Αλλαγή στη συμπεριφορά του συντρόφου

[Deviance]

Δεν μπορώ ρε συ, είμαι τόσο δυστυχισμένη στην προσωπική μου ζωή που δεν αντέχω να βλέπω γύρω μου ευτυχισμένα ζευγάρια και κάνω το παν να τα χωρίσω...

Σε λυπάμαι άμα μπορώ να σε βοηθήσω κάπως πες μου άτιμη μοίρα

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Great Chaos]

Κοίταξε. Όταν με γνωρίζει με χ χαρακτηριστικά (εξωτερικά κι εσωτερικά) και τον ενοχλεί κάτι από αυτά και δε μου το λέει στην αρχή και μου το λέει μετά, εγώ το μεταφράζω οτι στην αρχή δεν τα παρατηρούσε ή δεν τον ενοχλούσαν και δε μου τα είπε. Αν λοιπόν μου τα πει, κάτι άλλαξε. Τι άλλαξε; Οτι είναι ερωτευμένος.

Εσύ τα μεταφράζεις λες. Εσύ!! Δεν βλέπω να λαμβάνεις πουθενά υπόψιν όμως τις προθέσεις και τις απόψεις του άλλου. Μήπως αυτό είναι μεγαλύτερη πηγή προβλήμάτων απ' όλα τ' άλλα και προέρχεται αποκλειστικά από εσένα;

Σχέση και μάλιστα σχέση ζωής, σαν αυτές για τις οποίες συζητάμε, σημαίνει να μπορείς να δεις τα πράγματα μέσα απ' τα μάτια του άλλου. Το να τα βλέπεις αποκλειστικά μέσα από το στενά προσωπικό σου πρίσμα, μοιάζει περισσότερο με κάποιο είδος ψυχικής και πνευματικής αυτοϊκανοποίησης...

Υπάρχει ένα σημείο στη σχέση που ο έρωτας ο βαρύς φεύγει και τη θέση του παίρνει η αγάπη - ή ο χωρισμός. Και για μένα αυτό είναι που καθορίζει το διαχωριστικό σημείο: το να αρχίζεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου. Υπάρχουν κάποιοι που τα θεωρούν όμορφα και δεν τους επηρεάζουν. Αυτό είναι αγάπη. Υπάρχουν κι άλλοι που δεν τα αντέχουν. Αυτοί για μένα δεν αγαπάνε όπως πρέπει να είναι η αγάπη.

Λες: "Τη θέση του παίρνει η αγάπη ή ο χωρισμός". Δεκτόν!! Ας υποθέσουμε λοιπόν, ότι σε μια τέτοια περίπτωση, τη θέση του "βαρέως" (σαν καφές Παπαγάλος Λουμίδη ένα πράγμα) έρωτα έχει στ' αλήθεια πάρει η αγάπη και δεν έχει έρθει η ώρα του χωρισμού.

Πού βρίσκεται λοιπόν το σημείο καμπής; Λες: "Το διαχωριστικό σημείο είναι το ν' αρχίσεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου". Τούτο πάει να πει ότι το ν' αρχίσεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου, αποτελεί κομβικό σημείο ΚΑΙ στην περίπτωση που έχει έρθει η αγάπη κι όχι ο χωρισμός. Δηλαδή, με βάση το ίδιο το δικό σου σκεπτικό, τα ελαττώματά σου τα βλέπει κάποιος ακόμη κι όταν φτάνει στην αγάπη κι όχι στην απόρριψη, άρα η αγάπη δεν μας εμποδίζει να βλέπουμε τα ελαττώματα των αγαπημένων μας.

Από το σύντροφό μου περιμένω να μου επισημάνει αν θεωρεί οτι κάνω κάτι λάθος ή κακό από την αρχή, να μην κρύβει οτι τον ενοχλεί ώσπου να του περάσει ο έρωτας.

Έτσι, εδώ αντικειμενικά αντιφάσκεις. Αφού έχεις παραδεχτεί ότι τα ελαττώματα τα βλέπει κανείς (ή αποφασίζει να τα σχολιάσει) όταν του περνά ο έρωτας, εσύ απαιτείς από τον άλλον να κάνει το αντίθετο, ενώ προηγουμένως έχεις παραδεχτεί ότι έτσι γίνονται τα πράγματα!! Ενώ έχεις δεχτεί ότι μπορεί κανείς να σε αγαπάει και ταυτόχρονα να βλέπει και να επισημαίνει τα ελαττώματά σου, από την άλλη προεξοφλείς ότι το να σου τα πει αργότερα σημαίνει πως δεν σ' αγαπά πια και είσαι έτοιμη να κάνεις καυγά, δηλαδή να υποβάλλεις τη σχέση σε κλυδωνισμούς, με πιθανό αποτέλεσμα να κάνεις τον άλλον να φοβηθεί και να φύγει τρέχοντας.

Ίσως η υπερβολική σου ανασφάλεια, η οποία αναβλύζει από όλα σου τα μηνύματα σε θέματα σχέσεων, να είναι ο πρόξενος περισσότερων δεινών στη ζωή σου απ' όσα νομίζεις ότι σου προκαλούν οι άλλοι και αυτό στο λέω μετά λόγου γνώσης και χωρίς διάθεση αντιπαράθεσης, οπότε σκέψου το διπλά...

P.S: Σταμάτα να θες να τους χωρίσεις όλους και να νομίζεις ότι ξέρεις τι θα γίνει με τον εκάστοτε σύντροφο της κάθε κοπέλας

Μπορείς φίλε μου να μας εξηγήσεις κι εμάς τους υπόλοιπους, από πού ακριβώς προκύπτει ότι η Χιμέλα θέλει να χωρίσει όλα τα ζευγάρια γύρω της; Θεωρώ από άστοχη μέχρι και κατάφωρα άδικη την συγκεκριμένη αιτίαση, οπότε ας μη σε ξενίσει η ειρωνεία της απάντησής της...

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Σε λυπάμαι άμα μπορώ να σε βοηθήσω κάπως πες μου άτιμη μοίρα

Άσε έχω δοκιμάσει τα πάντα, δε γίνεται τίποτα...

Και για να μπούμε λίγο ον τόπικ, να σου απαντήσω σε αυτό που είπες πριν. Τα ψεματάκια που λες εσύ ("πήρες κιλάκια", "αυτό δε σου πάει") δεν αναφερόμουν εγώ σε αυτά. Αναφέρομαι σε αλήθειες όπως "με πείραξε αυτό που έκανες, θέλω να το συζητήσουμε", "με απασχολεί αυτό το θέμα" κλπ κλπ. Εσύ τι αντιπροτείνεις; Να μένουν τα πράγματα άλυτα σε μια σχέση;

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Deviance]

Μπορείς φίλε μου να μας εξηγήσεις κι εμάς τους υπόλοιπους, από πού ακριβώς προκύπτει ότι η Χιμέλα θέλει να χωρίσει όλα τα ζευγάρια γύρω της; Θεωρώ από άστοχη μέχρι και κατάφωρα άδικη την συγκεκριμένη αιτίαση, οπότε ας μη σε ξενίσει η ειρωνεία της απάντησής της...

Φίλε μου, η απάντηση μου προήλθε από μια γενικότερη σούμα των ποστ της και της στάσης της γύρω από διάφορα σχεσιακά thread της εν λόγο κυρίας δεν θα ήθελα να επεκταθώ περαιτέρω διότι θα βγω off topic και δεν με ξενίζει καθόλου καμιά απάντηση στα λεγόμενα μου καθώς έχω μάθει να αποδέχομαι πως απτήν στιγμή που ποσταρω είμαι στην κρίση του καθενός. Επίτρεψε μου να μην επεκταθώ άλλο γιατί χαλάμε άδικα το ποστ της κοπέλας.

Και για να μπούμε λίγο ον τόπικ, να σου απαντήσω σε αυτό που είπες πριν. Τα ψεματάκια που λες εσύ ("πήρες κιλάκια", "αυτό δε σου πάει") δεν αναφερόμουν εγώ σε αυτά. Αναφέρομαι σε αλήθειες όπως "με πείραξε αυτό που έκανες, θέλω να το συζητήσουμε", "με απασχολεί αυτό το θέμα" κλπ κλπ. Εσύ τι αντιπροτείνεις; Να μένουν τα πράγματα άλυτα σε μια σχέση;

Τη εννοείς με τα ψεματάκια που λέω εγώ? Δεν με ξέρεις calm down. Τα θέματα κάλο είναι να λύνονται όταν έρθει η ώρα τους και όχι εν βιασινει και εν ελλείψει ψυχραιμίας γιατί οδηγούμαστε σε ακραίες ενέργειες που μετά τις μετανιώνουμε don't you think?

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Himela]

Εσύ τα μεταφράζεις λες. Εσύ!! Δεν βλέπω να λαμβάνεις πουθενά υπόψιν όμως τις προθέσεις και τις απόψεις του άλλου. Μήπως αυτό είναι μεγαλύτερη πηγή προβλήμάτων απ' όλα τ' άλλα και προέρχεται αποκλειστικά από εσένα;

Σχέση και μάλιστα σχέση ζωής, σαν αυτές για τις οποίες συζητάμε, σημαίνει να μπορείς να δεις τα πράγματα μέσα απ' τα μάτια του άλλου. Το να τα βλέπεις αποκλειστικά μέσα από το στενά προσωπικό σου πρίσμα, μοιάζει περισσότερο με κάποιο είδος ψυχικής και πνευματικής αυτοϊκανοποίησης...

Έχεις δίκιο. Κάνω το λάθος κάποιες φορές και περιμένω από τους άλλους να αντιδράσουν όπως περιμένω εγώ ή όπως θεωρώ εγώ σωστό. Το δουλεύω όμως, προσπαθώ να το αλλάξω...

Λες: "Τη θέση του παίρνει η αγάπη ή ο χωρισμός". Δεκτόν!! Ας υποθέσουμε λοιπόν, ότι σε μια τέτοια περίπτωση, τη θέση του "βαρέως" (σαν καφές Παπαγάλος Λουμίδη ένα πράγμα) έρωτα έχει στ' αλήθεια πάρει η αγάπη και δεν έχει έρθει η ώρα του χωρισμού.

Πού βρίσκεται λοιπόν το σημείο καμπής; Λες: "Το διαχωριστικό σημείο είναι το ν' αρχίσεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου". Τούτο πάει να πει ότι το ν' αρχίσεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου, αποτελεί κομβικό σημείο ΚΑΙ στην περίπτωση που έχει έρθει η αγάπη κι όχι ο χωρισμός. Δηλαδή, με βάση το ίδιο το δικό σου σκεπτικό, τα ελαττώματά σου τα βλέπει κάποιος ακόμη κι όταν φτάνει στην αγάπη κι όχι στην απόρριψη, άρα η αγάπη δεν μας εμποδίζει να βλέπουμε τα ελαττώματα των αγαπημένων μας.

Έτσι, εδώ αντικειμενικά αντιφάσκεις. Αφού έχεις παραδεχτεί ότι τα ελαττώματα τα βλέπει κανείς (ή αποφασίζει να τα σχολιάσει) όταν του περνά ο έρωτας, εσύ απαιτείς από τον άλλον να κάνει το αντίθετο, ενώ προηγουμένως έχεις παραδεχτεί ότι έτσι γίνονται τα πράγματα!! Ενώ έχεις δεχτεί ότι μπορεί κανείς να σε αγαπάει και ταυτόχρονα να βλέπει και να επισημαίνει τα ελαττώματά σου, από την άλλη προεξοφλείς ότι το να σου τα πει αργότερα σημαίνει πως δεν σ' αγαπά πια και είσαι έτοιμη να κάνεις καυγά, δηλαδή να υποβάλλεις τη σχέση σε κλυδωνισμούς, με πιθανό αποτέλεσμα να κάνεις τον άλλον να φοβηθεί και να φύγει τρέχοντας.

Λέω

για μένα αυτό είναι που καθορίζει το διαχωριστικό σημείο: το να αρχίζεις να βλέπεις τα ελαττώματα του άλλου. Υπάρχουν κάποιοι που τα θεωρούν όμορφα και δεν τους επηρεάζουν. Αυτό είναι αγάπη. Υπάρχουν κι άλλοι που δεν τα αντέχουν. Αυτοί για μένα δεν αγαπάνε όπως πρέπει να είναι η αγάπη.

Εφόσον λοιπόν φύγει ο έρωτας και κάποιος δει αυτά τα ελαττώματα και εξακολουθήσει να μην τον πειράζουν, αυτό μεταφράζω εγώ σαν αγάπη. Αν τον πειράζουν, το μεταφράζω ως "ήταν έρωτας και πάει". Αυτό είπα.

Δε θα κάνω καυγά αν μου πει ο άλλος κάποιο ελάττωμά μου. Θα είναι όμως ένα γυαλάκι που θα σπάσει μέσα μου, αν μου το πει δηλαδή με άσχημο τρόπο. Με καλό τρόπο κι αγάπη μπρεί να μου πει τα πάντα, είμαι ανοικτή σε κριτική (κι ας μη μου φαίνεται)

Ίσως η υπερβολική σου ανασφάλεια, η οποία αναβλύζει από όλα σου τα μηνύματα σε θέματα σχέσεων, να είναι ο πρόξενος περισσότερων δεινών στη ζωή σου απ' όσα νομίζεις ότι σου προκαλούν οι άλλοι και αυτό στο λέω μετά λόγου γνώσης και χωρίς διάθεση αντιπαράθεσης, οπότε σκέψου το διπλά...

Ναι έχεις δίκιο και σ' αυτό. Το δουλεύω κι αυτό και σ' ευχαριστώ για την επισήμανση.

Λες:

Γιατί δεν αντέχετε την αλήθεια, άπαξ και σας πούμε κάτι λογού χάρη "πείρες κιλακια" "Ξες αυτό δεν σου πάει έτσι θαταν καλύτερα έτσι" κ.ο.κ. Γίνεστε υστερικές και αρχίζει το Αρμαγεδδών, δεν έχετε σκεφτεί πότε ότι μπορεί να σας το λέει καλοπροαίρετα? Για να γίνεις εσύ καλύτερη και να φτιάξεις την οποία ατέλεια έχεις πάνω σου? Αν μη τη άλλο ο σύντροφος σου το κάλο σου θέλει. Take it easy λοιπόν

Κι απαντώ:

Και για να μπούμε λίγο ον τόπικ, να σου απαντήσω σε αυτό που είπες πριν. Τα ψεματάκια που λες εσύ ("πήρες κιλάκια", "αυτό δε σου πάει") δεν αναφερόμουν εγώ σε αυτά. Αναφέρομαι σε αλήθειες όπως "με πείραξε αυτό που έκανες, θέλω να το συζητήσουμε", "με απασχολεί αυτό το θέμα" κλπ κλπ. Εσύ τι αντιπροτείνεις; Να μένουν τα πράγματα άλυτα σε μια σχέση;

Λες:

Τη εννοείς με τα ψεματάκια που λέω εγώ? Δεν με ξέρεις calm down.

Δεν εννοούσα τα ψεματάκια που λες εσύ, προς Θεού! Εννοούσα τα ψεματάκια αυτά, το οτι δε θα πει κάποιος "πήρες κιλάκια", "αυτό δε σου πάει" για να μη θυμώσει η κοπέλα. Οπότε παρεξήγησες.

Για τα υπόλοιπα που λες δεν είμαι αρμόδια να σου απαντήσω.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[Deviance]

Δεν εννοούσα τα ψεματάκια που λες εσύ, προς Θεού! Εννοούσα τα ψεματάκια αυτά, το οτι δε θα πει κάποιος "πήρες κιλάκια", "αυτό δε σου πάει" για να μη θυμώσει η κοπέλα. Οπότε παρεξήγησες.

Για τα υπόλοιπα που λες δεν είμαι αρμόδια να σου απαντήσω.

Θα σας παρακαλούσα να μην κάνετε Double Post καθώς απαγορεύετε από τους κανόνες του φόρουμ μας ευχαριστώ.
As for your reply νομίζω ότι σου απάντησα πάνω δεν χρειάζεται να ξανά πω κάτι σας ευχαριστώ.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[self-instructive depressing]

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.

 

[apaleytos]

Πολύ γενικά θα σου πω το εξής.
(το τονίζω το "πολύ γενικά")

Κάθε καλοπροαίρετη κριτική είναι θεμιτή και καλοδεχούμενη.
Από κει και πέρα εσύ είσαι αυτή που είσαι και αυτός θα πρέπει να σε δεχτεί όπως είσαι. Αν θέλει να σου εκφράσει την απόψη του για κάτι που αφορά εσένα και το πει με καλό τρόπο, το κρατάς, το επεξεργάζεσαι και μετά αν θέλεις το κάνεις πράξη ή όχι.

Σε καμία περίπτωση δεν θα πρέπει να ανεχτείς κριτικές του στυλ, πχ.
α) αδυνάτισε,
β) έχεις σπυράκια, βγαλε τα,
γ) δεν μου αρέσει αυτό που φοράς, βγάλε το

και ούτω καθεξής ειδικά αν λέγονται κακοπροαίρετα.
Αν δεν του αρέσεις όπως είσαι (και δεν θέλεις να αλλάξεις) και αυτός επιμενει, τότε υπάρχει χοντρό πρόβλημα.

Σε μία σχέση θα πρέπει εκτός από τον αυτοσεβασμό του καθενός, να υπάρχει και σεβασμός για τον άλλον.
Δεν μπορώ να καταλάβω αν σε σέβεται γιατί δεν είσαι πολύ διευκρινιστική (αφήνω ασχολίαστο το 6-7 γραμμών κείμενο με μηδενικά κόμματα και τελείες..) αλλά αν καταλάβεις ότι δεν σε σέβεται πηγαινε σε άλλη πορτοκαλιά γιατί το επόμενο ποστ σου πιθανόν θα είναι ποστ σκληρής αυτοκριτικής.
Φιλικά πάντα.

Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 15 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.