καλη μου αλις αν και δεν ειμαι οιδημων στα θρησκευτικα θεματα νομιζω οτι εχω μπερδευτει με αυτα που γραφεις και ισως και συ με αυτα που ακους...
καταρχην να μιλησω απο την δικη μου πλευρα και των ανθρωπων που γνωριζω. οταν λες οτι δεν ειναι συγχρονη η θρησκεια μαλλον θα εννοεις τους ανθρωπους που την εκπροσωπουν και τις ιδεες τους. αν ειναι ετσι τοτε ναι και γω συμφωνω οτι σε καποια θεματα πρεπει να κοιταξουν τις αναγκες της κοινωνιας και να ερθουν πιο κοντα στα μετρα της..
η θρησκεια και η καθε θρησκεια δεν εχει χρονο ουτε αυτα που διδασκει και πρεσβευει. η αγαπη που διδαξε ο χριστος ειναι κατι που παντα θα μας αφορα.
προσωπικα δεν ξερω κανεναν που ανυπομονει να ερθει η δευτερα παρουσια. ο καλος χριστιανος υποτειθεται οτι ζει συμφωνα με το λογο του θεου και ελπιζει στην αιωνια ζωη , μια θεση κοντα στον θεο..
επισης κανεις χριστιανος δεν περιμενει τον μεσσια αφου ηδη εχει ερθει κατα την δικη μας θρησκεια. οι εβραιοι τον περιμενουν αφου δεν αποδεκτηκαν τοτε τον χριστο...
αλις μου καλο θα ηταν αφου εχεις προβληματισμους σχετικα με την θρησκεια μας γενικοτερα και οχι μονο να πηγαινες να ακουσεις πεντε πραγματα απο ανθρωπους που γνωριζουν εντελως ανετα και χωρις προκαταληψη. στο λεει αυτο καποια που ποτε δεν αποδεκτηκε φαρισσαισμους και βλεπει την θρησκεια με ενα τελειως διαφορετικο ματι.. εγω δεν αλλαξα για να γινω αρεστη σε κανενα απο τους ανθρωπους της εκκλησιας αλλα πιστεψε με εχουν βρεθει ανθρωποι που με εχουν αποδεκτει με τις αποψεις μου και τον τροπο μου... δεν ειναι ολοι οσοι ασχολουνται με τη θρησκεια οπως νομιζουν πολλοι...
εξαλλου η σχεση του καθενος μας με τον θεο ειναι προσωπικο θεμα.
οταν ο ανθρωπος δει και καταλαβει οτι σε μια δεδομενη στιγμη της ζωης του ειναι τοσο ασημαντος σαν ενα σπουργητακι και δεν μπορει να κανει τιποτα για να αλλαξει τα δεδομενα τοτε η μονη του λυσης ειναι να καταφυγει στην βοηθεια του θεου... και πιστεψε με βοηθα. εκει πολλοι δυστυχως καταλαβαινουν την υπαρξη του. και λεω δυστυχως γιατι ολοι μας οσο εχουμε υγεια και πολλα αλλα δεν σκεφτομαστε τιποτα αλλο παρα μονο τον εαυτουλη μας και ποσο τρανοι ειμαστε και παντοδυναμοι....
θελει μεγαλοψυχια , αγαπη και ταπεινωση να δεκτει καποιος στην αγκαλια του αλλους ανθρωπους να τους αποδεκτει και να τους αγαπησεις οπως και να δεκτει και την υπαρξη της αγαπης του θεου... μακαρι ολοι καποτε να μπορεσουμε να τα καταφερουμε...
