To 1988 ο Κριστόφ Κισλόφσκι, εμβληματική μορφή του ευρωπαϊκού κινηματογράφου, γράφει και σκηνοθετεί για λογαριασμό της πολωνικής τηλεόρασης δέκα τηλεταινίες. Κάθε ταινία έχει ως θέμα της ένα από τα απαγορευτικά σχήματα των δέκα εντολών της Παλιάς Διαθήκης. Όλες μαζί συνθέτουν το κινηματογραφικό αριστούργημα «Δεκάλογος» που εντυπωσίασε κοινό και κριτικούς όπου κι αν προβλήθηκε για το υπαρξιακό του βάθος.
Σε αυτές τις ιστορίες παρουσιάζονται οι ανθρώπινες αδυναμίες, τα ηθικά διλήμματα, και οι φιλοσοφικές αναζητήσεις για τη ζωή και το θάνατο μέσα από την πορεία απλών ανθρώπων της Πολωνίας. Παρότι η κάθε ταινία είναι ανεξάρτητη, αρκετές έχουν γυριστεί στο ίδιο μεγάλο κτιριακό συγκρότημα της Βαρσοβίας με χαρακτήρες να γνωρίζονται μεταξύ τους. Ένας από αυτούς, πιθανώς μεταφυσικός, παρακολουθεί τους ήρωες από μακριά -ιδιαίτερα σε σημαντικά σημεία της πλοκής- αλλά ποτέ δεν επεμβαίνει.
Η σειρά παραμένει μέχρι και σήμερα υποδειγματική για τις δυνατότητες που μπορεί να προσφέρει η λειτουργία της τηλεόρασης. Σε πολλές χώρες του κόσμου και στην Ελλάδα οι δύο τηλεταινίες «Μικρή ερωτική ιστορία» και «Μικρή ιστορία για φόνο» (πέμπτη κι έκτη αντίστοιχα) διανεμήθηκαν στις κινηματογραφικές αίθουσες και εντυπωσίασαν.