βέβαια μπορείς μέσω facebook να κρατήσεις επαφή με παλιούς συμμαθητές σου
εγώ εκέι βρήκα πολλούς παλιούς φίλους που είχαμε χάσει επαφή και μια χαρά βγήκαμε μαζί

δν είναι μόνο τσάτ η υπόθεση

με τους θείους και τα ξαδέρφια μου που είναι μακριά μια χαρά επικοινωνώ
δν είναι κάτι που επικροτώ αλλά όσο να ναι μέσω αυτού έχω κρατήσει αρκετές επαφές
Ναι, οκευ ετσι, ανταλλαξες και ενα τηλεφωνο με τα παιδια. Ειπατε πεντε κουβεντες κει, αλλες δεκα στο τηλ αλλες διακοσιες απο κοντα. Ετσι να το δεχτω. Πως τους εψαχνες και ηθελες να τους βρεις-και τους συγγενεις- και το βρηκες
σα μεσο, αφου και οι συγγενεις ειναι μακρια, φυσικα και ειναι πολυ ωραιο μεσο επικοινωνιας και οικονομικο.
Και μια φιλη μου που χει φεισμπουκ και το χρησιμοποιει ανωδυνα και ξερει που παν τα τεσσερα, διοργανωσε συγκεντρωση λυκειακη μεσω του σαιτ. Μια χαρα!
Αλλα εχει καταντησει αηδια
το νυφοπαζαρο και η δημοσια εκθεση!(τα παιχνιδια δεν τα υπολογιζω, ειναι ανωδυνα και σιγα το πραμα, παιχνιδακια ειναι).
Τα εν οικω μη εν δημω. Ειναι η μεγιστη ξεφτιλα!!! Κι ενταξει εχεις ενα προβλημα, ελα πες το, αν μπορουμε οι
απλοι ανθρωποι σαν εσενα, να σε βοηθησουμε, αλλα μη το παρακανεις και
καθε σου συναισθημα και καθε σου προσωπικη στιγμη τα γελοιοποιεις, δημοσιευοντας τα. Το κανεις μια να το καταλαβω, δυο να το καταλαβω να σπευσω να ενισχυσω, τρεις?? τεσσερεις?? Μηπως τα θες?
Βαζεις και τη φωτο σου φατσα φορα, και τελικα ελα πες μου -τι κρατας για σενα και την ψυχη σου? Τι ειναι η ψυχη σου να τη πετας στο κοσμο(στα σκυλια δηλαδη) που δε σαγαπαει, δε σε ξερει, δε σε νοιαζεται?!!
Απο τους 200 ποιοι ειναι οι φιλοι οι πραγματικοι? Εδω και στην πραγματικοτητα οι φιλοι ειναι μετρημενοι στο ενα χερι και αν... εκει θαχεις περισσοτερους? Ποιος εισαι?
Θρηνει με τον πονο σου ο καθε ''φιλος'' (και καλα) και μολις κλεινει ο υπολογιστης γελα με τα χαλια σου(λες κι αυτος ειναι καλυτερος αφου ασχολειται, τελος παντων)
Κι αντε μετα να τους μαζεψεις με τοσα ψυχολογικα που εχουν γινει διπλασια με τη συγχυση που επικρατει.
Φυσικα δεν αναφερομαι σε ολους οσους εχουν φεισμπουκ αλλα στην πλειοψηφια που ξημεροβραδιαζεται εκει μεσα
χωρις λογο.
Πχ εγω τωρα, ειμαι εδω μεσα, αυτη τη στιγμη για εναν λογο. Να διαβασω τυχον νεα θεματα, να μαθω κατι παραπανω που ειπωθηκε για ενα θεμα που βρισκω ενδιαφερον(πχ θρησκεια η συναυλιες η οτιδηποτε καθε φορα) και να γραψω μια αποψη για κατι. Πανω στη ορεξη, θεληση μου αυτη και στον χρονο που θα διαθεσω, θα επισυναψω ενα τρακ οφ δε ντευ, θα πω πεντε κουβεντες μαζι σας αν σας εχω συμπαθησει με το περασμα του χρονου. Κι ακου μπερπ, αν ειναι αμοιβαια τα αισθηματα, θα θελησω μια μερα να σε γνωρισω να τα λεμε απεξω, να παμε ενα σινεμα, να φαμε καμια πιτσα. Μπορει τελικα να γινουμε οι πιο αχωριστες φιλες. Καταλαβαινεις τι θελω να πω? Υπαρχει λογος, ετσι?
Εκει να κατσεις ποσο? Μια ωρα να τα πεις με τους φιλους? Εκτος αν πιασεις καμια φιλοσοφικη συζητηση και σας παρει το πρωι. Ωραια, να το καταλαβω κι αυτο.
Αλλα και την αλλη μερα? Και την παραλλη? 12 ωρες? Ημαρτον!
Επισης, δεν ισχυει μονο για το φεισμπουκ αλλα
για παντου αυτη μου η αντιληψη, μεσα απο διαφορες εμπειριες προσωπικες κι οχι απο απλη συσσωρευμενη γνωση μεσω του μπλα μπλα των γυρω γυρω κι οσα παιρνει το αυτι.