Αλλαγή στη συμπεριφορά του συντρόφου

[evani]

οταν ο ανθρωπος που εισαι μαζι του και τον ξερεις αρκετο καιρο και τον αγαπας που και λεει οτι αισθανεται το ιδιο και σε φροντιζει και αυτος αλλα αρχιζει τις παρατηρησεις για την συμεπριφορα σου και την εμφανιση σου οπως οτι δεν σου πανε τα γυαλια ηλιου τα οποια παρεπιμπτοντως τα φορας πολυ καιρο και γιατι εχεις σπυρακια στην πλατη και γιατι δεν δενεις τα μαλλια σου κτλ και λεει οτι καποιος πρεπει να σε βαλε στον ιδιο δρομοκαι τελος μετα απο τις κοινες σας διακοπες στο εξοχικο του σε ενα πολυ ωραιο νησι οπου γνωρισες τους φιλους του και ολοι σε εχουν συμπαθησει και του λενε μπροστα και στους δυο σας οτι η κοπελα σου σε αγαπαει και οτι ειναι που καλη αυτος απο την επομενη μερα που θα φυγεις γινεται απομακρος και ειναι στην τσιτα αλλα σου λεει οτι επρασε πολυ ωραια μαζι σου τι συμπερασμα βγαζετε για το τι νιωθει τελικα και για το πως περασε αυτος ο ανθρωπος ωραια οπως λεει η οχι τελικα και κυριως πρεπει να κανεις παρατηρησεις στον ανθρωπο σου και μες ποιον τροπο....ευχαριστω

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Eileen]

Κάνε λίγη υπομονή, αυτό σου λέω. Όχι όμως υπερβολική. Αν δεις δηλα΄δή ότι δίνεις κάποιο χώρο για να κατανοήσεις ο άλλος τη λανθασμένη συμπεριφορά του και αυτός όχι μόνο δεν το κάνει, αλλά αντίθετα χειροτερεύει η στάση του απέναντί σου, θα πρέπει με ήρεμο τρόπο πάνω από όλα και χωρίς εντάσεις να του δείξεις ότι η συμπεριφορά του δεν είναι αυτή που αρμόζει.
Φρόντισε να μην νευριάσεις και φορτιστείτε έτσι και οι δυο συναισθηματικά. Αλλά αν δεις ότι συνεχίζεται η κατάσταση, θέσε τα δικά σου όρια.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Κάποιος πρέπει να σε βάλει στον ίσιο δρόμο; Σιγά ρε Μεσία να πούμε!

Αυτός που αγαπάει πραγματικά δε βλέπει τις ατέλειες που όλοι έχουμε. Υπάρχει επίσης μια λεπτή διαχωριστική γραμμή στις "παρατηρήσεις". Άλλο να σου πει "καλή μου έχεις σπυράκια στην πλάτη, έχεις σκεφτεί να πας σε γιατρό να σου δώσει θεραπεία για να φύγουνε;" κι άλλο να σου πει "η πλάτη σου είναι γεμάτη σπυριά, ίου!". Η καλοπροαίρετη κριτική είναι θεμιτή εφόσον γίνεται με καλό τρόπο και με αγάπη. Ο τρόπος του φίλου σου νομίζω οτι σε γεμίζει κόμπλεξ παρά σε βελτιώνει σαν άνθρωπο. Γιατί του άφησες το δικαίωμα να σε κριτικάρει έτσι;;;;

Θα πρότεινα, δώσε ένα χρονικό περιθώριο μέσα σου - δε θα του το πεις! Πες ας πούμε οτι αν σε ένα μήνα δεν έχουν φτιάξει τα πράγματα τότε θα ".........." * συμπλήρωσε ό,τι θές.

Οι σχέσεις είναι για να μας κάνουν να νιώθουμε καλά και να βελτιωνόμαστε σαν άνθρωποι. Αν δε συμβαίνουν αυτά τα δύο, υπάρχει πρόβλημα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Αυτός που αγαπάει πραγματικά δε βλέπει τις ατέλειες που όλοι έχουμε. Υπάρχει επίσης μια λεπτή διαχωριστική γραμμή στις "παρατηρήσεις". Άλλο να σου πει "καλή μου έχεις σπυράκια στην πλάτη, έχεις σκεφτεί να πας σε γιατρό να σου δώσει θεραπεία για να φύγουνε;" κι άλλο να σου πει "η πλάτη σου είναι γεμάτη σπυριά, ίου!". Η καλοπροαίρετη κριτική είναι θεμιτή εφόσον γίνεται με καλό τρόπο και με αγάπη. Ο τρόπος του φίλου σου νομίζω οτι σε γεμίζει κόμπλεξ παρά σε βελτιώνει σαν άνθρωπο. Γιατί του άφησες το δικαίωμα να σε κριτικάρει έτσι;;;;

Παρατηρησεις:
1. Αυτος που αγαπαει τις "βλεπει" μια χαρα και δεν ειναι καθολου κακο, εαν της παρατηρει και σε μας.
2. Αυτος που δεν τις "βλεπει" ειναι ο καψουρης απο το ροζ συννεφακι στο οποιο βρισκεται. Αργα η γρηγορα ομως θα αρχισει να εχει επαφη με την πραγματικοτητα και θα "δει" και τα στραβα μας, ετσι ακριβως οπως ειναι. Ας μη μας παραξενευει αυτο. Επειδη πλεον θα δει το κατι παραπανω, δε σημαινει οτι δε μας αγαπαει η δεν ειναι ερωτευμενος...
3. Δεν υπαρχει "τροπος" που θα μας γεμισει με κομπλεξ, εαν εμεις τα εχουμε βρει με τον εαυτο μας.
4. Το υφος με το οποιο μας απευθυνεται ο αλλος, εχει να κανει με το σεβασμο που εχει στο προσωπο μας. Εαν φανει αγενης καποια στιγμη οπου υπαρχουν π.χ νευρα κ.λ.π., οκ παει στο καλο. Εαν μονιμως συμπεριφερεται καθ' αυτον τον τροπο, τοτε σημαινει πως εμεις κατι δεν εχουμε κανει καλα και πρεπει να περασουμε σε μια συζητηση οπου θα πρεπει να τεθουν διαφορετικες βασεις.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Isiliel]

Αυτός που αγαπάει πραγματικά δε βλέπει τις ατέλειες που όλοι έχουμε.

Οι σχέσεις είναι για να μας κάνουν να νιώθουμε καλά και να βελτιωνόμαστε σαν άνθρωποι.

Αν αυτός που μας αγαπά πραγματικά δεν βλέπει τις ατέλειές μας, πώς θα μας βοηθήσει να βελτιωθούμε;
Πάρε παράδειγμα έναν γονιό που αγαπά το παιδί του. Πώς θα το βοηθήσει να εξελιχθεί εάν δεν βλέπει και δεν μπορεί να του επισημάνει τα λάθη του;
Έτσι θα έλεγα πως αυτός που μας αγαπά παρά τις ατέλειές μας, μπορεί να μας δώσει ώθηση να βελτιωθούμε.
Φυσικά, ο τρόπος που θα επισημάνει τα λάθη μας, πρέπει να είναι ανάλογος της αγάπης του και να μην έχει στόχο να μας πληγώσει. Τότε περνάμε πράγματι καλά στη σχέση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Παρατηρησεις:
1. Αυτος που αγαπαει τις "βλεπει" μια χαρα και δεν ειναι καθολου κακο, εαν της παρατηρει και σε μας.
2. Αυτος που δεν τις "βλεπει" ειναι ο καψουρης απο το ροζ συννεφακι στο οποιο βρισκεται. Αργα η γρηγορα ομως θα αρχισει να εχει επαφη με την πραγματικοτητα και θα "δει" και τα στραβα μας, ετσι ακριβως οπως ειναι. Ας μη μας παραξενευει αυτο. Επειδη πλεον θα δει το κατι παραπανω, δε σημαινει οτι δε μας αγαπαει η δεν ειναι ερωτευμενος...
3. Δεν υπαρχει "τροπος" που θα μας γεμισει με κομπλεξ, εαν εμεις τα εχουμε βρει με τον εαυτο μας.
4. Το υφος με το οποιο μας απευθυνεται ο αλλος, εχει να κανει με το σεβασμο που εχει στο προσωπο μας. Εαν φανει αγενης καποια στιγμη οπου υπαρχουν π.χ νευρα κ.λ.π., οκ παει στο καλο. Εαν μονιμως συμπεριφερεται καθ' αυτον τον τροπο, τοτε σημαινει πως εμεις κατι δεν εχουμε κανει καλα και πρεπει να περασουμε σε μια συζητηση οπου θα πρεπει να τεθουν διαφορετικες βασεις.

1. Ναι αυτό εννοούσα - κι αυτό απαντάει και στην Ισι πιο κάτω. Εννοούσα, δεν τις αντιλαμβάνεται, δεν τον ενοχλούν.
2. Κρατάω μια επιφύλαξη επ' αυτού. Αν κάποιος με βλέπει τέλεια (ενόσω ξέρω οτι δεν είμαι και δεν το λέω με πικρία αλλά με αυτογνωσία, κανείς άλλωστε δεν είναι τέλειος) και ξαφνικά δε με βλέπει τόσο τέλεια, θα αμφιβάλλω αν είναι ακόμα ερωτευμένος μαζί μου. Μου έχει τύχει δηλαδή, να είμαι τόσο τρελή για κάποιον που τον έβλεπα τέλειο και μια μέρα παρατήρησα τις ατέλειές του κι αυτό μου έδωσε το σήμα στον εγκέφαλό μου οτι πια δεν είμαι ερωτευμένη.
3. Ναι σωστό. Θέλει πολλή δουλειά όμως για να τα βρεις 100% με τον εαυτό σου. Άλλωστε οι πιο αυστηροί κριτές του εαυτού μας είμαστε εμείς οι ίδιοι.
4. Σωστό. Γιατί όμως να έχεις σχέση με κάποιον που δε σε σέβεται;;;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Καταρχας, οπως ειπες κανεις δεν ειναι τελειος και το ξερουμε ολοι αυτο...
"Ξαφνικα" τιποτα δε γινεται...με την παροδο του χρονου μαζευονται μικρα μικρα και καποια στιγμη εξωτερικευονται. Παιζουν πολλα ρολο...Η διαθεση μας εκεινη τη στιγμη, παραπονα που εχουμε απο τον αλλο και εχουν μαζευτει κ.ο.κ. Ακομα και ο καψουρης ανθρωπος "βλεπει" τις ατελειες, απλα εστιαζει σε αυτα που του αρεσουν ειτε αφορα στην εξωτερικη μας εμφανιση ειτε στο χαρακτηρα μας. Ε καποια στιγμη με την τριβη, θα νοιωσει πιο οικεια, ανετα, και θα μας παρατηρησει και τα στραβα μας...
Π.χ οταν απευθυνομαι στις φιλες μου υπαρχουν φορες που χρησιμοποιω τη φραση "ρε μαλακα". Για μεγαλο χρονικο διαστημα ο φιλος μου δεν ελεγε κατι, ε μετα απο σχεδον 2 χρονια μου πεταει οτι "δε σου παει να εκφραζεσαι ετσι και ακουγεται ασχημο" και τα συναφη. Τι θα επρεπε να συμπερανω? Οτι δεν ηταν πλεον ερωτευμενος? Καποτε του αρεσε που το ακουγε και πλεον οχι? Μα η αληθεια ειναι οτι ποτε δεν του αρεσε να εκφραζομαι ετσι, απλα ενοιωσε οτι ηρθε η ωρα να το πει και το ειπε. Αν με ενοχλησε? Οχι. Θα προτιμουσα βεβαια να μην του ηχει ασχημο, οπως δεν ηχει σε εμενα, αλλα οκ...Δεν ειμαστε ιδιοι. Κι εκεινος κανει αλλα πραγματα που εγω θεωρω ασχημα, ενω τα θεωρει νορμαλ, αλλα σημασια εχει να μη μας ενοχλουν τοσο, ωστε να μην αντεχουμε να ειμαστε με τον αλλο.

Τελος παντων, δεν μπορω να μπω και στην ψυχολογια του καθενος. Ο καθε ενας απο εμας λειτουργει μοναδικα. Αυτα που με ενοχλουν ακομα και μετα απο χρονια, ειναι τα ιδια με αυτα που με ενοχλουσαν απο πολυ νωρις.
Προσωπικα, ο,τι με ενοχλει φροντιζω να το εξωτερικευω σχετικα νωρις και η καψουρα δεν εχει πολλη επιδραση πανω μου σε αυτον τον τομεα. Η αληθεια βεβαια ειναι οτι εχω κατηγορηθει ως αναισθητη, σκληρη, οτι δεν ημουν ερωτευμενη και τα συναφη. Δεν ισχυε βεβαιως τιποτα απ ολα αυτα...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Καταρχας, οπως ειπες κανεις δεν ειναι τελειος και το ξερουμε ολοι αυτο...
"Ξαφνικα" τιποτα δε γινεται...με την παροδο του χρονου μαζευονται μικρα μικρα και καποια στιγμη εξωτερικευονται. Παιζουν πολλα ρολο...Η διαθεση μας εκεινη τη στιγμη, παραπονα που εχουμε απο τον αλλο και εχουν μαζευτει κ.ο.κ. Ακομα και ο καψουρης ανθρωπος "βλεπει" τις ατελειες, απλα εστιαζει σε αυτα που του αρεσουν ειτε αφορα στην εξωτερικη μας εμφανιση ειτε στο χαρακτηρα μας. Ε καποια στιγμη με την τριβη, θα νοιωσει πιο οικεια, ανετα, και θα μας παρατηρησει και τα στραβα μας...
Π.χ οταν απευθυνομαι στις φιλες μου υπαρχουν φορες που χρησιμοποιω τη φραση "ρε μαλακα". Για μεγαλο χρονικο διαστημα ο φιλος μου δεν ελεγε κατι, ε μετα απο σχεδον 2 χρονια μου πεταει οτι "δε σου παει να εκφραζεσαι ετσι και ακουγεται ασχημο" και τα συναφη. Τι θα επρεπε να συμπερανω? Οτι δεν ηταν πλεον ερωτευμενος? Καποτε του αρεσε που το ακουγε και πλεον οχι? Μα η αληθεια ειναι οτι ποτε δεν του αρεσε να εκφραζομαι ετσι, απλα ενοιωσε οτι ηρθε η ωρα να το πει και το ειπε. Αν με ενοχλησε? Οχι. Θα προτιμουσα βεβαια να μην του ηχει ασχημο, οπως δεν ηχει σε εμενα, αλλα οκ...Δεν ειμαστε ιδιοι. Κι εκεινος κανει αλλα πραγματα που εγω θεωρω ασχημα, ενω τα θεωρει νορμαλ, αλλα σημασια εχει να μη μας ενοχλουν τοσο, ωστε να μην αντεχουμε να ειμαστε με τον αλλο.

Τελος παντων, δεν μπορω να μπω και στην ψυχολογια του καθενος. Ο καθε ενας απο εμας λειτουργει μοναδικα. Αυτα που με ενοχλουν ακομα και μετα απο χρονια, ειναι τα ιδια με αυτα που με ενοχλουσαν απο πολυ νωρις.
Προσωπικα, ο,τι με ενοχλει φροντιζω να το εξωτερικευω σχετικα νωρις και η καψουρα δεν εχει πολλη επιδραση πανω μου σε αυτον τον τομεα. Η αληθεια βεβαια ειναι οτι εχω κατηγορηθει ως αναισθητη, σκληρη, οτι δεν ημουν ερωτευμενη και τα συναφη. Δεν ισχυε βεβαιως τιποτα απ ολα αυτα...

Το θέμα είναι να μην αφήσουμε τα παράπονα να μαζεύονται. Γιατί να μην τα πεις αμέσως; Γιατί να μην τα λύσεις; Θεωρώ οτι αυτό είναι το νούμερο ένα πρόβλημα στις σχέσεις σήμερα. Πριν λίγες μέρες ψώνιζα κάτι κι άκουσα μια συζήτηση δύο παιδιών στην ηλικία μου, κι έλεγε ο ένας οτι αν τσακωθεί με την κοπέλα του απλά δεν της τηλεφωνεί για 10 μέρες, ούτε κι εκείνη, και μετά από 10 μέρες της τηλεφωνεί και τα βρίσκουν. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Γιατί να μην μπορεί το όποιο πρόβλημα να λύνεται επί τόπου ή έστω να συζητιέται; Τι φοβόμαστε τόσο; Θεωρούμε οτι αν το κρύψουμε κάτω από το χαλάκι, δε θα εμφανιστεί κάποια στιγμή; Μας αξίζει να καταπιέζουμε και να καταπιεζόμαστε;;;

Εγώ φοβάμαι τη στιγμή που ο άλλος θα παρατηρήσει τα στραβά μου. Μου δίνει το σήμα οτι δεν είναι πια ερωτευμένος. Θα μου πεις, γιατί σε τρομάζει αυτό; Ξέρεις, δεν έχουν όλοι το σθένος και την ικανότητα να περάσουν από τον έρωτα στην αγάπη. Εκεί είναι το επικίνδυνο σημείο.

Διαφωνώ με το φίλο σου. Γιατί δεν το έλεγε αφού τον ενοχλούσε, αν όχι στην πολύ αρχή, τουλάχιστον λίγο πιο μετά; Εμένα θα με πείραζε - και συγνώμη που επεμβαίνω. Είτε θα ήθελα να μου το πει στην αρχή, είτε να μη μου το πει ποτέ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Neraida]

Το θέμα είναι να μην αφήσουμε τα παράπονα να μαζεύονται. Γιατί να μην τα πεις αμέσως; Γιατί να μην τα λύσεις; Θεωρώ οτι αυτό είναι το νούμερο ένα πρόβλημα στις σχέσεις σήμερα. Πριν λίγες μέρες ψώνιζα κάτι κι άκουσα μια συζήτηση δύο παιδιών στην ηλικία μου, κι έλεγε ο ένας οτι αν τσακωθεί με την κοπέλα του απλά δεν της τηλεφωνεί για 10 μέρες, ούτε κι εκείνη, και μετά από 10 μέρες της τηλεφωνεί και τα βρίσκουν. Γιατί να συμβαίνει αυτό; Γιατί να μην μπορεί το όποιο πρόβλημα να λύνεται επί τόπου ή έστω να συζητιέται; Τι φοβόμαστε τόσο; Θεωρούμε οτι αν το κρύψουμε κάτω από το χαλάκι, δε θα εμφανιστεί κάποια στιγμή; Μας αξίζει να καταπιέζουμε και να καταπιεζόμαστε;;;

Σε αυτο συμφωνω και ειναι κατι που δε θα αντεχα να κανω λογω χαρακτηρα...Με τρωει ο κ@λος μου να το συζητησω εδω και τωρα, αλλα μην ξεχνας πως δε λειτουργουν ολοι με τον ιδιο τροπο. Καποιοι χρειαζονται να ηρεμησουν για χ χρονικο διαστημα πριν προχωρησουν στην οποιαδηποτε συζητηση. Το να θετεις βεβαια τον εγωισμο πανω απ ολα τα υπολοιπα ειναι τραγικο λαθος και αργα η γρηγορα το αντιλαμβανονται ολοι, ακομα και εαν δε θελουν να το παραδεχτουν.

Εγώ φοβάμαι τη στιγμή που ο άλλος θα παρατηρήσει τα στραβά μου. Μου δίνει το σήμα οτι δεν είναι πια ερωτευμένος. Θα μου πεις, γιατί σε τρομάζει αυτό; Ξέρεις, δεν έχουν όλοι το σθένος και την ικανότητα να περάσουν από τον έρωτα στην αγάπη. Εκεί είναι το επικίνδυνο σημείο.

Μα εδω ειναι που κανεις λαθος. Δε σου δινει κανενα σημα τετοιο. Με την προυποθεση οτι σε καλυπτει συναισθηματικα, επειδη δηλαδη σου επισημαινει πραγματα που δεν του αρεσουν, σημαινει οτι δεν ειναι και ερωτευμενος? (Βασικα πως εννοεις την αγαπη αναμεσα σε ενα ζευγαρι?)

Διαφωνώ με το φίλο σου. Γιατί δεν το έλεγε αφού τον ενοχλούσε, αν όχι στην πολύ αρχή, τουλάχιστον λίγο πιο μετά; Εμένα θα με πείραζε - και συγνώμη που επεμβαίνω.

Είτε θα ήθελα να μου το πει στην αρχή, είτε να μη μου το πει ποτέ.

Μακαρι να μου λενε οι αλλοι αυτο που εντοπιζουν εξαρχης, αλλα δεν μπορω να απαιτησω να λειτουργουν οπως εγω.
Εμενα αυτο που θα με πειραζε ειναι να μη με καλυπτει συναισθηματικα. Απο κει και περα, εαν αυτο συνεχιζει να ισχυει, δε με ενοχλει τιποτα. Σημαινει πως για να συνεχιζω μαζι του, τον εχω δεχτει οπως μου εδειξε οτι ειναι απο την πρωτη στιγμη. Εαν αλλαξει το παραπανω, αλλαζουν και αυτα που αισθανομαι κα μονο τοτε. Δραση - Αντιδραση.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Μα εδω ειναι που κανεις λαθος. Δε σου δινει κανενα σημα τετοιο. Με την προυποθεση οτι σε καλυπτει συναισθηματικα, επειδη δηλαδη σου επισημαινει πραγματα που δεν του αρεσουν, σημαινει οτι δεν ειναι και ερωτευμενος? (Βασικα πως εννοεις την αγαπη αναμεσα σε ενα ζευγαρι?)

Κοίταξε. Όταν με γνωρίζει με χ χαρακτηριστικά (εξωτερικά κι εσωτερικά) και τον ενοχλεί κάτι από αυτά και δε μου το λέει στην αρχή και μου το λέει μετά, εγώ το μεταφράζω οτι στην αρχή δεν τα παρατηρούσε ή δεν τον ενοχλούσαν και δε μου τα είπε. Αν λοιπόν μου τα πει, κάτι άλλαξε. Τι άλλαξε; Οτι είναι ερωτευμένος.

Υπάρχει ένα σημείο στη σχέση που ο έρωτας ο βαρύς φεύγει και τη θέση του παίρνει η αγάπη - ή ο χωρισμός. Και για μένα αυτό είναι που καθορίζει το διαχωριστικό σημείο: το να αρχίζεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου. Υπάρχουν κάποιοι που τα θεωρούν όμορφα και δεν τους επηρεάζουν. Αυτό είναι αγάπη. Υπάρχουν κι άλλοι που δεν τα αντέχουν. Αυτοί για μένα δεν αγαπάνε όπως πρέπει να είναι η αγάπη.

Από το σύντροφό μου περιμένω να μου επισημάνει αν θεωρεί οτι κάνω κάτι λάθος ή κακό από την αρχή, να μην κρύβει οτι τον ενοχλεί ώσπου να του περάσει ο έρωτας.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evani]

σιγουρα οπως λετε τον αλλον τον αγαπας γι αυτο που ειναι και τον αποδεχεσαι ετσι και γω παρατηρω τις αδυναμιες του συντροφου μου και αν ειναι να τοθυ πω κατι προσεχω τον τροπο μου αν ομως αυτος οταν μου κανει παρατηρηρση με κανει να αισθανομαι ασχημα δεν σημαινει οτι ο τροπος του δν ειναι και ο καλυτερος???? επισης το να εχει κανει πανω απο μια 'η δυο φορες ειναι σωστο αυτο??? και το γεγονος οτι δεν μιλαει και πολυ ενω σου λεει οτι στο τηλ δεν εχει κατι να σου πει αλλα απο κοντα θα ειναι αλλιως και τον βλεπεις οτι γενικα ειναι ομιλητικος αλλα μαζι σου οχι και τοσο και βρισκει δικαιολογιες και οταν του λεω και γω οτι το κανει αυτο και του την σπαει γιατι ολοι του το λενε αυτο δν σημαινει οτι οντως ειναι ετσι....?και αυτο δεν νομιζω οτι ειναι το καλυτερο......

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moonlight]

δυσκολο μεν αλλα θα στο προτεινω. ασχολεισου με σενα λιγο διαστημα. βρες κατι να κανεις για σενα, ενα σπορ, γυμναστικη, ενα χομπυ, κανε πραγματα με τις φιλες σου και δειξε του οτι ειναι οκ δεν εχεις προβλημα γενικοτερα. αν οντως νιωθει κατι για σενα θα θορυβηθει γιατι θα χασει ολη τη προσοχη σου που φανταζομαι εχει ως σημερα..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evani]

το σκεφτηκα και γω αυτο και εχω τρεις τεσσερις μερες που δεν ασχολουμαι και πολυ και μαλλον το προσεξε γιατι με ρωταει αν τον αγαπαω...και οι φιλες μου μου ειπαν οτι εχουν παρατηρησει απο αυτα που τους λεω οτι οταν νιωθει πως δεν ασχολουμαι και πολυ και απομακρυνομαι καπως θορυβειται και ειναι μια χαρα μαζι μου και με παιρνει τηλ πολλες φορες...αλλα αναρωτιεμαι για να ειναι ενταξει στην συμπεριφορα του πρεπει να παιζω εγω παιχνιδια του στυλ να αδιαφορω........????????

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moonlight]

εχεις απολυτο δικαιο αλλα πολλες φορες οι ανθρωποι πρεπει να τα ταρακουνιουνται λιγακι για να εκτιμουν περισσοτερο αυτο που εχουν διπλα τους. πολλες φορες το θεωρουν δεδομενο και κανουν οτι κανουν. δεν θα κρατησεις για παντα αυτη τη σταση. ειναι μεχρι να καταλαβει πεντε πραγματα και το πιο πιθανο ειναι να ρθει να σε ρωτησει αυτος τι γινεται.. εκει θα εχεις την ευκαιρια να του πεις οτι νιωθεις και να του εξηγησεις οτι η συμπεριφορα του σε πληγωνει και οτι δεν σ'αρεσει να παιζεται παιχνιδακια. ειστε και σε μια ηλικια που αυτα ειναι λιγο ως πολυ φυσιολογκια, οχι πως και σε πιο μεγαλες ηλικιες δεν παιζουν..

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

το σκεφτηκα και γω αυτο και εχω τρεις τεσσερις μερες που δεν ασχολουμαι και πολυ και μαλλον το προσεξε γιατι με ρωταει αν τον αγαπαω...και οι φιλες μου μου ειπαν οτι εχουν παρατηρησει απο αυτα που τους λεω οτι οταν νιωθει πως δεν ασχολουμαι και πολυ και απομακρυνομαι καπως θορυβειται και ειναι μια χαρα μαζι μου και με παιρνει τηλ πολλες φορες...αλλα αναρωτιεμαι για να ειναι ενταξει στην συμπεριφορα του πρεπει να παιζω εγω παιχνιδια του στυλ να αδιαφορω........????????

Υπάρχουν κάποιοι άνθρωποι που αρέσκονται να βρίσκονται συνεχώς στην τσίτα για να κρατήσουν το ενδιαφέρον του συντρόφου τους ζωντανό. Υπάρχουν κι αυτοί που τους αρέσει να κρατάνε τον άλλον στην τσίτα. Ο σύντροφός σου ανήκει στην δεύτερη κατηγορία. Αν εσύ δεν ανήκεις στην πρώτη, υπάρχει λίγο πρόβλημα. Το ερώτημα κοινώς είναι, είσαι διατεθειμένη να παίζεις συνέχεια παιχνιδάκια;;; Αν ναι, be my guest. Αν όχι, σκέψου τι θα κάνεις. Γιατί δεν πιστεύω οτι αυτό θα είναι για λίγο καιρό όπως είπε η αγαπητή Μουν. Αυτό θα κρατήσει για πάντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[moonlight]

Γιατί δεν πιστεύω οτι αυτό θα είναι για λίγο καιρό όπως είπε η αγαπητή Μουν.

οχι μωρε αυτη θα το κανει για λιγο διαστημα για να δει αν θα ερθει στα ισα του ο αλλος. αυτη θα το ελεγχει ποτε θα το σταματησει. ετσι κι αλλιως αμα δεν το χεις να παιζεις γενικως δεν μπορεις να το κανεις ή δεν μπορεις και να το αφησεις να γινεται συνεχεια...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[evani]

κι αν εχω κουραστει απο ολα αυτα και κατι νιωθω να μην με καλυπτει δεν ειναι καλυτερο να χωρισω.......?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

κι αν εχω κουραστει απο ολα αυτα και κατι νιωθω να μην με καλυπτει δεν ειναι καλυτερο να χωρισω.......?

Αυτό δεν είναι κανείς άλλος σε θέση να στο πει παρά μόνο ο ίδιος ο εαυτός σου. Αν νιώθεις κουρασμένη, δυστυχής, μπαϊλντισμένη κι όλα αυτά, νομίζω οτι δε σου μένουν πολλές λύσεις...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Deviance]

Το θέμα είναι να μην αφήσουμε τα παράπονα να μαζεύονται. Γιατί να μην τα πεις αμέσως; Γιατί να μην τα λύσεις; Γιατί να συμβαίνει αυτό; Γιατί να μην μπορεί το όποιο πρόβλημα να λύνεται επί τόπου ή έστω να συζητιέται; Τι φοβόμαστε τόσο; Θεωρούμε οτι αν το κρύψουμε κάτω από το χαλάκι, δε θα εμφανιστεί κάποια στιγμή; Μας αξίζει να καταπιέζουμε και να καταπιεζόμαστε;;;

Γιατί δεν αντέχετε την αλήθεια, άπαξ και σας πούμε κάτι λογού χάρη "πείρες κιλακια" "Ξες αυτό δεν σου πάει έτσι θαταν καλύτερα έτσι" κ.ο.κ. Γίνεστε υστερικές και αρχίζει το Αρμαγεδδών, δεν έχετε σκεφτεί πότε ότι μπορεί να σας το λέει καλοπροαίρετα? Για να γίνεις εσύ καλύτερη και να φτιάξεις την οποία ατέλεια έχεις πάνω σου? Αν μη τη άλλο ο σύντροφος σου το κάλο σου θέλει. Take it easy λοιπόν

Εγώ φοβάμαι τη στιγμή που ο άλλος θα παρατηρήσει τα στραβά μου. Μου δίνει το σήμα οτι δεν είναι πια ερωτευμένος. Θα μου πεις, γιατί σε τρομάζει αυτό; Ξέρεις, δεν έχουν όλοι το σθένος και την ικανότητα να περάσουν από τον έρωτα στην αγάπη. Εκεί είναι το επικίνδυνο σημείο.

Απάντησες μονή σου στο ερώτημα σου Σαφώς και ο ερωτάς θα κοπάσει κάποτε και σαφώς μπορεί να ξανά φούντωση όλα εξαρτώνται από μας όχι άπαξ και τον δέσαμε τον γάιδαρο πάει και τελείωσε.

P.S: Σταμάτα να θες να τους χωρίσεις όλους και να νομίζεις ότι ξέρεις τι θα γίνει με τον εκάστοτε σύντροφο της κάθε κοπέλας

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

P.S: Σταμάτα να θες να τους χωρίσεις όλους και να νομίζεις ότι ξέρεις τι θα γίνει με τον εκάστοτε σύντροφο της κάθε κοπέλας

Δεν μπορώ ρε συ, είμαι τόσο δυστυχισμένη στην προσωπική μου ζωή που δεν αντέχω να βλέπω γύρω μου ευτυχισμένα ζευγάρια και κάνω το παν να τα χωρίσω...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.