Σήμερα το πρωί σηκώθηκα με κακή διάθεση όπως τις περισσότερες φορές, από κάτι που το προκάλεσε χθες το βράδυ, το οποίο μπορεί και να μην υπήρχε.
Έχω ένα σημειωματάριο για να καταγράφω τις μαύρες σκέψεις μου.
Σήμερα το πρωί έγραψα:
Θα πρέπει να γονατίσω δίπλα στο κρεβάτι μου, να σταυρώσω τα χέρια μου, να σκύψω το κεφάλι, και να προσευχηθώ στο θεό να πάρει από δω (στο συγκεκριμένο σημείο, έριξα ένα γερό κλάμα, που έτρεχαν τα δάκρυα στα ρούχα μου, και φάνηκε να το χρειαζόμουν), να του το ζητήσω σαν χάρη, να με λυπηθεί αφού λένε ότι είναι φιλεύσπλαχνος και ελεήμων. Να γίνει όμως ανώδυνα. Να μη το πάρει είδηση κανείς, σαν να μην έχω γεννηθεί ποτέ.
Δεν γνωρίζω γιατί τα γράφω αυτά, αφού δεν θα έκανα ποτέ κάποια τέτοια πράξη που θα οδηγούσε εκεί.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.