Πριν 10 χρόνια ήμουν κάθετη, αντίθετη και έβγαζα επίσης σπυριά για το γάμο

Και μόνο στην ιδέα φρίκαρα και όταν μου εύχονταν ήμουν...με κοροϊδεύεις έτσι;

Με βλέπεις ΕΜΕΝΑ...εμένα να θέλω γάμο; Αγκρρρρρρρρρ......
Στην ηλικία που είμαι (29...άντε σας την αποκάλυψα

) ...δεν είμαι τόσο κάθετη....
Αν και το λέω ότι το πρώτο μου και βασικό μέλημά μου είναι να είμαι με ένα άτομο που τον αγαπώ, με σέβεται και το θεωρώ σύντροφό μου...
Μια υγιής σχέση....
Δεν με έχει πιάσει ακόμα το "Πότε θα παντρευτούμε Μανωλίο μου; "......
Αλλά ξέρω...και ο σύντροφός μου το ίδιο....ότι έτσι όπως πάει η σχέση μας...κι αν συνεχίσει να πηγαίνει έτσι....η φυσική πορεία για εμάς είναι να παντρευτούμε...
Δεν περιμένουμε εννοείται το γάμο για να μείνουμε μαζί...ή για να μας δουν τα σόγια πιο σοβαρά.Αλλά όσο και να λέμε ότι ο γάμος δεν αλλάζει το τρόπο ζωής του ζευγαριού, αλλάζει τελείως τον τρόπο αντιμετώπισης από τα σόγια....Και οι υποχρεώσεις που δεν είχες απέναντί τους και δεν είχαν απέναντί σας ξεφυτρώνουν... Σε ποιον θα φάμε την Κυριακή; Παντρεύεται η δεύτερη ξαδέρφη του...ε.. πρέπει να πάμε....Τι δώρο να πάω στην αγαπητή μου πεθερά κλπ.
Οι κύριοι λόγοι για εμάς που σκεφτόμαστε στο μέλλον το γάμο είναι:
α) Να δηλώσουμε στους ανθρώπους μας πόσο αγαπάμε ο ένας τον άλλον.
β) Να κάνουμε παιδιά.
Ο γάμος περιλαμβάνει κι άλλα συν εννοείται....
Δεν τα θεωρώ μη σημαντικά αλλά τονίζω τα πιο σημαντικά για εμένα....