Ψάχνοντας στο διαδίκυο, έπεσα επάνω σε ένα
ενδιαφέρον άρθρο, που δίνει κάποια στοιχεία σχετικά με το θέμα της έρευνας περί των αποτελεσμάτων της ομοιοπαθητικής:
Αt the turn of the nineteenth century, a book on homeopathic research was published called The Logic of Figures or Comparative Results of Homeopathic and Other Treatments. This book provided dozens of charts comparing disease and death rates in homeopathic and allopathic (mainstream) hospitals. This research also investigated statistics on the epidemic diseases of scarlet fever, yellow fever, and typhoid. The research showed that homeopathic hospitals had an average of 50 to 80 percent fewer deaths per 100 people, depending on the disease compared.
Εδώ λοιπόν βλέπουμε μία πρώιμη έρευνα, στα τέλη του 19ου αιώνα, όπου αναφέρεται με πληθώρα στοιχείων, ότι το ποσοστό των θανάτων από κόκκινο πυρετό (ασθένεια που οφείλεται σε κάποια εξωτοξίνη του Streptococcus pyogenes), κίτρινο πυρετό (ασθένεια που οφείλεται στον ιό του κίτρινου πυρετού και μεταδίδεται από τσίμπημα κουνουπιών) και τυφοειδή πυρετό (ασθένεια που οφείλεται στο βακτήριο Salmonella typhi) το ποσοστό θανάτων στα ομοιοπαθητικά νοσοκομεία ήταν 50-80% μικρότερα σε σχέση με τα αλλοπαθητικά νοσοκομεία. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι εκείνη την εποχή υπήρχαν ομοιοπαθητικά νοσοκομεία (!!!), πράγμα που ομολογώ ότι το ακούω για πρώτη φορά.
Ένας προσεκτικός αναγνώστης θα παρατηρήσει ότι τα δύο από τα τρία λοιμώδη νοσήματα τα οποία αναφέρονται παραπάνω οφείλονται σε βακτήρια και πως την εποχή στην οποία διεξήχθη η έρευνα δεν είχαν ακόμη ανακαλυφθεί τα αντιβιοτικά, με τα οποία σήμερα οι δύο αυτές ασθένειες θεραπεύονται εύκολα από την αλλοπαθητική ιατρική. Επίσης θα πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι προ της εμφάνισης αντιβιοτικών οι βακτηριακής αιτιολογίας ασθένειες ήταν η πρώτη αιτία θανάτου στον κόσμο.
Αυτό που έχει όμως σημασία είναι το γεγονός ότι ένα σημαντικό ποσοστό των θανάτων που οφείλονται στις δύο αυτές ασθένειες, μπορούσαν ν' αποφευχθούν με τη χρήση ομοιοπαθητικής θεραπείας, συνεπώς ότι η ομοιοπαθητική έχει ποσοστά επιτυχίας σε λοιμώδη νοσήματα βακτηριακής προέλευσης, γεγονός που πραγματικά δεν το είχα φανταστεί ποτέ!!
Άραγε θα μπορούσαν οι θεραπείες αυτές ν' αποτελέσουν μια εναλλακτική λύση σε περιπτώσεις λοιμώξεων από πολυανθεκτικά-νοσοκομειακά στελέχη, όταν τ' αντιβιοτικά δεν έχουν πλέον καμμία δράση; Θα μπορούσαν άραγε να σωθούν εκατομμύρια ζωές σε περίπτωση μιας επαπειλούμενης πανδημίας πολυανθεκτικής φυματίωσης; Δεν αξίζει τον κόπο να διερευνηθεί μια τέτοια εκπλητική δυνατότητα;
Θα ήθελα εδώ να σημειώσω, ότι η θεραπεία από ένα λοιμώδες νόσημα, χωρίς τη χρήση αντιβιοτικού, οφείλεται ξεκάθαρα στη δράση του ανοσοποιητικού συστήματος του ασθενή, πράγμα που κατά τη γνώμη μου αποκλείει την περίπτωση placebo effect. Με λίγα λόγια, το ανοσοποιητικό θα δράσει ή όχι, δεν χωρά τρίτη ερμηνεία σε κάτι τέτοιο (εκτός εάν εσείς σκέφτεστε κάτι άλλο, δεν είμαι και απόλυτος σ' αυτήν τη θέση).
Ιδιαίτερο όμως ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι στην περίπτωση του κίτρινου πυρετού, που όπως είπαμε είναι ιογενούς προέλευσης, τα ποσοστά θανάτων είναι και πάλι σημαντικά μικρότερα με τη χρήση της ομοιοπαθητικής, σε μια ασθένεια για την οποία ακόμη μέχρι και σήμερα δεν έχει βρεθεί κάποια πραγματική θεραπεία, εκτός φυσικά του εμβολιασμού. Σε περίπτωση μόλυνσης από τον ιό, η θεραπευτική αγωγή είναι απλά και μόνο συμπτωματική και υποβοηθητική. Παρά λοιπόν την ύπαρξη αποτελεσματικού εμβολίου, ο κίτρινος πυρετός εξακολουθεί ν' αποτελεί μια σημαντική αιτία αιμορραγικής νόσου σε πολλές Αφρικανικές και Νοτιοαμερικανικές χώρες. Σύμφωνα με στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO) από το 2001, εκτιμάται ότι ο κίτρινος πυρετός προκαλεί 200.000 νοσήσεις και 30.000 θανάτους ετησίως σε μη εμβολιασμένους πληθυσμούς [
Πηγή].
Θα μπορούσαν άραγε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα, με το ελάχιστο κόστος που έχουν, να μειώσουν κατά 50-80% τους θανάτους στις φτωχές μαστιζόμενες χώρες; Δεν αξίζει τον κόπο να διερευνηθεί ευρύτερα μια τέτοια δυνατότητα;
Περαιτέρω διαβάζουμε:
During World War II, an early double-blind study of homeopathy was sponsored by the British government. The experiment demonstrated that those given homeopathic remedies experienced a significant improvement in burns from mustard gas compared to those given placebo.
Κατά τη διάρκεια λοιπόν του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η Βρετανική κυβέρνηση διεξήγαγε μια έ
ρευνα με τη χρήση double blind, η οποία έδειξε πως τα ομοιοπαθητικά φάρμακα έδειξαν
σημαντική βελτίωση στα εγκαύματα από αέρια μουστάρδας, σε σύγκριση με την ομάδα ασθενών που λάμβαναν το placebo.
A recent double-blind study has shown the antiviral effect of homeopathic remedies. Eight of the ten remedies tested inhibited viruses in chicken embryos from 50 to 100 percent depending on the potencies used. German scientists at a Veterinary College showed use of the homeopathic remedy Chelidonium lowered serum cholesterol when given twice a day to rabbits on a cholesterol rich diet.
Και πάλι βλέπουμε ότι 8 στα 10 ομοιοπαθητικά φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν, είχαν την ικανότητα να αναστείλουν την ανάπτυξη διαφόρων ιών σε έμβρυα κοτόπουλου, κατά 50-100%, αναλόγως της δυναμοποίησης που χρησιμοποιήθηκε.
Η έρευνα είναι και πάλι double blind, αν και ομολογώ ότι δεν μπορώ να φανταστώ πώς θα μπορούσε να διερευνηθεί το φαινόμενο placebo σε έμβρυα κοτόπουλου (!!!). Σημαντικό ωστόσο παραμένει το γεγονός ότι και πάλι βλέπουμε τα ομοιοπαθητικά να έχουν δυνατότητα δράσης έναντι ιώσεων, για τις οποίες πέραν των εμβολίων, δεν υπάρχουν μέχρι σήμερα ικανοποιητικές θεραπείες.
Επίσης, ελπίζω να μην ισχυριστεί κάποιος ότι τα κουνέλια των οποίων η χοληστερίνη στο αίμα μειώθηκε με τη χρήση Chelidonium, δύο φορές την ημέρα, επηρεάστηκαν από κάποια εσωτερική προκατάληψη και πίστη προς την ομοιοπαθητική, την αστρολογία, τα ούφο και τα Ταρώ.
The British Journal of Clinical Pharmacology published a double-blind experiment on patients with rheumatoid arthritis. Of those given a homeopathic medicine, 82 percent experienced some relief of symptoms, while only 21 percent of those given a placebo experienced any similar degree of improvement.
Εδώ βλέπουμε μια αναφορά σε ακόμη μία
πρόσφατη έρευνα double blind, που έδειξε κάποια
ανακούφιση των συμπτωμάτων στο 82% των ασθενών που έλαβαν ομοιοπαθητική αγωγή, έναντι μόλις 21% της ομάδας των ασθενών που λάμβανε το placebo, το οποίο εμφάνισε τον ίδιο βαθμό ανακούφισης.
Research has also been conducted in the use of homeopathy in cancer. In 77 mice that received a transplant in fibrosarcoma, 52 percent survived more than a year when treated with homeopathic remedies. The 77 untreated mice died within 10-15 days.
Εδώ βλέπουμε μία πρώτη προσέγγιση της
χρήσης ομοιοπαθητικής στη θεραπεία του καρκίνου. Σε ποντίκια εμφυτεύτηκαν μοσχεύματα από καρκινικό ιστό. 77 από αυτά έλαβαν ομοιοπαθητική θεραπεία και το 52% αυτών επιβίωσαν για περισσότερο από ένα έτος. Τα 77 ποντίκια που δεν έλαβαν καμμία θεραπεία πέθαναν μέσα σε 10-15 μέρες. Φυσικά στα ποντίκια δεν τίθεται κανένα θέμα περί placebo effect.
Δυστυχώς, το παραπάνω κείμενο είναι απλά ένα άρθρο, το οποίο δεν συνοδεύεται από τις αντίστοιχες βιβλιογραφίες, ωστόσο θεωρώ ότι δίνει πολλή τροφή για σκέψη και όποιος ενδιαφέρεται περισσότερο θα μπορούσε να ψάξει και να βρει τις δημοσιεύσεις των ερευνών στις οποίες αναφέρεται. Το μόνο που έχω να καταθέσω εγώ, είναι πως στο ίδιο άρθρο αναφέρεται και κάποια έρευνα, την οποία έχω ήδη παραθέσει σε παλιότερα ποστ μου μέσα στο θέμα κι έχω αναρτήσει link από διαφορετική πηγή, η οποία τη διασταυρώνει.
Θα τελειώσω μ' ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα:
In April 2003, a two-day conference was held in London on the topic of clinical research. Dick Koster reports: "Those who are opposed to homeopathy…base their conclusion on the last negative study…. Followers of homeopathy herald all positive news and complain about serious design flaws in negative studies…. Both sides claim their successes and failures as definitive while in reality, new research…would only add or subtract a small effect to or from the already existing evidence…of homeopathy being true." This being said, Koster goes on to say that "homeopaths look at their patient results and believe that no amount of negative research could topple their belief in homeopathy."
Πράγματι, το παραπάνω απόσπασμα κρατάει τις αποστάσεις και τις ισορροπίες και επιβεβαιώνει κάτι το οποίο έχει γίνει ηλίου φαεινότερο και από την εδώ συζήτηση: Οι πολέμιοι της ομοιοπαθητικής επικεντρώνονται στην τελευταία αρνητική μελέτη. Οι οπαδοί της διακυρήττουν κάθε επιτυχία και φορτώνουν κάθε αποτυχία σε λανθασμένο σχεδιασμό των αποτυχημένων ερευνών. Αμφότερες οι πλευρές ισχυρίζονται πως οι επιτυχίες ή οι αποτυχίες είναι οριστικές, ενώ στην πραγματικότητα κάθε νέα έρευνα προσθέτει ή αφαιρεί ένα μικρό λιθαράκι στον όγκο των ήδη υπαρχουσών αποδείξεων περί της αλήθειας της ομοιοπαθητικής. Το καλύτερο που ειπώθηκε πάντως είναι το εξής: "Οι ομοιοπαθητικοί κοιτούν μόνο τ' αποτελέσματα των ασθενών τους και όσες αρνητικές έρευνες κι αν διεξαχθούν δεν πρόκειται να γκρεμίσει την πίστη τους στην ομοιοπαθητική"...
Τα πράγματα φαίνονται συγκεχυμένα, ωστόσο οι κραυγές για "νεράκια", για "ούτε μία έρευνα double blind που να δείχνει αποτελέσματα" κλπ, φαίνεται ότι πρόκειται απλά για φανατισμούς αρτηριοσληρωτικών εχθρών της έρευνας νέων μεθόδων και οδών σκέψης, κατά συνέπεια και της προόδου της επιστήμης. Το βέβαιο είναι πως το τεράστιο potencial που ανοίγεται μέσω της έρευνας αυτής της εναλλακτικής μεθόδου θεραπείας, όπως έδειξα παραπάνω, κάνει τη συνέχιση της έρευνας ν' αξίζει τον κόπο, παρά τις περί "ηλιθίων" αιτιάσεις και την απαξίωση που αφειδώς έχουν περιλούσει όποιον αρνείται να την απορρίψει a priori κι ελαφρά τη καρδία.
