Βλέπω ότι στο Μανιφέστο του Αυγερινού, γίνονται συχνές πυκνές αναφορές στο Θηλυκό στοιχείο που τείνει ή πρέπει να απελευθερωθεί από τον πατριαρχικό Ιουδαιοχριστιανισμό και μου θυμίζει πολύ αυτά που γράφει κατά καιρούς ο G.Chaos και άλλοι. Από όλα αυτά τα σεντόνια που ξεδιπλώθηκαν από ομολογουμένως περισσότερο χαρισματικούς και ορεξάτους συγγραφείς από εμένα, ξεχώρισα - και υποκλίθηκα - σε δυο πράγματα που έγραψε η Εσωτεριστής Dionespa για τους συνομιλητές. Πρώτον, ότι σκέφτονται πάρα πολύ και έτσι δεν επιτρέπουν το δισκοπότηρό τους να είναι άδειο ώστε να υποδεχθεί το καινούριο, δεύτερον ότι το ύφος της γραφής τους δείχνει κάθε άλλο παρά συνεπές με τα κηρύγματα τους περί αναγκαιότητας ανατροπής του κακού πατριαρχικού Ιουδαιοχριστιανισμού είναι, επειδή ο λόγος τους διαπνέεται από αρσενική κυριαρχικότητα. Μα αγαπητή Dionespa, οι άνθρωποι πέφτουν σε αντιφάσεις. Γράφουν ότι είναι στην αριστερά ατραπό, κι αν δεν το γράφουν ανοιχτά αυτό εξυφαίνεται (π.χ οι πυκνές αναφορές στον Κρόουλι ο ένας, από την Επανάσταση του Αυγερινού ο άλλος) και από την άλλη πλευρά υπερασπίζονται με ζήλο το Θηλυκό ! Μα η αριστερή ατραπός είναι αρσενική. Η αριστερή ατραπός εκπροσωπεί την αρρενωπότητα, την κυριαρχικότητα και το υπερτροφικό Εγώ. Την ύλη, τον 'Αρειο πολιτισμό, τις έσχατες ημέρες του οποίου διανύουμε, γι'αυτό σου έβγαλε κι εσένα ασυνέπεια και αντίφαση λόγων τα όσα γράφουν. Εμένα αυτή την αίσθηση μου την δίνουν κάτι χρόνια. Η Θεά είναι θηλυκή. Το θηλυκό συμβολίζει τα εντελώς αντίθετα από την εωσφορική επανάσταση και την ρήξη, συμβολίζει δεκτικότητα, άκουσμα, ανωτερότητα, συντηρητισμό και η δύναμή Της μόνο ως ισορροπημένη και ευφιής κυριαρχία μπορεί να νοηθεί. Συμβολίζει τον ανατολικό κόσμο (με εξαίρεση το πατριαρχικό Ισραήλ). Ενώ το αρσενικό - φαλός συμβολίζει την βία και την κυριαρχικότητα (αριστερά ατραπός) του δυτικού πολιτισμού (άρεια τεχνολογία σύμφωνα με τη Θεοσοφία, πολιτισμός της υπερτεχνολογίας). 'Οποιοι θέλουν να ανατρέψουν τον κακό Ιουδαιοχριστιανισμό, ακολουθούν την δεξιά - θηλυκή Ατραπό, όχι την αρσενική ή το πολύ πολύ τη μέση ατραπό (Βούδας). Εν πάση περιπτώσει Oize και G.Chaοs, μην κάνετε τόσες πολλές αναφορές στην Θεά αν επιθυμείτε επανάσταση, γιατί η Θεά-Θηλυκό εκφράζει συντηρητική κυριαρχία και όχι ανατρεπτική και δεν ευλογεί την επανάσταση έτσιόπως την εννοείτε. Εξάλου γι'αυτό ακόμα και ο Κρόουλι την τοποθετεί ως Τυραννική Δύναμη συντήρησης επάνω στο αρσενικό (θηρίο). Είναι Εκείνη που θα πρέπει να κρατήσει τα χαλινάρια του παρηκμασμένου πατριαρχικού πολιτισμού σας.
Βρήκα πολύ εύστοχο και αυτό που γράφτηκε από κάποιο μέλος : Το όλο θέμα θα μπορούσε να τιτλοφορείται "Αιώνας του Θελήματος" vs "Επανάσταση του Αυγερινού" (ως μια σύγκρουση κυριαρχικών αρσενικών της αριστερής ατραπού, περισσότερο ιουδαιοχριστιανικών απ'οτι θεωρούν τους άλλους). Κάποια στιγμή στη συζήτηση επενέβη και ο Νωεύς, ένας Χριστιανός σύμφωνα με δική του ομολογία, που δεν δικαιούται δια να ομιλεί για τον κακό Ιουδαισμό, από τη στιγμή που Χριστιανισμός είναι απλά μια αίρεση του Ιουδαισμού (πατριαρχική αριστερή ατραπός και αυτός στην πραγματικότητα και μόνο κατ'επίφαση θηλυκός). Oize συμφωνώ με που του είπες ότι ο G.Chaos χριστιανίζει. Του τα'χω πει κι εγώ παλιότερα, ότι το Θέλημα από το οποίο έχει επηρρεαστεί κύρια, χριστιανίζει τελείως, όποιος το μελετήσει σωστά. Δεν σας κάνει εντύπωση γιατί ο Crowley τοποθέτησε το Θηλυκό και όχι το Αρσενικό να πίνει το αίμα του μυούμενου ; Γιατί εμμέσως πλην σαφώς, θεωρούσε ότι ο μυούμενος για να ασπαστεί την αριστερή ατραπό - αρσενική, έπρεπε πρώτα να γνωρίσει την κακία και την σκληρότητα του Θηλυκού. 'Εφτιαξε το λοιπόν ένα Θηλυκό στα δικά του μέτρα, όπως δεν υπάρχει. Δηλαδή το Θέλημα είτε άθελα είτε ηθελημένα, κάνει πλύση εγκεφάλου ότι το Θηλυκό είναι το Κακό στο οποίο πρέπει να θυσιαστούμε όπως ο Τζέσουα θυσιάστηκε στους Ιουδαίους επάνω στο σταυρό πριν περάσουμε στον δρόμο της αρετής, που για αυτόν είναι η αριστερά ατραπός. Και με όλο αυτό, συνέβαλε κι αυτός με την σειρά του στην συντήρηση της πατριαρχείας και όχι στην εξύψωση του Θηλυκού (Μητριαρχία).
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 14 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.