Χμμμ.. υπήρξε ένας τύπος με τον οποίο είχαμε το τέλειο κρεβάτι και την τέλεια επικοινωνία, αλλά ποτέ δεν κάναμε σχέση για διάφορους λόγους. Για χρόνια τον θεωρούσα απωθημένο μου, πλέον απλά εκτιμώ όσα έζησα μαζί του. Δεν θα ήθελα πάντως να μου προκύψει κάτι παρόμοιο, όχι από πλευράς συναισθημάτων, αλλά από την πλευρά της δέσμευσης (δηλ πιο πολύ με πόνεσε που ένιωσα πως δεν με ένιωσε ποτέ αρκετά "καλή" για να είναι μαζί μου "κανονικά", άσχετο που ύστερα από λίγο κατάλαβα πως αν εμείς είχαμε κάνει "κανονική" σχέση τίποτα απ όσα ζήσαμε δεν θα ήταν έτσι).