Έγω έχω σκεφτεί να αυτοκτονήσω, αλλά μάλλον είναι ακίνδυνη σκέψη.
Έχω φτιάξει κάποια χειρόγραφη διαθήκη, για κάθε ενδεχόμενο, και έχω φροντίσει να μην έχω ανοιχτές υποχρεώσεις.
Το πρόβλημα είναι ότι αν έκανα κάποια τέτοια κίνηση, θα στενοχωρούσε τους γονείς μου και τα αδέρφια μου.
Πριν από αρκετά χρόνια μια φίλη μου, είχε δει στον ύπνο της, ότι ήμουν πεθαμένος, και έκλαιγε ο πατέρας μου πάνω από το φέρετρο.
Μια φορά είχα δει και γω ένα περίεργο όνειρο. Ανέβαινα λέει μια ανηφοριά, και κουβαλούσα μαζί και ένα καρότσι σαν αυτό της λαϊκής. Με οδηγούσε σε αυτό το ταξίδι ο θείος μου ο παπάς. Τελικά φτάσαμε μπροστά σε κάποιον ο οποίος πρέπει να είχε σημαντική θέση, γαιτί κάθονταν στο κέντρο ενός λευκού χώρου.
Εκεί έβγαλα κάποια πράγματα από το καρότσι και τα άφησα σε αυτόν. Ο θείος μου μου λέει,"Δώσε και αυτά" με σοβαρό τόνο, και έβγαλα κάποια επιπλέον πράγματα από το καρότσι. Μετά μου είπε "κάτσε εκεί". Ήταν ένα τμήμα δεξιά του χώρου, που κάθονταν και άλλοι άνθρωποι. Εκεί που έκατσα, παρατήρησα ότι κάθονταν και η νεκρή γιαγιά μου. Της είπα με ενθουσιασμό "Τι κάνεις γιαγιά;", και μου χαμογέλασε και αυτή με έντονο ενθουσιαμό.
Το πρόβλημά μου είναι ότι βρίσκομαι πολύ πολύ μακριά από αυτό που θα ήθελα να είμαι, και όσο πηγαίνω απομακρύνομαι όλο και περισσότερο.
Αν το αποφάσιζα τελικά μάλλον θα διάλεγα τη μέθοδο του ηθοποιού Rober williams. Σακούλα στο κεφάλι, και λαστιχάκι στο λαιμό, για την αποφυγή διαρροής αέρα. Μου φαίνεται η πιο ανώδυνη.
Έκανα μια δοκιμή με μια σακούλα αλλά μου έπεφτε μικρή, έτσι την επόμενη μέρα, προμηθεύτηκα 3-4 μεγαλύτερες από την αγορά. Δεν πήρα μία για να μη καρφωθώ, ή τουλάχιστον για να μη νιώσω ότι καρφώνομαι.
Έτσι λοιπόν, έχω αποθηκεύσει τις σακούλες για παν ενδεχόμενο, αν και τελικά δεν το βλέπω να τις χρησιμοποιώ. Δυστυχώς, αν τελικά δεν τις χρησιμοποιήσω, θα είναι μια χειρότερη εξέλιξη απότι αν τις χρησιμοποιούσα. Ήδη βρίσκομαι εδώ και χρόνια σε φάση που λέω σχεδόν σε καθημερινή βάση και χιλιάδες φορές το μήνα "Θέλω να ..." και "Πρέπει να ...". Έτσι ίσως αυτή η παρένθεση που λέγετε ζωή, θα πρέπει να κλείσει μια ώρα αρχύτερα. Αυτό, αν και δεν μπορεί να το συλάβει ένας ευτυχισμένος άνθρωπος, δείχνει απολύτως λογικό σε κάποιον που δεν είναι.
Τώρα που γράφω αυτά τα πράγματα, δείχνει στη τηλεόραση τον Σάκη Μπουλά, και σκέφτομαι "Κοίτα ποιός έφυγε, ενώ θα έπρεπε να φύγει άλλος στη θέση του". Είναι άδικη η ζωή...
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.