Για να συμπληρώσω στα όσα ενδιαφέροντα γράφτηκαν εδώ, για "ωφέλεια" και "δικαιοσύνη", αναφέρω και τις δύο ακραίες διακρίσεις της διακαιοσύνης. Από τη μία, η "δια νόμου δικαιοσύνη" κι από την άλλη, η "δια πίστεως δικαιοσύνη". Στη πρώτη περίπτωση, κορυφαίο παράδειγμα η καταδίκη και η σταύρωση του Ιησού Χριστού, κατά τον Νόμο και στη δεύτερη, εκείνο το "ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθο βαλέτω". Πολλά βέβαια και τα πρόσφατα παραδείγματα συνανθρώπων μας ανά τον Πλανήτη, που αποδείχθηκε ότι ήταν αθώοι, μετά από πολλά χρόνια( έστω και μήνες!) έγκλειστοι στις φυλακές. Αλλά και σχεδόν κανένας Δικαστής, δεν θα μπορούσε να διεκδικήσει το "αναμάρτητο". Όσο για το οποιοδήποτε όφελος, από την απονομή οποιασδήποτε δικαιοσύνης, αυτό μπορεί κανείς να το βρει μόνον εκεί, όπου δεν θα υπήρχε αιτία εγκληματικότητας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 18 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.