Μα ακριβώς αυτό είναι το πρόβλημα. Ότι ενώ η πιστη θα έπρεπε να είναι προσωπική υπόθεση και να αποτυπώνει τη σχέση που ο καθένας θέλει να έχει με το θεο (του), η εκκλησια την έχει πάρει εργολαβία και την έχει αναγάγει στο "θα πιστέψεις αυτό γιατί αυτό είναι το σωστό γιατί αυτό λέω εγώ" χωρίς καμια εξήγηση πέραν του "τι σε νοιάζει εσένα, εμείς ξέρουμε καλύτερα", που αν μη τι άλλο μας κάνει όλους πρόβατα. Και η ιστορία με το άγιο φως είναι από τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αυτής της νοοτροπίας αν δεις τα κοπάδια που τρέχουν κάθε χρόνο να δουν το θαύμα.
Στην τελική, αν είναι να γίνεται κάθε χρόνο ένα θαύμα για να μας υπενθυμίζει την ύπαρξη του Θεού, γιατί να γίνεται αυτό ειδικά, το οποιο κατά βάση δε χρησιμεύει σε τίποτε άλλο εκτος από την υπενθύμιση? Γιατί πχ να μην ανοίγει κάθε χρόνο μαγικά ένα πηγάδι στην Ουγκάντα? Βεβαια αν το καλοσκεφτούμε, ούτε και για την υπενθύμιση δε χρειάζεται γιατί όπως είπα και παραπάνω όσοι πιστεύουν, πιστεύουν και χωρίς αυτό. Aρα γιατί γίνεται? A, ναι, για την περιβόητη παράδοση. (όπου βλέπεις τη λέξη παράδοση γενικά στην εκκλησια διάβαζε οικονομικά συμφέροντα)
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 16 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.