Έφηβοι και ακαταστασία

[Ψαγμένος]

Ρε παιδιά εύκολο είναι να κρίνουμε αλλά έχει σκεφτεί κανείς πόσο ελεύθερο χρόνο έχουν αυτά τα παιδιά; Σχολείο, φροντιστήρια, διαβάσματα, μπασκετ, ποδοσφαιρο, χοροί κ.λ.π. Ποιος τα προλαβαίνει όλα αυτά και επιπλέον το να καθαρίσει το δωμάτιο του;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[katalinos]

εγώ - αρκεί να ξαναγινόμουν παιδί

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[tsarachaf]

Ρε παιδιά εύκολο είναι να κρίνουμε αλλά έχει σκεφτεί κανείς πόσο ελεύθερο χρόνο έχουν αυτά τα παιδιά; Σχολείο, φροντιστήρια, διαβάσματα, μπασκετ, ποδοσφαιρο, χοροί κ.λ.π. Ποιος τα προλαβαίνει όλα αυτά και επιπλέον το να καθαρίσει το δωμάτιο του;

Χρόνος υπάρχει... Δεν θέλει ώρες για να συμμαζέψεις ένα δωμάτιο... Πόσο μάλλον αν δεν το κάνεις χάλια πρώτα, αλλά διατηρείς μια στοιχειώδη τάξη...
Η θέληση είναι που λείπει...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[DanaiPsa]

Εμένα μου αρέσει να έχω καθαρό το δωμάτιό μου, αλλά βαριέμαι να το καθαρίζω! Οπότε βρίσκομαι κάπου στη μέση! Βοηθάει και η μαμά στο συμμάζεμα που και που σο......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Gate4]

Εμένα πάντως το δωμάτιο μου δεν μένει συμμαζεμένο πάνω από μισή μέρα! Το γραφείο μου είναι μόνιμα γεμάτο βιβλία, τετράδια και πράγματα που δεν θα έπρεπε να είναι είναι εκεί, το υπόλοιπο δωμάτιο ντουλάπα γτ έχω πεταμένα ρούχα και το κρεβάτι ανακατεμένο. Προσωπικά δεν έχω θέμα με την ακαταστασία ίσα ίσα με αρέσει, η μάνα μου όμως παθαίνει κρίση όταν το βλέπει έτσι το δωμάτιο.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[rakels]

Και 'μένα η μάνα μου παθαίνει κάτι κρίσεις ώρες ώρες με το δωμάτιό μου.
Είναι πάντα πεντακάθαρο, αλλά κάποιες φορές ακατάστατο.
2 καρέκλες φουλ με ρούχα και τσάντες, γραφείο που και που ανακατεμένο με στοίβες από βιβλία, φωτοτυπίες, σημειώσεις, τετράδια, στυλό και πάει λέγοντας.
Καμιά φορά με πιάνει και τα βάζω στη θέση τους, αλλά η κατάληξη είναι η ίδια.
Γενικά αν είναι να με πιάσει κάτι να συμμαζέψω αυτό θα είναι το γραφείο, γιατί αγχώνομαι (ναι, κρισάρες) όταν βλέπω πολλά πράγματα, το κλασικό έχω τόσα πολλά να διαβάσω, δε θα προλάβω, ΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ! Κι έτσι ξεκινά η αναζήτηση της χαμένης Ατλαντίδας!
Πάλι καλά, έχω πολύ μεγάλη βιβλιοθήκη με πολλά ντουλάπια, αλλιώς θα ήταν το χάος εδώ μέσα. Έχει κι αυτό την πλάκα του.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 12 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.