Φρονώ πως λέμε κατ ουσιαν το ίδιο,ή μήπως όχι?
Δεν λέμε το ίδιο, απλώς το επισημαίνω ώστε να με βεβαιώσεις ότι κατάλαβα σωστά.
Εννοεις πως η ετεροφυλοφιλία ειναι κοινωνικό "καπέλλωμα",συνειδητή κοινωνική επιταγη και οχι μια σύμπλευση με τη φύση?
Αδυνατω να κατανοησω γιατι ο ανθρωπος θα έπρεπε να επέμβει τοσο βαρβαρα σε κατι τετοιο και να (εχει) κανει μια διαδικασια της φύσης,κοινωνικό κατάκτημα / καπρίτσιο.
Στο χωρίο που απάντησες, αναφέρομαι στην ανδροπρέπεια ('φυλική εικόνα" του άντρα, όπως ανέφερες στο post σου) και όχι στην ετεροφυλοφιλία.
Για μενα δεν τιθεται θεμα σεξουαλικης χειραγωγησης ή καταπιεσης.
Και γιατι να υπαρξει τετοιου ειδους καταπιεση? Ποιος ο λογος?
Δε νομιζω πως κανενας θα ανεχοταν τετοιου ειδους χειραγωγηση - μπορει να ανεχεται αλλα πραγματα,αλλα αυτο δε νομιζω πως θα το ανεχοταν.
Υπάρχει για το λόγο που έχει υπάρξει και πληθώρα άλλων καταπιέσεων των μαζών (θρησκευτική καταπίεση και προσηλυτισμός με ό,τι κοινωνική και σεξουαλική καταπίεση συνάγει αυτός -
ενοχοποίηση πράξεων και ιδεών).
Ένας οργανισμός με δύναμη (εκκλησία, "κυβέρνηση") φροντίζει να διατηρεί και να ενδυναμώνει την εξουσία που διαθέτει επιβάλλοντας ιδέες και ηθικούς κανόνες, ενοχοποιώντας καθετί που μπορεί να αμφισβητήσει την εξουσία της. Ένα
τμήμα συνοπτικού πλάνου της επικρατούσας στον δυτικό κόσμο θρησκείας μπορεί να είναι και το παρακάτω:
Δημιουργία μίας ιδέας που θα ενσωματώνει καθετί κακό/εχθρικό (λέγε με Διάβολο)
Η ιδέα αυτή εμφυσήτε στους νέους από τα πρώτα χρόνια της ζωής τους ώστε να ενσωματωθεί καλά και να αναπαράγεται από τους ίδιους.
Στιγματισμός άλλων ιδεών και πράξεων ως διαβολικές
Καταπίεση του σεξουαλικού ενστίκτου μιας που ανέκαθεν είναι ένα ισχυρό ένστικτο και ο περιορισμός του από κάποιον του δίνει μεγάλη εξουσία στο άτομο (ενοχοποίηση καθετί "σεξουαλικού")
Ορισμός ενός αυστηρού στερεότυπου τρόπου ζωής αφού ο άνθρωπος πλέον τρομαγμένος αναζητά έναν ηγέτη, ένα "διάγραμμα" να του υποδείξει πως να ζει και ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ σε αυτή τη ζωή
Από προσωπική μου παρατήρηση έχω καταλήξει ότι η ομοφυλοφιλία καταδικάζεται λόγω της ενοχοποιημένης σεξουαλικότητας και ιδίως όσον αφορά τον άντρα (υπάρχει και σχετικό θέμα που αφορά την έννοια του άντρα στο οποίο έχω τοποθετηθεί και επί του θέματος της ομοφυλοφιλίας), αλλά και τον γενικότερο στενόμυαλο τρόπο σκέψης που βασίζεται στη μίμηση των πολλών και ο,τι διαφορετικό κατακρίνεται διότι καταρρίπτει τον μικρόκοσμο του ατόμου.
Η ενοχοποίηση της σεξουαλικότητας οδηγεί σε καταπίεση των ορμών ώστε όλοι οι άνθρωποι να ακολουθούν μία κοινή γραμμή (όποιος έχει τάσεις για εκτός γραμμής πράξεις "καλό θα ήταν να
μη τις εκφράσει γιατί θα δεχτεί την κοινωνική κατακραυγή"). Καταπιεσμένη και υποκριτική κοινωνία.
Όσο φθίνει αυτή η καταπίεση, έρχονται στην επιφάνεια οι ανθρώπινες ορμές (γι' αυτό είπα ότι ΑΝ πράγματι η ομοφυλοφιλία αναγνωρίζει έξαρση τα τελευταία χρόνια, καταλήγω στο συμπέρασμα της αμφι φύσης του ανθρώπου) και διαλύονται οι θεσμοί που βασίστηκαν σε αυτή την καταπίεση (γάμος κ.α.).
Ε ναι, ποιος ο λόγος να μιλάμε για σεξουαλική χειραγώγηση από τη στιγμή που ο άνθρωπος εδώ και χιλιάδες χρόνια μεγαλώνει σε συνθήκες που του επιτρέπουν να γίνει σκεπτόμενο ον, με διαυγή πνευματικό ορίζοντα, απαλλαγμένο από κάθε πράξη προσηλυτισμού.
Δε μου "καθεται" ως λογική επιλογη.
Γιατι να απολεσει αυτοβουλως ο ανθρωπος ενα τετοιο "διευθυντικο" δικαιωμα?
Να σεξουαλιζεται με τους παντες και τα παντα,ως ο γενικός γα..άω στη φύση?
"Διευθυντικά" δικαιώματα απολαμβάνουν οι λίγοι, οι σοφότεροι.
Μάλλον δεν είναι και πολύ ορθό σε ένα θέμα σαν αυτό να απευθύνεσαι στον "άνθρωπο" σαν ένα αυτόβουλο ον γιατί θαρρώ πως γνωρίζεις πολύ καλά ότι κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Αυτόβουλο θεωρείται μιας που κυριαρχεί έναντι των ζώων. Σε σχέση όμως με αυτά που δημιούργησε (δόγματα, αρχές, ηθική... ιδέες!), δεν είναι αυτόβουλο ον , αλλά υποταγμένο σε αυτά και σε όσους ξέρουν καλά να τα χειρίζονται.
-petros