Ωραίες οι θεωρίες, ωραίες οι προσεγγίσεις σας, ωραία όλα. Θέλω να προσθέσω κι εγώ τη δική μου πινελιά στο θέμα και θα ήθελα να την προσέξετε ιδιαίτερα, όχι γιατί όσα γράψω θα τα γράψω πρός ιδίαν τέρψιν αλλά ως γνώμη-προσφορά σε όσους επιθυμείτε να τη διαβάσετε!
Ο άνθρωπος χωρίζεται στο έσω και στο έξω. Το αν μαθαίνεις κι από τις δύο μεριές ποτέ κάποιον καλά, είναι αμφίβολο. Άλλοι έφτασαν 50 ετών και δεν γνωρίζουν τα παιδιά τους ή τους γονείς τους. Η ανθρώπινη οντότητα δεν είναι μια στατική εικόνα, μια στατική προβολή στα μάτια και στο μυαλό τρίτων παρατηρητών. Είναι κάτι το δυναμικό. Η ελπίδα, μας υπαγορεύει το στατικό ("η αδερφή μου δεν ήταν έτσι, ποτέ τόσο τσιγκούνα"), μα η πραγματικότητα μας αποκαλύπτει το δυναμικό ("το ότι θα έπαιρνε την περιουσία της θείας Ευτυχίας τόσο δόλια, δε το περίμενα")
Το internet είναι ένα μέσο γνωριμίας -και όχι μόνο- ανθρώπων που εστιάζει -κυρίως- στο έσω. Εκ των πραγμάτων δηλαδή, όχι εξ' αιτίας προσωπικών επιλογών. Είναι σαν ένα προϊόν, σου λέει κύριε/κυρία μου, σου προσφέρω
αυτό ως έχει. Το τι θα κάνεις με το προϊόν είναι
δικό σου θέμα. Πως θα το αντιληφθείς, ως "μου έλυσε τα χέρια" ή ως "σατανικό παλιόπραμα", πως θα το χρησιμοποιήσεις, "για να καμακώσεις" ή "για να κάνεις εμπορικές συναλλαγές με την εταιρία ΧΨΖ Α.Ε.", ή και πως θα το εξελίξεις "ανέβασα homemade ερωτική ταινία του εαυτού μου με τον τοίχο" ή "έχτισα και μια σελίδα για την πρόληψη της Χ ασθένειας που πιάνει 10000 επισκέπτες".
Ο καθένας το αντιλαμβάνεται και το χρησιμοποιεί και το εξελίξει όπως αυτός δύναται και νομίζει! Αν ήμασταν όλοι ίδιοι ακόμα και σε αυτό, θα έπρεπε ήδη να είχαμε εξομοιωθεί σε πιό σημαντικά ζητήματα. Μέχρι και στο νετ δηλαδή φαίνεται η διαφοροποίηση στον ανθρώπινο πληθυσμό, βάσει της ψυχοσυνθέσεώς του.
Έχω γνωρίσει πολλά άτομα μέσω νετ. Άλλα τα μίσησα, άλλα τα έκανα παρέα, άλλα τα έχω στο msn μου και κάνουμε καλαμπούρι, άλλα μου ήταν αδιάφορα, άλλα μου προκάλεσαν "ζημιά" στο παρελθόν. Ότι θέλετε, ο δικός μου ο μπαξές είναι μουσείο κάθε είδους εκθέματος. Η βάση είναι όμως ότι εγώ άνοιξα το νετ και πήγα εκεί που πήγα και έκανα ότι έκανα. Δε μπορεί μια ζωή να λέμε "το νετ" και "το νετ". Κηνύγι μαγισσών κάνουμε; Εμείς τι ευθύνη έχουμε για τη βλακεία που κουβαλάμε στον εγκέφαλο; Αν είσαι βλαξ, θα κακοτυχείς συνεχώς στο νετ. Δεν το αγιοποιώ το νετ και ούτε πρόκειται. Μπορεί να είναι από λευκός κρίνος μέχρι και θανατηφόρο όπλο. Πάντα όμως πρέπει να έχουμε στη ματιά μας και τον χειριστή αυτού. Κι όπως λένε οι φίλοι μας οι Αμερικάνοι "Shit or get off the pot". Τόσο απλά.
...
[Edited by me]
...
Δεν καταλαβαίνω γιατί μερικοί το γυρνάτε πολύ στο ακαδημαϊκό. Isiliel για παράδειγμα... Μπορεί πρίν 10 χρόνια να είχες τις μαύρες σου και να έμπαινες στο νετ και να έβρισκες ζεστασιά. Εγώ όταν έχω τις μαύρες μου ή θα έρθω στο νετ ή κυρίως θα πρήξω τους κολλητούς μου. Στα 10 χρόνια πρίν δε, χωνώμουν σε μια στοίβα κασσέτες και άκουγα μουσική με τις ώρες για να ξεχάσω ότι με πλήγωνε.
Neraida... κι εδώ πολύ ακαδημαϊκό το σιτσουέησιον.... Και φάτσα φόρα να βρεθείτε, άμα θέλει ο άλλος να στο παίξει Τσάρλι Τσάπλιν - μουγκό τελεσινέ, θα στο παίξει που να κάνεις τούμπες. Επίσης μπορείς να μπείς στο νετ και να σου αρχίσει ο άλλος... "Η θεία μου η Πελαγία που είχε μια ντουζίνα παιδιά, το έκανε με τον θείο μου και τους βγήκε ερμαφρόδιτο το δέκατο τρίτο", δηλαδή ότι πιό προσωπικό μπορείς να φανταστείς...
Είναι αυτό που έλεγα για τον εκάστοτε χειριστή του μέσου, λοιπόν. Αφήστε ελεύθερα τα μυαλουδάκια σας και χαρείτε τη ζωή. Ας είναι να έρθει ότι είναι να έρθει, μέσα κι από ταχυδρομείο...
