Το αποτέλεσμα για οτιδήποτε κάνουμε στη ζωή μας δεν το ξέρουμε. Αν το ξέραμε, θα είχαμε συνεχώς επιτυχίες (που δε θα λέγονταν έτσι γιατί η αποτυχία θα ήταν άγνωστος όρος οπότε θα λέγονταν απλά αποτελέσματα) και θα υπήρχαν άλλα τόσα πράγματα που δε θα κάναμε καν. Ξεκινάς κάτι σε κάποια βάση που έχεις χτίσει εσύ και υπολογίζοντας σε σένα, στους άλλους, στο περιβάλλον, στις συγκυρίες για να πετύχει ή να αποτύχει. Στο συγκεκριμένο θέμα λοιπόν είναι πιο "σωστό" να ξεκινήσεις να κάνεις παιδί όταν υπάρχουν κάποιες βάσεις (πατέρας, σπίτι, οικονομικά σχετικά καλά, αγάπη και σεβασμός μεταξύ του ζευγαριού) παρά αν δεν υπάρχουν αυτά ή αν χωλαίνουν σε κάποια σημεία. Αυτό δε σημαίνει πως στην πρώτη περίπτωση θα έχεις επιτυχία, σημαίνει όμως οτι αυξάνεις τις πιθανότητες να έχεις επιτυχία. Το πιο απλό παράδειγμα: 1. παίρνεις τηλέφωνο και κλείνεις ένα ξενοδοχείο για τις διακοπές για 2 μήνες μετά, και πας ξέροντας οτι έκλεισες - 2. δεν κάνεις κράτηση κι απλά πας ελπίζοντας οτι θα βρεις κάπου να μείνεις. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να γίνει κάτι απροσδόκητο (πχ να κλείσει το ξενοδοχείο, να μπέρδεψαν την κράτηση κλπ) και να μείνεις στο δρόμο - στη δεύτερη μπορεί και να βρεις τελικά να μείνεις. Ποια περίπτωση όμως είχε μεγαλύτερη ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ να βρεις τελικά κάπου να μείνεις;
Τέλος κάτι τρομερά σημαντικό: για μένα μια γυναίκα που ρίχνει το παιδί της γιατί εμποδίζει της φιλοδοξίες της, πρώτον είναι άξια φτυσίματος, και δεύτερον καλύτερα να το κάνει γιατί δεν αξίζει να γίνει μάνα. Δε μιλάμε όμως νομίζω για αυτές τις περιπτώσεις.