"Αναπτυγμένες" ασθένειες σε αναπτυσσόμενες οικονομίες

DreamsRevenge

New member

Η DreamsRevenge αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένη. Έχει γράψει 3,241 μηνύματα.


Μέχρι πρότινος γνωρίζαμε ότι η παχυσαρκία ήταν το τίμημα της ευημερίας για τους πολιτισμένους λαούς, ότι οι διάφορες μορφές καρκίνου έπλητταν τις ανεπτυγμένες χώρες με τις βιομηχανοποιημένες οικονομίες ή ότι τα καρδιαγγειακά νοσήματα αποτελούσαν "αναγκαίο κακό" του σύγχρονου τρόπου ζωής...

Να όμως που τα φαινόμενα αρχίζουν να διαφοροποιούνται και να αποκαλύπτουν μια νέα πραγματικότητα.
Οι κάτοικοι των ανεπτυγμένων οικονομικά χωρών, οι κατέχοντες ένα υψηλό βιοτικό επίπεδο με πρόσβαση στην πληροφορία, την ιατρική αγωγή και πρόληψη έχουν ήδη κάνει ένα ποιοτικό άλμα στον τρόπο ζωής τους προσπαθώντας να εξαλείψουν τους νοσογόνους παράγοντες μεταβάλλοντας τον τρόπο διατροφής τους, υιοθετώντας πιο υγιεινό τρόπο ζωής, δημιουργώντας βαλβίδες εκτόνωσης του καθημερινού άγχους.

Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι οι ασθένειες αυτές εξαλείφονται, τουναντίον, καθώς κομμάτια, τα χειρότερα συνήθως του "ανεπτυγμένου" προτύπου ζωής μεταφέρονται σε αναπτυσσόμενες χώρες, μεταναστεύουν μαζί τους και οι συνέπειες στην υγεία του πληθυσμού.
Όπως οι τηλεοράσεις που καθηλώνουν τα παιδιά στον καναπέ καθώς δεν έχουν τα μέσα και την ευχέρεια να αθληθούν συστηματικά και οργανωμένα, όπως τα γεύματα γρήγορου φαγητού πλούσια σε λιπαρά και θερμίδες, όπως η επιδείνωση του περιβάλλοντος ζωής και εργασίας, συνοδευόμενη από παράγοντες πίεσης στην σωματική και ψυχική υγεία.

Δύο ενδιαφέροντα άρθρα που βρήκα και ενδεικτικά παραθέτω αφορούν στην αύξηση των καρκίνων στις φτωχότερες χώρες του πλανήτη

Αύξηση σχεδόν κατά 75% στα περιστατικά καρκίνου αναμένεται να σημειωθεί έως το 2030, ενώ η αύξηση στις πιο φτωχές χώρες του πλανήτη, με χαμηλό δείκτη ανάπτυξης, εκτιμάται ότι θα ξεπεράσει το 90%.

Οι ερευνητές της Διεθνούς Υπηρεσίας Ερευνών για τον Καρκίνο (IARC), που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «The Lancet Oncology», μελετώντας δεδομένα από 184 χώρες, ανίχνευσαν τις τάσεις τάσεις εμφάνισης καρκίνου στον πληθυσμό τους, σε σχέση με το γενικότερο επίπεδο της ανάπτυξής τους, όχι μόνο το οικονομικό.

Η επιστημονική ομάδα, με επικεφαλής τον δρα Μάρτιν Πλάμερ, διαπίστωσε πως ορισμένα είδη καρκίνου, όπως του τραχήλου της μήτρας και του στομάχου, φαίνεται να μειώνονται διαχρονικά σε αρκετές αναπτυσσόμενες χώρες, όμως αυτές οι μειώσεις πιθανότατα θα υπερ-αντισταθμιστούν από τις σημαντικές αυξήσεις άλλων μορφών καρκίνου που σχετίζονται με το «δυτικό» στιλ ζωής, όπως του μαστού, του προστάτη και του παχέος εντέρου.

Αντίθετα οι χώρες με χαμηλό Δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης (HDΙ) του ΟΗΕ εμφανίζουν υψηλά ποσοστά καρκίνων που σχετίζονται με μολύνσεις από ιούς (ιδίως του τραχήλου), καθώς επίσης ήπατος, στομάχου και σαρκώματος Καπόζι. Οι ευρωπαϊκές και άλλες χώρες με υψηλότερο δείκτη ανάπτυξης έχουν υψηλότερα ποσοστό καρκίνων που σχετίζονται με το κάπνισμα, όπως ο καρκίνος των πνευμόνων, με την αναπαραγωγή, την παχυσαρκία και τη διατροφή, όπως οι καρκίνοι του μαστού, του προστάτη και του εντέρου.

Σύμφωνα με την έρευνα, το 2008, έτος που παρουσιάζονται τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία διεθνώς, καταγράφηκαν συνολικά 12,7 εκατ. νέες περιπτώσεις καρκίνου, που αναμένεται να φθάσουν τα 22,2 εκατ. το 2030.

Η αύξηση των συνολικών περιστατικών καρκίνου αναμένεται να αυξηθεί κατά 93% έως το 2030 στις χώρες με χαμηλό δείκτη ανάπτυξης και κατά 78% στις χώρες με μεσαίο δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, όπως η Κίνα, η Ινδία, η Ν.Αφρική κ.α.

Οι ερευνητές βρήκαν ακόμα ότι οι καρκίνοι του προστάτη και του μαστού αυξάνονται διαχρονικά στις περισσότερες χώρες με μεσαίο και υψηλό δείκτη ανθρώπινης ανάπτυξης, ενώ οι καρκίνοι του στομάχου και του τραχήλου γενικά μειώνονται στις ίδιες χώρες.

Ο καρκίνος των πνευμόνων δεν αποτελεί εξαπλωμένη νόσο στις χώρες με χαμηλό δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, όμως, αν δεν τεθεί υπό έλεγχο η συνεχής αύξηση του καπνίσματος στις πιο φτωχές χώρες, τότε αυτή η μορφή καρκίνου είναι θέμα χρόνου να εμφανίσει αυξημένα ποσοστά.

Οι ερευνητές επισήμαναν ακόμη ότι το 40% των παγκόσμιων περιστατικών καρκίνου εμφανίστηκαν σε χώρες με πολύ υψηλό δείκτη Ανθρώπινης Ανάπτυξης, παρόλο που αυτές έχουν μόνο το 15% του παγκόσμιου πληθυσμού
.

και στην εξάπλωση της παχυσαρκίας σε κοινωνικές ομάδες με χαμηλό επίπεδο διαβίωσης

Στα κινέζικα αστικά κέντρα, ένας στους πέντε Κινέζους εφήβους είναι υπέρβαρος, ενώ στην Ταϊλάνδη, ένας στους δέκα νέους είναι παχύσαρκος. Το πρόβλημα εμφανίζεται πλέον και στην Ινδία. Σε όλες τις αναπτυσσόμενες χώρες του «τρίτου κόσμου», όπου πριν από μερικές δεκαετίες η πείνα και ο υποσιτισμός ήταν η μεγαλύτερη απειλή, πλέον η παχυσαρκία αποτελεί το νέο κίνδυνο για τη δημόσια υγεία.

Αιτία αυτής της δυσμενούς εξέλιξης είναι κυρίως η βελτίωση της οικονομικής κατάστασης μεγάλου μέρους του πληθυσμού, κυρίως στις μεγάλες ασιατικές πόλεις. Μετά από αιώνες παραδοσιακής διατροφής, ο λαός και ιδίως οι νέοι των αναπτυσσόμενων χωρών αναγκάζονται να συνηθίσουν σε ένα νέο «δυτικοφανή» τρόπο ζωής. Έκρηξη της αγοράς των φαστ φουντ, καθιστική ζωή και ατέλειωτες ώρες εργασίας, μοναχικό φαγητό «στο πόδι» και απουσία οικογενειακών γευμάτων στο σπίτι, είναι μερικοί από τους λόγους που οδηγούν τους νέους των φτωχών χωρών να τρέφονται όλο και λιγότερα υγιεινά. Αποτέλεσμα; Μέσα σε δέκα χρόνια η παχυσαρκία των νέων στην Κίνα έχει αυξηθεί κατά το εξωφρενικό ποσοστό του 156%.

Η παχυσαρκία μαστίζει τα φτωχότερα στρώματα στις ΗΠΑ

Στις πλούσιες αναπτυγμένες χώρες, αντίθετα από αυτό που συμβαίνει στην Ασία, η παχυσαρκία εμφανίζει τα μεγαλύτερα ποσοστά στα φτωχότερα κοινωνικά στρώματα. Για παράδειγμα, στην Καλιφόρνια, όπου 480.000 έφηβοι είναι παχύσαρκοι, το 21% αυτών προέρχονται από οικογένειες με ετήσιο εισόδημα κάτω των 19.971 δολαρίων, ενώ μόνο το 8% προέρχονται από οικογένειες με εισόδημα άνω των 59.913 δολαρίων.

Και αυτό δεν είναι τυχαίο, διότι τα πιο φτηνά γεύματα, στα οποία καταφεύγουν συχνά οι φτωχότερες κοινωνικές ομάδες, τα προσφέρουν επιχειρήσεις όπως η Pizza Hut και τα McDonald’s! Όμως αυτά τα φτηνά γεύματα είναι και τα πιο πλούσια σε θερμίδες και λιπαρά. Άλλωστε, στα φτωχά κοινωνικά στρώματα είναι αυξημένη και η κατανάλωση αναψυκτικών και αλκοόλ ενώ είναι λίγες οι δυνατότητες για οικογενειακό φαϊ στο σπίτι και άθληση, λόγω των υποβαθμισμένων συνθηκών διαβίωσης και εργασίας.

  • Είναι άραγε αναπόφευκτο το πέρασμα των αναπτυσσόμενων χωρών από αυτές τις συνθήκες υγείας του πληθυσμού τους ή μπορούν να αξιοποιήσουν την υπάρχουσα γνώση και να εφαρμόσουν λύσεις έστω και χωρίς ιδιαίτερους πόρους?
  • Είναι υποχρεωμένες οι ανεπτυγμένες οικονομίες να συνδράμουν σε μια τέτοια προσπάθεια, ή σε μια εποχή διάχυσης σημαντικού αριθμού ιατρικών πληροφοριών οφείλουν και οι ίδιοι οι πολίτες να αφυπνιστούν και να δραστηριοποιηθούν για το δικό τους καλό?
 

Asag

New member

Ο Asag αυτή τη στιγμή δεν είναι συνδεδεμένος. Είναι 34 ετών και μας γράφει απο Μαρούσι (Αττική). Έχει γράψει 53 μηνύματα.
Τελικά το συμπέρασμα ποιό είναι άραγε, ότι η υγεία είναι ατομικό θέμα και όχι ...των πληθυσμών?
Μάλλον ναι!
 

Χρήστες Βρείτε παρόμοια

  • Τα παρακάτω 0 μέλη και 1 επισκέπτες διαβάζουν μαζί με εσάς αυτό το θέμα:
    Tα παρακάτω 0 μέλη διάβασαν αυτό το θέμα τις τελευταίες 60 μέρες:
  • Φορτώνει...
Top