Τι συμβαίνει στον εγκέφαλο κατά τη διάρκεια ενός εγκεφαλικού

[Isiliel]

H Jill Bolte Taylor μιλά για το εγκεφαλικό που άλλαξε τη ζωή της​

Όταν ήταν μικρό κορίτσι η Νευροεπιστήμονας Jill Bolte Taylor γοητεύτηκε από τις λειτουργίες του ανθρώπινου εγκεφάλου. Αργότερα, όταν ο αδερφός της διαγνώστηκε με σχιζοφρένεια αποφάσισε να αφιερώσει την καριέρα της στις νευροεπιστήμες και αποφοίτησε από το Harvard ως νευροανατόμος.
Στην ομιλία της περιγράφει με συγκλονιστικό αλλά και αποκαλυπτικό τρόπο την προσωπική της εμπειρία με το εγκεφαλικό που υπέστη το Δεκέμβριο του 1996 όταν ήταν μόλις 37 ετών. Η Jill B. Taylor βρίσκεται στη λίστα του περιοδικού Time, που περιλαμβάνει τους 100 ανθρώπους με την ισχυρότερη επιρροή για το 2008.

​

Συνέντευξη της J.B. Taylor στην Oprah:
[1],[2],[3],[4]


Η μετάφραση του TEDtalk έγινε από την Θεοδώρα Αποστολοπούλου

Περισσότερες ομιλίες από το TED, μπορείτε να βρείτε εδώ.​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Σίσυφος]

Ανατρίχιασα με την Jill Bolte Taylor. Πραγματικά, απίστευτη ομιλία!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Value]

Ξέρω ότι αυτή η απάντηση είναι εκτός θέματος, αλλά πραγματικά ευχαριστώ, για την ομιλία της Jill Bolte Taylor. Με έκανε να γελάσω, με έκανε να κλάψω, με έκανε να ελπίσω για τον ον που λέμε άνθρωπο αλλά και για τον εαυτό μου. Απλά, υπέροχη. Αν δεν ήσασταν εσείς και αυτό το site, πιθανότατα δεν θα την έβλεπα. Και πάλι ευχαριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Φίλε Value δεν είναι καθόλου εκτός θέματος η απάντησή σου, αφού ο στόχος μου όταν άνοιξα το θέμα ήταν να μοιραστούμε τις ομιλίες αλλά και να τις συζητήσουμε.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Από τα πιο συγκλονιστικά 20 λεπτά που βίωσα ποτέ στο internet.

Ποιοι είμαστε τελικά;
Νιώθει κανείς, σχεδόν αιχμάλωτος του εγκεφάλου του και του τρόπου λειτουργίας του...

Είμαστε ένας συνδυασμός του αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου, μερικές χημικές διεργασίες, ή κάτι περισσότερο; Αν χάσουμε τη νοητική μας ικανότητα, παύουμε να υπάρχουμε, αφού χάνεται η επαφή μας με τον έξω κόσμο;

Σκεφτείτε πώς θα ήταν να είσαι τελείως αποσυνδεδεμένος από τον εγκεφαλικό σου διάλογο που σε συνδέει με τον έξω κόσμο.

H εμπειρία της μου θύμισε έντονα πράγματα που έχω διαβάσει στον Castaneda για τον εγκέφαλο-εισβολέα αλλά και στις κάρτες Ταρώ για τον Χόρονζον:

Το αριστερό μας ημισφαίριο σκέφτεται λεκτικά. Είναι αυτός ο συνεχής εγκεφαλικός διάλογος που συνδέει εμένα και τον εσωτερικό μου κόσμο με τον εξωτερικό κόσμο. Είναι αυτή η φωνούλα που μου λέει, "Ει, πρέπει να θυμηθείς να πάρεις μπανάνες γυρίζοντας σπίτι. Τις χρειάζομαι το πρωί." [...] Αλλά κυρίως, είναι εκείνη η φωνούλα που μου λέει, "Εγώ είμαι. Εγώ είμαι". Και μόλις το αριστερό μου ημισφαίριο μου πει "Εγώ είμαι", γίνομαι ξεχωριστή. Γίνομαι ένα μοναδικό ον, ξεχωριστό από την ενεργειακή ροή γύρω μου και ξεχωριστό από εσάς.

Ακούγοντας την τραγική ομολογουμένως εμπειρία της, αναρωτιέσαι πώς θα ήταν αν μπορούσαμε επιλεκτικά να απομονώνουμε τις λειτουργίες του εγκεφάλου μας, ή έστω να τις βάζουμε να λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να ζούμε αρμονικά με το βαθύτερο "είναι" μας:

Ένιωσα πιο ανάλαφρη μέσα στο σώμα μου. Σκεφτείτε: όλες οι σχέσεις του έξω κόσμου και όλα τα άγχη που συνδέονται με αυτές - είχαν εξαφανιστεί. Και ένιωθα αυτή την αίσθηση της ηρεμίας. Σκεφτείτε πώς θα ήταν να χάσεις 37 χρόνια συναισθηματικού φορτίου. Ένιωθα ευφορία. Ευφορία. Και ήταν όμορφα.

37 χρόνια συναισθηματικού φορτίου που είναι ...ο εαυτός μας;;...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Νωεύς]

Από τα πιο συγκλονιστικά 20 λεπτά που βίωσα ποτέ στο internet.

Ποιοι είμαστε τελικά;
Νιώθει κανείς, σχεδόν αιχμάλωτος του εγκεφάλου του και του τρόπου λειτουργίας του...

Είμαστε ένας συνδυασμός του αριστερού και δεξιού ημισφαιρίου, μερικές χημικές διεργασίες, ή κάτι περισσότερο; Αν χάσουμε τη νοητική μας ικανότητα, παύουμε να υπάρχουμε, αφού χάνεται η επαφή μας με τον έξω κόσμο;



H εμπειρία της μου θύμισε έντονα πράγματα που έχω διαβάσει στον Castaneda για τον εγκέφαλο-εισβολέα αλλά και στις κάρτες Ταρώ για τον Χόρονζον:




Ακούγοντας την τραγική ομολογουμένως εμπειρία της, αναρωτιέσαι πώς θα ήταν αν μπορούσαμε επιλεκτικά να απομονώνουμε τις λειτουργίες του εγκεφάλου μας, ή έστω να τις βάζουμε να λειτουργούν με τέτοιο τρόπο ώστε να ζούμε αρμονικά με το βαθύτερο "είναι" μας:



37 χρόνια συναισθηματικού φορτίου που είναι ...ο εαυτός μας;;...

Νομίζω, γλυκειά μου Ίσι, πως πολλά (κι άλλα ανάλογα) ερωτήματα, τίθενται και γίνεται απόπειρα να απαντηθούν, μεταξύ άλλων και στα βιβλία " Για μία Εκπληκτική Υπόθεση" (του Φρ. Κρικ) και "Ανακαλύπτοντας ξανά το Νου"( John Searle). Πάντως, έτσι κι αλλιώς και όπως πάντα, εξαιρετικά σημαντικό και ενδιαφέρον το θέμα!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[me.]

H Jill Bolte Taylor μιλά για το εγκεφαλικό που άλλαξε τη ζωή της

Σα να λεμε δηλαδή

Είδε το φως το αληθινόν
όταν της ήρθε εγκεφαλικόν

...μάλιστα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.