«Γεωστρατηγικά»
Στο βιβλίο του «Η Μεγάλη Σκακιέρα», Ο Ζμπ. Μπρζεζίνσκι, γεωστρατηγικά εμάς τους Έλληνες, ούτε καν μας «υποννοεί» στις 350 και κάτι σελίδες του. Ούτε καν το «Βυζάντιο». Βασικά για την εν γένει βαλκανική χερσόνησο, ξεκινάει απʼ την «Οθωμανική Αυτοκρατορία» και εκεί (παρα)μένει: στα «χρυσόβουλα»!
Στο ίδιο βιβλίο του κατατάσσει την «ανθρωπότητα», χωρισμένη σε τέσσερις κατηγορίας, σύμφωνα με την «αμερικάνικη» οπτική της «Εθνικής Ασφάλειας»: στους υποτελείς, στους «φόρου υποτελείς», στα προτεκτοράτα(τους …τυχερούς!) και στους «Συμμάχους». Και μπορεί να αναρωτηθεί κανείς εύλογα: «Κι εγώ που δεν υπάρχω, για τον κύριο Ζμπ Μπρζ, που ανήκω;». «Προφανώς, στους τρομοκράτες…», ακούει πολλές φορές ο Κανείς, να του ψιθυρίζουν τα «Μέσα Μ.Ε.»!
Είμαστε (ακόμη!) ένας λαός, που δύσκολα μπορούμε να αποφύγουμε γενικά τους ψίθυρους. Ο ψίθυρος, σε τούτο τον τόπο, για λιγότερο από δύο αιώνες, είναι η φωνή, που καθοδηγεί την «εθνική μοίρα» του. Σε «κρυφό σχολειό» όμως, τα «κρυφά» που είνʼ να μάθεις, ποτέ δε θα τα μάθεις. Κι « όποιος δε μάθει, δε θα ʽχει», προφήτευε η προγιαγιά μου…
Αναρωτιέμαι σήμερα, σαν λαός τι έχουμε, και δυσκολεύομαι να απαντήσω, με λόγια που έμαθα στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο. Τα τελευταία είκοσι χρόνια(1989-2008) είναι τόσο διαφανή, στις ιστορικές όσο και «προφητικές» τους προεκτάσεις! Το ψέμα με την αλήθεια απέκτησαν τόσο κοντινή απόσταση, που η κάθε αμοιβαία διακύμανσή τους, τις κάνει να μοιάζουν με πολύχρωμο αμάλγαμα, από «ψηφιακές ουσίες».
Ως «ελληνικός λαός», έχουμε «εθνική κυριαρχία»; Ας δούμε, κατʼ αρχή, αν είχαμε. Θαρρώ πως αν γίνει κάποιο γκάλοπ και ρωτηθούν οι Έλληνες( οι ελλαδίτες εννοείται!), από «16» και μέχρι «96», σχετικά, θα υπερτερούν εκείνοι που αθροιστικά θα παραδέχονταν, ότι δεν ήμασταν, είμαστε και δεν θα είμαστε, ποτέ υποτελείς. Στο υπόλοιπο οικτρό ποσοστό των (ελλαδιτών) Ελλήνων, θα ανήκουν βασικά, κάποιοι παθιασμένοι με την «ιστορική γνώση», λίγοι «πραγματιστές»(«επαγγελματίες της Πολιτικής»!), μερικοί «τραπεζίτες» και κάποιοι… αδιάφοροι. Προσωπικά, είμαι ένας …κανείς, όσο τουλάχιστον βλέπω τα «πράγματα», σαν την «Μεγάλη Σκακιέρα» του κυρίου Ζμπ. Μπρζ.!
Ακόμη και η υποτέλειά μας, ήταν με «ημερομηνία λήξης» ενός «ιστορικο-διπλωματικού παιγνίου». Ας πούμε πως ξεκίνησε πάνω σε μία «συμμαχική ναυαρχίδα», παραμονή της «ναυμαχίας της Ναυπάκτου», και θα έκανε το πρώτο του διάλλειμα, με τη δολοφονία του Ι. Καποδίστρια: άρα δεν ήταν «ρωσική» …η ναυαρχίδα! Τουτέστιν, το «εθνικό νόμισμα», του «νέου Κράτους», η «Δραχμή», έμελλε, μέχρι τη …Συμφωνία της Γιάλτας, να είναι ναυαρχίδα της «εθνικής μοίρας» μας, δανεική από τους «Άγγλους» στους πολέμους, «γερμανική» δε, στα (ειρηνικά) μεσοδιάστημα. Τώρα, εκεί στο «χρονοντούλαπο της ιστορίας» και της …Ευρωζώνης, εκείνη η «ναυαρχίδα» μας, για τους εν γένει «αρχαιόπληκτους» (τουρίστες), δεν έχει το ενδιαφέρον, ούτε ενός «ναυαγισμένου υποβρύχιου»- των «Άγγλων» ή των «Γερμανών», το ίδιο δεν κάνει;- από την «Κατοχή»: και τότε, η «Δραχμή είχε μηδενιστεί»!
Οι «σοβαροί γνώστες και αναλυτές, επί «γεωστρατηγικών θεμάτων» Δύσης και Ανατολής, αλλά προεξαρχόντων των «Αμερικανών»( όπως π.χ., οι κ.κ. Κίσιγκερ και Μπρζεζίσκι), προφανώς αναγνώριζαν το Καλοκαίρι 1974, ότι το «παιχνίδι τέλειωσε»(με τους «Έλληνες», προφανώς!), καθώς ο Κ. Καραμανλής διακήρυττε την «έξοδο της Ελλάδας από το στρατιωτικό σκέλος του ΝΑΤΟ». Ένα «κύμα εθνικής υπερηφάνειας», είνʼ αλήθεια, θα διαπέρασε εκείνη την ημέρα το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό του «ελληνικού λαού»(εντός και εκτός, φυσικά, του «ελλαδικού χώρου»!). Και ίσως χάρη σʼ εκείνο το πλειοψηφικό «εθνικό ρίγος», αποδεχθήκαμε ως λαός, χωρίς «κατά βάθος» να το εξετάσουμε, και τον «Καραμανλή» αντί των «τανκς» και, προπάντων, ότι «Ανήκουμε στη Δύση». Ήταν, για να ακουστεί, κι εκείνο το «Η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες», για να το διαχειρίζεται σήμερα «σημειολογικά»- και τόσο γραφικά!- ο «ΛΑΟΣ»(του «Καρατζαφέρ», όπως το θέλει ένας ελλαδικός τοπικός ιδιωματισμός…)!
Η "συνέχεια", μετά την Πρωτοχρονιά...Εύχομαι σε όλους τους φίλους στο Στέκι, ευχάριστες γιορτές και ένα "εκρηκτικά δημιουργικό 2009"!
