό πλαίσιο ....
Όταν ακούς ακόμη φράσεις όπως «δώστου μια σφαλιάρα να ηρεμήσει», αντί για «ας το δουλέψουμε με ψυχραιμία», αντιλαμβανόμαστε όλοι ποιος είναι πραγματικά ικανός να γίνει γονέας και ποιος όχι.

Κάποιοι άνθρωποι δεν αντέχουν ούτε τον εαυτό τους και δυσκολεύονται να διαχειριστούν τα δικά τους ψυχολογικά θέματα, πόσο μάλλον να αναλάβουν την ευθύνη ενός παιδιού. Ένα παιδί, αντί να «διορθώνει» μια σχέση ή να καλύπτει εσωτερικά κενά, στην πραγματικότητα τα φέρνει πιο έντονα στην επιφάνεια.

Η γονεϊκότητα είναι ένα αχαρτογράφητο κομμάτι στη ζωή του ανθρώπου. Η κύηση, η γέννα και η λοχεία, όσο κι αν κάποιος διαβάσει ή προετοιμαστεί, δεν μπορούν να προβλεφθούν πλήρως ως προς το πώς θα βιωθούν.
Το να κάνεις ένα παιδί είναι μια βαθιά απαιτητική διαδικασία και είναι ξεκάθαρο ότι από τη στιγμή που γεννάς, ανατρέπονται τα πάντα στη ζωή της γυναίκας.

Δεν είσαι ποτε ο ιδιος, ελεύθερος ,οσοι ειναι γονεις με καταλαβαίνουν !Ακομα και το βράδυ που κοιμάσαι ,οσο καλα και να είσαι η σκέψη είναι στο παιδί ...

Για τον άνδρα, σε πολλές περιπτώσεις, αυτή η αλλαγή δεν βιώνεται με τον ίδιο άμεσο και σωματικό τρόπο.

Κανείς δεν είπε ότι είναι όλα ροζ εκτός αν είναι αφελής και επηρεάζεται από την εξιδανικευμένη εικόνα των social media, με τις «τέλειες» μαμάδες και την πλασματική, συχνά επιμελημένη καθημερινότητα που προβάλλεται.

 

[epote]

Το πρόβλημα είναι ότι τα παιδιά αυτά στην εφηβεία τους ή στην πρώτη ενήλικη ζωή τους, θα έχουν γονιό ... συνταξιούχο μαζί με άλλα προβλήματα υγείας! Τυπικά αυτός ο γονιός θα είναι απών λόγω ηλικίας από τη ζωή των παιδιών τους στις πιο κρίσιμες αποφάσεις τους.

Το τίμημα της καριέρας και του "τρόπου ζωής" στο δυτικό κόσμο έχει τις συνέπειές του. Επειδή σίγουρα θα πείτε ότι η υπογεννητικότητα έχει συγκεκριμένες αιτίες, με όσες κοπέλες από Ελλάδα ή άλλη Ευρωπαϊκή χώρα έχω γνωριστεί, δεν έχουν κανένα οικονομικό πρόβλημα, ΟΜΩΣ δεν έχουν καμία σοβαρή επιδίωξη γνωριμίας με σκοπό τη δημιουργία οικογένειας.

Αναφέρομαι στο ηλικιακό εύρος των 25-37. Αντιθέτως κοπέλες που προέρχονται από διαφορετικές κουλτούρες και χώρες (π.χ. ανατολικής ασίας, νότιας αμερικής, αφρικής), σκέφτονται την οικογένεια πολύ πιο σοβαρά και το οικονομικό μέρος δεν τις απασχολεί καθόλου. Θεωρούν ότι από την στιγμή που δύο νέοι αποφασίσουν αυτό το βήμα, θα βρούν την λύση στις οικονομικές ανάγκες της οικογένειας. Η κύρια αιτία για την έλλειψη κινήτρου για τη δημιουργία οικογένειας είναι ο ναρκισσισμός, η απουσία ρεαλισμού και το μαξιλαράκι των γονιών που κάνουν τα ενήλικα παιδιά κάπως "ανεύθυνες" προσωπικότητες, κάτι που δεν υπάρχει σε πιο φτωχές χώρες.

Εχεις τίποτα δεδομένα να υποστηρίξεις τις θέσεις σου; Γιατί πχ αυτή τη στιγμή οι χωρες με τη περισσότερη γεννητικότητα είναι η Σομαλια, το Τσαντ και ο Νίγηρας με περίπου 6 γέννες ανά γυναίκα. Κάτι μου λέει ότι δεν είναι «δύο νέοι που αποφασίζουν ότι τα οικονομικά προβλήματα της οικογενείας θα λυθούν αν αγαπιούνται ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ».

Ρε, λες το μορφωτικό και βιοτικό επίπεδο και η δυνατότητα της γυναίκας να επιλέγει ελεύθερα αν θέλει να κάνει παιδιά να παίζουν ρόλο;!

Μπα ο ναρκισσισμός είναι

Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων: Σήμερα στις 10:55

Πόσες φορές σκεφτήκαμε τον εαυτό μας σε μια παραλία, μόνες μας, να μην ακούγεται κιχ, να μην βλέπεις άνθρωπο ούτε και τον σύζυγο, γιατί απλά το νευρικό σύστημα χρειάζεται ξεκούραση. Αυτό δεν σημαίνει ότι σταματάς να αγαπάς το παιδί.

Από την άλλη ποτέ δεν θα ακούσεις κάποιον χωρίς παιδί να πει «πω ρε φίλε μακάρι να είχα λιγότερα λεφτά, λιγότερο ύπνο, λιγότερο ελεύθερο χρόνο, λιγότερους φίλους και πως θα ήθελα τώρα να ρουφάω μύξες από τη μύτη του μωρού μου που αποφάσισε να γίνει μπλε στον ύπνο του επειδή πνίγηκε με τα σάλια του»

 

[American Economist]

Ρε μαν, αφού είσαι ακροδεξιός, ξενοφοβικός, ομοφοβικός και όλα τα συναφή, αποδεξου ότι έχεις θέμα με τον έλεγχο και μην λες ψέματα στον εαυτό σου.

Κοίτα αν για εσένα όποιος δεν συμφωνεί με τις αποψαρες σου και όποιος θέλει να τηρούνται οι νόμοι σε κάποια ζητήματα είναι όλα τα κοσμητικά που έγραψες, μάλλον όντως έχεις σοβαρό νοητικό πρόβλημα. Και όχι μόνο έχεις σοβαρό πρόβλημα, αλλά όλα αυτά που λες μάλλον περιγράφουν εσένα περισσότερο. Γιατί μόνο ένας ακραίος φασίστας αποκαλεί τους υπόλοιπους ακροδεξιούς φασιστες μόνο και μόνο επειδή εκφράζουν τις απόψεις τους.​

 

[adams33]

Από την άλλη ποτέ δεν θα ακούσεις κάποιον χωρίς παιδί να πει «πω ρε φίλε μακάρι να είχα λιγότερα λεφτά, λιγότερο ύπνο, λιγότερο ελεύθερο χρόνο, λιγότερους φίλους και πως θα ήθελα τώρα να ρουφάω μύξες από τη μύτη του μωρού μου που αποφάσισε να γίνει μπλε στον ύπνο του επειδή πνίγηκε με τα σάλια του»

Λυπάμαι, αλλά έχω ακούσει και ακούω πολλές τέτοιες απόψεις.

Αυτές οι γενικεύσεις για την ολότητα των ανθρώπων είναι ξεκάθαρα αυθαίρετες.

Πήγαινε να τα πεις αυτά σε «μπακούρια» που δεν έχουν ούτε σύντροφο ούτε κανέναν σε μεγαλύτερες ηλικίες, όπου οι ανάγκες και τα θέλω των ανθρώπων δεν έχουν καμία σχέση με τις νεότερες ηλικίες.

Αν γερνάς και δεν έχεις ούτε μία πηγή ζωντάνιας στο περιβάλλον σου και στο σπίτι σου, άνοιξε έναν λάκκο από τώρα και μπες μέσα για να έχεις μόνιμη ησυχία...

Έλα σε ηλικία που θα αρχίζεις να χάνεις έναν έναν τους σημαντικούς ανθρώπους στη ζωή σου και μετά να μου πεις αν ήθελες να έχεις κάποιον.
Ένα πράγμα φοβάται ο άνθρωπος... όχι αν θα πεθάνει, αλλά το αν θα πεθάνει μόνος, σε ένα σπίτι, χωρις ενα βλεμμα αγάπης.

Ενα σπιτι χωρις παρουσία και αισθητά ειναι νεκρο ...εχουμε τους τάφους οταν θα φυγουμε, προς το παρόν επιλέγουμε αν και δύσκολο να ζουμε !

 

[camil]

Αρνητισμος και απολυτοτητα. Δε βλέπω κανέναν λόγο αυτοί που επέλεξαν να κάνουν παιδιά και αυτοί που δεν το επέλεξαν να μην είναι εξίσου ικανοποιημένοι, επιτυχημένοι ή ακόμα και ευτυχισμένοι με τη ζωή τους. Χωρίς αυτά έχεις περισσότερες ελευθερίες αλλά και αυτοί που τα έχουν δε θα τα αντάλλασσαν με κανέναν λιγότερο κόπο, ανησυχία ή περισσότερο ύπνο.

 

[Λένω]

Από την άλλη ποτέ δεν θα ακούσεις κάποιον χωρίς παιδί να πει «πω ρε φίλε μακάρι να είχα λιγότερα λεφτά, λιγότερο ύπνο, λιγότερο ελεύθερο χρόνο, λιγότερους φίλους και πως θα ήθελα τώρα να ρουφάω μύξες από τη μύτη του μωρού μου που αποφάσισε να γίνει μπλε στον ύπνο του επειδή πνίγηκε με τα σάλια του»

Σωστά!
Γι΄αυτό να κάνουν παιδιά μόνο αυτοί που έχουν πλήρη επίγνωση και θέληση για το έργο που αναλαμβάνουν.
Οι υπόλοιποι να μην κάνουν.