Υπάρχει αξιοπρεπής τρόπος να πεις «χωρίζουμε»;

[WhiteDrum]

Μπορεί να διακωμωδούμε καταστάσεις και φράσεις στο συγκεκριμένο θέμα, ειδικά αν έχουμε πληγωθεί πρόσφατα, αλλά ας σκεφτούμε και την αντίθετη πλευρά. Όταν κάποιος παίρνει την απόφαση να χωρίσει, ακόμα και αν δεν δώσει επαρκείς εξηγήσεις, δεν έχει καμία σημασία για μένα. Πάντα υπάρχουν ερωτηματικά και απολογισμοί, κλισέ εκφράσεις, πόνος etc.

τί να πρωτοθυμηθώ απο όλο αυτό το ρεσιτάλ ερμηνείας!!
''δεν φταίς εσύ, εγώ φταίω, εσύ είσαι ένας άγγελος...''- απλά εγώ ειμαι διαβολος και δεν ταιριαζουμε

Ναι, κλασικά. Αποφυγή άλλης αλήθειας του τύπου "δεν είμαι ερωτευμένος/η, έκανα σχέση για να περνάει η ώρα/είχα κάψες/μου γυάλισες αλλά μου ξεγυάλισες σύντομα". Πάντα υπάρχει κάτι από πίσω, αλλά εφόσον ο άλλος είναι δειλός και προτιμάει αυτό, τότε τί σημασία έχει η εξήγηση στην τελική; Ως δειλός/η δεν θα την δώσει έτσι κι αλλιώς.

''σου αξίζει κάτι πολύ καλύτερο''- κλασική ατάκα τύψεων

Αποκλείεται να το εννοεί κάποιος αυτό; Λανθάνει το : "Δεν είμαι διατεθιμένος να συνεχίσω αυτή τη σχέση όσο εσύ, δεν αισθάνομαι το ίδιο δέσιμο, δεν είμαι στα σύννεφα που πετάς εσύ, δεν σε αισθάνομαι κοντά μου, θα έδινα περισσότερα ή έχω δώσει περισσότερα σε άλλη περίπτωση, καλύτερα να το λήξουμε, να διοχετεύσεις αυτην την ενέργεια σε κάποιον άνθρωπο που συντονίζεται μαζί σου σε περισσότερα σημεία".

''θέλω λίγο χρόνο να βρώ τον εαυτό μου''- που να ψαχνεις τετοια ωρα, δε θα βρεις κανενα...

Κλασική ατάκα δειλής αποχώρησης σε στυλ "αν με ξαναπιάσουν αναμούρες-μα τι κομψη εκφραση- θα σε πάρω τηλ για ένα ρεμπόμπο γρήγορο." ή "βαρέθηκα, μιζέριασα, ξενέρωσα, αν δεν μου κάτσει ο καινούριος/η καινούρια θα γυρίσω έχοντας βρει τον χαμένο μου "εαυτό" να περνάει η ώρα μου βρ'αδερφέ" . Αλλά υπάρχουν πιθανότητες ο άλλος να το εννοεί, οπότε ας μην προβαίνουμε σε συμπεράσματα και χλευασμούς. (εϊ κι εγώ το κάμω, αλλά το 'χω πάθει κιόλας. Δεν χρησιμοποίησα κανέναν όμως και δεν ζήτησα επιβεβαίωση για την ψυχική μου κατάσταση παλεύοντας μια σχέση και παιδεύοντας έναν άνθρωπο.)

''δεν είμαι σε φάση για σχέση'' - νωρίς το θυμηθήκαμε!

Ορθή παρατήρηση , εδώ λείπει η ειλικρίνεια. Πάλι ορμές και καταραμένες ορμόνες, βαρεμάρα του κερατά (πάρτε κανα σεγκα μεγκα ντραηβ να περάσει η ώρα ρε μπαταρόλια, τι πριζώνετε τον άλλον για σχέση και μετά πετάτε το αντι-κούκου και χάνεσθε; )

''είσαι ό,τι μπορεί να ζητήσει ένας άντρας, και αυτός που θα σε έχει θα είναι πολύ τυχερός(!!!)''- σωστά , που να αντέξεις τοση τύχη και ευτυχία??!!!

Λόγια του αέρα, σαν να 'τανε κλανιές -πώς εκφράζομαι πάλι έτσι-. Για να μην το ξεφτιλίσω κι εγώ, συχνά συγχέουμε την έντονη συμπάθεια για άτομα τα οποία μας ερεθίζουν σεξουαλικά/νοητικά και το συγχέουμε με έρωτα, με αποτέλεσμα να περνάει ο καιρός και να τον βασανίζουμε ποικιλοτρόπως. Μπααντ θινγκ. Όπως λένε και οι Loudness : "don't run with heavy chains", αν ο άλλος τρώγεται με τα ρούχα του και ζητάει επιβεβαίωση οποιασδήποτε μορφής δεν είναι ανάγκη να χρησιμοποιήσει εσένα/εμένα/τον γείτονα , ας πάει σε ψυχολόγο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[buttercup]

Αποκλείεται να το εννοεί κάποιος αυτό; Λανθάνει το : "Δεν είμαι διατεθιμένος να συνεχίσω αυτή τη σχέση όσο εσύ, δεν αισθάνομαι το ίδιο δέσιμο, δεν είμαι στα σύννεφα που πετάς εσύ, δεν σε αισθάνομαι κοντά μου, θα έδινα περισσότερα ή έχω δώσει περισσότερα σε άλλη περίπτωση, καλύτερα να το λήξουμε, να διοχετεύσεις αυτην την ενέργεια σε κάποιον άνθρωπο που συντονίζεται μαζί σου σε περισσότερα σημεία".

Ίσως έχεις δικιο, μπορει να σκεφτεται κατι τετοιο , αλλα θα επρεπε να το πει καπως ετσι, ειλικρινα δηλαδη, και οχι να προσπαθήσει να πείσει οτι δεν ειναι ο ''καλυτερος'' , αλλα ο ''χειρότερος''. Είναι απλά ο ακατάλληλος, και αυτή η δικαιολογία απευθύνεται περισσότερο στον εαυτό του , ως απάντηση στις τύψεις. Το λέμε για να το ακούσουμε και εμείς οι ίδιοι μηπως και το πιστέψουμε δηλαδη.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Ηρώ]

Ό,τι μα ό,τι κι αν πεις, αν είσαι ειλικρινής μια χαρά αξιοπρεπές το βρίσκω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Heptamer]

Αποφυγή άλλης αλήθειας του τύπου "δεν είμαι ερωτευμένος/η, έκανα σχέση για να περνάει η ώρα/είχα κάψες/μου γυάλισες αλλά μου ξεγυάλισες σύντομα". Πάντα υπάρχει κάτι από πίσω, αλλά εφόσον ο άλλος είναι δειλός και προτιμάει αυτό, τότε τί σημασία έχει η εξήγηση στην τελική; Ως δειλός/η δεν θα την δώσει έτσι κι αλλιώς..

Eχει σημασια,στο βαθμό που εσύ λειτουργεις με καλύτερους (δηλ. πιο ειλικρινεις) όρους - οπερ σημαινει πως θες να ξερεις τι σου γινεται με τον αλλον και σιχαινεσαι την κοροϊδία,τους κρυψινισμους,τις ανασφαλειες,τα κολληματα του αλλου. Θες ενα μινιμουμ ειλικρινειας /αξιοπρέπειας/ εντιμότητας - που ο καθενας μπορει / οφειλει (να μπορει να) στοιχειωδως να προσφερει.

Προτιμας - και εφοσον δεν αυτοπαραμυθιαζεσαι - να μαθαινεις τον αληθινο λόγο που σε σχολαει ο αλλος. Η δειλια του δε σε αφορα.
Στην ειλικρινεια σου,οφειλει να αντιταξει ειλικρινεια και σθενος.Οχι δικαιολογιες.

Αρα,εξηγηση οφειλει να δίνεται σε καθε περιπτωση.
Δε μπορουμε να γινομαστε μαγοι και να διυλιζουμε συνεχώς τις φρασεις του αλλου....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[WhiteDrum]

Συμφωνώ μαζί σου, αλλά και βασανιστήρια να του κάνεις του άλλου, αν δεν θέλει, δεν θα πει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

Οκ...εδώ διαβάζω όλες τις κλασσικές ατάκες χωρισμού...
Ναι κι εμένα μου τις έχουν πει...
Και τώρα προσπαθώ να θυμηθώ τι έχω πει κι εγώ....

Οπότε θυμήθηκα την τελευταία φορά που χώρισα (πάει και καιρός) που ήμουν στην δύσκολη θέση γιατί το είχα επεξεργαστεί, το είχα πάρει απόφαση...το είχα παλέψει με εμένα και τον εαυτό μου αλλά δεν...και είχα απέναντί μου ένα κατ' άλλα υπέροχο άνθρωπο, που αγνοούσε οικειοθελώς τα σημάδια ότι η σχέση οδεύει προς το τέλος...ότι υπάρχει πλέον μεγάλο πρόβλημα...ότι όσο και να το πάλευε ο ίδιος εγώ δεν μπορούσα να στρώσω...
Και ήταν αυτό το άχαρο...εγώ είχα αποφασίσει και για τους δυο μας...(πόσο εγωιστικό ακούγεται άραγε

Πάνω στην συζήτηση είπα δεν μπορώ...δεν κάνω...δεν νιώθω...ότι εγώ τα έχω βρει με εμένα αλλά δεν μπορώ να τα βρω μαζί του...
Χμμμ...αρκετά ειλικρινής ε;
Όχι όμως....γιατί έπρεπε να πω κι άλλα... ότι δεν τον ερωτεύθηκα όσο κι αν προσπάθησα... και ότι πραγματικά ήταν υπέροχος άνθρωπος...είχε τα πάντα...αλλά εγώ δεν ένιωθα...δεν μου το έβγαλε ποτέ απλά προσπάθησα επειδή σε αυτόν είδα 5 και 10 βασικά πράγματα κι αποφάσισα ότι άξιζε να το προσπαθήσω....αλλά δεν...
Ότι ενδιάμεσα είχα τσιμπηθεί από το νυν σύντροφό μου αλλά το καταπίεσα γιατί ήταν η επιλογή μου και έμεινα να το προσπαθήσω χωρίς να τον προδώσω ποτέ....

Σε τι θα ωφελούσε αν ήξερε όλη αυτή την αλήθεια;
Γιατί να τον πληγώσω ακόμα παραπάνω από ότι τον πληγώνω με το να του λέω τέλος;
Όχι δεν είναι αλτρουισμός.... κι εδώ εγωισμός είναι...γιατί προσπαθούσα να με γλιτώσω από τις τύψεις...

Γιατί από τόσους χωρισμούς έχω καταλάβει ότι ένας από τους δύο θα πονέσει παραπάνω...
Ένας από τους δύο δεν θα μάθει όλη την αλήθεια και δεν θα πάρει ποτέ όλες τις απαντήσεις...
Κι απλά ξέρω ότι ο καθένας θα σου χρυσώσει το χάπι λέγοντας όλες αυτές τις &%^()^#$ που έχουμε γράψει κατά καιρούς...
Γιατί ακόμα κι αν ζητάς ειλικρινές απαντήσεις...ακόμα κι αν δηλώνεις στον άλλον ότι μπορείς να τις αντέξεις κανείς πραγματικά δεν ξέρει....και δεν περιμένω πλέον να τις πάρω...

Για να μην παρεξηγηθώ δεν είμαι υπερ όλων αυτών των δικαιολογιών... τις σιχαίνομαι...
Γι' αυτό και όπως και να μου πει ο άλλος το τέλος...για εμένα είναι τέλος...και δεν περιμένω καμία εξήγηση "ειλικρινής" 'η μη...
Είτε γιατί μου αξίζει κάτι περισσότερο (αν μου αξίζει δώσ' το μου εσύ που ξέρεις τι τέλεια που είμαι), είτε γιατί "δεν θα ξανά αγαπήσω ποτέ άλλη σαν κι εσένα" (ναι αλλά θα ξενό μπιπ μια χαρά από εδώ και μπρός), είτε γιατί "θέλω να τα βρω με τον εαυτό μου" (όχι ....με άλλη θες να τα βρεις αλλά αν δεν σου κάτσει καλό είναι και το Βικάκι ε; )

Έτσι όπως τα έγραψα ελπίζω να βγαίνει τι θέλω να πω...γιατί δεν είμαι και σίγουρη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Heptamer]

Και ήταν αυτό το άχαρο...εγώ είχα αποφασίσει και για τους δυο μας...(πόσο εγωιστικό ακούγεται άραγε;...

.
Πάντα ετσι γινεται συνηθως. Του ενος του τελειώνει με τον α ή β τροπο,παιρνει τις αποφασεις και ο άλλος απλά αποδεχεται μοιραία την ετυμηγορια. Δε μπορει να κανει και αλλιως.

Πάνω στην συζήτηση είπα δεν μπορώ...δεν κάνω...δεν νιώθω...ότι εγώ τα έχω βρει με εμένα αλλά δεν μπορώ να τα βρω μαζί του...
Χμμμ...αρκετά ειλικρινής ε;...

.
Θα μπορουσες και καλύτερα!

Όχι όμως....γιατί έπρεπε να πω κι άλλα... ότι δεν τον ερωτεύθηκα όσο κι αν προσπάθησα... και ότι πραγματικά ήταν υπέροχος άνθρωπος...είχε τα πάντα...αλλά εγώ δεν ένιωθα...δεν μου το έβγαλε ποτέ απλά προσπάθησα επειδή σε αυτόν είδα 5 και 10 βασικά πράγματα κι αποφάσισα ότι άξιζε να το προσπαθήσω....αλλά δεν...

.
Ναι ναι...η δυστυχια των "καλων παιδιών"!!!...

Αργησες να του πεις οτι δεν ετρεφες αισθηματα. Ενω εσύ το ..παλευες,αυτος είχε την αισθηση οτι ησουν ερωτευμενη - για να φαει την κρυάδα απροετοιμαστος. Αν το ήξερε απο πριν,ισως να μην το παλευε ουτε και αυτος,ισως να ειχε φύγει πρωτος (και να ησουν εσυ στη δυσαρεστη θεση να νιωσεις ασχημα - κατι που ισως και να μην ηθελες βεβαια....εχουμε και εναν εγωισμό!!!....)
Γενικως,θα ειχατε ξεμπλεξει πολυ νωρις και τα τραυματα θα ηταν επιφανειακα.

Ότι ενδιάμεσα είχα τσιμπηθεί από το νυν σύντροφό μου αλλά το καταπίεσα γιατί ήταν η επιλογή μου και έμεινα να το προσπαθήσω χωρίς να τον προδώσω ποτέ.....

Κακως!
Καλή η αφοσοιωση,αλλα η κοροϊδία ειναι ακομη....χειρότερη!
Aφου ειχες βρει τον ...αντικαταστατη,επρεπε να προβεις αμεσα σε ...αντικατασταση!

Σε τι θα ωφελούσε αν ήξερε όλη αυτή την αλήθεια;
Γιατί να τον πληγώσω ακόμα παραπάνω από ότι τον πληγώνω με το να του λέω τέλος;
Όχι δεν είναι αλτρουισμός.... κι εδώ εγωισμός είναι...γιατί προσπαθούσα να με γλιτώσω από τις τύψεις.

Θα ωφελουσε με πολλους τροπους:

α) δε θα δαπανουσε περισσότερο συναισθημα,χρονο απ' όσο (σου) έπρεπε.

βου) θα μαθαινε που υστερουσε,που εκανε ίσως λαθη...και αυτά θα τον προετοιμαζαν να διαχειριστει καλυτερα την επομενη του σχεση.....και γιατι οχι: να καταρτησει και προσωπικα στατιστικά σχεσεων (ποιες γυναικες του ταιριαζουν,ποιες να αποφεύγει κλπ) Με το να μην ξερει γιατι ...σουτάρεται,απλα τον γεμιζει ερωτηματικα και δεν ξερει τι πρεπει να αποφυγει στην επομενη σχεση του - διαπραττοντας ίσως τα ίδια λαθη και στη χειρότερη περιπτωση να καταλήξει να ....μισογυνήσει....

Ένας από τους δύο δεν θα μάθει όλη την αλήθεια και δεν θα πάρει ποτέ όλες τις απαντήσεις

Δυστυχώς ναι!!

Γιατί ακόμα κι αν ζητάς ειλικρινές απαντήσεις...ακόμα κι αν δηλώνεις στον άλλον ότι μπορείς να τις αντέξεις κανείς πραγματικά δεν ξέρει....και δεν περιμένω πλέον να τις πάρω...

Το κουφο ειναι οτι ακομα και οταν κανεις εξαντλητικα σαφες οτι αντεχεις την αληθεια,οτι τη θες,εν τουτοις αμειβεσαι και παλι με ....ατακες,με δικαιολογιες,με προφάσεις,με δειλία....

Ολοι ζητουν εντιμοτητα και ειλικρινεια,αλλα στην κρισιμη στιγμή (αλλα και γενικα) αδυνατουν να τη διαχειριστουν / αναγνωρισουν / σεβαστουν / τιμήσουν.

Γι' αυτό και όπως και να μου πει ο άλλος το τέλος...για εμένα είναι τέλος...και δεν περιμένω καμία εξήγηση "ειλικρινής" 'η μη...

Εγω την περιμενω,για να ξερω να φυλαγομαι στο μελλον. Δεν αμφισβητώ το τελος,αλλα θελω να ειναι πληρως και ειλικρινως αιτιολογημενο,ωστε να κανω την αυτοκριτική μου ΚΑΙ εγώ,να βελτιωθω,να αποφυγω / μυριζομαι καλυτερα τις ...μελλοντικές κακοτοπιες.

Και δε μενω με την αισθηση του κενου,της αμφιβολιας....που ειναι οτι χειρότερο!


Το βελτιστο,ειναι να λες την αληθεια,διχως να πληγώνεις. Πολλες φορές ομως,αυτο δεν ειναι πάντα εφικτό,πάντα ιδανικό....

Συμφωνώ μαζί σου, αλλά και βασανιστήρια να του κάνεις του άλλου, αν δεν θέλει, δεν θα πει.

Αν δε φοβάται,αν ειναι εντιμος με τον εαυτο του και τους αλλους,θα πει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[gademis]

Απλά ρουφάμε την κοιλιά μάς προσπαθώντας εις μάτην να μαζέψουμε κανα χιλιοστό από τα αγκάθια παιδιά..
Ακόμα κι αν δεν έχει αποτέλεσμα, είναι ευγενικό.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Speedy]

Απλά ρουφάμε την κοιλιά μάς προσπαθώντας εις μάτην να μαζέψουμε κανα χιλιοστό από τα αγκάθια παιδιά..
Ακόμα κι αν δεν έχει αποτέλεσμα, είναι ευγενικό.

Τρομερό το άρθρο.. και αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτά που πιστεύω για τις σχέσεις πια..

""Με το δίλημμα αυτό προτείνεται πως κάποιος πρέπει να είναι μετριοπαθής στις σχέσεις του με άλλους, τόσο από προσωπικό συμφέρον όσο και από φροντίδα για τους άλλους.""

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[buttercup]

Τρομερό το άρθρο.. και αντικατοπτρίζει ακριβώς αυτά που πιστεύω για τις σχέσεις πια..

""Με το δίλημμα αυτό προτείνεται πως κάποιος πρέπει να είναι μετριοπαθής στις σχέσεις του με άλλους, τόσο από προσωπικό συμφέρον όσο και από φροντίδα για τους άλλους.""

Σπουδαία πρόταση, ομως... Πόσο ουσιώδης είναι μια ζωή μεσα στη μετριοπάθεια, ή εν προκειμένω μια απόπειρα διαπροσωπικών σχέσεων με αυτή τη βάση? Η ένταση είναι όμορφη, σε κάνει να νιώθεις πως ζείς. Ο φόβος και η μετριοπάθεια είναι πιο ασφαλή σιγουρα, αλλα είναι άραγε εξίσου όμορφα?
αλλωστε ''άν θες να δεις τ'αληθινά να καίνε, πρέπει στο ύψος της φωτιάς ν'ανέβεις''....

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DrStrangelove]

Ο μόνος αξιοπρεπής χωρισμός είναι αυτό που περιγράφει σε κάτι στίχους του ο Νίκος Δήμου

"μια μέρα θα χωρίσουμε, από έρωτα, από θάνατο, από χρόνο
θα ήθελα όμως να χωρίσουμε μαζί κι όχι χώρια"

___________________________________________________________________________________________

έτσι τουλάχιστον αντιλαμβάνομαι αυτό το φριχτά επώδυνο πράγμα που λέγεται χωρισμός.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Vkey]

.Ναι ναι...η δυστυχια των "καλων παιδιών"!!!...
Αργησες να του πεις οτι δεν ετρεφες αισθηματα. Ενω εσύ το ..παλευες,αυτος είχε την αισθηση οτι ησουν ερωτευμενη - για να φαει την κρυάδα απροετοιμαστος. Αν το ήξερε απο πριν,ισως να μην το παλευε ουτε και αυτος,ισως να ειχε φύγει πρωτος (και να ησουν εσυ στη δυσαρεστη θεση να νιωσεις ασχημα - κατι που ισως και να μην ηθελες βεβαια....εχουμε και εναν εγωισμό!!!....)
Γενικως,θα ειχατε ξεμπλεξει πολυ νωρις και τα τραυματα θα ηταν επιφανειακα.

Δεν ξεκίνησα ποτέ νιώθοντας ένα μεγάλο κενό...
'Ημουν ενθουσιασμένη...μου άρεσε...είχα χίλιους δύο λόγους να κάνω σχέση...
Από την άλλη λόγω της φύσης μου δεν ερωτεύομαι εύκολα...
'Η δεν το νιώθω εύκολα...
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν δένομαι με τον άλλον και δεν δίνω ή παίρνω πράγματα....
Γιατί προσωπικά αν ήταν να κάνω σχέση μόνο όταν ερωτεύομαι θα είχα κάνει στάνταρ μόνο μία

Το τι αίσθηση είχε εκείνος...δεν νομίζω να το ξέρεις...
Άλλωστε μεγάλα λόγια δεν λέω...τα φοβάμαι...
Ούτε ξέρω πως θα ένιωθα αν έφευγε πρώτος...
Έχω υπάρξει γενικά πολύ σκληρή για να πληγωθώ όταν ο χ, ψ με έχει αφήσει...

Καλή η αφοσοιωση,αλλα η κοροϊδία ειναι ακομη....χειρότερη!
Aφου ειχες βρει τον ...αντικαταστατη,επρεπε να προβεις αμεσα σε ...αντικατασταση!

Δεν το έγραψα πουθενά αυτό...
Και επειδή έχω μπει να δικαιολογούμε για ένα απλό παράδειγμα που έφερα...
Όταν χώρισα έμεινα μόνη μου...
Καμία καβάντζα και κανένας αντικαταστάτης δεν υπήρχε...
Πάντα χωρίζω για εμένα και όχι για τον επόμενο που μπορεί να με περιμένει (και που δεν κιόλας ) ή να τον βρω....

Θα ωφελουσε με πολλους τροπους:

α) δε θα δαπανουσε περισσότερο συναισθημα,χρονο απ' όσο (σου) έπρεπε.

βου) θα μαθαινε που υστερουσε,που εκανε ίσως λαθη...και αυτά θα τον προετοιμαζαν να διαχειριστει καλυτερα την επομενη του σχεση.....και γιατι οχι: να καταρτησει και προσωπικα στατιστικά σχεσεων (ποιες γυναικες του ταιριαζουν,ποιες να αποφεύγει κλπ) Με το να μην ξερει γιατι ...σουτάρεται,απλα τον γεμιζει ερωτηματικα και δεν ξερει τι πρεπει να αποφυγει στην επομενη σχεση του - διαπραττοντας ίσως τα ίδια λαθη και στη χειρότερη περιπτωση να καταλήξει να ....μισογυνήσει....

α) Συγνώμη αλλά δεν θεωρώ δαπάνη το να προσπαθήσω να σώσω μία σχέση που πιστεύω σε αυτή...
Όταν μια σχέση για εμένα τελειώσει θέλω να ξέρω ότι προσωπικά έκανα τα πάντα για να κρατηθεί... για να μην μείνω ποτέ με κανένα απωθημένο ή με κανένα αν έκανα αυτό...ίσως τότε...

β)Χμμμ...ναι...
Και θυμάμαι να με ρωτάει "Τι να κάνω να με ερωτευθείς"
Και από όσο ξέρω δεν υπάρχει συνταγή...δεν υπάρχει κάποια οδός να την περπατήσεις...
'Η θα συμβεί ή όχι....

Γιατί για εμένα δεν χρειαζόταν να αλλάξει κάτι...και ούτε ήθελα... απλά δεν κολλούσαμε οι δυο μας...
Συμβαίνει και με σχέσεις χρόνων ξέρεις που ξυπνάς κι απλά έχετε αλλάξει τόσο και οι δύο που δεν αναγνωρίζεται ο ένας τον άλλον .

Και αλίμονο αν κάθε φορά που χωρίζουμε να μισούμε το αντίθετο φύλο...
Δεν θα ξανά κάναμε σχέση ποτέ

Το κουφο ειναι οτι ακομα και οταν κανεις εξαντλητικα σαφες οτι αντεχεις την αληθεια,οτι τη θες,εν τουτοις αμειβεσαι και παλι με ....ατακες,με δικαιολογιες,με προφάσεις,με δειλία....

Δεν είναι πάντα δειλία...
Είναι και σεβασμός στον άλλον που δεν θες να τον πληγώσεις ακόμα περισσότερο....
Πραγματικά πιστεύω ότι πράγματα που ξέρεις ότι θα πληγώσουν τον άλλον και δεν θα το βοηθήσουν αν τα μάθει καλύτερα να μην λέγονται....

Εν τούτοις μου θυμίζεις εμένα στα 23 που είχα την ίδια άποψη με εσένα

Ολοι ζητουν εντιμοτητα και ειλικρινεια,αλλα στην κρισιμη στιγμή (αλλα και γενικα) αδυνατουν να τη διαχειριστουν / αναγνωρισουν / σεβαστουν / τιμήσουν.
Εγω την περιμενω,για να ξερω να φυλαγομαι στο μελλον. Δεν αμφισβητώ το τελος,αλλα θελω να ειναι πληρως και ειλικρινως αιτιολογημενο,ωστε να κανω την αυτοκριτική μου ΚΑΙ εγώ,να βελτιωθω,να αποφυγω / μυριζομαι καλυτερα τις ...μελλοντικές κακοτοπιες.

Συμφωνώ...
Αλλά για εμένα πλέον σημασία έχει το τέλος...
Γιατί πιστεύω ότι κανένας δεν θα πει όλη την αλήθεια...
Και τι να μου πει δηλαδή;
Βρήκα μια 2μετρη, μελαχρινή, τέλεια σε όλα και ερωτεύθηκα οπότε χωρίζουμε...
Κι εμένα σε τι ακριβώς θα με βοηθήσει αυτή η αποκάλυψη;

Και δε μενω με την αισθηση του κενου,της αμφιβολιας....που ειναι οτι χειρότερο!

Αν βέβαια πιστέψεις ότι σου λέει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια

Το βελτιστο,ειναι να λες την αληθεια,διχως να πληγώνεις. Πολλες φορές ομως,αυτο δεν ειναι πάντα εφικτό,πάντα ιδανικό....

Νομίζω μόνο ιδανικό είναι
Το τι νιώθουμε είναι άτιμο πράγμα....δεν μας κάνει να δούμε και να συμπεριφερθούμε λογικά

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Speedy]

Δεν ξεκίνησα ποτέ νιώθοντας ένα μεγάλο κενό...
'Ημουν ενθουσιασμένη...μου άρεσε...είχα χίλιους δύο λόγους να κάνω σχέση...
Από την άλλη λόγω της φύσης μου δεν ερωτεύομαι εύκολα...
'Η δεν το νιώθω εύκολα...
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν δένομαι με τον άλλον και δεν δίνω ή παίρνω πράγματα....
Γιατί προσωπικά αν ήταν να κάνω σχέση μόνο όταν ερωτεύομαι θα είχα κάνει στάνταρ μόνο μία

Το τι αίσθηση είχε εκείνος...δεν νομίζω να το ξέρεις...
Άλλωστε μεγάλα λόγια δεν λέω...τα φοβάμαι...
Ούτε ξέρω πως θα ένιωθα αν έφευγε πρώτος...
Έχω υπάρξει γενικά πολύ σκληρή για να πληγωθώ όταν ο χ, ψ με έχει αφήσει...


Δεν το έγραψα πουθενά αυτό...
Και επειδή έχω μπει να δικαιολογούμε για ένα απλό παράδειγμα που έφερα...
Όταν χώρισα έμεινα μόνη μου...
Καμία καβάντζα και κανένας αντικαταστάτης δεν υπήρχε...
Πάντα χωρίζω για εμένα και όχι για τον επόμενο που μπορεί να με περιμένει (και που δεν κιόλας ) ή να τον βρω....


α) Συγνώμη αλλά δεν θεωρώ δαπάνη το να προσπαθήσω να σώσω μία σχέση που πιστεύω σε αυτή...
Όταν μια σχέση για εμένα τελειώσει θέλω να ξέρω ότι προσωπικά έκανα τα πάντα για να κρατηθεί... για να μην μείνω ποτέ με κανένα απωθημένο ή με κανένα αν έκανα αυτό...ίσως τότε...

β)Χμμμ...ναι...
Και θυμάμαι να με ρωτάει "Τι να κάνω να με ερωτευθείς"
Και από όσο ξέρω δεν υπάρχει συνταγή...δεν υπάρχει κάποια οδός να την περπατήσεις...
'Η θα συμβεί ή όχι....

Γιατί για εμένα δεν χρειαζόταν να αλλάξει κάτι...και ούτε ήθελα... απλά δεν κολλούσαμε οι δυο μας...
Συμβαίνει και με σχέσεις χρόνων ξέρεις που ξυπνάς κι απλά έχετε αλλάξει τόσο και οι δύο που δεν αναγνωρίζεται ο ένας τον άλλον .

Και αλίμονο αν κάθε φορά που χωρίζουμε να μισούμε το αντίθετο φύλο...
Δεν θα ξανά κάναμε σχέση ποτέ


Δεν είναι πάντα δειλία...
Είναι και σεβασμός στον άλλον που δεν θες να τον πληγώσεις ακόμα περισσότερο....
Πραγματικά πιστεύω ότι πράγματα που ξέρεις ότι θα πληγώσουν τον άλλον και δεν θα το βοηθήσουν αν τα μάθει καλύτερα να μην λέγονται....

Εν τούτοις μου θυμίζεις εμένα στα 23 που είχα την ίδια άποψη με εσένα



Συμφωνώ...
Αλλά για εμένα πλέον σημασία έχει το τέλος...
Γιατί πιστεύω ότι κανένας δεν θα πει όλη την αλήθεια...
Και τι να μου πει δηλαδή;
Βρήκα μια 2μετρη, μελαχρινή, τέλεια σε όλα και ερωτεύθηκα οπότε χωρίζουμε...
Κι εμένα σε τι ακριβώς θα με βοηθήσει αυτή η αποκάλυψη;



Αν βέβαια πιστέψεις ότι σου λέει την αλήθεια και μόνο την αλήθεια


Νομίζω μόνο ιδανικό είναι
Το τι νιώθουμε είναι άτιμο πράγμα....δεν μας κάνει να δούμε και να συμπεριφερθούμε λογικά

Εγώ ένα έχω να πω.. αν δεν ερωτεύεσαι να μην κάνεις σχέσεις. Και αν ήταν μόνο μια η σχέση που θα έκανες τότε να έκανες όντως μόνο αυτή. Το αν δυσκολεύεσαι να ερωτευτείς η όχι είναι δικό σου θέμα αλλά σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να επωμιστεί ο άλλος αυτό το δίκο σου πρόβλημα και να πληγώνεται. Και το αποτέλεσμα πάντα ίδιο. Αυτός να προσπαθεί να σε κάνει να τον ερωτευτείς και εσύ φυσικά να απομακρύνεσαι όλο και περισότερο γιατί όπως είπες δεν υπάρχουν συνταγές. Πρέπει να βγαίνει απο μόνο του. Αν δεν μπορείς μην κάνεις σχέση μαζί του και αυτά τα """""Δεν είναι πάντα δειλία...
Είναι και σεβασμός στον άλλον που δεν θες να τον πληγώσεις ακόμα περισσότερο...."""" είναι απλά μπούρδες. Αν όντως σεβόσουν τον άλλον δεν θα έκανες σχέση μαζί του χωρίς να είσαι ερωτευμένη.
Δεν είναι προσωπική επίθεση και συγνώμη ίσως για το ύφος απλώς αυτή η νοοτροπία δεν μου ταιριάζει καθόλου... Όταν ερωτεύομαι κάνω σχέση.. Όταν δεν είμαι ερωτευμένος απλά κοροιδεύω τον άλλον οπότε προκειιμένου να τον πληγώσω δεν κάνω κάτι μαζί του... Αυτα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Μελιώ]

[FONT=&quot]Λόγια του αέρα, σαν να 'τανε κλανιές -πώς εκφράζομαι πάλι έτσι[/FONT] [FONT=&quot].[/FONT]

[FONT=&quot]

[/FONT] Ωρε Ντράμι κι εσύ πια ..
Αφού του … « ήρθαν» του ανθρώπου να μην τα … αφήσει ?
Νιώσε ελεύθερος στο χωρισμό τα λόγια σου να ...αφήσεις
τι κι αν ρημάξεις μια καρδιά τι κι αν θα την γ......κρεμίσεις ?

Για να μην το ξεφτιλίσω κι εγώ, συχνά συγχέουμε την έντονη συμπάθεια για άτομα τα οποία μας ερεθίζουν σεξουαλικά/νοητικά και το συγχέουμε με έρωτα, με αποτέλεσμα να περνάει ο καιρός και να τον βασανίζουμε ποικιλοτρόπως. Μπααντ θινγκ. Όπως λένε και οι Loudness : "don't run with heavy chains",

[FONT=&quot]
[/FONT]Αχ πουλάκι μου το νινί βλέπεις και οι υπερλειτουργίες του κάτω εγκεφάλου

Πάντως προσωπικά πιστεύω πως δεν είναι και τόσο εύκολο να τα μπερδέψεις βρε παιδάκι μου …
Στην πρώτη περίπτωση του έρωτος δλδ το αίμα διοχετεύεται στο κεφάλι κάτι σαν μίνι εγκεφαλικό ένα πράγμα …
Ενώ στην δεύτερη περίπτωση το αίμα … διοχετεύεται προς ...τον κάτω-δεύτερο εγκέφαλο
Ε , τι στο καλό ακόμα δεν μπορουν να τα ξεχωρίσουν ?

αν ο άλλος τρώγεται με τα ρούχα του και ζητάει επιβεβαίωση οποιασδήποτε μορφής δεν είναι ανάγκη να χρησιμοποιήσει εσένα/εμένα/τον γείτονα , ας πάει σε ψυχολόγο.

Και στον παπά της γειτονιάς σας επίσης , στις δυο εξομολογήσεις δώρο ο εξορκισμός .

Άσε που μπορεί να κατέβει υποψήφιος και στις εκλογές και να αυτοεπιβεβαιωθεί όσο του κάνει κέφι .
Γι αυτό βρε μου αρέσουν κάτι ανοργασμικοί συγγραφείς που αντί να ταλαιπωρούν τον κοσμάκη
με τα ερωτικά τους αδιέξοδα τα κάνουν βιβλίο , βγάζουν και λεφτά και δεν την πληρώνει η
κάθε δόλια κοπελίτσα ή το κάθε δόλιο παληκάρι





Λοιπόν σε αυτόν τον μακρύ κατάλογο από αξιοπρεπείς τρόπους χωρισμού θα ήθελα να προσθέσω και μερικούς που ξεφεύγουν από τα βαρετά κλισέ : ήσουν πολυ καλός/η , δεν θα σε ξεχάσω ποτε , μπλα μπλα μπλα ....βαρεμάρα σκέτη !

Έχουμε και λέμε λοιπον

Είστε των απολαύσεων , του καλού φαγητού ,του σατώ ντε κρασίκ του 1821 δοκιμάζετε νέες γεύσεις επισκεπτόμενοι συχνά ειστιατόρια με διεθνή κουζίνα ?
Λύσις αλφα :
Μόλις ολοκληρωθεί το κινέζικο γεύμα σας που μαγείρεψε ο Μήτσος από τα Πατήσια
και σας φέρουν το γνωστό γλυκάκι της τύχης , ξέρετε εκείνο το ξερομπίσκοτο με την πρόβλεψη της μέρας
εσείς εχετε από πριν συννενοηθεί ώστε στο κείμενο να αναγράφει :
Το έχασες το κορμί πατριώτηηηηη


Λύσις βου
Αφού πιείτε το βόσπορο μέσα από ένα αλησμονήτου ποιοτικής γεύσης κρασί που ανέδειξε στον
ουρανίσκο σας νότες κανέλας και μαραμένου ξύλου λυγαριάς του / της λέτε : χρυσό μου έχω κάτι για σένα ... δεν είναι κάτι σπουδαίο άλλωστε η κίνηση μετράει σε αυτά τα πράγματα και του παραδίδετε
...την ( άδεια) μπουκάλα !


Έχετε χρήματα , μεγάλο φιλικό κύκλο που θα χαιρόταν ιδιαιτέρως να ξαποστείλετε τον "μακαρίτη/σα " ?
Διοργανώστε ένα σαρπράιζ πάρτυ χωρισμού , τυπώνοντας σημαιάκια , καπελάκια κλπ με φράσεις όπως :
" ήρθε το τέλος " , " καλός/η ήσουν δε λέω αλλά " , " μωρό μου σόρι μα έχω βρει
καλύτερο καμπριολέ " κ.α.

Για το τέλος προτείνω το αλάνθαστο και πάντοτε κλασσικό
-- Όποιος πιστεύει πως έχει σχέση μαζί μου ας κάνει ένα βήμα μπροστά


Που πας ρε Καραμήτρο ?????



υγ : Ειλικρινά και πέρα από την πλάκα δεν ξέρω αν υπάρχει αξιοπρεπής τρόπος να χωρίσει
κανείς αυτό που σίγουρα ξέρω , είναι πως ο τρόπος με τον οποίο θα αποφασίσεις να βάλεις
τέλος σε μια σχέση δείχνει το μέγεθος του σεβασμού που είχες προς τον άνθρωπο σου
και εκείνος προς εσένα , καθώς επίσης μαρτυρά και την ποιότητα της σχέσης που προηγήθηκε

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[poyka]

Εχω την αισθηση ότι ειναι τέτοια η φορτιση της στιγμης που και με αξιοπρεπεια να το χειριστει ο αλλος δεν ειναι σε θεση να το καταλαβει γιατι εφαγε την απορριψη αρα το μονο που βλεπει μπροστα του ειναι οτι δεν γινεται επιθυμητος. Εχω υπάρξει σε δυο σχεσεις. Στην πρωτη εφαγα την απορριψη και πονεσα οχι γιατι ημουν ερωτευμενη αλλα γιατι φοβομουν να παω παρακατω. Στη δεύτερη ερωτευτηκα αλλα ενιωθα οτι εκεινος δεν ηταν ενθουσιασμενος μαζι μου και ευτυχισμενος. Ηθελα να νιωθει οπως και εγω σε ενα βαθμο αλλα δεν το εισεπραξα ουσιαστικα ποτε. Εκανα την προσπαθεια μου αλλα δεν εβλεπα φως στο τουνελ. Ετσι εφυγα. Οταν τα συναισθηματα μου με γυρισανε , δεν δεχτηκε εκεινος.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.