Αν οι γονείς δεν είχαν καμία ευθύνη δε θα υπήρχαν νόμοι περί παραμέλησης ανηλίκου ή έκθεσης σε κίνδυνο, αφού για κάποιους το οτι είναι γονιός (μεγάλο επίτευγμα) και έχει εμπιστοσύνη στο παιδί του φτάνει για να είναι προστατευμένο.
Για πες μου ακριβώς σε παρακαλώ που είναι η παραμέληση στο συγκεκριμένο που σου ανέφερα και όχι γενικά .
Η εμπιστοσύνη φυσικά και δεν φτάνει αλλά τι άλλο μπορεί να κάνει ένας γονιός ?
Να το έχει σε μια γυάλα μονίμως ?
Να μην το αφήνει να πάει σε ένα πάρτυ που ίσως μια φορά κρατήσει λιγάκι παραπάνω ?
Να είσαι απικο συνέχεια και να το παρακολουθείς σαν να ειναι και εγώ δεν ξέρω τι ?
Αλήθεια πως θα νοιώθει ?
Δεν αντιλαμβάνεται την ανησυχία των γονιών του αλλά νομίζει ότι δεν του έχουν εμπιστοσύνη ...
Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι παραπάνω από αυτά που έχουμε δώσει όλα αυτά τα χρόνια και που πιστεύουμε ότι έχουν κάνει καλή δουλειά .
Οι περισσότεροι γονείς κάνουν οσο καλύτερο μπορούν .
Ξέρεις πόσες φορές ετρεχα να πάρω την κόρη μου και ας ήταν και 11 το βράδυ ή όταν υπήρχε ειδική περίπτωση και έπρεπε να μείνει μέχρι αργά έξω ?
Πάντα έπαιρνα και άλλα παιδιά από την παρέα της γιατί οι γονείς τους δεν μπορούσαν να το κάνουν είτε γιατί δούλευαν είτε γιατί είχαν μικρότερα παιδιά στο σπίτι και ήταν μόνοι τους και πολλά άλλα .
Αναλογιζεσαι αν ΜΙΑ φορά δεν μπορούσα να πάρω την κόρη μου ή καπια από τα άλλα παιδιά και τύχαινε ένας τριμαλαξ στο δρόμο των παιδιών γιατί θα μιλούσαμε αυτή την στιγμή ?
Για έμενα την ανεύθυνη μάνα που άφησε την κόρη της μέχρι αργά έξω και προκάλεσε τον κάθε βιαστη και τον κάθε μαλακά...
Για εκατοστή φορά εφόσον δε θέλετε να το καταλάβετε: Το κάθαρμα που τη σκότωσε δεν το αθωώνει ούτε δίνει άφεση αμαρτιών κανείς. Όταν σε μια ληστεία ένας σκοτώσει, δεύτερος βιάσει και τρίτος κλέψει και πούμε να πληρώσει για το έγκλημά του και ο τρίτος, δε σημαίνει οτι αθωώνουμε τον πρώτο. Αλλά νομίζω εσύ έλεγες οτι δε σού αρέσει να διαστρεβλώνουν τα λόγια σου αλλά κι εσύ αυτό κάνεις. Έχω πει 10 φορές οτι δεν ασχολούμαι με τον δολοφόνο γιατί τον έχει αναλάβει η δικαιοσύνη. Το επεκτείνω για να δούμε την ευθύνη των υπολοίπων στο οτι ένα παιδάκι νταραβεριζόταν με έναν 28άρη και η κοινωνία, αντί να τον καταδικάσει, το αποδεχόταν επειδή ήταν πιλότος.
Πέστο όσες φορές θέλεις γιατί ο τρόπος που γυρνάει γυρνάει το θέμα και πάντα καταλήγει στους γονείς αυτό δείχνει και στην προκειμένη περίπτωση δεν αναφέρθηκα σε εσένα .
Η εμπιστοσύνη στο παιδί δε φτάνει για να πάνε όλα καλά. Πρέπει κι ο γονιός να επεμβαίνει όταν το παιδί πάει να παρεκκλίνει από την πορεία του.
Πως ?
Κάνοντας τον αστυνόμο σαινη όταν βγαίνει έξω ?
Ακούω προτάσεις και όχι θεωρίες σε πολύ συγκεκριμένες φάσεις που ο γονέας δεν μπορεί να είναι απικο.
Μην πούμε για θεωρίες περί αξιών και αυτοπροστασίας γιατί αυτά ει άι δεδομένα πλέον για πολλούς ότι τα έχουμε κάνει .
Έβλεπα προχτές ένα ντοκιμαντέρ για τη δολοφονία μιας μικρής κοπέλας 17 ετών που έμπλεξε στα 15 με έναν μεγαλύτερό της άντρα, έκανε παιδί μαζί του και αυτός την απομάκρυνε από την οικογένειά της για να την ελέγχει (ακριβώς η ιστορία της Καρολάιν). Τελικά όταν αυτή του είπε να χωρίσουν, τη σκότωσε. Η μάνα της κοπέλας αφιέρωσε τη ζωή της να καταδικαστεί ο δολοφόνος του παιδιού της. Σε κάποιο σημείο λοιπόν την εποχή που γίνονταν αυτά είχε πει "Μετανιώνω που σαν μάνα δεν την πίεσα να μην πάει να μείνει μαζί του. Θα προτιμούσα να περάσω τη ζωή μου με το να με μισεί το παιδί μου παρά να είναι νεκρό".
Πολύ καλό παράδειγμα για να δεις ότι ναι οι γονείς όσο καλοί και αν θέλουν να είναι κάνουν και λάθη..
Πολύ σοβαρά στην δεδομένη περίπτωση αλλά ΔΕΝ είναι μόνο αυτοί και στην τελική σου είπα ότι πάντα αυτές οι συζητήσεις καταλήγουν μόνο σε αυτούς .
Εσύ μάλλον δεν αντιλαμβάνεσαι αυτό που λέω και είσαι απόλυτη ότι υπάρχουν ευτυχώς λιγοστές περιπτώσεις που κάποιοι γονείς κάνουν όντως λαθη έχοντας πλήρη συναίσθηση αυτών .
Εναι ελάχιστοι όμως αυτοί ...
Τώρα νομίζω οτι με περιπαίζεις πλέον.
ΤΙ ΛΕΩ ΛΟΙΠΟΝ ΕΓΩ ΕΔΩ ΚΑΙ ΜΕΡΕΣ; Αυτό δε λέω;
Δεν αντιλαμαβνομαι τον όρο περιπαίζει ?
Απλά επισημάνω πως εσύ και πολλοί άλλοι βαζεται στο ίδιο τσουβαλι τις καταστάσεις και ανέφερα τις περιπτώσεις που αναφέρατε ...
Ξεχνάτε τον αστάθμητο παράγοντα .
Δεν είμαστε θεοί να είμαστε παντουχου παρόν και να προλαβαίνουμε τα πάντα .
Δίνουμε αυτά που πρέπει να δώσουμε και κανουμε αυτά που περνάνε από το χέρι μας για να είναι ασφαλείς .
Μέχρι εκεί όμως .
Τον κάθε ψυχανωμαλο δεν μπορούμε να τον προβλέψουμε όμως πως θα ενεργήσει .
Και ξαναλέω δεν μιλάω μόνο για την Καρολάιν ..