Ξεκίνησα αυτό το θέμα για να γράψουμε όλοι τις εμπειρίες μας, από πλάκες (φάρσες) που έχουμε κάνει σε άλλα άτομα, να γράψουμε τις αντιδράσεις τους, πως νιώσαμε, αν το ευχαριστηθήκαμε και κυρίως τι μας ώθησε να κάνουμε πλάκα σε ένα συγκεκριμένο άτομο.
Για παράδειγμα, επρόκειτο για μια συνηθισμένη πλάκα από αυτές που κάνουμε στο σχολείο ή θέλαμε να δώσουμε ένα μάθημα σε έναν άνθρωπο?
Ξεκινάω γράφοντας τη δική μου φάρσα την οποία έκανα στην Γ’ λυκείου.
Στο λύκειο λοιπόν ήμουν τριτοδεσμήτισα. Η φιλόλογός μας, ήταν ολίγον λεσβία.

Έκανε δηλαδή το εξής. Έβαζε όλα τα κορίτσια να κάθονται στην έδρα, γύρω της (φανταστείτε δηλαδή αυτή στην κανονική καρέκλα της έδρας και εμάς 10 κορίτσια, γύρω γύρω της) και τα αγόρια στα κανονικά θρανία, όσο πιο μακριά γινόταν, στους οποίους δεν έδινε και καμία σημασία. Αυτή λοιπόν κάθε τόσο, μας ζήταγε να δει τα σουτιέν μας (έβλεπε δηλαδή το τιραντάκι από το σουτιέν, και έλεγε «Αχ τι ωραίο που είναι, να το δω ολόκληρο!») και αν της έφερνες αντιρρήσεις, σου βαζε 16-17, αντί για 19-20 που θα πρεπε να μας βάζει.

Επίσης ήταν μια σπαστικιά γεροντοκόρη, η οποία όλη μέρα μας έπρηζε για τις κατακτήσεις της, για άντρες που την παρακαλούσαν να τους δώσει σημασία, αλλά εκείνη αρνείτο κτλ. Και φυσικά έλεγε ψέματα για την ηλικία της. Δηλαδή ήταν στα 50 και μας έλεγε ότι ήταν 32.
Ε έκανε αυτό με το σουτιέν, μία φορά μου είπε να της το δείξω, τσαντίστηκα, δεν το έδειξα, και στον έλεγχο μου βαλε 17. Εγώ ήμουν του 20 όμως.
Ε γυρνώντας σπίτι και έχοντας αγανακτήσει από τη συμπεριφορά της, είδα μια κολώνα που είχε ένα κηδειόχαρτο. Το ξεκόλλησα, έσβησα το όνομα της μακαρίτισσας, έγραψα της καθηγήτριας, άλλαξα και την ηλικία και το έκανα 85, οπότε έγραφε «Κηδεύομεν σήμερα τη λατρευτή μας….., ετών 85» μπλα μπλα μπλα.. και από κάτω έβαλα «Οι αγαπημένοι της σεξουαλικά παρενοχλημένοι μαθητές». Ε το έβγαλα πολλές φωτοτυπίες, το κόλλησα παντού στο σχολείο (νύχτα έγινε αυτό) και την άλλη μέρα κάλεσα το 166 και τους είπα ότι μια καθηγήτριά μας έπαθε έμφραγμα δεν είναι καλά και να ρθουν να την πάρουν. Ε όντως ήρθαν, την βρήκαν στην τάξη μας, χτύπησαν την πόρτα και της είπαν πως ήρθαν να την πάρουν.
Παιδιά η αντίδρασή της δεν υπήρχε. Μόνο που δεν τράβηξε τα μαλλιά της από τα νεύρα της. Το χειρότερο ήταν μετά που ξέφυγε από το σοκ, που κατέβηκε κάτω και βρήκε σε όλους τους τοίχους το κηδειόχαρτό της.
Μέχρι και αστυνομία είχε έρθει σχολείο, αλλά μέχρι και σήμερα, ποτέ κανείς δεν έμαθε ποιος το χε κάνει…

