Γιατί ζούμε σε μια κοινωνία που επιδαψιλεύει στερεότυπα διαμέσου μιας βιομηχανίας παραγωγής χτισμένη σε στέρεες βάσεις. Τηλεόραση, διαφημίσεις, οικογένεια και σόι, χάντρες στο ίδιο κομπολόι, ντου από παντού. Ο άντρας ο σωστός είναι ο μάτσο, αλλά και ματσό, αδίστακτος κυνηγός. Αντιστρέφω το ερώτημα. Πόσες, πραγματικά όμως - με το χέρι στην καρδιά, θέλουν στ'αλήθεια τον άντρα τον τρυφερό στο πλάι τους; Μήπως τελικά, λέω εγώ τώρα, η τρυφερότητα στον άντρα εκλαμβάνεται υποσυνείδητα από την πλειοψηφία του γυναικείου φύλου ως μαλθακότητα άρα αδυναμία; Με αποτέλεσμα οι τρυφεροί να μπαίνουν στις κονσέρβες του ρίο μάρε και ως επακόλουθο φυσικής επιλογής να αποτελούν είδος προς εξαφάνιση στην πιάτσα.
Όσον αφορά στο τελευταίο τονισμένο ερώτημα θα απαντήσω μονολεκτικά: Πράξεις.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.