Έρωτες εξ' αποστάσεως

[nikita13]

Ηταν λιγο πολυ αδιευκρινηστες οι συνθηκες και οι λογοι...
Μιλησαμε,ξερεις μου εξηγησε περιπου, αλλα εγω εκει ημουν λιγο πολυ..."αλλου"...
σου εχει τυχει να σου μιλανε,να γνεφεις καταφατικα,να κανεις διαλογο αλλα μολις τελειωσει το ολο σκηνικο, το μυαλο να τραβαει ενα "format" και να μην θυμασαι καθαρα τι εγινε;
Κατι τετοιο εγινε με εμενα...

Εμένα προσωπικά μου έχει συμβει..Ίσως επειδή ήταν τόσο άσχημες στιγμές να μην ήθελα να της θυμάμαι..

Οι βασικοι λογοι ηταν διαφορα οικογενειακα προβληματα που ειχε,προβληματα με την δουλεια της πυο εφυγε απο εκει που δουλευε και δεν μπορουσε να βρει αλλου ευκολα,και κατι τετοια...
Κατι τετοια μου ειπε, αλλα επιπλεον λογος ειναι (αν και δεν μου το ειπε στα ισια) ειναι οτι δεν αντεχε αλλο λογικα στην αποσταση και στο χρονο που ημασταν μακρια.
Υπηρχε και γενικοτερη πιεση απο το σπιτι της (οχι για εμενα),αλλα για την δουλεια,οικονομικα θεματα κτλ κτλ, και ισως ολα αυτα συν του οτι εγω δεν ημουν κοντα της...καταλαβαινεις.*
'Η αλλιως μπορει να επαψε να με αγαπα...
Οπως και να εχει,εκεινο που με ενδιαφερει προσωπικα (ασχετα αν στεναχωρηθηκα με τον χωρισμο), ειναι οτι τοσο καιρο που ημασταν μαζι (και μιλαμε για χρονια), αυτη ηταν κυρια απεναντι μου.
Μου φερθηκε παραπανω απο "ενταξει", με αγαπησε οσο κανεις οπως εκανα κι εγω και ηταν παντα κοντα μου.
Ειναι αληθεια ολα αυτα που εκανε,και γι' αυτο οσο και αν τσαντιστηκα,θυμωσα,στεναχωρηθηκα για οτι εγινε, ποτε δεν γυρισα να την "κακολογησω" (ξερεις να πω "Αντε να χαθει που δεν εκτιμα τιποτα"π.χ.) εστω και πανω στον θυμο μου.


*Σ'ολα τα παραπανω καποιος μπορει να πει οτι, ενταξει πολλοι εχουν προβληματα πασης φυσης, δεν ειναι "ορθο" να χωριζεις καποιον γι'αυτα.
Ειδικα εαν αυτος σε στηριζει,οπως εκανα.(εστω και απο μακρια πολλες φορες)
Συμφωνω,αλλα εγω αν και το σκεφτηκα δεν της το εθεσα ποτε σαν ερωτημα,γιατι την ειδα οταν μου μιλαγε οτι ηταν πολυ μπερδεμενη για το τι πρεπει να κανει, γιατι φαινοταν οτι με αγαπουσε ακομα,και αποφασισα να μην της θεσω τετοια ερωτηματα και ας τρωνε αργοτερα εμενα μεσα μου,για να μην την "πιεσω"...
Με λιγα λογια, προτημσα να μην μιλησω(και αυτο ειναι σπανιο για εμενα), απο το να την "πιεσω" περισσοτερο.
Ετσι κι αλλιως η ζωη ειναι μια ροδα που γυριζει...Την αφησα στην επιλογη της.
Απλως μακαρι να ειναι γενικα και παντα καλα, γιατι ειναι ενα ατομο που δεν της αξιζει να πληγωνεται.
Κι αυτο το λεω οχι γιατι την αγαπω ακομα, ή γιαιτ ειμαι κολλημενος κτλ κτλ, αλλα γιατι πραγματικα ειναι -καλη- κοπελα.

Σε θαυμάζω προσωπικά για τον τρόπο που το χειρίστηκες και για την αξιοπρέπεια που έδειξες..Ίσως καλό θα ήταν να μιλήσεις όμως έστω και λίγο για να της δώσεις πράγματα να σκεφτεί..Εσύ βέβαια ξέρεις καλύτερα την σχέση σας..Πάντως είσαι άνθρωπος που εκτίμησε τα όσα έκανε και σεβαστηκες την επίλογή της..Μπράβο σου..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikita13]

Πολύ ρομαντικό και τρυφερό αυτό που λες όμως η πραγματικότητα πιστεύω πως είναι λίγο διαφορετική, δεν είμαι απόλυτη εξάλου πιστεύω οι συνθήκες του "εξ'αποστάσεως" σε κάθε περίπτωση είναι διαφορετικές και κάθε άνθρωπος αντιδρά με τον δικό του τρόπο....

Όντως οι περισσότερες σχέσεις που διαλύονται εξ αποστάσεως είναι επιφανειακές.
.Εγώ έφερα το παράδειγμα από προσωπική μου εμπειρία που βάλαμε τέλος σε μια σχέση αν και τα αισθήματα ήταν πολλά..και ουσιαστικά αντέξαμε την απόσταση και όταν βρεθήκαμε κοντά χωρίσαμε γιατί διογκώθηκαν κάποια προβλήματα και με την προοπτική ότι σε 5 μήνες θα ξαναχωριζόμασταν το τέλος ήταν οριστικό και δεν προσπαθήσαμε να βρούμε λύση..Καταφέραμε να μην ξαναεπικοινωνήσουμε όχι γιατί είχαμε ξεχάσει ο ένας τον άλον απλά δεν βλεπόμασταν και είμασταν και οι δυο καλά..Όταν όμως συναντιόμασταν τυχαία είναι απερίγραπτο αυτό που νιώθουμε εκείνη την και το ξέρουμε και οι δύο αυτό άσχετα αν δεν μιλάμε πλέον..Απλά κάναμε την επίλογη μας..Ουσιαστικά αυτός την έκανε και το έχει μετανιώσει το μόνο που είμαι σίγουρη αλλά κάποια πράγματα δεν ξεγράφουν..
Ξέρω ότι ποτέ δεν με κοροίδεψε και αυτό μου αρκεί απλά προτίμησε την εύκολη λύση και λόγω προσωπικών του προβλημάτων(κάτι σαβ την περίπτωση του Mario)ξέρω ότι είναι καλά και έύχομαι να έχει προχωρήσει απλά ξέρω ότι ακόμα μέσα του με αγαπά..Όσο παράξενο κ αν φαίνεται αυτό μου αρκεί και έχω προχωρήσει..Το μόνο που εύχομαι είναι να είναι καλά..
Γι'αυτό τονίζω ότι απαραίτητη προυπόθεση να πετύχει μια εξ αποστάσεως σχέση είναι να τα έχουν βρει και οι δυο με τον εαυτό τους και να είναι κατασταλαγμένοι..
Σόρρυ για το μεγάλο μου ποστ απλά μου θυμίσατε μια σημαντική εποχή της ζωής μου

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[The Djinn]

Εμένα προσωπικά μου έχει συμβει..Ίσως επειδή ήταν τόσο άσχημες στιγμές να μην ήθελα να της θυμάμαι..

Κατι τετοιο εγινε και μενα πιθανοτατα...

Σε θαυμάζω προσωπικά για τον τρόπο που το χειρίστηκες και για την αξιοπρέπεια που έδειξες..Ίσως καλό θα ήταν να μιλήσεις όμως έστω και λίγο για να της δώσεις πράγματα να σκεφτεί..Εσύ βέβαια ξέρεις καλύτερα την σχέση σας..Πάντως είσαι άνθρωπος που εκτίμησε τα όσα έκανε και σεβαστηκες την επίλογή της..Μπράβο σου..

Λιγο πολυ, μιλησα μαζι της, αλλα ξερεις τι;
Δεν της ειπα ποτε π.χ. "Γιατι ρε συ..." και οτιδηποτε μετα.Οπως π.χ."Γιαιτ να χωρισουμε, επιδη ειναι δυσκολες οι συνθηκες;Εγω που εφταιξα;"
Η οτιδηποτε τετοιο.
Προτιμησα να μην πω τιποτα και απλως να της δωσω θαρρος για τις δυσκολες προσωπικες τις στιγμες και να παραμερισω τοσο το ποσο εξακολουθουσα να την αγαπω, οσο και το οτι δεν αξιζει για μια δυσκολια να διαλυσουμε την σχεση.
Ολα αυτα και αλλα τοσα, θα μπορουσα να τα πω, ομως δεν ηθελα να την πιεσω...
Ηθελα περισσοτερο να την ηρεμησω για οτι περνουσε (και μαλιστα σε μια απιστευτα ασχημη περιοδο για εμενα και την οικογενεια μου), παρα να της θεσω κι αλλα ερωτηματα.
Κι ας ηξερα οτι με αυτη την επιλογη μου, αργοτερα ολα αυτα τα αναπαντητα ερωτηματα θα με ετρωγαν μεσα μου.
Αλλα λιγη σημασια εχει...
Γιατι οταν αγαπας καποιον περισσοτερο και απο την ιδια σου την ζωη, σε ενδιαφερει ακομα κι εκεινη την στιγμη, να τον δεις να ανακουφιζεται λιγο, και παραμεριζεις "εσενα" και οτι ενδεχομενως μπορει να σε πληγωσει.
Εγω τουλαχιστον ετσι κανω.
Θα μπορουσα να της ειχα πει πολλα και ισως να αλλαξω την αποφαση της (μιας και δεν ηταν σιγουρη), ομως ετσι θα ηταν σαν να της εβαζα εμποδιο μπροστα σε ενα μονοπατι που ειχε διαλεξει και ειχε κρινει οτι επρεπε να παρει.

P.S.-Συμφωνω απολυτα με το τελευταιο σου ποστ nikita.
Kαι για την ιστορια,ποτε μα ποτε οσες ευκαιριες κι αν ειχα, δεν ειχα κανει με αλλη οσο ημουν εξωτερικο.
Και μαλιστα πολλοι φιλοι με δουλευαν και μου ελεγαν "ρε συ μια χαρα κοπελες σε θελουν κανε κατι!Και ποιος θα το μαθει;"
Και τους απανταγα παντα :"ΕΓΩ!"
Απλως,δεν υπηρχε λογος να κανω κατι με καποια αλλη.
Ειναι ανουσιο οταν αγαπας καποιον και απαραδεκτο για εμενα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[nikita13]

P.S.-Συμφωνω απολυτα με το τελευταιο σου ποστ nikita.
Kαι για την ιστορια,ποτε μα ποτε οσες ευκαιριες κι αν ειχα, δεν ειχα κανει με αλλη οσο ημουν εξωτερικο.
Και μαλιστα πολλοι φιλοι με δουλευαν και μου ελεγαν "ρε συ μια χαρα κοπελες σε θελουν κανε κατι!Και ποιος θα το μαθει;"
Και τους απανταγα παντα :"ΕΓΩ!"
Απλως,δεν υπηρχε λογος να κανω κατι με καποια αλλη.
Ειναι ανουσιο οταν αγαπας καποιον και απαραδεκτο για εμενα.

Απλά respect καθρεφτίζεις τον τρόπο με τον οποίο σκέφτομαι

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 20 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[princess]

Η σχέση εξ αποστάσεως είναι ένα φαινόμενο πολύ συνηθισμένο, με δεδομένο πχ. ότι οι άνθρωποι για διάφορους περιστασιακούς λόγους αλλάζουν τόπο διαμονής. Τι γίνεται όμως με μια μακροχρόνια-σοβαρή σχέση, στην οποία τα δύο άτομα έχουν διαφορετικούς τόπους καταγωγής? Τι γίνεται δηλαδή στην περίπτωση όπου π.χ. στα 25 γνωρίζεις έναν άνθρωπο από άλλη πόλη, ίσως και αρκετά χιλιόμετρα μακριά? Υποχωρείς? Για πόσο όμως?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DiavolakoS]

ωχ δυσκολα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[songless_bird]

Σε καταλαβαινω Δυο πραγματα θα σου πω. Χαλκιδικη-Αργος και εγω απο Νοεμβριο φανταρος...

Και απο την δικη της πλευρα η αποσταση ειναι ανασταλτικος παραγοντας για σχεση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[princess]

Το πρόβλημα δεν είναι η απόσταση αυτή καθεαυτή. Το πρόβλημα είναι ότι μελλοντικά κάποιος από τους δύο μάλλον θα πρέπει να αλλάξει πόλη, με ότι βέβαια αυτό συνεπάγεται για ένα άτομο...Και άντε να μείνεις για 5 ή για 10 χρόνια σε μια άλλη πόλη,... πάει κι έρχεται..Όμως εδώ μιλάμε για μια ζωή.
Από τα 30 χρόνια μέχρι τα 70

Δεν αφορούν δική μου σχέση αυτοί οι προβληματισμοί.Είναι καθαρά θεωρητικές οι σκέψεις που έχουν προκύψει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[songless_bird]

Για το ιδιο πραγμα μιλαω...Την γνωρισα Κοζανη οπου σπουδαζαμε και οι δυο. Εχουμε παει στους τοπους καταγωγης μας εδω και 1,5 χρονο.Η κοπελα σκοπευει να κανει μεταπτυχιακο Πατρα αν την δεχτουν. Αλλιως ειτε τωρα ειτε σε ενα χρονο θα παει να ζησει Αθηνα. Εκει ειναι το δικο μου προβλημα...Θελω να ειμαι μαζι της. Αλλα το να παω χωρις βασεις, ετσι , σε μια πολη που την φοβαμαι(απο χωριο ειμαι και μια φορα που πηγα δεν αντεξα τους ρυθμους της) να ζησω ,μονο και μονο για να ειμαι μαζι της, με κανει να σκεφτομαι και μελαγχολω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Dark_kronos]

Θα σου πω κατι ελπιζωντας να σε βοηθεισω, ο πατερας μου και η μητερα μου γνωριζονται(και ειχαν σχεση) απο τα 17 τους, παντρευτηκαν στα 29 και μεχρι τοτε η μητερα μου ζουσε στην Σουηδια και ο πατερας μου στην Ροδο.... (το που κατεληξε το ολο πραγμα μετα δεν εχει σημασια)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[princess]

Κοίτα εδώ που τα λέμε τώρα, και από χωριό να μην είσαι, η Αθήνα πάλι χάλια σου φαίνεται. Οπότε , μην αγχώνεσαι, δεν είσαι ο μόνος που έχεις τέτοιες απόψεις στο θέμα της συγκεκριμένης πόλης.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[princess]

Θα σου πω κατι ελπιζωντας να σε βοηθεισω, ο πατερας μου και η μητερα μου γνωριζονται(και ειχαν σχεση) απο τα 17 τους, παντρευτηκαν στα 29 και μεχρι τοτε η μητερα μου ζουσε στην Σουηδια και ο πατερας μου στην Ροδο.... (το που κατεληξε το ολο πραγμα μετα δεν εχει σημασια

Για πες για το μετά, γιατί το μετά μας ενδιαφέρει. Όταν δηλαδή σκέφτεσαι τον άλλο, και δεν έχεις πλέον την εντύπωση ότι λιώνεις στη σκέψη του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[songless_bird]

Να υποθεσω οτι ο Πατερας σου ειναι απο Ροδο και μετα τον γαμο τους εζησαν εκει. Εγω σου μιλαω να φυγουμε και οι 2 απο τον τοπο καταγωγης μας για "ενα καλυτερο αυριο" και "περισσοτερες ευκαιριες για εργασια", οπως το βλεπει εκεινη...Θελω πραγματικα να ειμαι μαζι της. Αλλα οταν σκεφτομαι ρεαλιστηκα "πεφτω" λιγο ατσαλα και λεω μεσα μου "τι σκεφτεσαι να κανεις?!?" "Που θα πας εκει κατω?", " Αντι να κατσεις πανω που μεσω γνωστων θα βρεις δουλεια, να κατεβεις σε αγνωστα μερη, να ζητησεις και οικονομικη βοηθεια στην αρχη απο γονεις...Γιατι? Για να εισαι με την Ελενη.."

Και τα βαφει μαυρα ο Μητσος(εγω ειμαι αυτος για οσους δεν ξερουν το ονομα μου..)

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Dark_kronos]

@princess Καταρχην αυτος ο γαμος ητανε καταδικασμενος και μονο που εγινε, ο πατερας μου ποτε δεν ητανε για γαμο, παντρευτικε μονο και μονο γιατι η μητερα μου εμεινε εγκυος. Επισης δεν γινετε αυτοι οι δυο ανθρωποι να ειναι μαζι, ενταξη οταν εγω και η αδερφη μου ειμασταν μικρα, μετα ομως βγαινανε τα προβλημα απο τον τελιως διαφορετικο τροπο σκεψεις.Λιγο αυτα, λιγο διαφορα αλλα, ολα μαζι συντελεσαν και σχολασε το γλεντι (ευτιχος δλδ).

@ Ναι ο πατερας μου ειναι απο Ροδο και εζησαν εδω. Το να πας εσυ να ζησεις στην Αθηνα και να τα καταφερεις εξαρτατε καθαρα απο εσενα και το κατα ποσο μπορεις να ανταπεξελθεις στην κατασταση εκει.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[songless_bird]

@ Ναι ο πατερας μου ειναι απο Ροδο και εζησαν εδω. Το να πας εσυ να ζησεις στην Αθηνα και να τα καταφερεις εξαρτατε καθαρα απο εσενα και το κατα ποσο μπορεις να ανταπεξελθεις στην κατασταση εκει.

Δεν μπορω Για την Ελενη θα το κανω ή καλυτερα για μενα θα το κανω. Να ειμαι με την Ελενη

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Subject to change]

Θεωρώ οτι όταν υπάρχει κάτι δυνατό, άνετα μπορεί να κρατήσει μια σχέση εξ αποστάσεως ΑΡΚΕΙ να υπάρχει προοπτική σε κάποια χρόνια να ζήσει στην ίδια πόλη το ζευγάρι. Να είναι δηλαδή προσωρινή η απόσταση (όπου προσωρινό μπορεί να είναι και χρόνια). Προσωπικά, έχω σχέση εξ αποστάσεως σχεδόν 2 χρόνια τώρα και ουδέποτε το μετάνιωσα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Κακή Επιρροή]

αν και νομίζω τα έχω ξαναπεί σε ανάλογο θέμα, θα τα ξαναπώ....

Είμαι απ τους ανθρώπους που δεν υπολογίζουν αποστάσεις κι άλλα τέτοια αστεία (κατ εμέ) θέματα όταν αγαπάνε κάποιον....
Ναι θα προχωρούσα άνετα στη σχέση (το έχω κάνει άλλωστε στο παρελθόν για άλλη χώρα κι όχι για άλλη πολη απλά!) και η σχέση προχωρούσε ομαλά και όμορφα, θα μάζευα τα μπογαλάκια μου και θα πήγαινα να είμαι μαζί του ακόμα και στο φεγγάρι....

Σπίτι σου είναι όπου είναι η καρδιά σου (όπως έχω ξαναπει πολλές φορές) κι όχι όπου είναι ο τόπος καταγωγής σου ή οι γονείς σου....

Σε ζητήματα καρδιάς το να ακούω άλλο μέλος του σώματος μου (Δλδ το μυαλό μου) μου φαίνεται το λιγοτερο αστείο... την καρδιά μου θα ακούσω για το ζήτημα της καρδιάς μου... αλλιως είναι σαν να κάνω μασάζ στο χέρι μου ενώ έχω πονοκέφαλο

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[misslittledevil]

Σπίτι σου είναι όπου είναι η καρδιά σου (όπως έχω ξαναπει πολλές φορές) κι όχι όπου είναι ο τόπος καταγωγής σου ή οι γονείς σου....

Ακριβως..
Κι εγω πιστευω οτι τελικα θα επελεγα να παω με τον καλο μου. Αν και δεν εχει τεθει τετοιο ζητημα, μεχρι τωρα τουλαχιστον.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[neraidoula]

Γενικα αν υπαρχει αγαπη ,εμπιστοσυνη και πολλα αλλα λυνεται αυτο το προβλημα καπως..Μου χει τυχει και μενα ,ειναι πολυυ δυσκολο..Εγω ομως πιστευω οτι μια σχεση θα συνεχισει να κραταει ετσι οταν η αποσταση παψει να ειναι εμποδιο συντομα .Δεν νομιζω οτι θα ειναι ιδια η σχεση μετα απο 1 χρονο πχ πηγαινελα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[crazy lover]

Εάν υποχωρήσει ο ένας απ τους 2 και μεινει σε άλλη πόλη τότε πιστευω πως (αν όχι στην αρχη της σχέσης)σιγουρα όμως στο μέλλον θα υπαρξουν προβλήματα στην σχέση αυτή.Είναι πολύ δυσκολο να υπάρξει μια τέτοια σχέση...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 19 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.