Σε αυτο συμφωνω κι εγω. Ο θυτης υπαρχει η πιθανοτητα να αντλει ηδονη, το θυμα οχι.
Ειδικα οταν προκειται για κατι που ξεκινησε σε τρυφερη ηλικια, το θυμα εχει υποστει πλυση εγκεφαλου, οτι δεν αξιζει κατι παραπανω. Η ψυχολογικη με τη σωματικη βια πανε πακετο. Συνηθως ξεκιναει με υποτιμηση του θυματος, που οταν πια η αυτοπεποιθηση του πιασει πατο, το ξυλο ερχεται ως αναμενομενη συνεπεια αδιαμαρτυρητα.
Καπου πειθεται οτι φταιει, και γι'αυτο το λογο πρεπει να ξυλοκοπηθει.
Γι'αυτο, ακομη και αν ξεφυγει καποια στιγμη απο το δραστη, αν δεν στηριχθει ψυχολογικα, θα διατρεχει τον κινδυνο να βρεθει και παλι σε αναλογη θεση, οχι γιατι γουσταρει, αλλα γιατι δεν εχει μαθει να συναπτει υγιεις σχεσεις.
Κατι αναλογο μπορει να συμβει στο θυτη, συχνα υπηρξε θυμα, κι επειδη δεν εμαθε κατι αλλο περα απο βια, το επαναλαμβανει με το συντροφο του γιατι νομιζει οτι ετσι ειναι και δεν ξερει κατι διαφορετικο. Απο εκει και μετα καταλαβαινετε οτι γινεται φαυλος κυκλος.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.