Κατ' αρχή, η έξοδος μίας χώρας από την ΟΝΕ, δε συνεπάγεται αυτόματα και έξοδο από την Ε.Ε. Όσον αφορά τώρα τις επιπτώσεις στην "εθνική οικονομία" μίας χώρας, με την επανάκαμψη σε καθεστώς "εθνικού νομίσματος", αν και πιθανό, θα ήταν απίθανα εφιαλτικές εν μέσω παγκοσμιοποίησης. Στην περίπτωση δε της χώρας μας, ως έχουν τα πράγματα( οικονομικά, πολιτικά, ηθικά, πολιτισμικά, δημογραφικά) ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα οδηγούσε σχεδόν αυτόματα:
- ή στην επιβολή ενός έκτακτου αυταρχικού πολιτικού καθεστώτος( πχ μία χούντα)
- ή στο πέρασμα της χώρας στο μουσείο της ιστορίας, με ταυτόχρονη εδαφική ενσωμάτωσή της στο ευρωπαϊκό ολοκλήρωμα, χωρίς εθνικές πλέον αναφορές,
- ή, ακόμη, σε συνομοσπονδιοποίηση με κάποια από τις γειτονικές μας χώρες( πχ Τουρκία, Ισραήλ, Κύπρος ).
Αυτά εκ του προχείρου, γιατί το θέμα είναι, όχι μόνον εξαιρετικά ενδιαφέρον, αλλά και ανάλογα περίπλοκο, οπότε απαιτεί αναλυτικότερη προσέγγιση.
Υγ: Πάντως, σε "σενάρια εργασίας" που είχα την τύχη να ακούσω στις Βρυξέλες( από γραφειοκράτες του ΝΑΤΟ και της ΕΟΚ), κατά το 1991, όταν είχε φουντώσει και ανακάμψει το "Ανατολικό Ζήτημα", ως συνέπεια της κατάρρευσης του "υπαρκτού σοσιαλισμού", η "χώρα Χ" των περισσότερων σχετικών παραδειγμάτων και αναφορών, μας μύριζε "Ελλάδα". Ήταν η εποχή που ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας κ. Κ. Μητσοτάκης, μιλούσε για πωλήσεις νησιών και βραχονησίδων. Ήταν η εποχή που στο μοίρασμα τότε των διαφόρων ποσοστώσεων και επιδοτήσεων μεταξύ των μελών της ΕΟΚ, οι ελληνικές αντιπροσωπείες σχολιάζονταν στα διάφορα πάρτι, για "αισχρό ξεπούλημα"( στους Ισπανούς, τους Γάλλους κλπ)!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.