Πιάνετε ένα τόσο πολύπλευρο ζήτημα από τη μία του γωνία και το τραβάτε.
Καταρχήν, όπως και σε κάθε παρόμοιο θέμα, αναφέρεται το αντρικό φύλο ως εκπρόσωπο της ομοφυλοφιλίας.
Και όμως στις άπειρες παρόμοιες συζητήσεις που γίνονται, οι περισσότεροι γκρινιάζουν ότι τα ΜΜΕ προβάλλουν ως πρότυπο την αντρική ομοφυλοφιλία - επειδή σε μεσημεριανές εκπομπές κυριαρχούν οι θηλυπρεπείς στυλίστες και δημοσιογράφοι - και παράλληλα κανείς δεν έχει αναφερθεί ποτέ στο γεγονός ότι πχ προωθείται κατά κόρον από τις ταινίες πορνό η γυναικεία ομοφυλοφιλία.
(σε σημείο μάλιστα που πολλά αγοράκια να δηλώνουν με περηφάνια ότι "γουστάρουν να βλέπουν λεσβιακό")
Τελικά τι ενοχλεί πιο πολύ, η θηλυπρεπής συμπεριφορά σε άντρα και η ανδροπρεπής σε γυναίκα, ή το τι εν τέλει κάνει ο καθένας στο κρεβάτι του;
Buggs, αν θέλεις την άποψη μου για το τι μπορείς να κάνεις για να ανεβάσεις τις πιθανότητες του ΜΗΝ, η απάντηση είναι πως τίποτα.
Μεγάλωσε τα σαν αγόρια, μίλα τους για κορίτσια και γενικά όλα τα τυπικά. Από κει και πέρα το πιο σημαντικό είναι να τα κάνεις να μη φοβηθούν ποτέ να σου πουν το Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ. Ακόμα και για το ζήτημα του σεξουαλικού προσανατολισμού. Αν τα φοβίσεις με το ζήτημα της ομοφυλοφιλίας και τελικά είναι/γίνουν ομοφυλόφιλα, ή θα χάσεις την εμπιστοσύνη και εκτίμησή που σου έχουν ως γονέα (με τις όποιες αρνητικές επιδράσεις στο ψυχισμό τους), ή θα εξακολουθείς να την έχεις σε βάρος όμως της εν τω βάθη ψυχικής τους υγείας.
Η καλύτερη στάση που πρέπει να κρατάει ένας γονέας για αυτό το ζήτημα κατά την άποψή μου είναι η ουδέτερη "Ξέρεις παιδί μου, υπάρχει ένα μικρό ποσοστό ανθρώπων που ζευγαρώνει με άτομα του ίδιου φύλου. Ακόμα η επιστήμη δεν έχει κατασταλάξει πώς συμβαίνει αυτή η μικρή απόκλιση από το συνηθισμένο.".
Η βλάχικη αντιμετώπιση της ομοφυλοφιλίας, πέρα του ότι δεν αλλάζει κάτι, δημιουργεί διάφορα κόμπλεξ ανωτερότητας (βλ
ομοφοβία) και γενικά θαρρώ πως κάνει το παιδί κομπλεξικό (όπως πχ το σύνηθες κόμπλεξ του να προσπαθεί πάντα κάποιος να αποδυκνείει ότι... "δεν είναι GAY"!
).
Έτσι θαρρώ πως αποφεύγονται και ψυχικά συμπλέγματα κατά την παιδική ηλικία (και άρα τη μετέπειτα ζωή) αλλά και διαταραχές στην προσωπικότητα (πχ ένας παθητικός gay άντρας αντιγράφει τη γυναικεία συμπεριφορά επειδή είναι η μόνη που έχει σαν πρότυπο για τον σεξουαλικό του ρόλο και αντίστοιχα για μία ενεργητική λεσβία που γουστάρει "κοριτσάκια").
Διαύγεια αντίληψης για τον κόσμο και δη σε τέτοια ζητήματα και ηλικίες πάνω απ' όλα...
PS: Ένα παιδί, μεγαλώνοντας με καταπιεστική μητέρα, όσες πιθανότητες έχει να γίνει gay παθητικός, τόσες πιθανότητες έχει να γίνει και str8 με παθητικές τάσεις στο κρεβάτι (με γυναίκα).
Κρίμα που η τιβι έχει φτάσει σε τέτοιο σημείο που να κατευθύνει και να διαμορφώνει σχεδόν εξ ολοκλήρου την αντίληψη των ανθρώπων για τον κόσμο (όπως για ομάδες ανθρώπων, θρησκευτικές και πολιτικές ιδεολογίες κ.α.). Πόσο μάλλον αν σκεφτούμε ότι τα όσα προβάλλει στις περισσότερες περιπτώσεις είναι ακραία και μονόπλευρα.
-petros
