"Ταινιάρες" που δε μας άρεσαν καθόλου

φυσικά είναι αριστούργημα, αντικειμενικά, ο Άρχοντας, αλήθεια αδιαμφισβήτητη στο ίδιο επίπεδο με το Ο Ντο είναι ο μεγαλύτερος συγγραφέας όλων των εποχών, κ Ο Ταρκόφσκι ο μεγαλύτερος σκηνοθέτης όλων των εποχών
δηλαδή τι σου άρεσε; Το ότι κάποιοι το χαρακτήρισαν <<αριστούργημα>>; Το ότι το έγραψε ένας <<μεγάλος>> συγγραφέας, ή το ότι το σκηνοθέτησε ένας <<μεγάλος>> σκηνοθέτης;
Στην ταινία τι σου άρεσε; Τα ονόματα;
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Βέβαια, είχα ακούσει και από μια άλλη κοπέλα που μου έλεγε πως κοιμήθηκε.
χαχα :) , αν νύσταζε η κοπέλα!
Μου θυμίζει τον πόλεμο των άστρων, που ήταν και σκοτεινό. Έναν ολόκληρο χειμώνα, τα είχε Παρασκευή βράδυ, πότε με ηθοποιούς, πότε με lego. Τότε τα παιδιά τα έβλεπαν μανιωδώς και γω έχοντας την κούραση της εβδομάδας, έπαιρνα θέση στον καναπέ, και με το ημίφως τους, κοιμόμουν τόοοοοσο γλυκά
 
Μου θυμίζει τον πόλεμο των άστρων, που ήταν και σκοτεινό. Έναν ολόκληρο χειμώνα, τα είχε Παρασκευή βράδυ, πότε με ηθοποιούς, πότε με lego. Τότε τα παιδιά τα έβλεπαν μανιωδώς και γω έχοντας την κούραση της εβδομάδας, έπαιρνα θέση στον καναπέ, και με το ημίφως τους, κοιμόμουν τόοοοοσο γλυκά
Μπορεί να μην σου αρέσει το fantasy τότε. Τα Harry Potter σου άρεσαν;
 
Δεν ξέρω αν το Poor Things θεωρείται ταινιάρα, πάντως σε περίπτωση που θεωρείται, δεν μου άρεσε καθόλου. Μπορεί να μην είμαι αρκετά ώριμος για να αντιληφθώ την αξία της υψηλής τέχνης του Λάνθιμου, τι να πω. :P
 
δηλαδή τι σου άρεσε; Το ότι κάποιοι το χαρακτήρισαν <<αριστούργημα>>; Το ότι το έγραψε ένας <<μεγάλος>> συγγραφέας, ή το ότι το σκηνοθέτησε ένας <<μεγάλος>> σκηνοθέτης;
Στην ταινία τι σου άρεσε; Τα ονόματα;
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:


χαχα :) , αν νύσταζε η κοπέλα!
Μου θυμίζει τον πόλεμο των άστρων, που ήταν και σκοτεινό. Έναν ολόκληρο χειμώνα, τα είχε Παρασκευή βράδυ, πότε με ηθοποιούς, πότε με lego. Τότε τα παιδιά τα έβλεπαν μανιωδώς και γω έχοντας την κούραση της εβδομάδας, έπαιρνα θέση στον καναπέ, και με το ημίφως τους, κοιμόμουν τόοοοοσο γλυκά
τούβλο, έκθεση ιδεών θες να με βάλεις να γράψω; Θα χρειαζόταν κανείς τουλάχιστον 16 σελίδες για να συμπυκνώσει τους λόγους που είναι αριστούργημα - ένας, υποκειμενικός οφείλω να ομολογήσω, είναι ότι το πρώτο μέρος αποτυπώνει άριστα τον δεσμό που δημιουργείται ανάμεσα σε άντρες με έναν κοινό σκοπό

Λάνθιμος - άλλος απατεών
 
Μπορεί να μην σου αρέσει το fantasy τότε. Τα Harry Potter σου άρεσαν;
Πολύ! Τα Χάρυ Πότερ ήταν έμπνευση! Ένας μαγικός κόσμος με πλοκή, αισθήματα, παιχνίδια, μάθηση, μίση, και συνέχεια!
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

τούβλο, έκθεση ιδεών θες να με βάλεις να γράψω; Θα χρειαζόταν κανείς τουλάχιστον 16 σελίδες για να συμπυκνώσει τους λόγους που είναι αριστούργημα - ένας, υποκειμενικός οφείλω να ομολογήσω, είναι ότι το πρώτο μέρος αποτυπώνει άριστα τον δεσμό που δημιουργείται ανάμεσα σε άντρες με έναν κοινό σκοπό

Λάνθιμος - άλλος απατεών
Ενδιαφέρον, δε λέω. Φυσικά δεν είναι το μόνο που το αποτυπώνει. Τέλος πάντων, είχα ακούσει τόσα πολλά, ώστε με απογοήτευσε. Έχουμε τα DVD χρόνια, αλλά βαριόμουν να τα δω. Τώρα έτυχε και αρρώστησαν οι παληκαράδες και ως θεραπεία αποφάσισαν ταινίες με τη ...μαμά. Εγώ για τις αγκαλίτσες καθόμουν;)
 
Δεν ξέρω αν το Poor Things θεωρείται ταινιάρα, πάντως σε περίπτωση που θεωρείται, δεν μου άρεσε καθόλου. Μπορεί να μην είμαι αρκετά ώριμος για να αντιληφθώ την αξία της υψηλής τέχνης του Λάνθιμου, τι να πω. :P
Να πω το ένοχο μυστικό μου....
Εμένα μου άρεσε, αλλά μου άρεσε και λίγο παραπάνω επειδή προκάλεσε σοκ σε πολλούς δήθεν σεμνότυφους Χριστιανούς. Το βρήκα εξτραδάκι δηλαδή :bleh:.

Είναι ιδαίτερη ταινία πάντως. Οπότε είναι φυσικό να αρέσει πολύ σε κάποιους και καθόλου σε άλλους. Δεν λέει κάτι για την "ωριμότητα" σου. Εξάλλου εαν άρεσε σε όλους δεν θα ήταν και ιδιαίτερη αλλά κοινότοπη !
 
Δεν ξέρω αν το Poor Things θεωρείται ταινιάρα, πάντως σε περίπτωση που θεωρείται, δεν μου άρεσε καθόλου. Μπορεί να μην είμαι αρκετά ώριμος για να αντιληφθώ την αξία της υψηλής τέχνης του Λάνθιμου, τι να πω. :P
Μαλλοον ακομα εισαι ανωριμος.Συ ειπας.
Ειναι απιστευτη η φαντασια του...εχει απιστευτα δικο του στυλ..εναν φανταστικο σουρεαλισμο.
 
Κάποτε ο λόγος πρέπει να πάει στη διαβόητη ταινία σύμβολο ενάντια στο μίσος και τον φασισμό, America History X. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την έχει Ευαγγέλιο ο μέσος αριστερός boomer (αυτή και το ο Μισισιπής καίγεται). Θα κάνω spoiler σχεδόν όλη την ουσία οπότε αν κάποιος θέλει να τη δει (το συνιστώ καθαρά στο πλαίσιο διαμόρφωσης μίας υποκειμενικής γνώμης) ας αποφύγει για τώρα το σχόλιο.
edward norton film GIF by hoppip


Για εμένα η ταινία όχι μόνο αποτυγχάνει να καταπολεμήσει το «φυλετικό μίσος» αλλά οριακά θα έλεγα πως το προωθεί. Ας το δούμε λίγο αναλυτικά:

Α' φάση, ο δρόμος προς τις νεοναζιστικές αντιλήψεις

Η ταινία αναφέρεται γύρω από έναν νεαρό λευκό Αμερικανό ονόματι Derek Vinyard (τον υποδύθηκε με εξαιρετικό ταλέντο ο Νόρτον), ο οποίος αποκτάει μίσος για τους μαύρους όταν αυτοί δολοφονούν τον πατέρα του (!1). Στη συνέχεια η ταινία για να δείξει πως υπήρχε μία προδιάθεση προς τον ρατσισμό δείχνει μία σκηνή όπου ο μπάτσος πατέρας λέει στο γιο του «πήραν δύο μαύρους αστυνομικούς σήμερα απλά επειδή ήταν μαύροι στο πλαίσιο της ισότητας και απορρίφθηκαν δύο λευκοί επειδή ήταν λευκοί» (!2)


Σε αυτό το σημείο ο Ντέρεκ δίνει έναν λόγο ο οποίος εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται ρατσιστικός αλλά κοινή λογική (!3).


Β' φάση φυλάκιση και μεταστροφή

Ο Ντέρεκ δολοφονεί έναν μαύρο και μπαίνει ελάχιστα στη φυλακή. Εκεί θα μπει σε συμμορία λευκών νεοναζί. Εν συνεχεία θα απογοητευτεί με τις δοσοληψίες των τελευταίων με αντίστοιχες συμμορίες Μεξικανών (!4). Από εκεί ξεκινάει η απομάκρυνση του από τέτοιες αντιλήψεις και σιγά σιγά αρχίζει να μιλάει με μαύρους συγκρατούμενους του μέχρι την τελική ρήξη που είναι ο βιασμός του από τους έταιρους νεοναζί σε μία σοκαριστική σκηνή της ταινίας.


Γ' φάση, αποφυλάκιση

Ο Ντέρεκ με την αποφυλάκιση του προσπαθεί να "σώσει" τον μικρό αδερφό του ο οποίος τον είχε ως είδωλο και είχε υιοθετήσει ίδιες αντιλήψεις και στυλ. Τον δείχνει σε σκηνή να χώνεται σε μαυράκια που χτυπούσαν έναν πιτσιρικά λευκό (!5). Εν τέλει στο τέλος δολοφονείται με όπλο από τον ίδιο μαύρο που σταμάτησε (!6)


Συμπέρασμα

1) Πως τα σημεία 1/2/5/6 βοηθάνε στην καλλιέργεια αντιρατσιστικής συνείδησης όταν κυριολεκτικά δείχνουν με γυμνό μάτι τη σκληρή αλήθεια των προβλημάτων που αντιμετωπίζει μία πολυφυλετική κοινωνία (κάτι που σχετικά πρόσφατα έμαθαν οι Ευρωπαίοι);

2) Μεγάλη έμφαση στο σημείο 4. Η ταινία δείχνει τον Ντέρεκ να μεταστρέφεται ΟΧΙ επειδή έμαθε να αγαπάει τους μαύρους αλλά επειδή απογοητεύτηκε από την ιδεολογική ασυνέπεια των συντρόφων του οι οποίοι είχαν συνεργασίες με άτομα «κατώτερης φυλής». Στη σκηνή φαίνεται ο αρχηγός της συμμορίας να του λέει «μας έχεις ζαλίσει με τις θεωρίες σου».
 
η Αριστερά υπέστη cultural appropriation με την Αμερικάνικη Ιστορία

όπως υπέστησαν κ τα τυπάκια του little dark age που έγινε τραμπικός ύμνος

συμβαίνουν κ αυτά
 
Τελευταία επεξεργασία:
Κάποτε ο λόγος πρέπει να πάει στη διαβόητη ταινία σύμβολο ενάντια στο μίσος και τον φασισμό, America History X. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην την έχει Ευαγγέλιο ο μέσος αριστερός boomer (αυτή και το ο Μισισιπής καίγεται). Θα κάνω spoiler σχεδόν όλη την ουσία οπότε αν κάποιος θέλει να τη δει (το συνιστώ καθαρά στο πλαίσιο διαμόρφωσης μίας υποκειμενικής γνώμης) ας αποφύγει για τώρα το σχόλιο.
edward norton film GIF by hoppip


Για εμένα η ταινία όχι μόνο αποτυγχάνει να καταπολεμήσει το «φυλετικό μίσος» αλλά οριακά θα έλεγα πως το προωθεί. Ας το δούμε λίγο αναλυτικά:

Α' φάση, ο δρόμος προς τις νεοναζιστικές αντιλήψεις

Η ταινία αναφέρεται γύρω από έναν νεαρό λευκό Αμερικανό ονόματι Derek Vinyard (τον υποδύθηκε με εξαιρετικό ταλέντο ο Νόρτον), ο οποίος αποκτάει μίσος για τους μαύρους όταν αυτοί δολοφονούν τον πατέρα του (!1). Στη συνέχεια η ταινία για να δείξει πως υπήρχε μία προδιάθεση προς τον ρατσισμό δείχνει μία σκηνή όπου ο μπάτσος πατέρας λέει στο γιο του «πήραν δύο μαύρους αστυνομικούς σήμερα απλά επειδή ήταν μαύροι στο πλαίσιο της ισότητας και απορρίφθηκαν δύο λευκοί επειδή ήταν λευκοί» (!2)


Σε αυτό το σημείο ο Ντέρεκ δίνει έναν λόγο ο οποίος εκ των πραγμάτων δεν φαίνεται ρατσιστικός αλλά κοινή λογική (!3).


Β' φάση φυλάκιση και μεταστροφή

Ο Ντέρεκ δολοφονεί έναν μαύρο και μπαίνει ελάχιστα στη φυλακή. Εκεί θα μπει σε συμμορία λευκών νεοναζί. Εν συνεχεία θα απογοητευτεί με τις δοσοληψίες των τελευταίων με αντίστοιχες συμμορίες Μεξικανών (!4). Από εκεί ξεκινάει η απομάκρυνση του από τέτοιες αντιλήψεις και σιγά σιγά αρχίζει να μιλάει με μαύρους συγκρατούμενους του μέχρι την τελική ρήξη που είναι ο βιασμός του από τους έταιρους νεοναζί σε μία σοκαριστική σκηνή της ταινίας.


Γ' φάση, αποφυλάκιση

Ο Ντέρεκ με την αποφυλάκιση του προσπαθεί να "σώσει" τον μικρό αδερφό του ο οποίος τον είχε ως είδωλο και είχε υιοθετήσει ίδιες αντιλήψεις και στυλ. Τον δείχνει σε σκηνή να χώνεται σε μαυράκια που χτυπούσαν έναν πιτσιρικά λευκό (!5). Εν τέλει στο τέλος δολοφονείται με όπλο από τον ίδιο μαύρο που σταμάτησε (!6)


Συμπέρασμα

1) Πως τα σημεία 1/2/5/6 βοηθάνε στην καλλιέργεια αντιρατσιστικής συνείδησης όταν κυριολεκτικά δείχνουν με γυμνό μάτι τη σκληρή αλήθεια των προβλημάτων που αντιμετωπίζει μία πολυφυλετική κοινωνία (κάτι που σχετικά πρόσφατα έμαθαν οι Ευρωπαίοι);

2) Μεγάλη έμφαση στο σημείο 4. Η ταινία δείχνει τον Ντέρεκ να μεταστρέφεται ΟΧΙ επειδή έμαθε να αγαπάει τους μαύρους αλλά επειδή απογοητεύτηκε από την ιδεολογική ασυνέπεια των συντρόφων του οι οποίοι είχαν συνεργασίες με άτομα «κατώτερης φυλής». Στη σκηνή φαίνεται ο αρχηγός της συμμορίας να του λέει «μας έχεις ζαλίσει με τις θεωρίες σου».
Ε ναι αλλά πλέον ότι και να βλέπουμε, να παρουσιάζονται ορισμένοι σαν άγιοι και αυτό αηδία θα καταντήσει . Έβλεπα μια σειρά μυστηρίου, δεν θυμάμαι και πολλά .. και έψαχνες τον κακό της υπόθεσης και υπήρχε και ένας ρόλος ‘’μετανάστη’’ και λέω αποκλείεται να βάλανε τον μετανάστη να κάνει τον κακό και να φανεί ‘’ρατσιστικό’’ , και όντως δεν ήταν αυτός ο ‘’κακός’’, και αυτό δεν στέκει και πολύ, να προβλέπουμε ποιος θα είναι ο καλός και ποιος ο κακός. Όπως δεν έστεκε βέβαια και σε μια ταινία τρόμου , να πέθαινε πρώτα πάντα ένας μαύρος .

Οπότε εδώ καλύτερο μου φαίνεται , αν και δεν τη θυμάμαι και πολύ , κανείς δεν είναι άγιος και απλά δεν χρειάζεται να νιώθουμε μίσος και κόμπλεξ . Και κατά βάθος άλλο έχω μια πολιτική και κοινωνική άποψη και άλλο είμαι θυμωμένος, ρατσιστής και κομπλεξικός.
 
Μέση Ελληνική σειρά των 00s που έδειχνε τα λυκειόπαιδα σαν 25-30αρηδες και νομίζαμε όλοι πως έτσι θα είμαστε στο λύκειο αλλά τελικά ήμασταν πάλι κοντοσκούπικα σκατόμωρα με μπεμπεδοφατσάκια :laugh:
 
τούβλο, έκθεση ιδεών θες να με βάλεις να γράψω; Θα χρειαζόταν κανείς τουλάχιστον 16 σελίδες για να συμπυκνώσει τους λόγους που είναι αριστούργημα - ένας, υποκειμενικός οφείλω να ομολογήσω, είναι ότι το πρώτο μέρος αποτυπώνει άριστα τον δεσμό που δημιουργείται ανάμεσα σε άντρες με έναν κοινό σκοπό

Λάνθιμος - άλλος απατεών
Είδα και την 3η ταινία <η επιστροφή του βασιλιά> , από τον <άρχοντα των δαχτυλιδιών>, με όλη την καλή διάθεση. Ήταν καλύτερη απ τις πρωηγούμενες, με μεγάλη αγωνία, μας είχε 3 ώρες με κομμένη την ανάσα. Δεν ήταν άσχημη, συμπαθητική ήταν.
Όμως μου άφησε μια πολύ πικρή γεύση. Ενώ πέτυχε η περιπέτεια, να καταστρέψουν το κακό δαχτυλίδι και επέστρεψαν στο χωριό τους οι 4 φίλοι, δεν κατάλαβα τι νόημα είχε η φυγή του Φρόντο! Δηλαδή ο σεναριογράφος, μου τα χάλασε όλα! Πάνω που πήγα να πω, καλό ήταν, ρίχνει αυτή την ξεκάρφωτη <<βόμβα>> και έχασε πάλι.
Πες μου, ρε φίλε, εσύ που γράφεις 16 σελίδες για το αριστούργημα, γιατί παράτησε τους αγαπημένους του φίλους και έφυγε απ το χωριό. Τι έγινε; Πώς το σκέφτηκε;
 
Είδα και την 3η ταινία <η επιστροφή του βασιλιά> , από τον <άρχοντα των δαχτυλιδιών>, με όλη την καλή διάθεση. Ήταν καλύτερη απ τις πρωηγούμενες, με μεγάλη αγωνία, μας είχε 3 ώρες με κομμένη την ανάσα. Δεν ήταν άσχημη, συμπαθητική ήταν.
Όμως μου άφησε μια πολύ πικρή γεύση. Ενώ πέτυχε η περιπέτεια, να καταστρέψουν το κακό δαχτυλίδι και επέστρεψαν στο χωριό τους οι 4 φίλοι, δεν κατάλαβα τι νόημα είχε η φυγή του Φρόντο! Δηλαδή ο σεναριογράφος, μου τα χάλασε όλα! Πάνω που πήγα να πω, καλό ήταν, ρίχνει αυτή την ξεκάρφωτη <<βόμβα>> και έχασε πάλι.
Πες μου, ρε φίλε, εσύ που γράφεις 16 σελίδες για το αριστούργημα, γιατί παράτησε τους αγαπημένους του φίλους και έφυγε απ το χωριό. Τι έγινε; Πώς το σκέφτηκε;
Οι λευκές ακτές που πήγαν στο τέλος συμβολίζουν τον άλλο κόσμο ή τον θάνατο.

Ο Φρόντο επειδή κουβαλούσε το δαχτυλίδι τόσο καιρό τον επηρέασε σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορούσε να επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή του με την αφέλεια και αθωότητα που είχε πρίν οπότε πέθανε.

Ο Τόλκιν ήταν βαθιά καθολικός και το έργο είναι επηρεασμένο από αυτό.
Σε μια επιστολή του έγραψε ότι
«Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών είναι φυσικά ένα θεμελιωδώς θρησκευτικό και καθολικό έργο· ασυνείδητα στην αρχή, αλλά συνειδητά κατά την αναθεώρηση.»
Στον άρχοντα υπάρχει σαφής διαχωρισμός καλού κακού, μεταθανάτια ζωή, ο βασιλιάς ως μεσσίας και άλλα πολλά.
 
Pulp Fiction

Δεν κατάλαβα ποτέ το hype πίσω απο αυτή τη ταινία. Είναι κυριολεκτικά μια μαλακία και μισή από όλες τις απόψεις.

Καλά γενικά οι ταινίες του ανωμαλάρα του Ταραντίνο για μένα δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον πέρα απο το να αποσπάσουν γρήγορο attention με τρισάθλια αψυχολόγητα disturbances. Ένας άσκοπος θόρυβος.
 
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Οι λευκές ακτές που πήγαν στο τέλος συμβολίζουν τον άλλο κόσμο ή τον θάνατο.

Ο Φρόντο επειδή κουβαλούσε το δαχτυλίδι τόσο καιρό τον επηρέασε σε τέτοιο βαθμό που δεν μπορούσε να επιστρέψει στην προηγούμενη ζωή του με την αφέλεια και αθωότητα που είχε πρίν οπότε πέθανε.

Ο Τόλκιν ήταν βαθιά καθολικός και το έργο είναι επηρεασμένο από αυτό.
Σε μια επιστολή του έγραψε ότι
Σου γραφω την απάντηση του Chat gpt
ο Φρόντο Μπάγκινς φεύγει από το Σάιρ με καράβι μαζί με τον θείο του Μπίλμπο Μπάγκινς και τον μάγο Γκάνταλφ (καθώς και με τα Ξωτικά και αργότερα τον Σαμ). Ο λόγος δεν είναι «απλή αναχώρηση», αλλά βαθιά προσωπικός και πνευματικός.
Γιατί έφυγε ο Φρόντο;
🔹 Οι πληγές του δεν θεραπεύτηκαν ποτέ πλήρως.
Η μαχαιριά από τον Αρχηγό των Ναζγκούλ στο Γουέδερτοπ και το τσίμπημα της Σέλομπ τον σημάδεψαν σωματικά. Κάθε χρόνο ένιωθε έντονο πόνο στις επετείους αυτών των γεγονότων.
🔹 Το ψυχικό τραύμα από το Δαχτυλίδι.
Το βάρος του Ενός Δαχτυλιδιού τον κατέστρεψε εσωτερικά. Παρότι η Μέση-γη σώθηκε, εκείνος δεν μπορούσε να ξαναβρεί την ηρεμία και την αθωότητά του στο Σάιρ.
🔹 Το ταξίδι προς τα Αθάνατα Εδάφη (Valinor).
Έφυγε για τα «Αθάνατα Εδάφη» στη Δύση — έναν τόπο θεραπείας και γαλήνης για τα Ξωτικά και όσους είχαν αγγίξει βαθιά τις δυνάμεις του Κακού. Δεν πήγε για να γίνει αθάνατος, αλλά για να βρει ειρήνη πριν τον φυσικό του θάνατο.
🔹 Ήταν μια τιμητική εξαίρεση.
Οι θνητοί δεν επιτρεπόταν κανονικά να πάνε εκεί. Όμως ο Φρόντο (και ο Μπίλμπο) έλαβαν αυτή την τιμή επειδή υπήρξαν Φορείς του Δαχτυλιδιού.

Τι σημαίνει συμβολικά;​

Η αναχώρηση του Φρόντο συμβολίζει ότι:
Ο ήρωας μπορεί να σώσει τον κόσμο, αλλά να μην μπορέσει να επιστρέψει «όπως πριν».
  • Ορισμένες θυσίες αφήνουν μόνιμα σημάδια.
  • Η ειρήνη για κάποιους βρίσκεται αλλού, όχι εκεί απ’ όπου ξεκίνησαν.
Αυτόματη ένωση συνεχόμενων μηνυμάτων:

Πάντως, όποιο απ τα μηνύματα ήθελε να περάσει ο συγγραφέας, είτε το θάνατο μετά την ψυχική επιβάρυνση, είτε την <<ψυχοθεραπεία>> πριν το θάνατο, τα βρίσκω και τα δύο πολύ απαισιόδοξα και ανόητα πλεον.
Οι θεραπείες διαρκούν πλέον κάτι μήνες, δεν μπαίνει κανείς ισόβια σε ψυχιατρική κλινική. Επίσης το μήνυμα περί εκούσιου θανάτου, κρύβει κάπως την αυτοχειρία, πράμα αντίθετο με το Χριστιανισμό. Επομένως κάπου μας τα μπέρδεψε ο συγγραφέας.
Και επειδή ήταν η τελευταία σκηνή, μας χάλασε την ωραία περιπέτεια.
 
Τελευταία επεξεργασία:
Pulp Fiction

Δεν κατάλαβα ποτέ το hype πίσω απο αυτή τη ταινία. Είναι κυριολεκτικά μια μαλακία και μισή από όλες τις απόψεις.

Καλά γενικά οι ταινίες του ανωμαλάρα του Ταραντίνο για μένα δεν έχουν κανένα ενδιαφέρον πέρα απο το να αποσπάσουν γρήγορο attention με τρισάθλια αψυχολόγητα disturbances. Ένας άσκοπος θόρυβος.

τοκ-τοκ. καλησπέρα, εδώ είσαι;

ήθελα να πω ότι...

αν έχεις όρεξη για χαβαλέ, καλός σου φαίνεται ο Ταραντίνο. οι ταινίες του είναι καθαρά τρολλιές και σινεμά για το σινεμά, με αναφορές σε παλιές καλτ ταινίες και στυλ.

ίσως η πιο ταινία, από τις ταινίες του, να είναι το once upon a time in hollywood, η οποία στο τέλος γίνεται επίσης "ταραντίνο".
 
το φαινόμενο ταραντίνο πρέπει να ιδωθεί/προσεγγιστεί (προφανώς όχι μελετηθεί, τι να μελετήσεις) στο ευρύτερο Αμερικανικό πολιτιστικό πλαίσιο των 90s, καθότι η ανάδυση του "ανεξάρτητου" Αμερικανικού κινηματογράφου (αν κ πολύ συζητήσιμο το σε ποιο βαθμό είναι "ανεξάρτητος", προφανώς υπήρχε ατζέντα) είναι αδιάρρηκτα και αρειμανίως συνδεδεμένη με την ανάδυση της grunge μουσικής κ όλου του σκουπιδαριού που αυτή έφερε μαζί της

(προφανώς, υπήρχαν καλοί ανεξάρτητοι κινηματογραφιστές όπως υπήρχαν κ αξιόλογοι grunge μουσικοί, όπως οι σάουντγκάρντεν ή οι Άλις ιν τσέηνς)

ελήφθη, υποθέτουμε, από πολυεθνικές η απόφαση να προωθηθεί η α-νοησία, τύπου σεναρίου Ταραντίνο, όπου οι ήρωες συζητάνε για το πώς λέγεται το Μπιγκ Μακ στο Παρίσι, ούτε έφηβοι δεν κάνουν τέτοιες συζητήσεις, τουλάχιστον όχι εκείνη την εποχή, κ τύπου μουσικής γκραντζ, που παρ' ότι παρέμπεμπε στην πανκ ουδεμία σχέση είχε μαζί της, αφού η πανκ τουλάχιστον πράγματι ήταν επανάσταση απέναντι σε κάτι, δλδ το προγκρέσιβ των 70 που είχε οδηγήσει σε ακατάληπτες ομφαλοσκοπήσεις

φυσικά σημειολογικά την ίδια περίοδο μπορεί κανείς να παρατηρήσει πως υπάρχει μεγάλο ποσοστό τραγουδιών όπου το κυρίαρχο θέμα είναι το πόσο ηλίθιος ή κάθαρμα είναι ο ήρως - κριπ των βλακοδιανοούμενων ρέδιοχεδ ή εκείνο το αλήστου μνήμης ηλιθιωδώς κ διανοητικώς καθυστερημένα επαναλαμβανόμενο I m a loser baby so why don't u kill me του, προφανώς καθ' ομολογίαν του, ηλιθίου Μπεκ (κ πόσες φορές δεν αναγκαστήκαμε να το υποστούμε στο περίφημο Μέμφις με τον κήπο πίσω από το Χίλτον, ωραίες εποχές τεχνητής ευμάρειας)

έτσι, κ αφού οι πολυεθνικές έκριναν σκόπιμο, προωθήθηκαν τα I feel stupid and contagious του αυτόχειρος (;) αλλά τίμιου Κερτ κ οι τρομερής ευφυίας διάλογοι του ωστόσο ευφυούς στυλίστα ταρανδίνου εις βάρος του χέβι μέταλ - που ήτο κ ο στόχος των πολυεθνικών (το ζήτημα αν το χέβι μέταλ είχε κάτι να προσφέρει είναι άλλη συζήτηση και βέβαια σε σχέση με το γκραντζ προφανώς κ είχε) κ εις βάρος του σκεπτόμενου, με την καλή έννοια, κινηματογράφου

τα αποτελέσματα, γνωστά

Τούβλο, ούτε καν θυμάμαι τι έκανε το χόμπιτ στο τέλος, καθώς ουδόλως μπόρεσα να ταυτιστώ με τον κοντοπίθαρο που ενσάρκωσε τον φρόντο, υποθέτω όμως ότι ο Γκασπάρ με καλύπτει. Γιατί συμβουλεύεσαι την ΤΝ;
 
Τούβλο, ούτε καν θυμάμαι τι έκανε το χόμπιτ στο τέλος, καθώς ουδόλως μπόρεσα να ταυτιστώ με τον κοντοπίθαρο που ενσάρκωσε τον φρόντο, υποθέτω όμως ότι ο Γκασπάρ με καλύπτει. Γιατί συμβουλεύεσαι την ΤΝ;
Σκέφτηκα, εφόσον έχεις διδακτορική διατριβή επί του θεματος, θα είσαι η καλύτερη πηγή πληροφόρησης
e076-1.gif
 
ίσα-ίσα

αν με ρωτούσες ως το 2010 θα σου έλεγα ότι πρόκειται για μία απλά καλή τριλογία fantasy - ή όπως αλλιώς λέγεται το είδος προπάτορας του οποίου υπήρξε ο μέγιστος Τόλκιν

μόνο πολύ αργότερα θα καταλάβαινα πως ήταν η τριλογία που σφράγιζε το Τέλος του Σινεμά - εντυπωσιακά, ελεγειακά, κ ηρωικά, όπως άρμοζε σε ένα είδος που για έναν αιώνα προσέφερε ισχυρές συγκινήσεις στους θιασώτες του

το 2001 δεν γνώριζα
 
Back
Top