Αρχική Δημοσίευση από Loupo:
Έχουμε βούληση και αποφασίζουμε μας κάνει κάτι το κρατάμε δε μας κάνει κάτι το πετάμε. Κόβουμε και ράβουμε Χριστιανοσύνη και ειδικά Θεό στα μέτρα του ο καθένας. Δηλώνουμε άθεοι και δε πατάμε στην εκκλησία αλλά παντρευόμαστε, βαπτίζουμε τα παιδιά μας, κηδεύουμε τους δικούς μας και όταν έρθουν και τα ζόρια λέμε και ένα βοήθα μας Παναγιά μου...
Είχα ξαναθίξει και αλλού το θέμα αυτό. Ο συνδυασμός της επιπολαιότητας που μας διακρίνει, κυρίως στις μικρότερες ηλικίες και του ότι στην ελληνική κοινωνία Χριστιανικοί θεσμοί όπως ο θρησκευτικός γάμος ή το βάπτισμα έχουν διατηρηθεί απλά σαν παραδόσεις (τις οποίες αν δεν ακολουθήσει κάποιος στιγματίζεται από τον κοινωνικό του περίγυρο, κυρίως στις κλειστές κοινωνίες) χάνοντας όμως το νόημα τους, πιθανόν να έχει οδηγήσει σε αυτό.
Η πλειοψηφία των όσων παντρεύονται στην εκκλησία πιστεύω πως το έκανε λόγω παραδόσης και επιρροών από την οικογένεια και όχι επειδή πραγματικά πίστευαν ότι κάποια ανώτερη δύναμη - χριστιανικός θεός στην περίπτωσή μας. θα ευλογήσει την ένωσή τους.
Προσπαθούμε να προσαρμοσούμε τις ίδέες και τις αντιλήψεις μας στις τάσεις των καιρών, απλά και μόνο "για να μη μείνουε πίσω", ακολουθώντας έναν πνευματικό ..."τρεντισμό" (υπάρχει μια λογική αλληλουχία μεταξύ πνευματικών "τάσεων" και τάσεων στη μόδα - και τα 2 ακολουθώνται από πολλούς άκριτα κατά βάση) απλά και μόνο για να χαρακτηριστούμε σαν (δήθεν) "προοδευτικοί" (άποψή μου ότι οι χαρακτηρισμοί "συντηρητικός" και "πρόοδευτικός" είναι οι χειρότερες και ατυχέστερες ταμπέλες), χωρίς όμως να μπορούμε να ξεπεράσουμε τα όσα θεωρούνται παραδεδογμένα, απλά και μόνο για να μη στιγματιστούμε από τον περίγυρό μας.
Συνεπώς, όποιος επιλέξει να "αψηφίσει" κάποιον θεσμό της επικρατούσας θρησκείας, αυτόματα αψηφά τη θρησκεία σε κάθε της διάσταση, μιας και δεν βρήκε την αλήθεια που αναζητούσε σε αυτή (αλλιώς γιατί να αψηφίσει το θεσμό της αυτό; ). Το να κόψει και να ράψει κάποιος στα μέτρα του μια πεποίθηση και παράλληλα να δηλώνει οπαδός της, δηλώνει πνευματική ανωριμότητα σε κάποιο βαθμό.
Και ναι, το "βοήθα μας Παναγία μου" (κλασσική έκφραση άθεου όταν αρρωσταίνει βαριά - φαίνομαι κάπως μικρόψυχος αλλά δυστυχώς... ....) είναι υποχρέωση του όποιουδήποτε το λέει να το εννοεί , όπως είναι και ντροπή για τον οποιοδήποτε δηλώνει Χριστιανός, να βλαστημά τα όσα πιστεύει.