Ανατρίχιασα....
Τι, απέτυχε η πλήρης αποτρίχωση που είχες κάνει όταν είχαμε σχέση; Χάλασε εκείνη η βελούδινη υφή του τροφαντού κορμιού σου; Τραγωδία!! Να κάνεις μύνηση στην Πρίνου. Εγώ θα έρθω για μάρτυρας, να πω κλαίγοντας στο δικαστήριο, πόσο εγκληματίες είναι αυτοί οι άνθρωποι και τι απώλεια ήταν αυτή
να χαλάσει το μεταξένιο δέρμα σου. Ελπίζω τουλάχιστον οι σιλικόνες να διασώθηκαν.
1)Για να καταλάβω… ποιο είναι το πρόβλημα?
2)Το να φοράς βραδινό φόρεμα όταν πας να διδάξεις στα παιδιά σημαίνει ότι είσαι «επαναστατικό πνεύμα που δεν δέχεσαι την καταπίεση?»
3)Και μπερδέψαμε λίγο τα μπούτια μας…άλλο φορώ την στολή της δουλειάς γιατί αυτή η ενδυμασία αρμόζει στην δουλεία που κάνω και άλλο ανέχομαι από τον αφεντικό μου λαλακιες για να πληρώσω την ΔΕΗ ή τις κάρτες μου που φόρτωσα επειδή ήθελα Πάσχα στην Βιέννη για να μη με πουν «παραδοσιακός τύπος»…
Η Ρουμάνα το θέτει σωστά, γιατί εγώ το συγκεκριμένο θέμα το πήρα κυρίως στην πλάκα. Είναι θεμιτό να φοράς συγκεκριμένη στολή ή ενδυμασία στη δουλειά, ας πούμε εγώ φοράω άσπρη ποδιά. Δεν μπορεί όμως να φτάνουμε σε ακρότητες, απλά γιατί ο κάθε δικτατορίσκος που πήρε λίγη εξουσία στα χέρια του δεν γνωρίζει ότι σε όλα υπάρχουν όρια (λένε πως και ο Θεός έχει, όμως μη το λέμε δυνατά γιατί θυμώνει πολύ όταν το ακούει
). Το θέμα που έθεσες, για το ότι ανεχόμαστε κάθε λαλακία προκειμένου να καλύψουμε όχι πραγματικές μας ανάγκες (αμάρτησα για το παιδί μου, που λέμε) αλλά για τη δήθεν γκλαμουριά, είναι πολύ χαρακτηριστικό. Ξέρεις τι ωραία είναι να το παίζεις τύπος χάι και κουλ,
αμάσητος και φραγκάτος στους γνωστούς σου και μετά να κάνεις τον σφωγκοκολάριο του κάθε πικραμένου αφεντικού; Αυτό αγαπητή μου Ρουμάνα στα ελληνικά λέγεται χατζηαβατισμός (από τη γνωστή φιγούρα του Καραγκιόζη).
Να χωθώ λίγο άσχετα και να σπάσω τη κουβέντα για το χώρο της δουλειάς;
Το καλοκαίρι βρέθηκα επί ένα μήνα χωρίς τα τρύπια all star και τα 'τσουβαλένια'
, όπως χαρακτηρίζει η μητέρα μου, παντελόνια,φούστες,πουκάμισα και άλλα και ντυνόμουν με καλά ρούχα με χτενισμένα μαλλιά (ήταν άθλος αυτό
) και βαμμένα μάτια. Κοιτούσα τον καθρέφτη και πραγματικά έβλεπα κάποιον άλλο όμως δεν είχα την επιλογή να παραιτηθώ απο τη δουλειά ή να βάλω τους δικούς μου κανόνες
όπως και δεν είχα την επιλογή να αλλάξω οικογένεια, σέβομαι τα θέλω τους και τα τηρώ (όσο γίνεται
)
Επίσης στο σχολείο υπάρχει μία σχετική καταπίεση και όχι τόσο σε εμένα αλλά -υποθέτω- στις κοπέλες που θέλουν να ντύνονται πιο ανοιξιάτικα και το κλίμα 'σχολείο' τους τη σπάει. Βέβαια θα συμφωνήσω με αυτή την καταπίεση, γιατί του συμμαθητή μου μπορεί να του αρέσει ο κώλος της μπροστινής αλλά εμένα δεν μου αρέσει και με ενοχλεί αρκετά να τον έχω μπροστά μου.
αυτά.
Το δικό μου πρόβλημα δεν ήταν περί ενδυμασίας, άλλωστε όπως είπα φοράω άσπρη ποδιά. Οικογένεια δεν μπορείς ν' αλλάξεις και αυτό για τους περισσότερους αποτελεί πρόβλημα (μοίρα, όχι επιλογή). Όλες τις άλλες επιλογές τις έχεις.
Θα συμφωνήσω ακόμη ότι όταν στο σχολείο δεν σε αφήνουν να δείχνεις τον κώλο σου, παραβιάζεται η συνθήκη της Χάγης για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Επίσης όταν δεν σε αφήνουν να την βγάζεις και να την χτυπάς πάνω στο θρανίο, γιατί λέει δεν μπορεί να κάνει μάθημα ο καθηγητής από το θόρυβο, είναι κατάφορη παραβίαση του συντάγματος. Ακόμη, το να σου σβήνουν το λουλά εν' ώρα μαθήματος, γιατί εν ώρα διαλείματος δεν το συζητάμε δεν σβήνει ποτέ, έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την ευρωπαϊκή χάρτα των δικαιωμάτων του πολίτη. Η χειρότερη καταπίεση, είναι μερικοί κομπλεξικοί καθηγητές να σου χαλάνε την παρτούζα στην εκδρομή της τρίτης λυκείου. Πρόκειται για χούντα δηλαδή
Κι εμένα μου την έσπαγε, όταν ήμουν μαθητής, που δεν μου κάθονταν οι καθηγήτριες όσο συχνά ήθελα και ότι ενώ η παρέα μου ήμασταν 10 άτομα, θεωρείτο βιασμός πάνω από 7. Τι να πω που μου κατέσχεσαν το ολοκαίνουριο ούζι που με κόπο είχα αγοράσει, κλέβοντας τη σύνταξη της φτωχής γιαγιάς μου. Από τις χειρότερες στιγμές της ζωής μου
