Λιγότερα πνευματικά δικαιώματα, περισσότερη δημιουργικότητα

[Isiliel]

Σας έχει τύχει να παρακολουθήσετε βίντεάκι στο youtube όπου ο ήχος είναι κομμένος λόγω πνευματικής ιδιοκτησίας;
Ακούσατε για τα site υποτίτλων που έκλεισαν πριν λίγο καιρό λόγω ποινικών διώξεων;...
Τώρα, δείτε αυτό:
​

Ο Λάρυ Λέσιγκ για το νόμο και πώς αυτός καταπνίγει τη δημιουργικότητα

​

Διαπρεπής δικηγόρος του διαδικτύου και καθηγητής νομικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Στάνφορντ, ο Λάρυ Λέσιγκ παρουσιάζει μια νέα θεώρηση απέναντι στα πνευματικά δικαιώματα και τη δημιουργικότητα.

Με φρέσκιες ιδέες πάνω στο χώρο της σύγχρονης νομοθεσίας, ο Λάρυ Λέσιγκ, ιδρυτικό στέλεχος των Αδειών προστασίας πνευματικής ιδιοκτησίας CREATIVE COMMONS (CC) προσεγγίζει το θέμα με γνώμονα τη δημιουργικότητα και το πολιτιστικό μέλλον της ανθρωπότητας.

Η Creative Commons (CC) είναι μια μη κερδοσκοπική οργάνωση αφιερωμένη στην επέκταση του εύρους των πνευματικών έργων που είναι διαθέσιμα για να βασιστούν σε αυτά και άλλα έργα και να μοιραστούν νόμιμα. Η οργάνωση έχει εκδώσει διάφορες άδειες πνευματικών δικαιωμάτων γνωστές ως άδειες Creative Commons. Αυτές οι άδειες επιτρέπουν στους δημιουργούς να δηλώσουν εύκολα ποια δικαιώματα διατηρούν, και ποια δικαιώματα παραμερίζουν προς όφελος άλλων δημιουργών. (πηγή)

Σκοπός του συστήματος των αδειών CREATIVE COMMONS δεν είναι η ανατροπή ή κατάργηση της πνευματικής ιδιοκτησίας, αλλά ο επαναπροσδιορισμός των κανόνων της και η δημιουργία νέας ισορροπίας δημιουργών, χρηστών και έργων πνευματικής ιδιοκτησίας με βάση τις αρχές του Διαδικτύου. (πηγή)

Χαρακτηριστικά ο Λέσιγκ αναφέρει:

[...]Αλλά ας τελειώσω με κάτι που θεωρώ πολύ πιο σημαντικό, πολύ πιο σημαντικό απ' τις επιχειρήσεις. Το πως όλα τα προηγούμενα αφορούν τα παιδιά μας. Πρέπει να καταλάβουμε ότι είναι διαφορετικά από εμάς. Εμείς φτιάχναμε κασέτες με διάφορα τραγούδια, αυτά κάνουν ρεμίξ μουσικής. Εμείς βλέπαμε τηλεόραση, αυτά δημιουργούν την τηλεόραση.

Η τεχνολογία τα έχει κάνει διαφορετικά και βλέποντας τι μπορεί να κάνει η τεχνολογία πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι δεν μπορεί κανείς να σκοτώσει το ένστικτο που γεννά η τεχνολογία.

Μπορούμε μόνο να το ποινικοποιήσουμε. Δεν μπορούμε να αποτρέψουμε τα παιδιά μας από το να τη χρησιμοποιούν. Μπορούμε μόνο να την καταστήσουμε παράνομη. Δεν μπορούμε να κάνουμε τα παιδιά μας παθητικά ξανά. Μπορούμε μόνο να τα κάνουμε "πειρατές."

Και είναι καλό αυτό;

Ζούμε σε μια περίεργη εποχή, σαν την εποχή των απαγορεύσεων, όπου σε διάφορες πτυχές της ζωής μας ζούμε συνεχώς ενάντια στον νόμο. Συνηθισμένοι άνθρωποι που ζουν ενάντια στον νόμο και αυτό είναι που εγώ -εμείς- κάνουμε στα παιδιά μας. Ζουν τη ζωή τους γνωρίζοντας ότι παρανομούν. Η συνειδητοποίηση αυτού είναι εκπληκτικά διαβρωτική,εκπληκτικά εκφαυλιστική.

Σε μια δημοκρατία οφείλουμε να κάνουμε κάτι καλύτερο, τουλάχιστον γι αυτά, αν όχι για το άνοιγμα προς τις επιχειρήσεις.

Μετάφραση: Κωνσταντίνος Στυλιανού
TEDlink
CC Creative Commons στα Ελληνικά

Περισσότερες ομιλίες από το TED, μπορείτε να βρείτε εδώ.​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Σας παραθέτω τα δύο video που παρουσίασε ο ομιλητής από το youtube.
Δείτε τα πριν κατέβουν λόγο πνευματικών δικαιωμάτων.
Το πρώτο δυσκολεύτηκα να το εντοπίσω αφού έπεφτα στο γνωστό μήνυμα του Youtube: This video is not available in your country due to copyright restrictions.

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Άλλη μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα ομιλία του TED, μ' έναν πολύ καλό ομιλητή. Πραγματικά ο οργανισμός αυτός έχει την ικανότητα ν' ανοίγει νέους ορίζοντες στον τρόπο που σκεφτόμαστε...

Μιας όμως και βρισκόμαστε στο νομικό μας φόρουμ, θα ήθελα να σημειώσω ένα πολύ ενδιαφέρον απόσπασμα από την παραπάνω ομιλία, το οποίο δεν έχει στενή σχέση με το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων και μόνο, αλλά επεκτείνεται σ' ενδιαφέροντες συλλογισμούς σε σχέση με το νομικό σύστημα και την ποιότητα της δημοκρατίας στις φιλελεύθερες δυτικές κοινωνίες, Μέκκα των οποίων υποτίθεται ότι είναι η Αμερικανική Δημοκρατία:

Οι νομοθέτες είναι διεφθαρμένοι. Και δεν εννοώ ότι δωροδοκούνται για να αποτρέψουν την πραγματική αλλάγη, αλλά ότι οι συνθήκες άσκησης επιρροής που ελέγχουν το πως λειτουργεί το Κονγκρέσο συνεπάγονται ότι οι νομοθέτες δεν θα αντιληφθούν το πρόβλημα παρά μόνο όταν είναι πολύ αργά για να διορθωθεί

Νομίζω πως αρκετά συγκαλυμμένα, ωστόσο αρκετά αιχμηρά, ο ομιλητής θέτει ένα ευρύτερο ζήτημα λειτουργίας των θεσμών. Όταν οικονομικά συμφέρονται ασκούν επιρροή στον τρόπο λειτουργίας του Κονγκρέσου (ή της όποιας Βουλής της εκάστοτε χώρας), αυτό το κάνουν φυσικά προς την κατεύθυνση της διατήρησης των συμφερόντων της σήμερον, αδιαφορώντας για τις ανάγκες της επαύριον. Το αποτέλεσμα είναι πως παρατηρείται μια τεράστια αδράνεια στην εξέλιξη των νομικών συστημάτων, τα οποία αδυνατούν ν' αφουγκραστούν τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας και να προλάβουν τις εξελίξεις. Η ρυθμιστική λειτουργία του δικαίου μερολειπτεί υπέρ της διατήρησης κατεστημένων αντιλήψεων, όσο κι αν αυτές δεν ανταποκρίνονται πλέον στην κοινή λογική, στο πλαίσιο που τη μεταθέτουν οι νέες ανακαλύψεις.

Με δεδομένο ότι η κοινωνία μας στηρίζεται ισχυρά στην παραγωγή καινοτομίας, με εξοντωτικά γρήγορους συχνά ρυθμούς και ότι η γενιά μας έχει βιώσει μέσα στο χρόνο ζωής της, αλλαγές που σε προηγούμενους αιώνες θα χρειάζονταν δέκα και πλέον γενεές για να συμβούν, δημιουργείται ένα δυσεπίλυτο πρόβλημα: Οι λύσεις στα σημερινά προβλήματα, οι οποίες προκύπτουν από την καινοτομία και τον οραματισμό των νεότερων γενεών, θα συναντούν πάντα τεράστια αντίσταση ώστε να νομιμοποιηθούν και να διαποτίσουν το κοινωνικό γίγνεσθαι, σε μια εποχή οριακή για τον πολιτισμό μας, όπου τα παγκόσμια προβλήματα απαιτούν λύσεις ΕΔΩ και ΤΩΡΑ. Μια νομοθετική εξουσία λοιπόν, στην οποία ασκείται αποφασιστική επιρροή από οικονομικά συμφέροντα, μοιραία θα κινηθεί προς αυτήν την κατεύθυνση, όταν θα είναι πλέον πολύ αργά.

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Λάρυ Λέσιγκ αναφέρει ότι ο εξτρεμισμός της μίας πλευράς προκαλεί τον εξτρεμισμό της άλλης και πως η κατάσταση προτρέπει τα νέα παιδιά να μην έχουν πια εμπιστοσύνη στην ίδια την έννοια του Νόμου. Υπογραμμίζει μάλιστα τον διαβρωτικό και εκμαυλιστικό ρόλο που παίζει μια τέτοια αντίληψη.

Τελικά, πόσο δημοκρατική είναι μια κοινωνία, της οποίας η νομοθετική εξουσία είναι διαβρωμένη από εταιρικά συμφέροντα, που ασκούν αποφασιστική επιροή στην άσκηση και την κατεύθυνση της εξουσίας αυτής;

Δεν αποτελεί αυτό ένα εγγενές μειονέκτημα του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος, όπως είναι σήμερα διαθρωμένο; Δεν θα πρέπει επιτέλους να του γίνει κριτική, όχι όμως με αντίβαρο τις κομουνιστικές θεωρήσεις, αλλά τη λογική του νέου αιώνα;

Με ποιους τρόπους θα μπορούσαν (και θα έπρεπε) οι πολίτες ν' αναλάβουν δράση, έτσι ώστε να απαιτήσουν από το Δίκαιο να γείρει την πλάστιγγά του προς την κατεύθυνση της εξυπηρέτησης των αναγκών της κοινωνίας κι όχι εκείνων των εταιρειών; Πότε επιτέλους η κοινή λογική θα κυριαρχήσει στο νομικό μας σύστημα;

Θεωρώ, ευκαιρίας δοθείσης από τις προσφάτως προκυρηχθείσες εκλογές, ότι η συμμετοχή στα κοινά, πόρω απέχει από την απλή άσκηση του δικαιώματος της ψήφου, η οποία το μόνο που παρέχει στους πολίτες είναι η διαιώνιση του εναγκαλισμού των δημοκρατικών λειτουργιών με τα εταιρικά συμφέροντα, ερήμην των ιδίων. Ο ενεργός πολίτης του 21ου αιώνα πρέπει πρώτα να σκέφτεται ελεύθερα και κατόπιν να δρα ενεργά...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Αν δεν έχετε δει ακόμη το παραπάνω video, νομίζω ήρθε η ώρα να το κάνετε!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rascal_gd]

Νομιζω ηταν η πιο ενδιαφερουσα και πιο διαφωτιστικη ομιλια απ'αυτες που εχω παρακολουθησει μεχρι στιγμης απ'το TED (χωρις να πεφτει στα βαθεια νερα οπως αλλες)με ξεκαθαρη και ευνοητη προσεγγιση του θεματος!!


Μια ελευθερια που προσφερει το συστημα την οποια αναιρει την ιδια στιγμη και την ξαναπαιρνει πισω. Αυτο μπορει να κρυβει ακομα πιο δυσαρεστες εκπληξεις για το ιδιο το συστημα μας και χειροτερες αντιδρασεις μετεπειτα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

Ωραία το είδα το videaki και; Ποια είναι η συζήτηση δεν κατάλαβα...

Αν εγώ π.χ. εδώ πέρα κάνω μια αναφορά σε ένα torrent που βρήκα στο net για μια ταινία και δώσω το link, θα πέσουν οι moderators του site να με φάνε! Θα κάνουν καλό ή κακό; Εγώ τι θα έχω κάνει ο κακομοίρης….ένα απλό ʽrecreationʼ του πολιτισμού!

Ότι οι νόμοι φτιάχνονται για να βολεύουν τον κόσμο των επιχειρήσεων νομίζω ότι είναι προφανές. Τι μας κάνει όμως να πιστεύουμε ότι η Κοινωνία Πολιτών του Great Xaos θα απαιτήσει να γείρει το Δίκαιο την πλάστιγγα στις ανάγκες της κοινωνίας; Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ΠΟΤΕ των ΠΟΤΩΝ! Γιατί απλούστατα έχει περάσει ότι οι ίδιες οι επιχειρήσεις είναι κομμάτι της κοινωνίας! Παλιά λέγαμε, ότι οι ʽκακιέςʼ επιχειρήσεις είναι οι πολυεθνικές, τώρα δεν το λέμε ούτε αυτό γιατί….οι πολυεθνικές δίνουν τόσες μα τόσες δουλειές!

Εγώ πάντως δεν πιστεύω ότι κάποιος στην ελληνική πολυεθνική εταιρεία που δουλεύω πρόκειται ποτέ να αγωνιστεί για ένα δίκαιο διαφορετικό από αυτό που εξυπηρετεί την ίδια την εταιρεία. Ποτέ όμως, ίσα ίσα, θα κάνανε το σκατό τους παξιμάδι για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά της. Αν ρωτήσεις π.χ. έναν που δουλεύει στη Disney θα σου πει – με πάθος κιόλας – ότι καλά κάνανε και κλείσανε τα site με τους υπότιτλους.

Σε αυτό ακριβώς το κομμάτι έχει ίσως κάποια αξία η τοποθέτηση του Λάρυ. Προσπαθεί μέσα από το σύστημα να μας πείσει ότι αυτό το ʽrecreationʼ δημιουργεί ανταγωνισμό, γεννάει καινούργια μπίσνα. Η διάκριση, προσωπική χρήση ελεύθερη – στην επαγγελματική πληρώνεις, θα μπορούσε να σημαίνει για παράδειγμα, αφήνω τον κόσμο να φτιάχνει ελεύθερα δικούς του υπότιτλους, του δίνω μάλιστα και εργαλεία με τη σφαγίδα μου, αλλά ζητάω από το site να πληρώσει δικαιώματα ανάλογα με τον αριθμό των downloads, αν και εφόσων αν λειτουργεί κερδοσκοπικά.

Και στο τέλος μας λέει «αν όχι για το άνοιγμα προς τις επιχειρήσεις, να κάνουμε κάτι για τα παιδιά μας»! Πείτε με κυνικό αν θέλετε αλλά εγώ ούτε συγκινήθηκα ούτε κατάλαβα και γιατί ήρθε η ύστατη ώρα να δω αυτό το video! Ούτε επίσης γιατί πρέπει να γελάσω Χριστουγεννιάτικα με τον τσίτσιδο Χριστό που τραγουδάει σαχλοπόπ. Παπατζιλίκια με σκοπό τον εντυπωσιασμό του κοινού του (Θεέ μου λατρεύω το χειροκρότημα!)

Ξέρετε πόσες μη κερδοσκοπικές οργανώσεις δουλεύουν για το καλό μας;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

ούτε κατάλαβα και γιατί ήρθε η ύστατη ώρα να δω αυτό το video!

Η δημοσίευσή μου, περιέχει link που οδηγεί σε σημερινή ανακοίνωση του e-steki και αφορά την παράθεση μουσικών video από το youtube.

Και στο τέλος μας λέει «αν όχι για το άνοιγμα προς τις επιχειρήσεις, να κάνουμε κάτι για τα παιδιά μας»!

Ο Λάρυ δεν είπε καθόλου αυτό, ή τουλάχιστον υπάρχει και μια δεύτερη ερμηνεία. Επιμένουμε (νομοθετικά τουλάχιστον) να διευθετούμε το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων με νόμους του παρελθόντος.
Μα δεν έγινε προφανές μέχρι σήμερα ότι με τις απαγορεύσεις δεν γίνεται τίποτα;

Αυτό που είπε ο Λάρυ είναι ότι οι νέοι κρατούν σήμερα στα χέρια τους την τεχνολογία και είναι κομμάτι της καθημερινότητάς τους. Τους ανοίξαμε ένα δρόμο τον οποίο πλέον δεν μπορούμε να κλείσουμε. Ευτυχώς!

Μέχρι στιγμής δε φαίνεται να μπορεί να σταματήσει κάτι την ελεύθερη διακίνηση "των έργων της διάνοιας" στο διαδίκτυο.
Στο ίντερνετ (τουλάχιστον) είναι φανερό ότι όπου κλείνει μια πόρτα ανοίγει μια ....backdoor

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[parafernalia]

Χωρίς να ξέρω απόλυτα φυσικά, συνεχίζω να αμφισβητώ τις αγνές προθέσεις αυτών των κυρίων....

Και τι έγινε αν τα παιδιά μας κινούνται στην παρανομία...

"Αλήτη με είπες μια βραδιάαα"!!

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ομιλία για την πνευματική ιδιοκτησία θα δώσει στην Αθήνα ο Ρίτσαρντ Στόλμαν

Ο Ρίτσαρντ Στόλμαν, ιδρυτής του προγράμματος GNU και γνωστότερος υπέρμαχος του κινήματος του ελεύθερου λογισμικού, θα δώσει ομιλία στην Αθήνα την Παρασκευή 28 Μαΐου, με θέμα Η Πνευματική Ιδιοκτησία κατά της Κοινότητας.

Η ομιλία του Στόλμαν στη Σχολή Καλών Τεχνών εντάσσεται στο πλαίσιο του Διεθνούς Αντιεξουσιαστικού Φεστιβάλ της Εφημερίδας Βαβυλωνία (BFEST 2010).

Ο Αμερικανός προγραμματιστής Ρίτσαρντ Στόλμαν, σήμερα 57 ετών, ξεκίνησε το 1983 το Πρόγραμμα GNU για την ανάπτυξη ενός δωρεάν λειτουργικού συστήματος βασισμένου στο Linux. Ήταν γενικότερα πρωτεργάτης και ακτιβιστής του κινήματος ελεύθερου λογισμικού και το 1985 δημιούργησε το Ίδρυμα Ελεύθερου Λογισμικού.

Ο Στόλμαν επινόησε επίσης την έννοια του copyleft (κατ' αντιστοιχία με το copyright), το οποίο αφορά τη χρήση της νομοθεσίας για τα πνευματικά δικαιώματα με στόχο την πιο ελεύθερη διανομή αντιγράφων.

Μία ώρα πριν από την ομιλία του στις 6 το απόγευμα θα προηγηθεί εργαστήριο του Δικτύου για την Ψηφιακή Απελευθέρωση με θέμα Ιδιωτικά Δικαιώματα ή Ελεύθερη Πρόσβαση στη Γνώση;

Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για τη θέση του Stallman σε ό,τι αφορά τα πνευματικά δικαιώματα, από το video που ακολουθεί:

[gvideo=-2991926848094761035]Copyright vs Community[/gvideo]
(με ελληνικούς υπότιτλους)
​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Bill]

Τα συναισθήματα που μου αφήνει όλο αυτό το θέμα είναι ανάμεικτα.

Από τη μια είναι λίγο αστείο να προσπαθείς να περιορίσεις τη δημιουργικότητα σε θέματα όπως αυτά με τη μουσική στα video, ή με τη δημιουργία υποτίτλων από τη στιγμή μάλιστα που έχουν μη κερδοσκοπικό χαρακτήρα.
Εξάλλου υπάρχουν πάντα "παραθυράκια" ώστε να μην θεωρείται αντιγραφή κάποιο τραγούδι.
Πχ στα μπουζούκια, τα τραγούδια που λένε δεν θεωρούνται ότι παραβιάζουν τα πνευματικά δικαιώματα γιατί η μουσική δεν είναι η ίδια με αυτή που προστατεύεται.

Στο θέμα του ελεύθερου λογισμικού όπου έχεις πρόσβαση στον κώδικα και μπορείς να τον τροποποιήσεις, από πλευρά ανάπτυξης και μάθησης είναι πάρα πολύ καλό. Κάτι χτισμένο πάνω σε αυτή τη φιλοσοφία έχει αποδοχή και βοηθάει πολύ στη μελέτη του το γεγονός ότι μπορείς να δεις τον κώδικα του.

Από την άλλη για λογισμικά που έχουν βαθμό ελευθερίας 0, δηλαδή μπορείς μόνο να τρέξεις τον κώδικα, οκ τα κράζουν, αλλά πρέπει να βρουν τρόπο και αυτοί οι developers να έχουν κάποια έσοδα για να ζήσουν.
Εταιρείες που προωθούν το ελεύθερο λογισμικό χρηματοδοτούν τις ομάδες που το αναπτύσσουν, όπως η Google για παράδειγμα, αλλά και πάλι αυτή έχει έσοδα από άλλες πηγές κι έτσι μπορεί να υποστηρίζει το ελεύθερο λογισμικό.

Ή τέλος ας προωθήσουν το ελεύθερο λογαριασμό και ας χρεώνουν μόνο την υποστήριξη ώστε να υπάρχουν έσοδα.
Το θέμα χωράει αρκετή συζήτηση, αλλά είναι καθαρά θέμα τί από τα δύο προτιμάει κάποιος.
Κάτι κλειστού κώδικα που προστατεύεται, έχει αναπτυχθεί από συγκεκριμένο αριθμό προγραμματιστών και το πληρώνεις για να το χρησιμοποιήσεις ή κάτι ανοιχτού κώδικα, όπου μπορεί να συμμετάσχει ο καθένας και τα έσοδα τα έχουν από αλλού.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Τζοάννα Μπλάκλεϊ: Μαθήματα από την ελεύθερη κουλτούρα της μόδας

Η νομοθεσία περί της πνευματικής ιδιοκτησίας που περικλείει ασφυκτικά την βιομηχανία του θεάματος, της μουσικής και του λογισμικού, μετά βίας αγγίζει τη βιομηχανία της μόδας ...και η μόδα επωφελείται απ' αυτό σε πωλήσεις και καινοτομίες.
Η έλλειψη νομοθεσίας περί πνευματικών δικαιωμάτων στη μόδα, είναι ο παράγοντας που ενισχύει τη δημιουργικότητα της, ισχυρίζεται η Τζοάννα Μπλάκλεϊ η οποία μελετά τον αντίκτυπο των μέσων μαζικής ενημέρωσης και ψυχαγωγίας στον κόσμο μας.
Ως αναπληρώτρια διευθύντρια του Norman Lear Center -Ομάδα προβληματισμού (think tank) του Πανεπιστημίου της Νότιας Καλιφόρνια- η Johanna Blakley ξοδεύει μεγάλο μέρος του χρόνου της διερευνώντας πώς οι τρόποι ψυχαγωγίας μας αλληλεπιδρούν με τους πολιτικούς, εμπορικούς και κοινωνικούς μας θεσμούς.

Στο TEDxUSC 2010, μιλά για όσα μπορούν να μάθουν οι βιομηχανίες της δημιουργίας, από την ελεύθερη κουλτούρα της μόδας.

​

Τα εννοιολογικά ζητήματα είναι σπουδαία όταν μιλάμε για δημιουργικότητα και ιδιοκτησία και επιτρέψτε μου, δεν θέλουμε να τα παραδώσουμε στα χέρια των δικηγόρων. Είναι έξυπνοι. Ζω με έναν. Είναι ο φίλος μου. Αλλά θέλουμε μια διεπιστημονική ομάδα ανθρώπων να τα μελετήσει, και να προσπαθήσει να βρει ποιο είναι το μοντέλο ιδιοκτησίας στον ψηφιακό κόσμο, που θα οδηγήσει σε περισσότερη καινοτομία. Η πρότασή μου είναι πως η μόδα μπορεί να είναι μια καλή αφετηρία για την εύρεση ενός τέτοιου μοντέλου για τις δημιουργικές βιομηχανίες του μέλλοντος.

~Johanna Blakley
​

tedlink
Norman Lear Center


​

Τις διαφάνειες που παρουσιάστηκαν στην ομιλία της, μπορείτε να δείτε στο συνημμένο που ακολουθεί:
​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Η άποψη της YouTube για την κατοχύρωση των πνευματικών δικαιωμάτων


Μετάφραση: Χριστίνα Βλαχάκη

Η Μάργκαρετ Γκουλντ Στιούαρτ, επικεφαλής της λεγόμενης «εμπειρίας χρηστών» (user experience) στο YouTube, μιλά για το πώς η δημοφιλέστερη ιστοσελίδα καταχώρησης βίντεο, συνεργάζεται με τους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων (όπως οι δισκογραφικές εταιρίες), και τους δημιουργούς, για την προώθηση (στην καλύτερη των περιπτώσεων) ενός «δημιουργικού οικοσυστήματος» ψηφιακών δικαιωμάτων στο οποίο όλοι κερδίζουν.

Στην πεντάλεπτη αυτή ομιλία, η Στιούαρτ παρουσιάζει το ισχυρό εργαλείο που χρησιμοποιεί η Youtube για να συγκρίνει κάθε βίντεο που ανεβαίνει στους διακομιστές της, με μια βάση δεδομένων που αποτελείται από υλικό που εμπίπτει στη νομοθεσία περί πνευματικών δικαιωμάτων:

Συγκρίνουμε κάθε τι που ανεβαίνει με όλα τα αρχεία αναφοράς που έχουμε στη βάση δεδομένων μας. Αυτός ο χάρτης θερμότητας θα σας δείξει πώς δουλεύει ο "εγκέφαλος" του συστήματός μας. Εδώ βλέπουμε το αρχείο αναφοράς το οποίο συγκρίνεται με το περιεχόμενο που δημιουργεί ο χρήστης. Το σύστημα συγκρίνει κάθε στιγμή ενός βίντεο με το αρχικό για να δει εάν κάπου ταιριάζουν. Αυτό σημαίνει ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε ομοιότητες ακόμα και εάν το χρησιμοποιούμενο αντίγραφο είναι μόνο ένα μέρος του αρχικού αρχείου, παίζει σε πιο αργή ταχύτητα και έχει χαμηλότερη ποιότητα ήχου και εικόνας. Και αυτό το κάνουμε κάθε φορά που ένα βίντεο ανεβαίνει στο YouTube. Αυτό σημαίνει πάνω από 20 ώρες βίντεο κάθε λεπτό. Όταν βρίσκουμε ομοιότητα εφαρμόζουμε την πολιτική που ο ιδιοκτήτης δικαιωμάτων έχει ορίσει.

​

Η Στιούαρτ, παρουσιάζει επίσης την ελαστική πολιτική της Sony, που επιτρέποντας την ανάρτηση βίντεο με δικό της περιεχόμενο, κερδίζει από την έμμεση διαφήμιση:

Έτσι λοιπόν το βίντεο του γάμου τους παίχτηκε πάνω από 40 εκατομμύρια φορές. Και η Σόνυ αντί να μπλοκάρει, επέτρεψε το βίντεο να παιχτεί. Επίσης έβαλαν και διαφήμιση πάνω του και έβαλαν σύνδεσμο προς το iTunes. Και το τραγούδι, ήδη 18 μήνες σε κυκλοφορία ξανανέβηκε στην τέταρτη θέση των iTune τσαρτ. Οπότε η Σόνυ έχει όφελος και από τα δυο. Ενώ, η Τζιλ και ο Κέβιν, το χαρούμενο ζευγάρι, όταν γύρισαν από το ταξίδι του μέλιτος ανακάλυψαν ότι είχε γίνει χαμός με το βίντεο τους. Τους κάλεσαν σε διάφορες εκπομπές και τους δόθηκε η ευκαιρία να κάνουν κάτι. Το βίντεο τους έφερε 26.000 δολάρια από δωρεές που τα πρόσφεραν για την καταπολέμηση της οικογενειακής βίας.

​

Τέλος η Στιούαρτ, παροτρύνει τους κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων, να επιλέγουν με προσοχή τις απαγορεύσεις που επιλέγουν για το περιεχόμενό τους:

Σκεφτείτε όμως προσεκτικά τις πολιτικές που αποδίδετε στο περιεχόμενό σας. Εάν απλά μπλοκάρετε οποιαδήποτε επαναχρησιμοποίηση θα χάσετε νέες καλλιτεχνικές εκφράσεις, καινούριο κοινό, νέα κανάλια διανομής και νέες πηγές εσόδων.
​

tedlink

H Μάργκαρετ Γκουλντ Στιούαρτ έκανε πρόσφατα την επίβλεψη του επανασχεδιασμού των σελίδων του YouTube.
Ήρθε στη YouTube μετά από δύο χρόνια στη Google, όπου ήταν επικεφαλής του τμήματος έρευνας και αναζήτησης καταναλωτικών προϊόντων.


​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Ομιλία για την πνευματική ιδιοκτησία θα δώσει στην Αθήνα ο Ρίτσαρντ Στόλμαν

Μπορείτε να πάρετε μια ιδέα για τη θέση του Stallman σε ό,τι αφορά τα πνευματικά δικαιώματα, από το video που ακολουθεί:

[gvideo=-2991926848094761035]Copyright vs Community[/gvideo]
(με ελληνικούς υπότιτλους)
​

Δεν ξέρω γιατί δεν λειτουργεί πια το βιντεάκι, πάντως όποιος ενδιαφέρεται, μπορεί να το δει εδώ: https://video.google.com/videoplay?docid=-2991926848094761035

Πολύ επίκαιρη η συζήτηση αυτή σήμερα λόγω της κινητοποίησης εναντίον των SOPA/PIPA.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Σας ενδιαφέρει

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[смертной пилюле]

Να συνταυτιστώ κι εγώ με τις κυρίες και τους κυρίους.
Ο τζιμάκος, νομίζω το είπε απλοϊκότερα
και κατευθείαν στην καρδιά:

ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ
ΓΙΑΤΙ ΔΙΑΔΙΔΕΙ ΤΗ ΜΟΥΣΙΚΗ.

Κυριότερο απόσπασμα:

Για τη μουσική βιομηχανία και αν η πειρατεία σκοτώνει τη μουσική:

Όχι δεν σκοτώνει, αυτά είναι γελοιότητες.
Οι δισκογραφικές εταιρείες σκοτώνουν τη μουσική.
Ο καπιταλισμός σκοτώνει τη μουσική.
Οι πειρατές μια χαρά κάνουν. Εγώ θυμάμαι ότι ο πρώτος μου δίσκος,
που είχε και μεγάλη εμπορική επιτυχία είχε κυκλοφορήσει σε 36 διαφορετικές εκδόσεις
από τσιγγάνους, γύφτους, πειρατές, μαύρους, Νιγηριανούς...
Τα έχω μαζέψει όλα αυτά και είμαι περήφανος που τα έχω.
Αυτοί οι άνθρωποι διαδώσανε τη μουσική μου.
Από τους εκδοτοκωστόπουλους καταστράφηκε, οι οποίοι θεωρήσανε
ότι η δική μας η δουλειά πρέπει να δίνεται τζάμπα, να πετιέται.
Μάλιστα μαθαίνω ότι τα cd κάνουν πολύ καλή δουλειά στο μπαλκόνι
για τα περιστέρια.

Με βρίσκει απόλυτα σύμφωνο.
Οι έντεχνες δημιουργίες είτε λογοτεχνικές είτε μουσικές,
βγαίνουν απο μια κοινή πηγή η οποία ανήκει σε όλους.
Οι δημιουργοί απλώς έχουν την ικανότητα να αντλούν απο αυτή την πηγή.
Μπράβο τους. Και επιτέλους να σταματήσουμε να μπερδεύουμε
το έντεχνο δημιούργημα με το οικονομικό του κόστος.
Είναι σαν να βάφεις ένα ωραίο τριαντάφυλλο με λαδομπογιά.


υγ. Να πάω κι ένα βήμα παραπέρα?
Όταν ο Ντανίλο Κις κατηγορήθηκε
(από μεγάλο μέρος της λογοτεχνικής και ακαδημαϊκής κοινότητας της χώρας του)
για λογοκλοπή, η βασική του γραμμή άμυνας (αντεπίθεσης, στην πραγματικότητα)
ήταν η αναγνώριση του δικαιώματος του συγγραφέα να διαχειρίζεται
ελεύθερα το σώμα της λογοτεχνίας, προκειμένου να εξασφαλίσει την αισθητική απόλαυση.
Ήταν μοιραίο να ακολουθήσει μια ταραχώδης συζήτηση-διαμάχη
για τη φύση της λογοτεχνίας και τις έννοιες που σχετίζονται με αυτή.
Όπως ήταν αναμενόμενο, ακόμη και η έννοια της πνευματικής ιδιοκτησίας,
η οποία, ως έννοια του εμπράγματου δικαίου, είναι ασύμμετρη προς οποιαδήποτε ποιητική θεώρηση,
αναθεωρήθηκε και, ως ένα βαθμό, αποδομήθηκε,
καταλήγοντας να μην αφορά πλέον καθόλου την πνευματική δημιουργία.

υγ.2 Eξαιρετικές αναρτήσεις, Ιsi.

​

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Guest 186240]

Με αφορμή και την ΑΕΠΙ,γενικά τι πιστεύετε για τα πνευματικά δικαιώματα καλλιτεχνών?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 8 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.