Δυστυχώς πρόλαβα να παρακολουθήσω μόνο το τέλος των εισηγήσεων και τις ερωτήσεις του κοινού χωρίς να συγκρατήσω ονόματα. Ήταν όμως αρκετά για να με πείσουν ότι κάτι διαφορετικό πάει να γίνει.
Όλοι οι εισηγητές συμφωνούσαν ότι οι Αγανακτισμένοι έχουν κερδίσει ένα θεσμικό ρόλο στην κοινωνία. Ένα ερώτημα ήταν αν θα παραμείνει θεσμικό αντίβαρο ή αν θα διεκδικήσει μια πολιτική αντιπροσώπευση. Η μετριοπαθής άποψη ήταν ότι δεν πρέπει να παραδοθεί η εξουσία στα αστικά κόμματα του κοινοβουλίου αλλά το κίνημα θα πρέπει να αποκτήσει μία πολιτική νομιμοποίηση που θα εδραιώσει την Άμεση Δημοκρατία με Συντακτική Βουλή και νέο Σύνταγμα βγαλμένο απ' το λαό για τον λαό.
Αντίστοιχα εκφράστηκε η άποψη ότι η λογική της αντιπροσώπευσης αναιρεί την πραγματική έννοια της δημοκρατίας. Το να ρίχνεις το μαγικό χαρτάκι κάθε τέσσερα χρόνια δεν είναι πολιτική απόφαση. Είναι πολιτικός ευνουχισμός. Εκχωρείς το πολικό σου δικαίωμα στον αντιπρόσωπο ή το κόμμα να αποφασίσει για σένα, χωρίς εσένα. Όπως χαρακτηριστικά ειπώθηκε από έναν ομιλητή, "όποιος πιστεύει στον όρο Αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, ή απατά ή τον απατούν. Ή είναι απατεώνας ή απατημένος". Η αντιπροσώπευση είναι πολιτική ολιγαρχία. Μαζί με το πολιτικό σου δικαίωμα εκχωρείς και τη συνείδησή σου, αλλοτριώνεσαι, χάνεις την ελευθερία της ανεξάρτητης βούλησης, γίνεσαι οπαδός, πρασινοφρουρός ή γαλάζιο παιδί.
Προτάθηκαν θεσμικές μεταρρυθμίσεις όπως ο θεσμός της ανακλητότητας. Αν ο αντιπρόσωπος κοροϊδέψει το λαό με προεκλογικά ψεύδη και στην πράξη εφαρμόσει το αντίθετο, να μπορεί ο λαός να τον καθαιρέσει πριν ολοκληρώσει τη θητεία του. Ένας θεσμός που πρωτοεφαρμόστηκε το 1791 στον Σύνταγμα του Ροβεσπιέρου και αναγκάζει τους κυβερνώντες να δεσμεύονται απέναντι στο λαό. Επίσης ο θεσμός του δημοψηφίσματος θα πρέπει να δρομολογείται απ' το λαό με συλλογή υπογραφών (όπως γίνεται σε Ιταλία και Ελβετία) και όχι μέσα απ΄ τη Βουλή (που δεν θα γίνει ποτέ). Ο Μανώλης Γλέζος μίλησε για θεσμούς που δεν σου επιτρέπουν να αναπτύσσεις πελατειακές σχέσεις και διαφθορά. Στην αρχαία Ελλάδα ο θησαυροφύλακας μπορούσε να εκτελέσει τα καθήκοντά του μόνο μια μέρα και έβγαινε μετά από κλήρωση. Γιατί πρέπει π.χ. οι συνδικαλιστές να εκλέγονται και να μην είναι κληρωτοί;
Στο ερώτημα με ποιο τρόπο το κίνημα θα θέσει ζήτημα εξουσίας, η απάντηση ήταν μάλλον αποτρεπτική. Στις πλατείες δεν διαμορφώνονται συνθήκες που έχουν σχέση με τους απέναντι (Βουλή). Δεν μπορεί να γίνει πρακτικά Δημοβούλιο γιατί δεν εκπροσωπεί - τουλάχιστον ακόμα - το σύνολο του Ελληνικού λαού, π.χ. τον κάτοικο στην Κοζάνη ή τη Φλώρινα. Είναι όμως ένα πρότυπο δημοκρατικής οργάνωσης που μπορεί και πρέπει να γενικευτεί στις γειτονιές και τους χώρους δουλειάς. Να απαιτήσει με το θεσμικό του ρόλο δημοψήφισμα και αν δεν εισακουστεί να προχωρήσει σε αυτό μονομερώς. Να απαιτήσει νέο Σύνταγμα προς όφελος του λαού με κατεύθυνση την 4η Ελληνική Δημοκρατία. Να αφυπνίσει τους εργάτες ακόμα και να καταλάβουν εργοστάσια που έχουν κλείσει και να τα βάλουν ξανά στην παραγωγή. Να λειτουργούμε αφυπνιστικά, να "αυτοεκπαιδευόμαστε ως πολίτες", όχι με την συγκράτηση του πολιτικού ρεαλισμού αλλά με την ορμή που σου δίνει η πολιτική φαντασία. Δεν μπαίνουν όρια στο τι μπορεί να γίνει.
Κοινή συμφωνία - απόφαση των λαϊκών συνελεύσεων: Δεν φεύγουμε απ΄ τις Πλατείες όσο υπάρχει η Κυβέρνηση, η Τρόικα και το Χρέος.
Μερικά ωραία τσιτάτα που συγκράτησα
:
Όταν υπάρχει στάση, παίρνεις θέση (Σόλων).
Η ευφυΐα 10.000 ανθρώπων είναι ανώτερη από οποιοδήποτε πεφωτισμένο.
Από τη στιγμή που οι αποφάσεις λαμβάνονται για όλη την κοινωνία, πρέπει να παίρνονται απ' όλη την κοινωνία. Όχι στην εκτέλεση των αποφάσεων χωρίς συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων (Κορνήλιος Καστοριάδης).
Αν κάποιος δεν θέλει να συμμετάσχει στα πολικά δρώμενα, νομίζει ότι δεν είναι άξιος να κυβερνήσει, αποτελεί αρρώστια για την πόλη (Πρωταγόρας).
Ένγκελς: Η κουκουβάγια της Αθηνάς, πετάει το σούρουπο!
Η βραδιά έκλεισε με έναν συγκινητικό Μανώλη Γλέζο....
Ήρθαν συμπολίτες τώρα εδώ και μου είπαν: "Μανώλη, σε έχουμε ανάγκη".
Όσο λέτε "Μανώλη σε έχουμε ανάγκη", θα πάμε από το κακό στο χειρότερο!
Ότι σας είπα μην το θεωρήσετε σωστό. Να προσπαθήσετε να το αντιστρέψετε. Αυτή η προσπάθεια είναι που θα σας οδηγήσει στην αλήθεια.
Είμαι 89 χρονών και κάποιων μηνών. Μέρα με τη μέρα πεθαίνουν συναγωνιστές μου.
Αυτοί σήμερα θα με επισκεφτούν και θα με ρωτήσουν, "που πάει;"
Θα μπορώ να τους απαντήσω σήμερα!
Σήμερα τα όνειρά μας γίνονται αλήθεια!
