Το «e-στεκι» και το “ E-steki. gr”,
Το εντελώς νέο που έχει να παρουσιάσει η εποχή μας είναι, το ότι έχει γίνει ολόκληρη η ανθρωπότητα, τελικά και χάρη του Διαδικτύου, ένα παγκόσμιο φόρουμ επικοινωνίας, διαβούλευσης και πληροφόρησης. Η Γη ολόκληρη, ένα πανανθρώπινο «E-steki», μικρό παράρτημα του οποίου και το “E-steki, gr” μας!
Αναμφίβολα, και μεταξύ άλλων, το Διαδίκτυο, όπως και τα « δια ζώσης» φόρα, δημιουργεί ομαδοποιήσεις. Η μία πάντως από τις σημαντικότερες διαφορές που παρουσιάζουν οι ομαδοποιήσεις του Διαδικτύου, σε σχέση με εκείνες των «ζωντανών» φόρουμʼς, είναι η απεριόριστη σχεδόν(; ) ποικιλία αναφορών των πρώτων, σε αντίθεση με τη συνήθως μονοδιάστατη αναφορικότητα των δεύτερων.
Υστερούν όμως, οι πρώτες σε σχέση με τις δεύτερες, ως προς το ζήτημα της «ζωντανής κοινωνικής επαφής».
Το ζήτημα της «ζωντανής επαφής» ως υστέρηση, εν πολλοίς είναι ακριβώς, και το βαθύτερο κίνητρο των πρώτων ιστορικών ανθρώπων( εκείνων δηλ. που πρωτο-άφησαν ενσυνείδητα ίχνη της παρουσίας τους στον Πλανήτη) να κοινωνούν μεταξύ τους, στη βάση κοινών αναφορών και επιδιώξεων. Η απουσία του άλλου, για τον άνθρωπο, ενέχει πάντα τον κίνδυνο εκδήλωσης συνδρόμων, μίας «άλλης εποχής», μίας «προϊστορίας». Ενέχει τον κίνδυνο, της «αγριότητας».
Κανονικά λοιπόν, η δια ζώσης επαφή των ανθρώπων, φαίνεται να προέρχεται, από μία κίνηση κάλυψης της απουσίας του άλλου, του «κενού». Και προφανώς, αυτή η κίνηση θα έπρεπε να είναι από «αγάπη». Με τι άλλο οι άνθρωποι μπορούμε να πούμε ότι γεμίζουμε το «κενό» μας με πληρότητα, αν όχι με αγάπη; Μόνον τότε υπάρχει η χαρά που δεν είναι «ευτυχία», αλλά εκδράμει και εναντίον κάθε ενδεχόμενης «δυστυχίας». Κι όμως, γυρίζουμε σήμερα το βλέμμα πέριξ και τι βλέπουμε; Οι «ζωντανές επαφές» μας, ολοένα και γίνονται πιο αποφευκτέες. Η δυστυχία των άλλων, μας έρχεται σαν κίνητρο, να διαφυλάξουμε την «ευτυχισμένη μοναξιά» μας. Ο δόλος μου, πρέπει να γίνει πιο επιτήδειος από εκείνο του κάθε εμπόρου, καθότι τα «μετρητά, με το σταγονόμετρο». Στα χρηματιστήρια, οι ύαινες θα φαίνονταν άγιες. Κι ο έρωτας- αχ αυτός ο έρωτας!- εστία τόσων και τόσων «λοιμώξεων»!
Όμως, και ενόψει αυτού του ζοφερού φόντου που παρουσιάζει η διαδικτυομένη μας ζωή, υπάρχει ένα μεγάλο ατού, στο «μανίκι» του Διαδικτύου, που θαρρώ πως αντικειμενικά θα μας οδηγήσει στο ξαναζωντάνεμα των «κοινωνικών επαφών», σε πιο «ειλικρινείς και ξεκαθαρισμένες βάσεις». Είναι η εξαιρετική δυνατότητα διαλόγου, «επί παντός επιστητού, αλλά και ιδιαίτερου». Υπʼ αυτή την έννοια, εκτιμώ, πως οι «e-γνωριμίες» θα αποτελέσουν (αν ήδη δεν αποτελούν) τον καταλύτη εμφάνισης νέων μορφών και τρόπων, για τη δια ζώσης συνεύρεση των ανθρώπων. Γιατί πάντα θα υπάρχει, έστω ένα «επίλοιπο» μεταξύ μας, που θα διατηρεί ισχυρή τη μνήμη, από τις συνέπειες της «προϊστορικής τάξης πραγμάτων»!
