Ο κομφορμισμος προέρχεται από την ανάγκη μας να μην νιώθουμε μοναξιά. Αν υποταχθείς στο σύνολο και πάψεις να είσαι μονάδα, ασπαστείς την ηθική του συνόλου, τον τρόπο ομιλίας, ντυσίματος, συμπεριφοράς κτλ και πάψεις να ξεχωρίζεις, τότε θα γίνεις κι εσύ μέρος του συνόλου και θα πάψεις να είσαι μόνος. Όσο πιο μόνος αισθάνεσαι στην ζωή τόσο μεγαλύτερη ανάγκη έχεις να ανήκεις κάπου.
Οι πιο αντικομφορμιστες άνθρωποι είναι συνήθως οι άνθρωποι που έχουν ουσιαστική αγάπη στην ζωη τους, είτε στο πρόσωπο ενός άλλου ανθρώπου, ή μιας τέχνης/πάθους και αυτό διώχνει την μοναξιά τους, με αποτέλεσμα να μην έχουν ανάγκη να ακολουθήσουν το σύνολο πέραν από τα απολύτως απαραίτητα, και ως εκ τουτου να μην ασπάζονται την ηθική του.
Αν αποτινάξεις τον κομφορμισμο ενώ δεν έχεις άλλο τρόπο να διώξεις την μοναξιά σου, τότε το μόνο που θα καταφέρεις είναι να υποφέρεις από την μοναξιά. Όλοι οι μοναχικοί άνθρωποι που υποφέρουν από αυτό, αυτό το πρόβλημα έχουν, για κάποιο λόγο σταμάτησαν να είναι κονφορμιστες, έξω ταυτόχρονα δεν είχαν τρόπο να διώξουν τη μοναξιά τους.
Αν λοιπόν έχεις ανάγκη να κομφρμιστεις για να επιβιώσεις τότε το να σπάσεις τους ηθικούς κανόνες της κοινωνίας και να την πέσεις σε παντρεμένο, μάλλον θα σε τρώει μέσα σου για πάντα και δεν θα αξίζει τον κόπο. Από την άλλη αν είσαι από τα άτομα που δεν έχουν ανάγκη το σύνολο γιατι έχουν βρει έναν άλλο τρόπο να διώχνουν την μοναξιά τους, τότε για πιο λόγο να καταπιεσεις τα ένστικτα σου για αυτόν τον άνθρωπο; Αν το κάνεις σίγουρα θα το μετανιώσεις.