Με δύο λόγια, κατά τον 19ο αιώνα, υπήρχε μεγάλη εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο.
Ο Μαρξ ανέλυσε όλες τις κοινωνίες (φιλόσοφος ήταν) από την πρωτόγονη μέχρι την τότε εποχή που τελείωνε η φεουδαρχία και ερχόταν ο καπιταλισμός, και την ανέλυσε σαν το επόμενο βήμα, όπου δεν θα υπήρχε εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο γιατί όλα τα μέσα παραγωγής θα περνούσαν στην κοινωνία και θα υπήρχε ισότητα.
Και επειδή μετά την κομμούνα των Παρισίων, όπου οι καπιταλιστές έσφαξαν τους προλετάριους γιατί επαναστάτησαν, έγραψε για την δικτατορία του προλεταριάτου, δηλαδή την δικτατορία των πολλών (προλεταρίων - δλδ μισθωτών σκλάβων) εναντίων των λίγων, δλδ των αφεντικών (του κεφαλαίου)
Από αυτά θα περνούσε η κοινωνία στο επόμενο βήμα, στον σοσιαλισμό, και μετά στο ανώτερο και τέλειο, υποτίθεται, στον κομμουνισμό, σαν την τέλεια δηλαδή κοινωνία.
Όλα αυτά βέβαια στην θεωρία, γιατί στην πράξη όπως είπε και ο Διον. Σαββόπουλος:
"και εμείς που αριστερίσαμε, ποιο τάχα ήταν το λάθος;
Εφιάλτης ήταν το είδωλο, αλήθεια όμως το πάθος"
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 13 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.