Συμφωνώ, κι εγώ έχω περάσει και από το ένα και από το άλλο...
Στο πρώτο διαμέρισμα μπήκαμε μέσω του Πανεπιστημίου, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων. Κι ενώ για τα άλλα διαμερίσματα έκατσε καλά η φάση, γίναν φίλοι, οργάνωναν bbq και δείπνα, σε εμάς ήταν η μία όλο στο δωμάτιό της, με δική της τηλεόραση, εκεί έτρωγε... ψώνιζε από τη Γερμανία γιατί ήταν πιο φτηνά, κλπ.
Τώρα είμαστε κατ' επιλογήν συγκάτοικοι και πάλι καλά!! Κάναμε από κοινού πάρτι, ανταλλάσσουμε δώρα, κι όλα καλά!
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.