...λίγες σκέψεις μόνο.
Η λέξη "γάμος" έχει υπερβολικά συνδεθεί με το θρησκευτικό μέρος της έννοιας.
Ουσιαστικά (και παρακαλώ κάποιο νομικό να το διορθώσει/συμπληρώσει) το θέμα μας είναι ότι σε μία ευνομούμενη πολιτεία (λέμε τώρα...) θα πρέπει να υπάρχει μια μορφή σχέσης δύο ανθρώπων που θέλουν να αντιμετωπίζονται ως οικογένεια από το νόμο, την πολιτεία και τις 3 εξουσίες.
Θα πρέπει να έχει ένα όνομα και να παράγει έννομα αποτελέσματα για τους 2 που συμμετέχουν και για τα παιδιά που εισάγονται στην οικογένεια (βιολογικά, με υιοθεσία, με εξωσωματική, αδιάφορο).
Και επειδή θα έχει αποτελέσματα στα πλαίσια των λειτουργιών του Κράτους, θα πρέπει να είναι αποκλειστική ευθύνη του Κράτους και να μην έχει καμμία απολύτως σχέση με θρησκευτικές τελετές κλπ.
Όποιος θέλει μια θρησκευτική επικύρωση βγαλμένη από τις πνευματικές - θρησκευτικές του ανησυχίες και πεποιθήσεις ας κάνει ό,τι θέλει αλλά μετά και πέρα από την "κρατική" διαδικασία.
Η πρώτη υποχρέωση όποιου θέλει να λογίζεται ως οικογένεια με κάποιον άλλο να είναι η κρατική, υποχρεωτική διαδικασία-τελετή ή ότι άλλο, η απαλλαγμένη από τους κάθε είδους περιορισμούς που πηγάζουν από θρησκευτικές πεποιθήσεις. Και μόνο αυτή να αναγνωρίζεται από το Νόμο (και ας είναι από μια απλή υπογραφή μέχρι πυροτεχνήματα και carousel στην πλατεία Συντάγματος, δεν θα τα χαλάσουμε).
Στα πλαίσια αυτά σαφώς και οι ομοφυλόφιλοι δικαιούνται να σχηματίσουν μια εκ του νόμου οικογένεια και να επωφεληθούν από τις όποιες παροχές, δικαιώματα αλλά και υποχρεώσεις. και δε νομίζω ότι χρειάζονται οπωσδήποτε το show ενός "γάμου" όπως το εννοούμε προς το παρόν...
(Μήπως και το Κράτος αποφασίσει να λειτουργήσει ως Κράτος και να σταματήσει να εκχωρεί τις αρμοδιότητες-ευθύνες-υποχρεώσεις του αλλού...)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.