Με πόση ευκολία θα αφαιρούσατε ανθρώπινη ζωή; Θα σας ταλάνιζαν οι ηθικοί ενδοιασμοί και το πνευματικό σας υπόβαθρο;
"Όχι δεν θα το έκανα, δεν θα πολεμούσα επειδή είμαι συνειδητά εναντίον της άρχουσας τάξης η οποία και θεωρώ ότι καταφεύγει σε πολέμους ως αποτέλεσμα της αδυναμίας συμβιβασμού των οικονομικών και πολιτικών παραγόντων, δηλαδή της άρχουσας τάξης της μίας χώρας με την άλλη".
Αυτό μπορούσε να το πει η πλειονότητα των Γερμανών και Γάλλων πολιτών που δεν ανήκαν στις ελίτ των χωρών τους καθώς και το Γερμανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα (SPD, αυτό δηλαδή που υπάρχει και σήμερα) το 1910.
Δεν ξέρω τι μεσολάβησε και οι ευρωπαίοι τρελάθηκαν το 1914. Κάτι θα τους έβαζαν στο ουίσκι. Πήγαν και πολέμησαν σε ένα πόλεμο που δεν τους αφορούσε και είχαν εντελώς άδικο, ΟΛΟΙ. Και μάλιστα πήγαιναν και χαρούμενοι νομίζοντας ότι υπερασπίζονταν κάτι. Ναι υπερασπίζονταν, τα συμφέροντα των οικονομικών κύκλων. Ειδικά το SPD δεν έκανε ούτε μια σοβαρή κίνηση αποτροπής του πολέμου (για την ακρίβεια με την στάση του υποστήριξε τον πόλεμο). Και μιλάμε για ένα κόμμα που προγραμματικά επιτίθονταν στον εθνικισμό, ιμπεριαλισμό και είχε σαν στόχο εγκαθίδρυση σοσιαλιστικών ιδέων...
Τι θέλω να πω: Σε στιγμές ειρήνης εγώ ο Έλληνας πολίτης δηλώνω απερίφραστα ότι θα κοίταζα καχύποπτα κάθε είδους πόλεμική σύρραξη και θα ήμουν έτοιμος να φύγω σε άλλη γη σε άλλα μέρη αν η χώρα μου έκανε ένα πόλεμο με επιθετικές τάσεις επηρεασμένος από ένα πνεύμα πασιφισμού ή θα ασκούσα κριτική και θα αρνιόμουν να πολεμήσω. Σε καιρό πολέμου τα ΜΜΕ/το σχολείο/η εκκλησία/οι γονείς μου, θα με έπειθαν για το δίκαιο του πράγματος και θα πήγαινα χαρούμενος να υπερασπιστώ την πατρίδα μου. Θα χαιρόμουν κιόλας μέχρι να μπλεχτώ σε μια μάχη μιας και πριν πας να βγάλεις τα κάστανα από την φωτιά όλα στον πόλεμο φαίνονται ρομαντικά, μετά προσγειώνεσαι. Συνήθως όσοι πάνε να πολεμήσουν έχουν στο μυαλό τους ηρωικές πράξεις αυτοθυσίας με ποιητικές προεκτάσεις στο όνομα της δικαιοσύνης και της προστασίας της εστίας τους. Όπως αναφέρεις και εσύ δεν υπάρχει πουθενά αίμα. Αφαιρούν δηλαδή το άβολο κομμάτι, ότι πρέπει να ξεκοιλιάσεις τον άλλο για να κερδίσεις.
Έχουν γίνει τα τελευταία 109 χρόνια αρκετοί πόλεμοι και συνήθως αυτοί που πήγαιναν να πολεμήσουν δεν ήταν ρομπότ στρατιώτες αλλά άνθρωποι που προέρχονταν από τις κατώτερες τάξεις ενώ οι μορφωμένοι δεν είχαν λιγότερο πάθος. Όλοι οι πόλεμοι ανεξαιρέτως είχαν δικαιολογίες που ο περισσότερος κόσμος τις πίστεψε και τις θεωρούσε ηθικά ορθές. Οπότε η αφαίρεση της ανθρώπινης ζωής ήταν φυσικό επακόλουθο.
Εγώ προσωπικά είμαι της άποψης που εξέφρασα στην αρχή, δεν υπάρχει δίκαιος και ηθκός πόλεμος, εξαιρετικά σπάνια μια χώρα κάνει επίθεση στην άλλη χωρίς να προκαλείται, και ακόμη σπανιότερα χωρίς να υπάρχει ο οικονομικός παράγοντας στην μέση. Επίσης, δεν έχω καμία όρεξη να υποστώ κακουχίες για να καθαρίσω ανθρώπους. Θεωρώ όμως ότι ίσως αλλάξει η άποψη μου και να γουστάρω να ξεκοιλιάσω Τουρκάκια όταν μου ζητηθεί σαν νομιμόφρων και εθνικόφρων Έλληνας πολίτης (βεβαίως, βεβαίως)...