Πιστευω θα αντιδρουσα θετικα. Κι οσο μεγαλωνω τοσο λιγοτερο συναισθηματισμους εχω, οποτε μαλλον ναι, θα εμπαινα στη διαδικασια. Πειθω εχω, ορεξη εχω, οραματα εχω. Οι αμφιβολιες μου αλλες θα ηταν- ποιους θα εμπιστευομουν και πως θα συνεργαζομουν σωστα, αυτο θα το μελετουσα πιο πολυ απολα καθως εμπιστοσυνη εχω στον εαυτο μου. Στους αλλους ομως, οχι. Και μονη μου σιγουρα δε θα μπορουσα να δουλεψω. Θα ηθελα να ασχοληθω με ολα, αλλα αν δεν μπορουσα, θα επεφτα με τα μουτρα κυριως σε ζητηματα, με σειρα προτεραιοτητας, υγειας, περιβαλλοντος, παιδειας.
Σημείωση: Το μήνυμα αυτό γράφτηκε 11 χρόνια πριν. Ο συντάκτης του πιθανόν να έχει αλλάξει απόψεις έκτοτε.