Μετά από τις ανωτέρω παρεμβάσεις ΔΙ' ΥΠΟΓΡΑΦΩΝ, δικαιούμαι να καταδικάσω τις συνέπειες της παιδικής πορνογραφίας στις τρυφερές παιδικές καρδιές και νʼ αναφωνήσω μαζί με τον εμπειρίκειο Αιµίλιο Μπερτιέ, "Είναι… είναι θαύµα!".
Ο Μπερτιέ, σημειωτέον, πρώτα "έρριψε τό σιγάρον εις τήν θάλασσαν"..τουλάχιστον είχε ένα σέβας προς το νέο αντικαπνικό νόμο. Οφείλουμε να αναγνωρίζουμε κιόλας.
Ο Αιµίλιος Μπερτιέ αφού έρριψε τό σιγάρον εις τήν θάλασσαν, ηρώτησε τήν παίδα:
« Πως σε λένε; »
« Έθελ. »
« Ω, τί ωραίο όνοµα!… Και πόσων ετών είσαι; »
« Ένδεκα. » « Ω τί ωραία ηλικία! »
« Σας αρέσει πολύ και αυτή η ηλικία; » ηρώτησε η κορασίς µειδιώσα, ενώ τό βλέµµα της καρφωµένον ανυποκρίτως εις τήν ψωλήν τού Αιµιλίου έλαµπε.
«Ωωωχ!… Αααχ!… Ναι… ναι… Μου αρέσει πολύ… πάρα πολύ… »
« Με άλλα λόγια, σας αρέσουν πολύ οι µικρούλες που τις ονοµάζουν “µπεµπέκες”… ∆ηλαδή τά κοριτσάκια που δεν έχουν βγάλει ακόµη τρίχες στα µουνάκια των ».
« Ωωω!… Αααχ!… Τί ωραία που τά λες! » ανεφώνησε ο καυλωµένος καλλιτέχνης κατάπληκτος που µε τόσην ελευθερίαν εξεφράζετο ένα τόσον µικρόν κοράσιον.
« Ναι, ναι, µου αρέσουν πολύ, πάρα, πάρα πολύ, µου αρέσουν τροµερά οι µικρούλες αυτές. »
« Μήπως θέλετε να δήτε τό µουνάκι µου; ∆εν έχει ούτε µια τριχούλα. »
« Ωωωχ!… Ωχ, Θεέ µου!.,. » ανέκραξε λαγνοβοών ο κατάπληκτος Γάλλος.
« Ωχ, ναι… ναι… ναι… »
Η Έθελ έρριψε ενα βλέµµα δεξιά και αριστερά και βλέπουσα ότι ήτο έρηµον τό κατάστρωµα, ύψωσε γρήγορα τό φόρεµά της και θέτουσα δύο άκρας τού ποδόγυρου εις τήν ζώνην της, επέταξε έξω τήν κοιλίτσαν της και παραµερίζουσα τά κράσπεδα τού ανοίγµατος τού προοριζοµένου διά τήν ούρησιν, έδειξε τό µουνίδιον της, αναµένουσα µε εξαισίαν φιλαρέσκειαν να ιδή ποίαν εντύπωσιν θα έκαµνε τό ερωτικόν της όργανον εις τόν Μπερτιέ. Επρόκειτο περί ενός θεσπεσίου και προεξέχοντος πολύ µουνέττου, µε πολύ εξογκωµένα τά λεία εξωτερικά του χείλη και µε µίαν βαθείαν, ροδαλήν σχισµήν εις τό µέσον, που τό έκαµνε να οµοιάζη µε µεγάλο χυµώδες βερύκοκκο εσφηνωµένον µεταξύ τών µηρών της εις τό κάτω µέρος τής ηβικής της χώρας.
« Αααχ!… Ωωωχ!… Ααα!… Τί ωραίο µουνάκι που έχεις! » ανεφώνησε µε έµφορτον από λαγνείαν φωνήν ο Αιµίλιος.
«Είναι… είναι θαύµα! »
Ο ΜΕΓΑΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ
Άτιμε Εμπειρίκο, παιδόφιλε. Ούστ...
Οκ, την είδα απόψε κηροπλάστης (κι όχι απλώς κηροπυρέσων).
Υπογραφές για ποιητική κατάργηση, κανείς;
Γνώμες σχόλια;
