Ο καθένας στο σπίτι έχει τα προβλήματά του πιστεύω.
Για παράδειγμα, εγώ μεγάλωσα από τα 4-10 με την μαμά, την αδερφή μου και την γιαγιά μου. Ο μπαμπάς μου, λόγω δουλειάς στο εξωτερικό, μας έβλεπε μόνο στις μεγάλες γιορτές του χρόνου και άντε μερικές φορές ερχόταν και στα γενέθλιά μας. Οπότε, για μένα ήταν ένας ξένος ή/και ένας τουρίστας μπαμπάς που περνούσαμε κάποιες ώρες μαζί μέσα στον χρόνο. Στα 10 μου, κατέβηκε Ελλάδα και μετακομίσαμε στη Σέρρες όπου μένω τώρα.
Το πρόβλημα όμως ήταν ότι δεν ήξερε πως είναι μια οικογένεια, δε με γνώρισε στις παραξενιές μου, σ'αυτά που μου αρέσουν, έχασε πολλά πράγματα. Αυτό είχε και έχει ακόμη ως αποτέλεσμα να μαλώνουμε συχνά για τα πιο ανόητα πράγματα πχ γιατί τον διέκοψα 2 λεπτά από τον υπολογιστή, γιατί δε θέλω να βλέπω το συγκεκριμένο γερμανικό κανάλι (μεγάλωσε και έζησε γερμανία όποτε μόνο γερμανικά θέλει να βλέπει) , γιατί είχα έναν ασήμαντο καβγά με την μαμά επεμβαίνει συνέχεια και όταν του λέω ότι δεν τον αφορά τρώω καμιά 5-6 φάπες (και αυτό όταν με ρωτάει "θέλεις κι άλλο;" εγώ του λέω την επόμενη φορά πιο δυνατά). Η δε αδερφή μου είναι στον κόσμο της, είναι λιγάκι κακομαθημένη αλλά οι γονείς μου την άφησαν να γίνει έτσι. Δε τη νοιάζει τι γίνεται στο σπίτι, παρά μόνο να έχει λεφτά και να βγαίνει έξω. Όποτε γίνεται καβγάς, κατεβάζει το κεφάλι, κλαίει καρτερικά και περνάει το δικό της. Η μαμά μου όμως είναι αυτή που μας βάζει πάντα σε μια τάξη, και πραγματικά την θαυμάζω την γυναίκα. Θέλει μια οικογένεια κανονική, χωρίς φασαρίες αλλά---.
Δε ξέρω τι ακριβώς να σου πω για να σε βοηθήσω. Δε έχεις κάποιο συγγενικό πρόσωπο να μιλήσεις και αυτό με την σειρά του να προσπαθήσει να λογικεύσει την μητέρα σου για την συμπεριφορά της; Η κατάσταση που περιγράφεις πλην μερικών εξαιρέσεων (βλ. μαμά και αδερφός που βρίζουν) μοιάζει πολύ με την δική μου. Θα σου έλεγα να κάνεις υπομονή και όσο για την μάνα σου που σε περιφρονεί για το όνειρο της νομικής, αυτό ακριβώς να γίνει ο στόχος σου...να περάσεις νομική.
Ξέρω ότι είναι δύσκολο. Ξέρω ότι όταν όλοι οι άλλοι σου λένε ότι δε μπορείς να τα καταφέρεις, εσύ αυτομάτως παραιτείσαι.ΜΗ το κάνεις αυτό! . Κάντο πρώτα απ'όλα για τον εαυτό σου...απλά μη παραιτείσαι, το έχω κάνει και πραγματικά μόνο κακό κάνεις στον εαυτό σου. Νομίζω πως είναι καιρός να εφαρμόσεις αυτό που αποκαλώ "επιλεκτική ακοή". Μη ακούς κανέναν παρά μόνο αυτόν που θα σε κάνει να νιώσεις καλά, που θα σε εμψυχώσει και θα είναι εκεί για να σε βοηθήσει. Έχεις τις φίλες σου, εκεί στηρίξου.
Και όσοι λένε ότι είναι εξαιτίας της εφηβείας..ας το κόψουμε λέω εγώ αυτή την καραμέλα που για όλα κατηγορούμε την εφηβεία. Δε πιστεύω πως η κοπέλα τα μεγαλοποιεί τα πράγματα ή παραβλέπει κάποια γεγονότα.
εε, ελπίζω να βοήθησα ;
